QueſtioIII
vniuerſalis ẜm ꝙ dicit adequationē. obiectūaūt ſe habet ad habitū ſicut cā ad effectu: nōeſt aūt cā adequāta niſi ꝯtineat virtual̓r totūeffectū. gͦ ⁊cͣ. Exponit̉ aūt pͥmo virtualit̓: ꝙpͥmū eſt illud qd̓ nō depēdet ab alio ſꝫ alia abip̄o: gͦ virtual̓r ꝯtinere ē nō depēdere ab alijsin ꝯtinēdo ſꝫ alia ab ip̄o: hͦ ē qꝛ ꝑ īpoſſibile circūſcripto om̄i alio manēte ītellectu eiꝰ adhuccōtineret. nihil aliud aūt cōtinet niſi ꝑ rōneꝫeius. Itē alibi declarat̉ hͦ idē ſic. in eſſentialit̓ ordinatꝭ neceſſe ē ſtare ad aliqd̓ ſimplicit̓pͥmū: ſꝫ cognoſcibilia alicuiꝰ ſcīe hn̄t eſſentialē ordinē inter ſe ⁊ cognoſcibilitatē: qꝛ ꝯcluſiones cognoſcūt̉ ex pͥncipijs: ⁊ pͥncipia tādē ſiſint īmediata cognoſcūtur ex terminis. terminus etiā p̄dicati pͥncipij cognoſcit̉ ex rōe ſubiecti. qꝛ principia cōiter ſūt ꝑ ſe nota ſcd̓o mōgͦ ſubiectū cadit in diffinitiōe p̄dicati. ex. vij.mētha. In iſto gͦ ordīe tādē ē deuenire ad aliqd̓ ſubiectū ſimplex qd̓ ē ſubiectū pͥncipij. excuiꝰ notitia cognoſcut̉ oīa ꝑtinētia ad ſcīamiꝰ ⁊ ip̄a nō cognoſcit̉ ex alijs. Cōtra iſtā opinionē: ꝓbo ꝙ nō ſit de rōne ſubiecti cōtinerevirtual̓r notitiā paſſiōis. Scd̓o ꝙ nec ē de rōne ſubiecti ꝯtinere virtual̓r paſſione Primūꝓbo ſic. nō minꝰ virtual̓r nec minꝰ ꝑfecte cōtinet cā efficiēs effectū ſuū ꝙͣ ſubiectū ſuā paſſionē: ſꝫ nō obſtāte tali cōtinētia: notitia cauſe nō cōtinet virtual̓r notitiā ſui effectꝰ: gͦ nōobſtāte ꝙ ſubiectū cōtineret ſuā paſſione: nōtitia ſubiecti nō ꝯtineret notitiā paſſiōis ſuemaior ē manifeſta. qꝛ int̓ omēs cōtinētias qn̄res ꝯtēta totalit̓ ⁊ real̓r diſtinguit̉ a ꝯtinēte:illa ē ꝑfectior q̄ ē cauſe efficiētis reſpectu effectus: vel cōtinētia cāe finalis. qꝛ illa q̄ ē materialis eſt īꝑfectior. ſil̓r illa ſola cōpetit deo. minor eſt manifeſta: qꝛ ẜm iſtū ad diſtinctas qͥdditates cognoſcēdas reqͥrūt̉ diſtincte rōnescognoſcēdi. gͦ notitia diſtīcta vniꝰ qͥdditatisſine rōne cognoſcēdi ꝓpͥa reſpectu alteriꝰ qͥdditatis: nō ſufficit ad cognoſcendū aliā qͥdditatē. Si dr̄: ꝙ tūc requirunt̉ diſtincte rōnescognoſcēdi reſpectu diſtictarū qͥdditatuꝫ. qn̄vna nō cōtinet̉ virtual̓r in alia. Cōtra. tuncad diſtincte cognoſcēdū oēs qͥdditates īferiores ſufficeret diſticta rō cognoſcēdi ip̄m ſolē.qꝛ ſol cōtinet virtual̓r oēs iſtas quidditates.Si dicat̉ ꝙ nō ſufficit: qͥa ſol nō ē cā totalisiſtoꝝ inferioꝝ. Cōtra ſi ſic. gͦ reqͥrit̉ alia cauſa ad hoc ꝙ diſtincte cognoſcat̉ effectus: cū gͦeodē mō ſubiectū nō ſꝑ ſit cā totalis paſſiōisnō ſufficit diſtīcta notitia ſubiecti ad habendū diſtinctā notitiā paſſiōis. Si dicat̉ al̓r: ꝙpaſſiōis ad ſubiectū ſūt pl̓es depēdētie ⁊ intimiores ꝙͣ effectꝰ ad ſuā cām: ⁊ iō notitia ſubie
