logiPrimi ſententiarur
Pologipropter diuerſas paſſiones oſtenſas. ⁊ iō modus diuerſus cōſiderādi nihil facit ad diuerſitatē ſciētie Hoc pꝫ. qꝛ aūt iſta diuerſitas modi cōſiderādi ſe tenet a ꝑte obiecti: ita ꝙ ī ip̄oobiecto eſt aliqua diuerſitas. aut ſe tenet p̄ciſe a ꝑte ītellectꝰ ꝯſiderātis Si pͥmo mō cua ꝑte obiecti nō ſit niſi vel incōplexū vel cōplexuopꝫ ꝙ ſit aliqd̓ cōplexū vl̓ incōplexū. ſꝫ nō pōteē variatio incōplexi niſi ſequat̉ variatio cōꝑlexi. gͦ opꝫ ꝙ ſit ibi aliud ⁊ aliud cōplexū: velgͦ erit alia cōcluſio vel alia p̄miſſa. Si ſit aliap̄miſſa adhuc erit eadē ſcīa. qͥa declaratū ē pͥus ꝙ eadē eſt ſcīa eiuſdē ꝯcluſionis ꝓbate perdiuerſa pͥncipia. Si aūt ſit alia cōcluſio: habetur ꝓpoſitū. qꝛ cū ſubiectū ſit idē opꝫ ꝙ paſſioſit alia: ſi ſit cōcluſio diſtincta. Si d̓r̄ ſcd̓o mōhoc nō pōt eē niſi ꝓpter variationē actꝰ intelligēdi. Sed nō vr̄ poſſibile ꝙ reſpectu eiuſdēcōcluſionis ſimplicit̓ pn̄t eſſe actꝰ ſciendi diſtincti ſpecie. ⁊ ita nō ē ꝓpͥe dictū ꝙ diuerſusmodꝰ cōſiderādi cauſat diuerſitate ſciētiarūet ꝙ idē modus cōſiderādi cauſat idētitatemſciētiarū: ſꝫ ſemꝑ diſtinctio ſcīarū reqͥrit diſtīctionē ſubiectoꝝ vel p̄dicatoꝝ. Et hoc pꝫ perillos ſic loquētes. qꝛ dicūt ꝙ naturalis philoſophia ꝯſiderat aliqͥd īꝙͣtū mobile. et metha.ꝯſiderat idē inqͣtū ens. Sꝫ hoc nō eſt poſſibile niſi qꝛ cōſiderat de aliquo qd̓ eſt mobile. etquod eſt ens ⁊ ſic de alijs. ⁊ manifeſtū ē ꝙ iſtaſunt diſtincta p̄dicata. Hoc etiā cōfirmat̉. ꝙſemꝑ ſcientia eſt reſpectu alicuiꝰ cōplexi: gͦ ſtādo p̄ciſe ī ſubiecto eodeꝫ nō habebit̉ diſtīctioſciētie. Et hoc eſt qd̓ dicit cōmē. exp̄ſſe pͥmo d̓aīa cōmēto .xvij. vbi declarat qūo metha. ⁊ ſcientia naturalis diuerſas paſſiōes cōſiderant⁊ ꝑ illa diſtinguūtur: ſicut pꝫ inſpiciēti. Et iōdico vl̓r ꝙ de eodeꝫ ſubiecto nō p̄nt eē pluresſcīe ꝓpͥe dicte niſi ꝓpter diuerſitatē paſſionūjeAd rōnes pͥme opiniōis. Ad pͥmū cū dr̄: ꝙſubiectū pͥmū cōtinet ꝓpōnes immediatas:qꝛ ſubiectū earū cōtinet predicatū. Dico ſicutꝓbatum eſt pͥus ꝙ nec ſubiectū cōtinet pͥmop̄dicatū. nec notitia ſubiecti cōtinet pͥmo notitiā p̄dicati. ẜm ꝙ ip̄e exponit pͥmo cōtinerequia ad iſta habēda reqͥruntur diſtincte rōescognoſcēdi ẜm iſtū doctorē. Sil̓r aliqn̄ predicatū ꝑfectius eſt ꝙͣ ſubiectū: ſicut declaratū ēideo ⁊cͣ. Dico etiā ſicut declaratū eſt ꝙ nō ſēꝑcōtinent virtualiter notitiā pͥncipij immediati. quia declaratuꝫ ē pͥus ꝙ aliqua pͥncipia immediata nō cognoſcunt̉ ex terminis cognitꝭ.Ad ſcd̓m: ꝙ ſubiectum non eſt cauſa adeqͣta totius habitus: ſed ipſa notitia ſubiecti ſehabet ad habituꝫ ſicut cauſa partialis ad effectum: qꝛ reſpectu pͥncipioꝝ per ſe notoꝝ noti-
