Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Qrimi ſententiarūrologi

Ad tertiū dico: theologia quo ad aliquaꝫſui parte inter ſcientias proprie dictas: nec ēprima: nec infima: nec media: quia non eſt ſcientia proprie dicta quo ad illam parte. Adquartum theologus cognoſcit multa que cognoſcit vetula: tn̄ reſpectu vnius aliqn̄ita ꝑfectā notitiā hꝫ vna vetula ſic̄ theologꝰſꝫ multis alijs caret Ad argumētū tertiaopinione qn̄ d̓r clariore notitiā haberetvnꝰ ꝙͣ aliꝰ: cōcedo clariore. ītelligēdoclariorē euidētiorē. qꝛ nullꝰ hꝫ euidētē de credibilibꝰ. nec eſt ꝯtra beatū Augꝭ. qꝛ beatusAuguſtinꝰ extēdit nomē ſcīe. Et cōcedomulti pollēt fide ꝙͣuis polleāt hac ſcīa.ſcꝫ ſciāt exponere ſcripturā: defendere etiā⁊c̄. maioritas in cognitiōe eiuſdē credibilis cōſiſtit in cognitiōis claritate. Et qn̄dr̄ tūc fides ſcīa equiparent̉. pꝫ: qꝛſcia vltra fidē dicit multos alios habitus qui ſunt habitꝰ fidei vt dictū eſt. Ad pͥmuꝫpͥncipale dico: omīs habitꝰ veridicꝰ euidēsreſpectu veritatis nccͣrie eſt ſapiētia vel ſcīa⁊cͣ. tn̄ habitus veridicus ineuidēs pōt eſſe fides: talis ē theologia magna ſui ꝑte. Similiter reſpectu talis veritatis eſt aliqͥs habitus eſt ꝓprie veridicus. qꝛ eſt iudicatiuus ſꝫ tm̄ apphēſiuꝰ: et talis eſt theologiaaliqua ſui ꝑte. Ad ſcd̓ꝫ pꝫ: habitus total̓theologi ē ꝑfectior habitu vniꝰ layci: tn̄ reſpectu aliquoꝝ credibiliū ē ſꝑ ꝑfectior. Adtertiū: apl̓us extēdit nomē ſapiētie nomēſcie ad habitꝰ qͥbus ſcit̉ qūo ſcriptura dꝫ exponi. defendi. roborari ⁊c̄. Et ſi q̄rat̉: qͥd faciunt rōnes ꝓbabiles adducte credibilibus.aut inducut fidē. aut opinione. aut ſciam autnihil. Pōt dici augmentāt fidē acqͥſitā: ꝙͣuis augmentēt fidē infuſaꝫ. Un̄ etiā talesrōnes aliqn̄ generāt ip̄am: eſt qd̓ d̓r̄: aliqui firmiter qn̄qꝫ opinātur: ſicut alij ſciunt.iſta opinio ē fides opinio ẜꝫ qd̓ diſtīguit̉ꝯͣ fide ⁊cͣ. Alia q̄ſtio tertie pͥncipali ānexa.zCōſimilit̓ quero vtrūē.ij habitus theologie ſit real̓r vnus ẜm numerū. ſic. decimo metaphiſice. Primū in genere ē maxime vnū ſimpliciſſimū: ſꝫ habitustheologie ē pͥmꝰ ī genere habituū ītellectualiū. qꝛ ẜm ordinē ſubiectoꝝ habituū ē ordo ipſorū habituū: ſꝫ ſubiectū theologie qd̓ eſt ipſedeus eſt pͥmū ſubiectū inter oīa ſubiecta. habitus theologie eſt maxime vnꝰ ſimpliciſſimus: ſꝫ aliqͥs aliꝰ habitꝰ ē vnus ẜm numerū: theologia. Scd̓o. vniꝰ generis ſubiecti eſtvna ſcīa: ſꝫ ſubiectū eſt vnū numero .ſ. ip̄e deꝰ: habitꝰ eſt vnus numero. Tertio. qꝛ tanta

