Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIIII

elia. Praxis aūt vicioſa ē oꝑatio exiſtēs ī poreſtate volūtatis nata elici difformiter rōi recte: vl̓ cōformiter rōni erronee falſe. Primaꝯditio pꝫ: qꝛ al̓r eēt īputabilis. qꝛ illud qd̓ ē in poteſtate volūtatis nullo ē imputabile. Scd̓a ꝯditio ptꝫ. qꝛ om̄e malū elicituꝫpōt dictatu eligēdū Ex iſtis ſequutur aliq̄ ꝯcluſiones. vna ē reſpectu cuiuſlibet praxis ſcīa practica: cui notitie dēatformari: vel magis ꝓpͥe cui ſit nata elici ꝯformiter ad hoc ſit recta. hoc: qꝛ quātūcūqꝫom̄i praxi poſſet aliqd̓ dictamē verū qd̓ dꝫelici vel elici: ita aliquo ſibi cōformat̉tn̄ aliqua eſt praxis mala nullo pōt ꝯformiter elici rōni recte: qꝛ nulla recta pōt dictare eliciendā: ſicut nulla recta pōt dictare inimicus ē odiēdus ꝯͣ diuinū p̄ceptuꝫAlia ꝯcluſio ſequit̉ ē aliqua praxis neccōformit̓ nec difformit̉ ē elicita rōni recte: ſic̄illa elicit̉ poſita ſola oſtenſione obiecti pintellectū ſine om̄i dictamīe ꝟo vl̓ falſo. Tertia ꝯcluſio ſequit̉ praxis dicit formal̓rciſe aliquē actū: ſꝫ dicit actū cōnotādo volūta a effectiue libere ꝓducat̉: ſicut ē de actumeritorio. Et ex hoc ſeqͥt̉: eadē oꝑatio ſpecie vel forte numero pōt pͥmo praxis poſtea praxis: qꝛ ſi volūtas libere et ꝯtingēteraliquā operatōnē eliciat: tūc illa oꝑatio dicit̉praxis ſi poſt deus illā eādē cōtinuaret ſineom̄i cauſatiōe vl̓ ꝯſeruatiōe volūtatis: reſpectu illiꝰ tūc vere diceret̉ praxis. qꝛ eēt īſua poteſtate Circa tertiū dico: praxis vltimo dicta ē oīs oꝑatio exiſtēs ī poteſtatevolūtatis: cōſiliata ab ītellectu: reſpectu cuiꝰē electio volūtatis. Et iſto praxis d̓r̄ vl̓ p̄tdici: de actiōe volūtatis ꝙͣ de oꝑatiōe ītellectꝰ: ꝙͣ etiā de oꝑatione exteriori. em̄ poſſit dici de oꝑatōe volūtatis pꝫ. qꝛ appetitu exiſtēte reſpectu ſanitatꝭ tāꝙͣ reſpectu finis acq̄rendi pōt dubitatio: an iſta ſanitas poſſꝫacqͥri meliꝰ oꝑationē exteriorē: vel amorēvel odiū volūtatis: vl̓ etiā ſtudiū exercitiū intillectꝰ. qꝛ ẜm medicos: exꝑiētia docet qd̓libet iſtoꝝ pōt īfirmitatis ſaltē ꝑtialis: etiā ꝑtialis ſanitatꝭ. de iſtis pōtinqͥſitio: qd̓ iſtoꝝ meliꝰ ē ſan.tas acqͥrēda: ꝯn̄s quodlibet eoꝝ ē ꝯſiliabile: et ꝯn̄s eligibile. ꝯn̄s quodlibet iſtoꝝ ſit oꝑatioactꝰ intellectꝰ: qd̓libet iſtoꝝ poterit oꝑatio ſequēs electionē volūtat̉: ꝯn̄s erit praxis vltimo dicta. qꝛ ẜm Cōmen. vi. ethi. exelectione actꝰ generat̉. Eligētes em̄ qd̓ ate demōſtratū ē bonū: amore ipſiꝰ oꝑamur agimꝰ vt attingamꝰ ip̄m. Et ita concedopura ſpeculatio pōt praxis iſto dicta: qꝛ

