QueſtioIIII
elia. Praxis aūt vicioſa ē oꝑatio exiſtēs ī poreſtate volūtatis nata elici difformiter rōi recte: vl̓ cōformiter rōni erronee ⁊ falſe. Primaꝯditio pꝫ: qꝛ al̓r nō eēt īputabilis. qꝛ illud qd̓nō ē in poteſtate volūtatis nullo mō ē imputabile. Scd̓a ꝯditio ptꝫ. qꝛ om̄e malū elicituꝫpōt eē dictatu nō eē eligēdū Ex iſtis ſequutur aliq̄ ꝯcluſiones. vna ꝙ nō ē reſpectu cuiuſlibet praxis ſcīa practica: cui notitie dēat cōformari: vel magis ꝓpͥe cui ſit nata elici ꝯformiter ad hoc ꝙ ſit recta. ⁊ hoc: qꝛ quātūcūqꝫ d̓om̄i praxi poſſet eē aliqd̓ dictamē verū qd̓ dꝫelici vel nō elici: ⁊ ita aliquo mō ſibi cōformat̉tn̄ aliqua eſt praxis mala q̄ nullo mō pōt ꝯformiter elici rōni recte: qꝛ nulla rō recta pōt dictare eā eliciendā: ſicut nulla rō recta pōt dictare ꝙ inimicus ē odiēdus ꝯͣ diuinū p̄ceptuꝫAlia ꝯcluſio ſequit̉ ꝙ ē aliqua praxis q̇ neccōformit̓ nec difformit̉ ē elicita rōni recte: ſic̄illa q̄ elicit̉ poſita ſola oſtenſione obiecti pintellectū ſine om̄i dictamīe ꝟo vl̓ falſo. Tertia ꝯcluſio ſequit̉ ꝙ praxis nō dicit formal̓r p̄ciſe aliquē actū: ſꝫ dicit actū cōnotādo volūtatē a qͣ effectiue ⁊ libere ꝓducat̉: ſicut ē de actumeritorio. Et ex hoc ſeqͥt̉: ꝙ eadē oꝑatio ſpecie vel forte numero pōt eē pͥmo praxis ⁊ poſtea nō praxis: qꝛ ſi volūtas libere et ꝯtingēteraliquā operatōnē eliciat: tūc illa oꝑatio dicit̉praxis ⁊ ſi poſt deus illā eādē cōtinuaret ſineom̄i cauſatiōe vl̓ ꝯſeruatiōe volūtatis: reſpectu illiꝰ tūc vere diceret̉ nō praxis. qꝛ nō eēt īſua poteſtate Circa tertiū dico: ꝙ praxis vltimo mō dicta ē oīs oꝑatio exiſtēs ī poteſtatevolūtatis: cōſiliata ab ītellectu: reſpectu cuiꝰē electio volūtatis. Et iſto mō praxis d̓r̄ vl̓ p̄tdici: tā de actiōe volūtatis ꝙͣ de oꝑatiōe ītellectꝰ: ꝙͣ etiā de oꝑatione exteriori. Ꝙ em̄ poſſit dici de oꝑatōe volūtatis pꝫ. qꝛ appetitu exiſtēte reſpectu ſanitatꝭ tāꝙͣ reſpectu finis acq̄rendi pōt eē dubitatio: an iſta ſanitas poſſꝫacqͥri meliꝰ ꝑ oꝑationē exteriorē: vel ꝑ amorēvel ꝑ odiū volūtatis: vl̓ etiā ꝑ ſtudiū ⁊ exercitiū intillectꝰ. qꝛ ẜm medicos: ⁊ exꝑiētia docetꝙ qd̓libet iſtoꝝ pōt eē cā īfirmitatis ſaltē ꝑtialis: ⁊ etiā cā ꝑtialis ſanitatꝭ. gͦ de iſtis pōt eēinqͥſitio: ꝑ qd̓ iſtoꝝ meliꝰ ē ſan.tas acqͥrēda: ⁊ꝑ ꝯn̄s quodlibet eoꝝ ē ꝯſiliabile: et ꝑ ꝯn̄s eligibile. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cū quodlibet iſtoꝝ ſit oꝑatio ⁊actꝰ intellectꝰ: ⁊ qd̓libet iſtoꝝ poterit eē oꝑatio ſequēs electionē volūtat̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s erit praxis vltimo mō dicta. qꝛ ẜm Cōmen. vi. ethi. exelectione actꝰ generat̉. Eligētes em̄ qd̓ a mēte demōſtratū ē eē bonū: amore ipſiꝰ oꝑamur⁊ agimꝰ vt attingamꝰ ip̄m. Et ita concedo ꝙpura ſpeculatio pōt eē praxis iſto mō dicta: qꝛ
