QueſtioIIII
ē praxis. nō ſeqͥtur. Sꝫ ſeqͥt̉ gͦ ē practica. Ip̄aem̄ nata ē denoīari accidētal̓r a praxi ad quāē extēſibilis. nō aūt eſt terminꝰ tal̓ extēſionis.Contra iſtā reſpōſioneꝫ argutū ē pͥus. qꝛ ip̄aintellectio ē terminꝰ extēſionis ⁊ ad eā alia ītellectio vere extēdit̉. qꝛ vna dictat de alia eliciēda. ⁊ alia ītellectio nō pōt eē recta ī generemoris: niſi eliciat̉ ꝯformit rōni recte. Sic̄ em̄nullꝰ actꝰ exterior: nec aliqͥs actꝰ cuiuſcūqꝫ potētie ſenſitiue vl̓ motiue vl̓ etiā volūtatis: pōteē moral̓r bonꝰ niſi cōformit̓ eliciat̉ rōni recte⁊ ſi eliciat̉ cōformit̓ qͥcūqꝫ iſtoꝝ: ip̄e erit rectꝰī genere moris: ita ītellectio nō pōt eē recta īgenere moris niſi eliciat̉ ꝯformit rōni recte. ⁊ſi eliciat̉ ꝯformit̓ rōni recte: erit recta. gͦ ral̓ ītellectio vere pōt eſſe praxis. Preterea ꝙ dr̄ꝙ nō ſequit̉: ītellectio ē imꝑata a volūtate: gͦē praxis. ſꝫ ſeqͥt̉ gͦ ē practica. Hoc nō ē verū: qꝛbn̄ ſeqͥt̉: ē imꝑata a volūtate. gͦ ē praxis. qꝛ ẜmiſtū doctorē. actus potētie ſenſitiue nō dr̄ praxis niſi qꝛ imꝑat̉ a volūtate: gͦ eadē rōne ſi eq̄ꝑfecte imꝑet̉ ip̄a ītellectio: ip̄a eqͣlit̓ dicet̉ praxis. Cōfirmat̉: qꝛ qn̄ actꝰ imꝑans eſt praxis.actꝰ imꝑatꝰ etiā ē praxis. Sꝫ nō ſeqͥt̉. intellectio ē imꝑata: gͦ ē practicta. qꝛ pura ſpeculatōq̄ nullo mō pōt eē practica pōt eē imꝑata a vonlūtate. ⁊ tn̄ nō pōt eē practica Cōtra ſcd̓aꝫcōditionē. ſi ītelligat ꝙ ē poſterior ītellectiōecui pōt ꝯformari: ſic nō ē vera. qꝛ ſola notitia īcōplexa ſufficit ad praxim ẜm pͥncipia iſtiꝰ doctoris ⁊ ẜm veritatē. Et ſi intelligat ꝙ p̄ſupponit̉ aliqͣ intellectio. verū dicit: qꝛ nūꝙͣ ē aliqͥs actꝰ praxis niſi ſit actꝰ elicitꝰ volūtatis imparatꝰ: ⁊ qͥlibet talis p̄ſupponit ītellectionē.Cōtra tertiā cōditionē. Aliqͣ oꝑatio ē praxis q̄ nullo mō pōt elici cōformit rōni recte: ſicut illa q̄ elicit̉ ꝯformit̓ oppoſite rōni recte neceſſarie. Un̄ ſic̄ ē aliqd̓ dictamē de nccͣrio: itaē aliqd̓ de ſuo oppoſito qd̓ eſt īpoſſibile: ⁊ illipōt elici ꝯformit aliqͣ praxis: ⁊ tn̄ nō pōt eliciꝯformit̓ rōni recte: nec ad hͦ vt ſit rectꝰ nec adhͦ vt nō ſit rectꝰ. Cōfirmat̉. qꝛ qͣ rōne actꝰ elicitꝰ cōformit̓ rōni recte ē praxis: eadē rōe actꝰelicitꝰ cōformit̓ rōni falſe erit praxis. gͦ nō oīso praxis ē nata elici ꝯformit̓ rōni recte Ideoad iſtā. q. dico: ꝙ difficultas magꝭ cōſiſtit ī nomine ꝙͣ ī re. Omēs em̄ vel fere oēs ponūt iſtaꝙ ē ibi ītellectio oſtēdēs finē et ea q̄ ſūt ad finē: ⁊ ꝙ ē ibi volitio finis: ⁊ etiā ꝯſiliū de hijs q̄ſūt ad finē. Poſt qd̓ ꝯſiliū vel inqͥſitionē ſeqͥt̉vel ſeqͥ pōt ſnīa qͣ dictat̉ de hijs q̄ ſunt ad finēipſiꝰ: ⁊ poſt iſtā ſnīam qͣ dictat̉ ꝙ vnū ē eligēdū ⁊ aliud nō: ſeqͥt̉ vel ſeqͥ pōt electio qͣ dictatū vl̓ ſentētiatū eē eligēdū p̄ponit̉ illi qd̓ nō ēſic ſētētiatū eē eligēdū Poſt aūt iſtā electōeꝫ
