PrologiPrimi ſententiarum

ſed deus in ſe nō īmediate terminat actuꝫ intelligēdi: ſed mediāte aliquo cōceptu ſibi ꝓpͥonec eſt ꝯceptꝰ. gͦ ille cōceptꝰ. nō deus. erit ſubiectū theologie nr̄e. Scd̓o dico. ꝙ accipiēdoſubiectū ꝓ illo pro quo ſupponit̉. ſic reſpectualicuiꝰ ꝑtis deus ſub rōe deitatis eſt ſubiectū.⁊ reſpectu alicuiꝰ ꝑtis pat̓ vel filiꝰ vel ſpūſſanctus. ⁊ reſpectu alicuiꝰ alteriꝰ creatura. hocptꝫ. qꝛ in aliquibꝰ veritatibꝰ terminꝰ pͥmo ſupponit pro ip̄o deo in ſe. ſic̄ in iſta deꝰ creat. deꝰeſt pat ⁊ filius ⁊ ſpūſſcūs. ⁊ ſic de alijs. In aliquibꝰ veritatibꝰ terminꝰ pͥmo ſupponit ꝓ pr̄e.ſicut in iſtis. pat̓ generat. pater ꝯſtituit̉ ex pat̓nitate. ⁊ ſic de filio ⁊ ſpūſcō ⁊ creatura. ſꝫ illudpro quo ſupponit̉ eſt ſubiectū iſto mō dictū īꝓprie loquēdo. gͦ ⁊cͣ. Ex iſtis ſequit̉ ꝙ diuerſarū partiū theologie ſunt diuerſa ſubiecta. ⁊ ꝙtheologie nō eſt vnū ſubiectū. ⁊ hoc intelligotā de ſcia ꝓprie dicta. ꝙͣ de fide. ꝙͣ de hitu apprehēſiuo. qꝛ theologia ꝑfcā ẜm ꝑfectōeꝫ theologie nobis poſſibile in via cōtinet oēs hitusſupradictos. Tertio dico. ꝙ theologia beatoruꝫ ſi ſit reſpectu eorundeꝫ cōplexoꝝ reſpectuquoꝝ eſt theologia nr̄a. ſic dico ꝓportionabilit̓ eodē mō ⁊ de ſubiecto illiꝰ theo. ⁊ ſubiectotheo. nr̄e. Sed illa theo. eoꝝ q̄ eſt reſpectu aliquarū veritatū in quibꝰ ip̄e deus in ſe ſubijcit̉qꝛ in ſe intelligit̉ ⁊ nō tm̄ in aliquo ꝯceptū. inillis p̄t deꝰ ſub rōe deitatꝭ eſſe ſubiectū vtroqꝫmodo. qꝛ ⁊ ſupponit ⁊ ꝓ ip̄o ſupponit̉. Supponit em̄ pro ſeip̄o. Reſpectu aūt aliquarū veritatū ip̄e pat̓ in ſe erit ſubiectū. ⁊ ſic de alijs.Et eodeꝫ mō dico de ītellectu abſtractiue cognoſcente diuinā eſſentiā ⁊ ꝑſonas in ſe. Siaūt teneat̉ opinio q̄ ponit ꝙ p̄dicabilia ſunt ītellectiōes aīe. q̄ ſunt real̓r ip̄e cognitōes ītellectꝰ. tūc deꝰ nec in theo. beatoꝝ nec ī theo. nōſtra erit ſb̓iectuꝫ tanꝙͣ illud qd̓ ſupponit. ſed ītheo. btōꝝ reſpectu veritatū aliquarū erit cognitio ſimplex ꝓpria d̓o ſolo ſubiectū. ⁊ reſpectu aliquarū cognitio nō ſimplex ſꝫ cōis vl̓ cōpoſita ex cōibꝰ. tn̄ ꝓpria deo. Et iſta ſupradcānō tm̄ ītelligo de theologia nccͣrioꝝ. ſꝫ etiā detheo. ꝯtingentiū. qꝛ nō al̓r accipiendū eſt ſb̓iectū in theo. nccrioꝝ ⁊ theo. cōtingentiū. qꝛ ſb̓iectū ꝓpoſitiōis ſcite. ſiue ſciat̉ ꝓprie ⁊ ſciētifice ſiue nō ſciētifice erit ſubiectu ſcīe: qͣlis eſtreſpectu talis ꝓpoſitiōis. et hͦ ſiue p̄dicatū ſitpͥmo notū de illo ſiue de alio. nihil refert. Exiſto ſequit̉. ꝙ ſubiectū veritatū cōtingētiū nōeſt ſꝑ illud cui p̄dicatū pͥmo īeſt. ſꝫ illud qd̓ eſtſubiectū ī illa ꝓpōe. ſiue ſibi pͥmo inſit ſiue nōEt ſi illud cui pͥmo ineſt ſit aliud. tūc illarū veēs ritatū erūt diſtīcta ſubiecta. Per p̄dctā pn̄taliquo mō ꝟificari fere oēs opiniones de ſub-

