Prologi
olo g.yvyυ 1
Prologicti. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt ſubiectū realit̓: ⁊ ita. ſi ꝯtinētiavirtualit̓ attribuit̉ medio attribuēda eſt etiāſb̓iecto. Cōtra. mediū eſt cā inherētie paſſionis ad ſubiectū ẜm iſtos. ſꝫ cā illiꝰ inheretie eſtfrequent̓ cā extrinſeca q̄ diſtinguit̉ real̓r a ſubiecto. ptꝫ in exēplo adducto. gͦ ꝯtinētia virtualis magis attribuit̉ alteri ꝙͣ ſubiecto. Cōfirmat̉. qꝛ ẜm ph̓m .i. phiſicoꝝ. ⁊ libro poſterioꝝ īdiuerſis locis. notitia rei dependet ex notitiaoīm ſuaruꝫ cauſarū. qualit̓ tn̄ hoc ſit intelligēduꝫ patebit poſtea. gͦ notitia paſſionis nō tm̄depedet ex notitia ſubiecti: ſꝫ ex notitia aliarūcauſarū. igr̄ ſubiectū nō pͥmo ꝯtinet paſſionē.Quarto arguo ſic. ẜm iſtū doctorē: nihil duc̄in cognitione alterius niſi qd̓ ꝯtinet ip̄m virtualit̓ vel eſſential̓r. ſꝫ multe ſunt paſſiones reſpectiue vel cōnotatiue ẜm aliuꝫ modū loquēdi: q̄ nullo mō pn̄t cognoſci niſi prius cognitoaliquo qd̓ nō cōtinet̉ in ſubiecto nec virtual̓rnec eſſentialit̓. gͦ notitia ſubiecti nō ꝯtinet notitiā illarū paſſionū. qꝛ nō ꝯtinet virtualit̓ notitiā illoꝝ que p̄ſupponūtur notitie paſſionū.Pinor ptꝫ. qꝛ eſſe btīficabile eſt paſſio creature rōnalis. ⁊ iſta paſſio nullo mō pōt cognoſci niſi cognita beatitudīe: qͥa ſi ſit reſpectiuacuꝫ notitia illiꝰ reſpectus depēdeat ex notitiaſui termini. oportet ꝙ terminꝰ p̄cognoſcat̉. eodeꝫ mō ſi ſit cōnotatiua. Sil̓r eſſe creabile eſtpaſſio creature. Similit̓ poſſe hr̄e caritatē eſtpaſſio creature rōnalis. ⁊ ſil̓r eſſe informabileeſt paſſio materie. ⁊ tn̄ forma caritas. btītudo.et hmōi q̄ ſunt vel termini iſtarū paſſionū velcōnotant̉ ꝑ iſtas paſſiōes. nō cōtinent̉ in iſtisſb̓iectis. nec ꝟtual̓r. nec eſſential̓r. ⁊ ꝑ ꝯn̄s notitia ip̄oꝝ non cauſat̉ a notitia ſubiecti. nec ꝑꝯn̄s iſtarū paſſionū qͥbꝰ notitia ip̄oꝝ p̄ſupponit̉. Si inſtet̉ ꝯͣ iſtā rōem. ꝙ iſte nō ſūt paſſiones ꝓprie loquēdo. qꝛ ſꝑ ſubiectū eſt ꝑfectiusſua paſſiōe. ita nō eſt hīc. Sil̓r ſubiectuꝫ eſt cāſue paſſiōis efficiēs. ita nō eſt h̓. hoc nō valetqꝛ ille ꝓpōes cū ſint nccͣrie oꝑꝫ ꝙ ſint ꝑ ſe prīomō: vel ſcd̓o mō. ſic̄ fuit declaratū in vna qōe.ſꝫ nō ſunt ꝑ ſe pͥmo mō. gͦ ſcd̓o mō. ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄dicatū eſt paſſio ſb̓iecti. nō tn̄ oꝑꝫ ꝙ ſꝑ ſit ꝓpriapaſſio. Et qn̄ d̓r ꝙ ſb̓iectū nō eſt imꝑfectiꝰ ſuapaſſiōe. dico ꝙ ſiue paſſio in ſe ſit ꝑfectior ſiueimꝑfectior. aliqn̄ aliqͥd īportatū ꝑ paſſionē eſtꝑfectiꝰ ip̄o ſubiecto. ſic̄ eſt in ꝓpoſito. ⁊ ita cūnotitia imꝑfectioris nō cōtineat ꝟtual̓r notitiā ꝑfectioris. ẜm iſtos. ſequit̉ ꝙ ſb̓iectū nō cōtinet ꝟtual̓r notitiā illius īportati ꝑ paſſionē.nec ꝑ ꝯn̄s notitiā paſſiōis. Et qn̄ dicit̉ ꝙ ſb̓iectū ē cā efficiēs ſue paſſiōis. hͦ on̄det̉ poſtea eēfl̓m. Si dicat̉ al̓r ꝙ ſufficit cognoſcere illudīportatū ꝑ paſſionē ī cōi cōceptū ſibi ⁊ alijs. ⁊