ſeqͦt̉ illud qd̓ ē ſic dictatū ⁊ ſētētiatū: ſi nō ſitaliqd̓ īpedimētū Uerbi gr̄a. alicui īfirmo oſtēdit̉ ꝑ ītellectū ꝙ ſanitas ē acqͥrēda: ⁊ hꝫ tūc ītellectꝰ vnū pͥncipiū practicū reſpectu finis.quo dictat ꝙ ſanitas ē acquirēda. Poſt iſtudaut dictame ſeqͥt̉ volitio i volūtate: q̄ deſiderat ſanitatē: ꝙͣuis forte nō nccͣrio. Iſtā aūt volitionē ſeqͥt̉ ꝯſiliū ītellectꝰ: vel inqͥſitio qͣ inqͥrit ꝑ qͥd meliꝰ pōt attigere iſtā ſanitatē: vtrūꝑ ābulationē: vel potiōem: vel cocturā: vl̓ aliquā aliā viā. Et poſt illud ꝯſiliū vl̓ inqͥſitiōeꝫſeqͥt̉ ſnīa: qͣ determinate ſentētiat̉ ꝙ ſanitasmeliꝰ attingit̉ ꝑ iſtā viā determinate vl̓ ꝑ aliādeterminate. Et iſtā ſnīam vl̓ dictamē ſequit̉electio volūtatis vl̓ ſeqͥ pōt: qͣ det̓minate vultabulare: vl̓ potiōeꝫ acciꝑe: ⁊ ſic de alijs. Poſtea aūt ſequit̉ ſi nō ſit īpedimētū determinatevl̓ ip̄a ābulatio vl̓ aliqͥd aliud. Et iſta ꝓceſſiofere ab oībꝰ etiā diuerſimode opinātibꝰ d̓ praxi ꝯcedit̉ ⁊ ita diſcrepāt pauci ī re. Sꝫ qd̓ iſtorū dēat vocari praxis: ⁊ qd̓ nō. de hͦ ſūt opiniones. Et iō qꝛ vtēdū ē vocabul̓ ſic̄ vtūt̉ autores⁊ int̓ autores qͥ loq̄bāt̉ de iſto vocabulo. comētator eut̓ cius ſuꝑ li. ethi. frequētiꝰ vſus ē eo. iōẜm intētionē ſuā dicā: qͥd ē praxis. qꝛ etiā ipſecōcordit̓ vtebat̉ hͦ vocabulo Ari. ⁊ Cōme. ſuoAuer. ⁊ alijs ph̓is Dico gͦ ꝙ ẜꝫ iſtū cōmē. pͥmo ethi. Praxis qͣdrupl̓r accipi p̄t .ſ. large. ſtri 1cte. ſtrictiꝰ. ſtrictiſſime. Primo mō praxis idēē qd̓ oꝑatio cuiuſcūqꝫ virtutis: ſiue libere: ſiuenaturalis. hoc pꝫ: qꝛ energia ⁊ praxis iſto modicta ſūt idē: ſꝫ energia ē oꝑatio cuiuſcūqꝫ ꝟtutis: gͦ ⁊cͣ. maior pꝫ ꝑ Cōme. dicētē: lꝫ itaqꝫ praxis ⁊ energia id ē actꝰ ⁊ oꝑatio ẜꝫ appropͥatasſignificatiōes diſtinguāt̉: coīter tn̄ acceptisrōnibꝰ praxis ꝓ energia: ⁊ ecōuerſo indifferēt̉ponit̉: gͦoīs energia ē praxis. minor pꝫ ꝑ eūdēdicētē Energīa ſiue oꝑatio ē natural̓ vniuſcūiuſqꝫ ſubſtātie virtꝰ ⁊ motꝰ. Et rurſus: energiaeſt natural̓ oīs ſubſtātie innatꝰ motꝰ. Ex iſtaaucro. pꝫ ꝙ energia vno mō dicta ē motꝰ velactio vel actꝰ cuinſcūqꝫ ꝟtutis ſiue potētie fiue ſubſtātie Scd̓o mō praxis ſiue energia droīs oꝑatio cognitiua ſiue paſſio ꝯſequēs cogͦſcētē inqͣtū cogͦſcēs ē. hͦ ē ſeqͥt̉ cognitionē. Etiſto mō ip̄a cognitio: oīs etiā actꝰ potētie cuiuſcūqꝫ qͥ ē cognitiua vl̓ appetitiua ⁊ paſſiōesſcꝫ delectatōes: triſticie: ⁊ hmōi pn̄t dici energie ſiue praxes. Un̄ dic̄ ibi cōmē. energia ē naturalis ⁊ pͥma ſꝑ mobil̓ virtꝰ ītellectiue aīe. hͦē ſꝑ mobil̓ ipſiꝰ rōnis natural̓r ex ip̄a ſꝑ irrigata. Iſtd̓ p̄t ītelligi d̓ actu cognitio ipſiꝰ ītellectus. pro alijs autē oꝑationibus elicitis a potētia appetiua ſequitur. Dicūtur etiā energieid ē oꝑatiōes. praxes id eſt actus. vel actiōes:
GReſolutio aucto
Cōtra tertiam.
Cpytra ſecūdamonditionem.
HReſpōſio auctoris.