Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIIII

ē praxis. ſeqͥtur. Sꝫ ſeqͥt̉ ē practica. Ip̄aem̄ nata ē denoīari accidētal̓r a praxi ad quāē extēſibilis. aūt eſt terminꝰ tal̓ extēſionis.Contra iſtā reſpōſioneꝫ argutū ē pͥus. qꝛ ip̄aintellectio ē terminꝰ extēſionis ad alia ītellectio vere extēdit̉. qꝛ vna dictat de alia eliciēda. alia ītellectio pōt recta ī generemoris: niſi eliciat̉ ꝯformit rōni recte. Sic̄ em̄nullꝰ actꝰ exterior: nec aliqͥs actꝰ cuiuſcūqꝫ potētie ſenſitiue vl̓ motiue vl̓ etiā volūtatis: pōt moral̓r bonꝰ niſi cōformit̓ eliciat̉ rōni recte ſi eliciat̉ cōformit̓ qͥcūqꝫ iſtoꝝ: ip̄e erit rectꝰī genere moris: ita ītellectio pōt recta īgenere moris niſi eliciat̉ ꝯformit rōni recte.ſi eliciat̉ ꝯformit̓ rōni recte: erit recta. ral̓ ītellectio vere pōt eſſe praxis. Preterea dr̄ ſequit̉: ītellectio ē imꝑata a volūtate:ē praxis. ſꝫ ſeqͥt̉ ē practica. Hoc ē verū: qꝛbn̄ ſeqͥt̉: ē imꝑata a volūtate. ē praxis. qꝛ ẜmiſtū doctorē. actus potētie ſenſitiue dr̄ praxis niſi qꝛ imꝑat̉ a volūtate: eadē rōne ſi eq̄ꝑfecte imꝑet̉ ip̄a ītellectio: ip̄a eqͣlit̓ dicet̉ praxis. Cōfirmat̉: qꝛ qn̄ actꝰ imꝑans eſt praxis.actꝰ imꝑatꝰ etiā ē praxis. Sꝫ ſeqͥt̉. intellectio ē imꝑata: ē practicta. qꝛ pura ſpeculatō nullo pōt practica pōt imꝑata a vonlūtate. tn̄ pōt practica Cōtra ſcd̓aꝫcōditionē. ſi ītelligat ē poſterior ītellectiōecui pōt ꝯformari: ſic ē vera. qꝛ ſola notitia īcōplexa ſufficit ad praxim ẜm pͥncipia iſtiꝰ doctoris ẜm veritatē. Et ſi intelligat p̄ſupponit̉ aliqͣ intellectio. verū dicit: qꝛ nūꝙͣ ē aliqͥs actꝰ praxis niſi ſit actꝰ elicitꝰ volūtatis imparatꝰ: qͥlibet talis p̄ſupponit ītellectionē.Cōtra tertiā cōditionē. Aliqͣ oꝑatio ē praxis nullo pōt elici cōformit rōni recte: ſicut illa elicit̉ ꝯformit̓ oppoſite rōni recte neceſſarie. Un̄ ſic̄ ē aliqd̓ dictamē de nccͣrio: itaē aliqd̓ de ſuo oppoſito qd̓ eſt īpoſſibile: illipōt elici ꝯformit aliqͣ praxis: tn̄ pōt eliciꝯformit̓ rōni recte: nec ad vt ſit rectꝰ nec ad vt ſit rectꝰ. Cōfirmat̉. qꝛ rōne actꝰ elicitꝰ cōformit̓ rōni recte ē praxis: eadē rōe actꝰelicitꝰ cōformit̓ rōni falſe erit praxis. oīso praxis ē nata elici ꝯformit̓ rōni recte Ideoad iſtā. q. dico: difficultas magꝭ cōſiſtit ī nomine ꝙͣ ī re. Omēs em̄ vel fere oēs ponūt iſta ē ibi ītellectio oſtēdēs finē et ea ſūt ad fi: ē ibi volitio finis: etiā ꝯſiliū de hijsſūt ad finē. Poſt qd̓ ꝯſiliū vel inqͥſitionē ſeqͥt̉vel ſeqͥ pōt ſnīa dictat̉ de hijs ſunt ad finēipſiꝰ: poſt iſtā ſnīam dictat̉ vnū ē eligē aliud: ſeqͥt̉ vel ſeqͥ pōt electio dicta vl̓ ſentētiatū eligēdū p̄ponit̉ illi qd̓ ēſic ſētētiatū eligēdū Poſt aūt iſtā electōeꝫ