cti ſufficit: nō notitia ſue cauſe. Cōtra. aliqn̄paſſio nō depēdet niſi ſicut accūs a ſuo ſubiecto: ſꝫ illa ē īꝑfectior ꝙͣ depēdētia effectus adcām efficientē Preterea ẜm iſtū doctorē ī repertorio ꝑiſienſi. q. i. qn̄ aliqͣ reſpiciūt̉ ab aliqͣpotētia vl̓ ab habitu: ita ꝙ quodlibꝫ illoꝝ perſuā rōnē formalē natuꝫ ē reſpicr a porētia talivl̓ habitu. ibi nullū eoꝝ ē pͥmū obiectū potentie pͥmitate virtutis: gͦ ibi notitia vniꝰ nō ꝯtinet notitiā alteriꝰ: ſꝫ ſubiectū ⁊ paſſio frequēt̓ſic ſe hn̄t ꝙ ſūt diſtīcte res ẜꝫ eū. qd̓ ptꝫ: qꝛ alibi ꝓbat iſte doctor ꝙ ſubiectū ē cā efficiēs ſuepaſſiōis. alit̓ em̄ ꝓpo nō eēt nccͣria: ſꝫ q̄libꝫ resabſoluta diſtīcta ꝑ rōnē ſuā formale ē motiuaintellectꝰ: qꝛ qn̄ aliqd̓ ē pͥmū obiectū adeqͣtuꝫpotētie qd̓libet cōtētū ē motiuū illiꝰ potētie:ſꝫ obiectu adeqͣtū intellectꝰ ē ens: gͦ q̄libet resē ꝑ ſe motiua ītellectꝰ: gͦ nulla res ē pͥmū obiectū pͥmitate ꝟtutꝭ reſpectu alteriꝰ. Cōfirmat̉qꝛ qd̓ ē motiuū ſēſꝰ hꝫ ꝟtutē mouēdi ītellectūqꝛ ē ī potētia ad ītellectionē: ſꝫ accidēs ē motiuū ꝟtute ꝓpͥa ipſiꝰ ſenſus: gͦ ⁊cͣ. Sil̓r illa resabſoluta poſſet fieri ſine ſubiecto: ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſſet ītuitiue videri: ⁊ tn̄ tūc nō haberet̉ notitiaſubiecti. gͦ illa paſſio ē ꝑ ſe motiua ītellectꝰ: etꝑ ꝯn̄s notitia vniꝰ nō cōtinet notitiā alteriꝰ.Iſta rō ꝯfirmat̉ ꝑ ph̓m pͥmo poſte. ꝙ deficiēte ſenſu deficit ſcīā ẜm illū ſenſū: ſꝫ aliqn̄ obiectū vniꝰ ſenſus ē cā obiecti alteriꝰ ſenſus: ſic̄ẜm multos ⁊ vr̄ ītētio ph̓i qͣlitates tāgibilesq̄ ſūt obiecta ſenſus tactꝰ ſūt cāe coloꝝ ⁊ ſaporū: gͦ ꝙͣtūcūqꝫ haberet̉ ꝑfecta notitia de tāgibilibꝰ. ſi deficeret ſenſus viſus non poſſet hrinotitia d̓ coloribꝰ. gͦ notitia cāe nō ꝯtinet ꝟtualit̓ notitiā ſui effectꝰ. Et eodē mō ꝙͣuis iſte qͣlitates tāgibiles eēt ſubiecta aliarū qͣlitatu⁊ ille eēt paſſiōes eaꝝ: adhuc deficiēte ſenſuviſus nō cognoſcerēt̉: gͦ notitia ſubiecti nō ēſufficiēs ad cognoſcēdū paſſionē. Scd̓o arguo ſic. ẜm pͥncipia iſtiꝰ: qd̓ ꝯtinet ꝑfectā notitiā alicuiꝰ ꝯtinꝫ eiꝰ notitiā īꝑfecta: ſꝫ notitiaſubiecti nō ꝯtinet notitiā īꝑfectiſſimā ipſiuspaſſiōis: qꝛ nō ꝯtinet qͥd noīs: qꝛ tūc nō eēt p̄cognitio: gͦ nullā notitiā paſſiōis cōtinet ſubiectū virtual̓r. Tertio arguo ſic. cōtinētia virtual̓ notitie ꝯcluſiōis maxīe attribuēda ē medio: ſꝫ ſubiectū nō ē mediū. gͦ ſubiectū nō cōtinet pͥmo ꝟtual̓r notitiā ꝯcluſiōis. maior ē manifeſta: qꝛ mediū ⁊ cā ide ſūt. ij. poſte. ẜ ꝯtinētia virtual̓ maxīe attribuit̉ cāe. Sil̓r poſſibileē hr̄e diſtīctā notitiā ſb̓iecti: ⁊ tn̄ ignorare paſſionē ſibi ineē ꝓpt̓ ignorātiā ſue cae exrinſeceputa poſſibile ē ītelligere abſtractiue lunā. ⁊tn̄ ignorare an eclipſet̉: qꝛ neſcit̉ an terra īterponat̉. Si dicat̉ ꝙ mediū ē diffinitio ſubie-
Cōrra hāt opini-
Tertio.