Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Primi ſententiaruirologi

pōt ex tali ſtudio acqͥrere fidel̓: poſſꝫ etiā acqͥrere ꝯſil̓i ſtudio īfidel̓ ſꝫ manifeſtū ē īfidelis hꝫ de theologicis verā ſapientiā. ergo ⁊c̄.Preterea ſapiētia eſt ſine ītellectu ſciaẜm Ariſtotele. vi. ethi. vbi dicit. Manifeſtūē qm̄ ſapiētia ē ſcīa ītellectꝰ: honorabiliorū natura: ſꝫ talis habitꝰ declaratiuꝰ pōtſine intellectu ſcīa. qꝛ pōt ſtare ſola fide ẜm iſtū. qꝛ ſicut dictū ē pōt in infideliptꝫ rōnē iſtiꝰ: qꝛ oēs actꝰ quos exꝑit̉ fidelispter actū credēdi p̄t experiri ifidelis: qꝛ ſciretronē reddere de fide eādē quā fidelis: ꝯͣ impios defendere: ī mētibꝰ pioꝝ roborare: ſapiētiā loqͥ int̓ ꝑfectos: eode modo quo fidelisCōfirmat̉: qꝛ ſapientia ſtat errore circaidē: ſꝫ iſte habitꝰ ſtat errore circa credibilias. ideo tal̓ habitꝰ ē ſapiētia. Ideo dico adiſtū articulū: theologꝰ reſpectu credibiliuꝫaugmētat habitū fidei acqͥſite: qn̄ fides acqͥſita p̄cedit ſtudiū ſuū. qn̄ aūt p̄cedit tūc acqͥrit fidē acqͥſitā ſi ſit fidelis. talis habitꝰeſt in īfideli. Preter aūt iſtū habitū de factoin maiori ꝑte ſtudēs in theologia: ſiue ſit fidelis: ſiue hereticus: ſiue īfidelis acqͥrit multoshabitꝰ ſciētiales in alijs ſciētijs poſſent acq̄ri. p̄ter iſtos acqͥrit multos habitꝰ ſciētiales ꝯn̄arū: ad nullas ſcīas naturales ꝑtinētreſpectu aūt oīm ſiue ſint īcōplexa ſiue cōplexa. ſiue ſint ꝓpōnes ſiue ſint ꝯne q̄cūqꝫ: ſiue ſint ſcibilia ſiue credibilia tm̄: qͥlibꝫ ſtudēsin theologia pōt acqͥrere habitu app̄henſiuūEt mediantibꝰ iſtis habitibꝰ .ſ. reſpectu ſcibiliū natural̓r: ꝯn̄arū ꝓpͥarū theologie: mediātibꝰ habitibꝰ app̄heſiuis p̄n̄t hr̄i oēs actꝰpoſſibiles theologo de cōi lege: p̄ter ſolū actūcredendi: qꝛ mediātibꝰ illis p̄t p̄dicare: docere: roborare: oīa talia. aūt tal̓ habitꝰ preter fidē habitꝰ ꝯn̄ales p̄n̄t natural̓r acqͥri ſit ſcīa ꝓpͥe dicta. pꝫ: nihil ſcit̉ euidēter adcuiꝰ aſſenſuꝫ reqͥrit̉ fides. qꝛ habitꝰ īclinās adnotitiā euidentē plꝰ depēdet a fide ꝙͣ ecōuerſo: ſꝫ ẜm om̄s ſāctos om̄s opinātes ꝯͣriuꝫſine fide nullꝰ pōt aſſentire ꝟitatibꝰ credibilibus: reſpectu illarū ē ſcīa ꝓpͥe dicta. Sidicat̉ tūc p̄ter fidē nulla eēt cognitō ſuꝑnaturalis: qd̓ vr̄ verū. Reſpōdeo cognitioſuꝑnaturalis dupl̓r accipit̉. Uno. qꝛ p̄tnatural̓r acqͥri: iſto nulla cognito ſuꝑnaturalis de cōi lege p̄ter fidē infuſam eſt nobisnccͣria. Alio d̓r cognitio ſuꝑnaturalis qꝛ ēde veritatibꝰ ex puris naturalibꝰ ſꝫ ſuꝑnaturalit̓ p̄n̄t euidēter cognoſci: iſto cognitio ſupernaturalis ē nccria nobis p̄ter fidemAd pͥmū argumētū vltime opinionis dicopſmediāte intellectu agēte aliquibꝰ ꝓpōnibꝰ

