Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Primi ſententiaruiPrologi

Prologivt loqui: ambulare: comedere: bibere hmōiPro paſſiōibꝰ aūt ſeqͥt̉: paſſiōes qͣꝫ naturalesmultotiēs energie ſiue rōnes dicūt̉ vt famesſitis: hmōi. eadē rōne alie paſſiōes. putadelectatiōes triſtitie: pn̄t dici energie. Tertio accipit̉ praxis ſtrictiꝰ: praxis iſtodcā idē ē qd̓ oꝑatio exūs ī nr̄a poteſtate. pꝫ:qꝛ oīs oꝑatio exn̄s ī nr̄a poteſtate ē opꝰ ꝟtutꝭvl̓ vicij: qꝛ oīs tal̓ oꝑatio exn̄s ī nr̄a poteſtatepōt ꝟtuoſa vl̓ vicioſa: ſꝫ praxis ē opꝰ ꝟtutis vicij: ⁊c. minor pꝫ cōmē. vbi ſupra dicētēDicit̉ rurſus energia opꝰ ꝟtutꝭ: id ē qd̓ a ꝟtuteoꝑatū ē: ſꝫ rōne opꝰ ꝟtutꝭ ē praxis eadē rōneopꝰ vicij erit praxis. Quarto accipit̉ ſtrictiſſime: oꝑatiōe ꝯformit̓ elicita dictamini ronis electiōis volūtatis: iſto praxis ē ſꝑꝯformit̉ elicita ītellectui ꝯſiliatiuo ꝯn̄sformit̉ elicita electiōi volūtatis. qꝛ ẜꝫ ph̓mſiliabile et eligibile idē. aūt praxis ſic accipiat̉. pꝫ cōme. vbi pͥus dicētē. Praxis auteꝫquā ꝯſueuerūt trāſferre ī actu: ẜm electionēhoīs energia id ē oꝑatio. aūt praxim ītelligat actu ſequētē electionē. pꝫ illd̓ qd̓ qͥbuſda īterpoſitis ſubdit. electio vero ē duobꝰpoſitis iudiciū hoīs pre altero p̄ponēs. Sequit̉ aūt poſt electione motꝰ īpetus ad actūdeinde ſeqͥt̉ vſus ſic ceſſat appetitꝰ poſt vſūmotū aūt impetū ad actū vocat praxim ſtrictiſſime ſumptā: quā p̄dixit ẜꝫ hoīs electio oꝑationē. vſū aūt vocat cōſecutionē finis:qꝛ an̄ ꝯſecutionē finis ceſſat appetitꝰ. Adꝓpoſitū dico: pͥmo ſcd̓o loquūt̉ doctores de praxi. ī tractādo ſcīa ē ſpeculatiua practica. qꝛ extēſionē ad illāndr notitiapractica: ſꝫ tertio quarto loquunt̉ doctores de praxi. qꝛ ad praxim tertio dictaꝫſaltē aliquā extēdit̉ ītellectꝰ practicꝰ reſpectuaūt praxis quarto dicte ſꝑ ē ītellectꝰ cōſiliatiuꝰ. Et ad ſolutione iſtiꝰ. q. pͥmo vidē ē qͣliter diſtīguit̉ ītellectꝰ practicꝰ ītellectus cōſiliatiuꝰ. Scd̓o vidēdū ē: oꝑatio eſtpraxis tertio dicta. Tertio. oꝑatio ē praxis vltimo dcā. Circa pͥmū dico: ītellectꝰ practicꝰ ē reſpectu practicoꝝ pͥncipiorū etiā reſpectu ꝯcluſionū practicarū: ītellectꝰ practicꝰ ē reſpectu finis qn̄ .ſ. de aliquo fine iudicat̉ eſt appetēdus vl̓ ꝓſequēdꝰ:ē ītelligēdū. qꝛ ē reſpectu vniꝰ cōplexi: qd̓ affirmat aliquē finē appetēdū iſtud ē pͥmū pͥncipiū practicū ī oꝑādo. Et dic̄ ph̓s ſic̄pͥncipiū ī ſpeculabilibꝰ: ita finis in agibilibꝰ.Et huiꝰ eſt: qꝛ volūtas nihil agit niſi ꝓpt̓ fi. vel ꝓpt̓ finē dictatū a rōne: vel ꝓpt̓ fi quē ex libertate ſua ſibi p̄ſtituit. ita omīsactio volūtatꝭ: ꝯn̄s oīs praxis ē reſpe-