eſt vnitas theologie quāta cuiuſcūqꝫ ſcīe naturaliter acqͥſite: ſꝫ aliqͣ ſcīa naturaliter acqͥſita eſt vna ẜm numerū: theologia. Ad oppoſitū. actus diſtincti cauſant habitꝰ diſtinctos: ſꝫ reſpectu diſtīctarū veritatū theologicarū ſunt actus diſtincti: habitꝰ diſtincti.Ad. q. dicit̉ theologia eſt vna: qꝛ vnitasſcīe eſt cōſideranda ẜm vnitatē potētie habitus ẜm obiectū quidē materialiter: ſꝫ ẜꝫronē formalē obiecti. Sꝫ theologia cōſiderataliqua vel oīa ẜm ſunt diuinitus reuelata.oīa iſta diuinitus reuelata cōmunicāt in vnarōne formali obiecti huiꝰ ſciētie: ē vna ſcientia. Sꝫ iſta ſicut ſonat intellecta peccat multipliciter. Primo qꝛ nec ex rōne vnita patis formalis obiecti pōt cōcludi vnitas potētie vel habitꝰ: nec ex diſtinctiōe formali obiecti pōt cōcludi diſtinctio habitꝰ vel potentie.Primū pꝫ. qꝛ idē ſub eadē rōne formali ēobiectū ſenſus intellectꝰ: qꝛ nihil eſt ſenſibile: quin potentia ſuꝑior pōt in illud ſub eadeꝫrōne. Sil̓r niſi. idē ſub eadē rōne eſſꝫ obiectūſenſus et intellectus: eſt maior actusvnius potentie p̄ſupponeret actū alteriꝰ potentie: ꝙͣ ecōuerſo. Sil̓r in re ſunt tales diſtincte rōnes: qꝛ tūc eſſent res diſtincte: ſicutalias patebit. ip̄a res ſit apprehenſibilis a ſenſu ab intellectu: oꝑꝫ ſub eadē rōne. qꝛ idē eſt obiectū ſub eade rōne notitie intuitiue abſtractiue. qꝛ idē eſt obiectū intellectus volūtatis: qꝛ impoſſibile eſt aliqͥd ſub aliqͣ rōne ignoratū ſit volitū. qꝛ idēeſt obiectu ſcīe erroris opinionis. Poteſtem vnus circa eādē cōcluſionē errare vel opinari: aliꝰ ſcire ẜm ph̓m pͥmo poſte. in fineScd̓m ptꝫ: qꝛ ipſiꝰ viſus ſunt diſtincta obiecta formalia: puta albedo nigredo: et tn̄ potentia eſt vna. aūt iſta ſint obiecta formalia pꝫ: qꝛ nihil pōt apprehēdi ab aliqͣ potētianiſi obiectū ipſiꝰ formale app̄hendat̉: ſꝫ albedo pōt app̄hedi a viſu nullo alio app̄hēſo a viſu eodē nigredo: ⁊c̄. Si d̓r iſta ſuntobiecta materialia: color aūt ē obiectū formale. ſil̓r nihil pōt app̄hēdi a viſu niſi ſub rōnecoloris. Cōtra q̄ro qͥd ītelligis rōnē materialē: aut ſubiectu rōnis formalis: aut aliquidcōtētū ſub rōne formali. Si pͥmo ſicut ip̄eexēplificat de hoīe aſino et ligno reſpectu coloris: tūc albedo nigredo ſūt obiecta materialia: qꝛ ſunt ſubiecta coloris: ſꝫ ſunt colores: formalia. et ꝯn̄s eadē potētia habetdiſtincta obiecta formalia. Si ſcd̓o ſic nihil ē tale reſpectu habitꝰ cōplexi. Sil̓r tūcē alid̓ ꝙͣ dicere: ſi ſint diſtīcta obiecta adeqͣta tūc ſūt diſtīcte potētie: ſꝫd̓ tali ē ẜmo

Ad argumētumtertie opinionis

Ad Rduη

Ad ſcd̓um.

Queritur.

UAd principale

AQueſtioni tertieprīcipali q̄ſtio annera ī ordine ē.Queſtio. VIII

Ad tertiū.

3Reſpondetur.

Cōtra opinione.primā.

Opinio prima.

inuſdi-