Primi ſententiarumaliqn̄ augmētat̉ fides acquiſita. aliqn̄ aūt fides acqͥſita acqͥrit̉ īſuſa: nec opꝫ de talip̄habeat fidē ſēꝑ. Alia duo argumēta ꝓbāt aliqͥs aliꝰ hitꝰ a fide acqͥrit̉: qd̓ ꝯcedo. Adargumētū qd̓ ꝓbat acqͥrit̉ habitꝰ adheſiuꝰ: dico talis habitꝰ adheſiuꝰ acqͥſituserit opinio: diſtinguēdo opinionē ꝯͣ fidē. etnullꝰ habitꝰ adheſiuꝰ a fide īfuſa acqͥſita acquirit̉ reſpectu credibiliū. Ad aliud cōcedo pōt vocari declaratiuꝰ. Ad vltimū dico:ille habitꝰ reſpectu credibiliū aliꝰ a fide hꝫronē ſapiētie: qꝛ pōt ſtare errore ſine ītellectu ſcīa natural̓r. qn̄ d̓r metha. hꝫ ro ſapiētie. diſtīguo metha. ſicut ī prima. q.diſtinxi de ſcīa: pōt accipi: vl̓ notitia multorū ordinatoꝝ: vel notitia īmediate inclināte ad aliqd̓ cōplexū. Et pͥmo dico:q̄libꝫ ꝑs metha. ē ſapiētia: qꝛ reſpōdere rōibꝰſophiſticis ē formal̓r ſapiētia ꝙͣuis adaliqͥs ſciat euidēter reſpōdere p̄ſupponat̉ ſcientia: ita ī ꝓpoſito. Si theologꝰ ſciret euidēter defendere fidē roborare: ncc̄rio hēretſapiētiā: ſꝫ ē poſſibile natural̓r. Scd̓ometha. p̄t dici ſapiētia: qͣlit̓ aūt ſit ītelligē in ſequēti q̄ſtiōe patebit. Ad pͥmū argumētū pͥma opinione. qn̄ pͥmo d̓r duplex ēmgenus ſciarū. vnū qd̓ ꝓcedit ex pͥncipijs ſenotis lumine ſuperioris ſciētie ⁊c̄. Dico ꝙͣuis hoc ſit verū ī ſcīa ſubalternata: tn̄ nūqͣ aliqͥs ſcit illas ꝯcluſiones euidēt̉: niſi ſciat experiētiā vl̓ aliqͣs p̄miſſas euidēt̉ notas. Un̄nihil ē dicere: ego ſcio cōcluſiōes aliqͣs: qͥatu ſcis pͥncipia qͥbꝰ ego credo qꝛ tu dicis ea Eteodē puerile ē dicere ego ſcio ꝯcluſiōestheologie: qꝛ deꝰ ſcit pͥncipia qͥbꝰ ego credoip̄e reuelat ea. Ad aliud dico derogatdignitati theologie noſtre: ꝯcluſiōes ſciuntur euidēter: ſic nec derogat dignitati notitie pͥncipioꝝ theologie: ip̄a ſciūt̉ euidēt̓Et ſic̄ ſine derogatiōe pͥncipia ſciūt̉ euident̓: ita nec cōcluſiones. Et qn̄ d̓r exceditalias: ẜm dignitatē materie: ẜm certitudine: dico iſtud argumētū eqͣlit̓ ꝓbat pͥncipia ſciunt̉ euidēter: qꝛ illa excedut ẜm certitudinē: qꝛ ſubdūtur rōni humane. ẜm dignitate materie: et ita bene ſicut ꝯcluſiones.Ideo dico certitudo accipit̉ vel adheſion vel euidētia. Primo excedūt: ſecūdo. ⁊cͣ. Ad ꝯfirmatōnē dico alie artes dicūt̉ eiꝰ ācille: alijs hꝫ iudicare ꝓpt̓maiore veritatē in cognitis: et ꝓpter firmioreadheſionē. Ad aliud dico om̄s ſācti vocāt ſcientiā: extendēdo nomē ſcientie ad notitiā certā: habitū app̄hēſiuū illoꝝ quoꝝ quā eſt ex ſe nata eſſet eſſe ſcientia et ſapientia

Ad primū argomētū aureoli.

DDeciſio autoris.

2Ad argumētame opinionis.