ſeqͦt̉ illud qd̓ ē ſic dictatū ſētētiatū: ſi ſitaliqd̓ īpedimētū Uerbi gr̄a. alicui īfirmo oſtēdit̉ ītellectū ſanitas ē acqͥrēda: hꝫ tūc ītellectꝰ vnū pͥncipiū practicū reſpectu finis.quo dictat ſanitas ē acquirēda. Poſt iſtudaut dictame ſeqͥt̉ volitio i volūtate: deſiderat ſanitatē: ꝙͣuis forte nccͣrio. Iſtā aūt volitionē ſeqͥt̉ ꝯſiliū ītellectꝰ: vel inqͥſitio inqͥrit qͥd meliꝰ pōt attigere iſtā ſanitatē: vtrū ābulationē: vel potiōem: vel cocturā: vl̓ aliquā aliā viā. Et poſt illud ꝯſiliū vl̓ inqͥſitiōeꝫſeqͥt̉ ſnīa: determinate ſentētiat̉ ſanitasmeliꝰ attingit̉ iſtā viā determinate vl̓ aliādeterminate. Et iſtā ſnīam vl̓ dictamē ſequit̉electio volūtatis vl̓ ſeqͥ pōt: det̓minate vultabulare: vl̓ potiōeꝫ acciꝑe: ſic de alijs. Poſtea aūt ſequit̉ ſi ſit īpedimētū determinatevl̓ ip̄a ābulatio vl̓ aliqͥd aliud. Et iſta ꝓceſſiofere ab oībꝰ etiā diuerſimode opinātibꝰ praxi ꝯcedit̉ ita diſcrepāt pauci ī re. Sꝫ qd̓ iſto dēat vocari praxis: qd̓. de ſūt opiniones. Et qꝛ vtēdū ē vocabul̓ ſic̄ vtūt̉ autores int̓ autores loq̄bāt̉ de iſto vocabulo. comētator eut̓ cius ſuꝑ li. ethi. frequētiꝰ vſus ē eo.ẜm intētionē ſuā dicā: qͥd ē praxis. qꝛ etiā ipſecōcordit̓ vtebat̉ vocabulo Ari. Cōme. ſuoAuer. alijs ph̓is Dico ẜꝫ iſtū cōmē.mo ethi. Praxis qͣdrupl̓r accipi p̄t .ſ. large. ſtri 1cte. ſtrictiꝰ. ſtrictiſſime. Primo praxis idēē qd̓ oꝑatio cuiuſcūqꝫ virtutis: ſiue libere: ſiuenaturalis. hoc pꝫ: qꝛ energia praxis iſto modicta ſūt idē: ſꝫ energia ē oꝑatio cuiuſcūqꝫ ꝟtutis: ⁊cͣ. maior pꝫ Cōme. dicētē: lꝫ itaqꝫ praxis energia id ē actꝰ oꝑatio ẜꝫ appropͥatasſignificatiōes diſtinguāt̉: coīter tn̄ acceptisrōnibꝰ praxis energia: ecōuerſo indifferēt̉ponit̉: gͦoīs energia ē praxis. minor pꝫ eūdēdicētē Energīa ſiue oꝑatio ē natural̓ vniuſcūiuſqꝫ ſubſtātie virtꝰ motꝰ. Et rurſus: energiaeſt natural̓ oīs ſubſtātie innatꝰ motꝰ. Ex iſtaaucro. pꝫ energia vno dicta ē motꝰ velactio vel actꝰ cuinſcūqꝫ ꝟtutis ſiue potētie fiue ſubſtātie Scd̓o praxis ſiue energia droīs oꝑatio cognitiua ſiue paſſio ꝯſequēs cogͦſcētē inqͣtū cogͦſcēs ē. ē ſeqͥt̉ cognitionē. Etiſto ip̄a cognitio: oīs etiā actꝰ potētie cuiuſcūqꝫ ē cognitiua vl̓ appetitiua paſſiōesſcꝫ delectatōes: triſticie: hmōi pn̄t dici energie ſiue praxes. Un̄ dic̄ ibi cōmē. energia ē naturalis pͥma ſꝑ mobil̓ virtꝰ ītellectiue aīe.ē ſꝑ mobil̓ ipſiꝰ rōnis natural̓r ex ip̄a ſꝑ irrigata. Iſtd̓ p̄t ītelligi actu cognitio ipſiꝰ ītellectus. pro alijs autē oꝑationibus elicitis a potētia appetiua ſequitur. Dicūtur etiā energieid ē oꝑatiōes. praxes id eſt actus. vel actiōes:

GReſolutio aucto

Cōtra tertiam.

Cpytra ſecūdamonditionem.

HReſpōſio auctoris.