de ip̄a pōt eē cōſiliū: ⁊ reſpectu ipſiꝰ pōt eē electio. Ex iſto ſeqͥt̉ etiā ꝙ oꝑatio exterior īꝑataa volūtate: nō ē ſemꝑ praxis iſto mō dicta: qͥaqn̄ oꝑatio ē p̄ſtituta a volūtate tāꝙͣ finis: tūcnō eſt cōſiliabilis neqꝫ eligibilis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s necē praxis iſto mō dicta ẜm Ari. dicēte. iij. ethi.Cōſiliamur aūt nō de finibꝰ: ſꝫ de hijs q̄ ad fines. Neqꝫ em̄ medicꝰ ꝯſiliabit̉ ſi ſanabit: necrethor ſi ſuadebit: neqꝫ politicꝰ ſi pacē faciat:neqꝫ reliquoꝝ aliqͥs de fine: ſꝫ ponētes finē alique. ⁊ hͦ ſiue ẜꝫ rōnē rectā: ſiue ẜꝫ p̄ſtitutionēvolūtatis qͣliter ⁊ ꝑ que erūt intēdūt. Uerūtn̄ ꝙͣuis nō quelibet oꝑatio exterior imꝑata avolūtate ſit ſemꝑ praxis iſto vltimo mō: qꝛ tn̄poterit ordinari ad finē vlteriorē vere poteriteē praxis. Sic gͦ pꝫ ad. q. ꝙ nō ſolū oꝑatio potētie ſenſitiue vel īferioris ē praxis: ſꝫ etiā oꝑatio intellectꝰ ⁊ volūtatis pōt eē praxis ꝓprijſſime dicta Ad pͥmū argumētū pͥme opiōisīreſpōdeo: ꝙ bn̄ inuenit̉: ꝙ notitia practica eſtcirca oꝑa noſtra: ⁊ circa ꝯtingētia oꝑabilia a qnobis: ſꝫ nūqͣ inuenit̉ ꝙ praxis ſiue opꝰ de quo:eſt notitia practica ſit circa ꝯtingēs al̓r ſe hrenec circa aliqͥd qd̓ ē in poteſtate nr̄a: ꝙͣuis ip̄aoꝑatio q̄ eſt ip̄a praxis ſit ꝯtingēs alit ſe hr̄e ⁊oꝑabil̓ a nobis. Et iō pura ſpeculatio ⁊ ſil̓r dilectio q̄ ſunt oꝑabiles a nobis: ꝙͣuis nō habeant talia ꝓ obiectis: vere ſūt praxes. k de ip̄isvere erit notitia practica Si dicat̉ ꝙ omīsnotitia practica ē reſpectu actiōis vl̓ factiōisſꝫ actio ē circa agibile: ⁊ factio circa factibile:gͦ actio ⁊ factio q̄ ſūt praxes hn̄t aliqͥd ꝯtīgēsal̓r ſe hre ꝓ obiecto. Reſpōdeo ꝙ nūꝙͣ inuenitur a ph̓o dictū ꝙ habitꝰ practici ſunt circaactione ⁊ factionē. ⁊ actio ⁊ factio circa agibile et factibile: ſꝫ dic̄ ꝙ artes practice ſūt circaagibile ⁊ factibile: ⁊ tūc accipit iſta ꝓ actiōe⁊ factiōe. Un̄ dic̄. vi. ethi. Cōtigēs aūt al̓r hreſe: ē aliqͥd ⁊ agibile ⁊ factibile. alterū aūt ē actio ⁊ factio. Uide cōmē. ī cōmēto ſequēti litterā allegatā. vbi dic̄ ꝙ aliud ē practica actiua. ⁊ aliud praxis id ē actio. ⁊ alid̓ factiua id ēfactio. Ex quo pꝫ ꝙ reſpectu ſoliꝰ actiōis ⁊ ſolius factōis ꝟe dicet̉ actiua vl̓ factiua ꝙͣtūcūqꝫ nihil ſit ibi ꝯtingēs al̓r ſe hre niſi ſola actiovl̓ factio. Hoc pꝫ qꝛ multe ſūt artes mechanice q̄ ſūt factiue: quaꝝ aliq̄ nihil ꝯtingēs a nobis oꝑabile reſpiciūt niſi ipſā factionē ⁊ tn̄ vere ſūt practice: ſic̄ ars cythariſandi: cātādi: etſic de hmōi ⁊ illa circa q̄ ſunt iſte oꝑatiōes nōſūt oꝑabilia a nobis: gͦ ꝙͣtūcūqꝫ ſpeculatio ipſa ſit circa obiectū nō oꝑabile a nobis: duꝫ tn̄ip̄a ꝟe ſit oꝑabilis a nob̓: ꝟe poterit dici praxis. Hoc etiā ptꝫ per ph̓m pͥmo ethicoꝝ. ⁊ nono metha. ꝙ q̄dā ſunt oꝑatiōes p̄ter quas ſūt
Prima ꝯcluao
eFdd̓a ꝯcluſio.
eFdd̓a ꝯcluſio.
Tertus artiqul
Tertia cōcluſio.
Reſponſio.
Ad rōneꝫ primāprime opinionisque ē henrici britonis.
Replicatio.