de ip̄a pōt cōſiliū: reſpectu ipſiꝰ pōt electio. Ex iſto ſeqͥt̉ etiā oꝑatio exterior īꝑataa volūtate: ē ſemꝑ praxis iſto dicta: qͥaqn̄ oꝑatio ē p̄ſtituta a volūtate tāꝙͣ finis: tūc eſt cōſiliabilis neqꝫ eligibilis. ꝯn̄s necē praxis iſto dicta ẜm Ari. dicēte. iij. ethi.Cōſiliamur aūt de finibꝰ: ſꝫ de hijs ad fines. Neqꝫ em̄ medicꝰ ꝯſiliabit̉ ſi ſanabit: necrethor ſi ſuadebit: neqꝫ politicꝰ ſi pacē faciat:neqꝫ reliquoꝝ aliqͥs de fine: ſꝫ ponētes finē alique. ſiue ẜꝫ rōnē rectā: ſiue ẜꝫ p̄ſtitutionēvolūtatis qͣliter que erūt intēdūt. Uerūtn̄ ꝙͣuis quelibet oꝑatio exterior imꝑata avolūtate ſit ſemꝑ praxis iſto vltimo: qꝛ tn̄poterit ordinari ad finē vlteriorē vere poterit praxis. Sic pꝫ ad. q. ſolū oꝑatio potētie ſenſitiue vel īferioris ē praxis: ſꝫ etiā oꝑatio intellectꝰ volūtatis pōt praxis ꝓprijſſime dicta Ad pͥmū argumētū pͥme opiōisīreſpōdeo: bn̄ inuenit̉: notitia practica eſtcirca oꝑa noſtra: circa ꝯtingētia oꝑabilia a qnobis: ſꝫ nūqͣ inuenit̉ praxis ſiue opꝰ de quo:eſt notitia practica ſit circa ꝯtingēs al̓r ſe hrenec circa aliqͥd qd̓ ē in poteſtate nr̄a: ꝙͣuis ip̄aoꝑatio eſt ip̄a praxis ſit ꝯtingēs alit ſe hr̄eoꝑabil̓ a nobis. Et pura ſpeculatio ſil̓r dilectio ſunt oꝑabiles a nobis: ꝙͣuis habeant talia obiectis: vere ſūt praxes. k de ip̄isvere erit notitia practica Si dicat̉ omīsnotitia practica ē reſpectu actiōis vl̓ factiōisſꝫ actio ē circa agibile: factio circa factibile: actio factio ſūt praxes hn̄t aliqͥd ꝯtīgēsal̓r ſe hre obiecto. Reſpōdeo nūꝙͣ inuenitur a ph̓o dictū habitꝰ practici ſunt circaactione factionē. actio factio circa agibile et factibile: ſꝫ dic̄ artes practice ſūt circaagibile factibile: tūc accipit iſta actiōe factiōe. Un̄ dic̄. vi. ethi. Cōtigēs aūt al̓r hreſe: ē aliqͥd agibile factibile. alterū aūt ē actio factio. Uide cōmē. ī cōmēto ſequēti litterā allegatā. vbi dic̄ aliud ē practica actiua. aliud praxis id ē actio. alid̓ factiua id ēfactio. Ex quo pꝫ reſpectu ſoliꝰ actiōis ſolius factōis ꝟe dicet̉ actiua vl̓ factiua ꝙͣtūcūqꝫ nihil ſit ibi ꝯtingēs al̓r ſe hre niſi ſola actiovl̓ factio. Hoc pꝫ qꝛ multe ſūt artes mechanice ſūt factiue: quaꝝ aliq̄ nihil ꝯtingēs a nobis oꝑabile reſpiciūt niſi ipſā factionē tn̄ vere ſūt practice: ſic̄ ars cythariſandi: cātādi: etſic de hmōi illa circa ſunt iſte oꝑatiōesſūt oꝑabilia a nobis: ꝙͣtūcūqꝫ ſpeculatio ipſa ſit circa obiectū oꝑabile a nobis: duꝫ tn̄ip̄a ꝟe ſit oꝑabilis a nob̓: ꝟe poterit dici praxis. Hoc etiā ptꝫ per ph̓m pͥmo ethicoꝝ. nono metha. q̄dā ſunt oꝑatiōes p̄ter quas ſūt

Prima ꝯcluao

eFdd̓a ꝯcluſio.

eFdd̓a ꝯcluſio.

Tertus artiqul

Tertia cōcluſio.

Reſponſio.

Ad rōneꝫ primāprime opinionisque ē henrici britonis.

Replicatio.