tia ſubiecti ⁊ notitia predicati ſunt due cauſepartiales quarum neutra ſufficit ſine alia. Etſi dicit̉: ꝙ iſte due cauſe nō ſunt accidētaliterordinate gͦ eſſentialiter. ⁊ per ꝯn̄s vna virtualiter cōtinet aliā. Reſpondeo ẜꝫ pͥncipia iſtiꝰdoctoris q̄ in hac parte reputo vera: ꝙ reſpectu alicuius effectus poſſunt concurrere duecauſe partiales quarū neutra recipit virtutēab alia. ⁊ per ꝯn̄s neutra cōtinet̉ in alia virtualiter: nec mouet̉ ab alia: ſicut ipſe p̄tēdit deintellectu et obiecto reſpectu intellectionis.Ita dico in ꝓpoſito: ꝙ notitia ſubiecti ⁊ p̄dicati ſunt due cauſe partiales: ⁊ tn̄ neutra continetur virtualiter in alia: ſꝫ vtraqꝫ cōtinet rōnē ꝓpriā: ⁊ ideo ſubiectum nō primo virtualiter cōtinet: qꝛ ita depēdet in cōtinēdo a predicato ſicut ecōuerſo. ⁊ aliqn̄ plus depēdet ſubiectum a predicato in ꝯtinēdo ꝙͣ ecōuerſo: eoꝙ p̄dicatuꝫ aliquādo perfectiꝰ cōtinet. Tn̄ intelligēduꝫ ꝙ in iſtis ſciētijs naturaliter inuētis ꝓprie loquēdo nec ſubiectuꝫ nec p̄dicatūꝯtinet ſed notitie ipſoꝝ. Et hoc ẜm opinionēq̄ ponit ꝙ vl̓ia nō habet niſi eſſe obiectiuum.Ad tertium dico ꝙ in eſſentialiter ordina Itis cōtingit ſtare ad aliquod pͥmum: ſed nonoꝑꝫ ꝙ ſemꝑ ſit cōſil̓is ordo illiꝰ pͥmi ad ſcd̓m.qualis eſt ſcd̓i ad tertium vl̓ tertij ad quartuꝫUerbi gr̄a. obiectum intellectꝰ et intellectio⁊ volitio aliquo mō aliquē ordinē habēt: ⁊ tn̄ponēdo ꝙ obiectum ſit pͥmum: tunc nō eſt cōſimilis ordo obiecti ad intellectionē: ⁊ ītellectionis ad volitionē: qꝛ volitio nō pōt eſſe ſineintellectione: ⁊ cauſatur ab ea. Nō ſic autē ſꝑintellectio ab obiecto. qꝛ abſtractiua intellectio pōt eē ſine obiecto. Sil̓r aliqn̄ amor eſt ꝑfectior ꝙͣ cognitio: ⁊ tn̄ cognitio eſt īperfectior obiecto. Sil̓r iſta habēt aliquē ordinē eſſentialē. cōpoſituꝫ. forma. ⁊ materia. nā materiaeſt pͥus natura ꝙͣ forma: ⁊ forma eſt pͥor natura ꝙͣ cōpoſitum: ⁊ tn̄ forma eſt cauſa cōpoſiti:⁊ materia nō eſt cauſa forme. Sil̓r iſta ordinātur. materia. forma. et accidēs forme: ⁊ formaeſt perfectior ⁊ cauſa accidentis ſui. ⁊ tn̄ materia nec eſt perfectior nec cauſa forme Et itaptꝫ ꝙ nō eſt ſemper conſimilis ordo primi adſcd̓m ⁊ ſcd̓i ad tertium. Et ideo ꝙͣuis notitiapͥncipioꝝ contineat virtualiter notitiā ꝯcluſionis: tn̄ non oportet ꝙ ſemper eodem modonotitia terminoꝝ contineat virtualiter pͥmonotitiā principioꝝ: nec ꝙ notitia vniꝰ termini cōtineat notitiā alterius termī: ꝙͣuis aliqͣalia prioritate ſit prior eo. Similiter nō omīsordo eſt ordo cauſalitatis: ⁊ maxīe cauſalitatꝭeffectiue. nā genera ⁊ ſpecies ordinātur ⁊ noẜꝫ ordinē cauſalitatis effectiue. Et ideo pōt
Ad primū primeQqpotionis.
Reſolutio aucto
Ad ſcd̓um.
Ad primū pritQqpinionis.
Qmū primenis.
Adteriū.