Primi ſententiarumiecto theologie. licet forte nō ad intētiōeꝫ ponentiū eas. Nā opinio ꝙ deus ſub rōe deitatis eſt ſubiectu theo. pōt verificari. intelligēdo ſubiectū illud pro quo ſupponit̉. ⁊ qd̓ eſt pͥmuꝫ aliqua pͥmitate. Nā int̓ oīa pro quo ſubiecta ꝓpoſitionū theologicaruꝫ p̄nt ſupponereip̄e deꝰ habet aliquā pͥmitatē. Reſpectu creaturarū eſt primū pͥmitate nature ⁊ cauſalitatꝭReſpectu etiā ꝑſonaruꝫ eſt aliquo mō pͥor. ſic̄poſt dicet̉. Nō tn̄ eſt ſic primū ſb̓iectū notitiaeius in ītellectu creato ꝙ ꝯtineat virtual̓r notitiā oīm ꝟitatū. nec eſt ſubiectū primū cuiuſlibet ꝑtis theologie. qꝛ nō illiꝰ ꝑtis in qua p̄dicātur paſſiōes. vel p̄dicata de pr̄e vel filio. velſpūſctō. vel de creatura. Et huiꝰ rō eſt. qꝛ illudeſt primū ſubiectū alicuiꝰ notitie cui pͥmo ꝯuenit p̄dicatū. ⁊ eſt ſubiectu in illa ꝓpoſitiōe nota. ſed hic. pater generat. p̄dicatu pͥmo ꝯuenitpatri ⁊ eſt ſubiectū. gͦ eſt primū ſubiectu. ⁊ itade alijs. Pōt etiā ꝟificari aliquo mō opinioponēs xp̄m eſſe ſubiectū theo. qꝛ eſt primū int̓oīa ſubiecta aliqua pͥmitate. ꝯtinet em̄ diuinānaturā ⁊ creatā. Et qꝛ cōtinet diuinā naturaꝫaliquā vnitatē habꝫ cū oībus ꝑſonis diuinis.Et qꝛ ꝯtinet creatā naturā aliquā vnitatē hꝫcu creaturis. ⁊ ita valde īproprie p̄t dici pͥmuꝫſubiectū. Sil̓r p̄t dici vel poni. ꝙ res ⁊ ſigna ⁊ſunt ſubiectuꝫ theo. qꝛ in theologia det̓minat̉ t⁊ de rebus ⁊ de ſignis. ⁊ aliqͣ res ſunt ſubiectaputa deꝰ ⁊ creatura. ⁊ aliqͣ ſigna ſunt ſubiectaſicut ſacramēta tā noue ꝙͣ veteris legis. Nontn̄ oēs res nec oīa ſigna ſunt ſb̓iecta theo. necnoſtre nec beatoꝝ. Sed illa opinio de rōnibꝰputa ꝙ deus eſt ſubiectū theo. ſub rōe glorificatoris videt̉ oīno irratiōabil̓. qꝛ oīa talia ſūtquedā p̄dicata attributa ſubiecto. Un̄ iſta eſtꝓpoſitio theologica. deꝰ eſt glorificator. deuseſt redēptor. deus eſt reparator. et ſic de alijs.⁊ ita talia nō ſunt rō ſubiecti. ſꝫ p̄dicata attributa ip̄i ſubiecto. Sed tūc eſt dubiū de qͥbꝰeſt theo. an ſcꝫ ſit de oībꝰ. vel de aliquibꝰ. ⁊ aliquibꝰ nō. Ad hoc pōt dici. ꝙ theo. pōt accipiduplicit̓. Uel pro habitu qui eſt nobis neceſſarius pro ſtatu iſto ad vitā eternā ꝯſequendaꝫ.Et iſto modo loquit̉ Augꝰ. xiiij. de tri. ca. i. Nōvtiqꝫ qͥcqͥd ſciri ab hoīe poteſt ⁊cͣ. Al̓r accipit̉theo. ꝓ omī habitu ſimpl̓r theologico. ſiue ſitnobis neceſſarius ꝓ ſtatu iſto ⁊ inueſtigādusſiue nō. Secūdo modo dico. ꝙ theo. eſt de oībus incōplexis. ſed nō de oībus cōplexis. Primuꝫ patet. quia nō eſt aliquod incōplexum dequo non p̄dicetur aliqua paſſio theo. ſed de oīillo de quo p̄dicatur paſſio theo. poteſt theo.ſuā paſſionem predicare. ergo de omni tali poteſt conſiderare. Aſſumptum patet. quia iſte

BBCōcordat omēsopiniones.

AATertia concluſio.

Scd̓a concluſio.

Reſpondetur.

Ut magiſter ſettentiarum.

CDubitatur

CDubitatur

Ut bonauētura.

Scoti.