ctu finis: nccͣrio p̄ſupponit volitōnē finis. Etītellectꝰ practicꝰ ē reſpectu pͥncipioꝝ practicoꝝ ſumptoꝝ a fine. et tm̄ ē reſpectu pͥncipioꝝ: ſꝫ etiaꝫ reſpectu cōcluſionū: qꝛ oīs ꝟitasconfeſſe ſe hn̄s appetitui recto ē practica:ꝯn̄s notitia ꝟitatis ē practica: ſꝫ ītellectꝰ cōſiliatiuꝰ ē tm̄ reſpectu cōcluſionū practicarumDictato em̄ ītellectu ſine cōſilio p̄uio alique finē appetēdū. voluntate appetenteiſtū finē ītellectꝰ ꝯſiliat̉ qd̓ mediū illū fineꝫmeliꝰ pōt attīgere. habita īueſtigatōe: ꝯcludit tādē tale mediū determinatū eſt finisattīgēdꝰ. Uerbi gr̄a. ītellectꝰ dictat īfirmoſanitas ē appetēda: poſt volūtas appetit illāſanitatē: ſꝫ qꝛ ſanitas pōt acqͥri multa media ignorat̉ qd̓ meliꝰ. ītellectꝰ ꝯſiliat̉ inqͥrit qd̓ mediū p̄t faciliꝰ meliꝰ acqͥri. poſt mul īueſtigationē ꝯcludit: aliqd̓ mediū determinatū: reſpectu illiꝰ ꝯcluſiōis dr̄ intellectus ꝯſiliatiuꝰ. Et ita ptꝫ reſpectu quorūcūqꝫ ē ītellectꝰ ꝯſiliatiuꝰ: reſpectu eorūdē ē intellectꝰ practicꝰ. Un̄ ſciēdū: idē ītellectꝰ nūe ē practicꝰ ſpeculatiuꝰ cōſiliatiuꝰ: tn̄ iſtitermini diſtinguūt̉ hn̄t diſtīctas diffinitiones expͥmētes qͥd noīs. Et ita ē ītelligēdū dictū autoꝝ: qn̄ diſtiguūt īter ītellectū ſpeculatiuū practicū ⁊cͣ. qꝛ hn̄t diſtīctas diffinitōesexpͥmētes qͥd noīs eoꝝ. Un̄ ſi diffiniat̉ intellectus ſpeculatiuꝰ: ē iſte terminꝰ ītellectꝰ ſpeculatiuꝰ: dꝫ ſic dici. Intellectꝰ ſpeculatiuꝰ ē ītellectꝰ potēs ꝯſiderare illa ſūt ī poteſtate nr̄a. ītellectꝰ practicꝰ ſic. Intellectꝰ practicus ē ītellectꝰ potēs ꝯſiderare vl̓ hr̄e ſciam illorū ſūt ī poteſtate nr̄a: ſic de alijs. Circa ſcd̓m dico ſic̄ dcm̄ ē: oīs oꝑatio ē ī poteqſtate nr̄a ē praxis: volitio ꝙͣ cognitioꝙͣ alij actꝰ ext̓iores ſint ī poteſtate nr̄a: ſeqͥt̉qͥlibet iſtoꝝ vere poterit dici praxis. tn̄ praxispͥmo dr̄ actu volūtatꝭ: ip̄a ſit prīo ī poteſtate nr̄a nulla alia ſit ī poteſtate nr̄a niſi mediante ea: nulla alia dr̄ praxis pͥmo autoīs tal̓ oꝑatō poſſit dici praxis vr̄: qꝛ oīs actio ē ī poteſtate nr̄a pōt ꝟtuoſa vel vicioſa: ſꝫoīs tal̓ ē praxis. ⁊c̄. Sic iſta pōt dici deſcriptio praxis ī cōi Iſta aūt praxis diuidit̉ ī praxim ꝟtuoſā vicioſā: qꝛ vtraqꝫ illarū ē ī poteſtate nr̄a. Praxis aūt ꝟtuoſa pōt ſic deſcribi.Praxis ꝟtuoſa ē oꝑatio exiſtēs ī poteſtate volutatis: nata elici ꝯformiter rōni recte adſit recta. Prima cōditio patꝫ: qꝛ nulla operatio que non eſt exiſtens in poteſtate voluntatis eſt virtuoſa: ſed magis naturalis. Secunda conditio patet ẜm ph̓m. vi. ethi. electio recta: ꝯn̄s nec alia oꝑatio recta ē ſine rectarōne. qꝛ eſt maior de vna oꝑatione ꝙͣ de

Ponūtur tresticuli.

Primus articulꝰ

Secundus ariculus.