Orimi ſententiarumtalē notitiā cōfuſam illā continet virtualiterip̄m ſubiectū: ⁊ ita notitiā paſſiōis. Contra. Innō tm̄ ſūt iſte paſſiōes vt īportāt aliqͥd ī cōi: ſꝫvt īportāt aliqͥd ī ꝑticulari: ſicut eē creabile atribꝰ ſuppoſitis ſubſiſtētibꝰ ī vna natura: ⁊ tn̄iſte paſſiōes nūqͣ pn̄t cognoſci ꝟtute ſubiectiQuīto arguo ſic. ſi ſubiectū ſic ꝯtineret p̄dicatū ⁊cͣ. ſeqͥt̉ ꝙ cognito aliquo ſubiecto q̄libꝫpaſſio poſſet de eo euidēt̓ cognoſci: cōcluſio ēſimpl̓r falſa. ꝯn̄a patꝫ. qꝛ poſſet haberi notitiapaſſiōis ꝟtute notitie ſubiecti: ⁊ hijs habitispoſſet haberi notitia p̄miſſarū: ⁊ tādē notitiacōcluſionis. Falſitas ꝯſequētꝭ pꝫ: qꝛ ſi ſic om̄stales eēt euidēt̓ cognoſcibiles. aīa ītellectiua ē beatificabil̓: hopt videre diuinā eſſentiāpōt hre caritatē q̄ tn̄ nō pn̄t cognoſci naturaliter: ſꝫ tm̄ ſuꝑnatural̓r. Si dr̄ ſic̄ dic̄ iſte doctor: ꝙ aīa vl̓ potētia ītellectiua nō ē nob̓ natural̓r cognoſcibil̓ ſub illa rōe ꝓpͥa ⁊ ſpāli ſubqͣ ad talē finē ordinat̉: ⁊ ſub qͣe gr̄e capax ꝯfirmate. ⁊ ſic d̓ alijs. n̄ em̄ cognoſcit̉ a nobis aīanec natura nr̄a ꝓ ſtatu iſto niſi ſub rōe aliqͣ generali abſtrahibili a ſenſibilibꝰ ſub qͣ nō ordinat̉ ad beatitudinē: nec ad viſionē diuine eſſētie. ⁊ iō iſte paſſiōes nō pn̄t a nobis cognoſciꝟtute notitie ſubiecti nobis poſſibil̓ ꝓ ſtatuiſto. Cōtra. aīa nr̄a ſub illa rōe ē natural̓r cognoſcibilis vl̓ a ſe vl̓ ab aliqͣ alia natura ītellectuali: ⁊ tn̄ ille finis a nulla natura ītellectuali ē natural̓r cogͦſcibil̓. Sil̓r eē ꝑpetuabile ininfinitū: ē paſſio iſtoꝝ īferioꝝ: ⁊ tn̄ nō pōt euidēter cognoſci ꝙͣtūcūqꝫ ſubiecta diſtincte cognoſcāt̉. Preterea iſta accidētia ẜm iſtū diſtīcte cognoſcūt̉ a nobis ꝓ ſtatu iſto. ⁊ tn̄ depēdētia ſui ad ſubſtātiā nō pōt cognoſci īꝑticulari ſic̄ nec ſubſtātia ip̄a a qͣ depedet ẜꝫ iſtūdoctorē. Sil̓r ex iſtis accidētibꝰ ꝙͣtūcunqꝫ cognoſcāt̉ diſtīcte ⁊ ī ꝑticulari: nō pn̄t ī ꝑticulari cognoſci om̄s ſue cāe: ⁊ ita vr̄ ſatꝭ manifeſtūꝙ multe ſūt paſſiōes creaturarū q̄ n̄ pn̄t natural̓r cognoſci ꝙͣtūcūqꝫ ſubiecta eaꝝ cognoſcātur. Sexto arguo. ſi ſic. gͦ q̄libet paſſio ētis ēꝑ ſe nota de ente. ꝯn̄s falſū: ꝓbatio ꝯſequētieqꝛ ſi ſubiectū ſic ꝯtinet p̄dicatū: gͦ q̄libet ꝓpōtal̓ enūtiās paſſiōes entꝭ de ēte eēt nota ex notitia t̓mīoꝝ: qꝛ cognito ſubiecto diſtīcte et p̄dicato ſtatim ſcit̉ ꝓpō. ꝑ te: ſꝫ ens nō pōt cogͦſci niſi diſtincte: qꝛ ē ſimpl̓r ſimplex. ꝑ te: gͦ q̄libet tal̓ ꝓpō eēt ꝑ ſe nota. Sil̓r accipio vnā talē ꝓpōne: aut ip̄a ē nota ex t̓minis aūt nō. Siſic hēt̉ ꝓpoſitū. Si nō: gͦ notitia diſtincta ſubiecti nō ꝯtinet ꝟtual̓r pͥmo notitiā paſſiōis: ſꝫreqͥrit̉ aliqͥd alid̓ qd̓ ꝯtinet illā notitiā ſaltē ꝑticularit̓. Si dicat̉ ꝙ ē vna paſſio pͥor quaꝯtinet ens ꝟtual̓r. ⁊ illa ꝯtinet paſſionē poſte
Cuauo.
Euaſio
Impugnatio-