QueſtioIII

tiā opinionē. oīs habitꝰ infuſus habꝫ actū natū elici ab aliquo habitu acquiſito: ſꝫ nullus ēhabitus acquiſitus naturaliter inclinans adactū ſciendi credibilia. qꝛ omnē habitū naturaliter acquiſitū quē pōt hr̄e fidelis pōt etiaꝫhabere infidelis: g. maior ptꝫ inductiue de caritate fide ⁊ ſpe ⁊ hmōi. nec ē maior rō de vnoꝙͣ de alio. Preterea om̄is actus intellectuseſt ſibi euidenter notus: gͦ iſte actus ſciēdi eēteuidenter notus intellectui: qꝛ intuitiue. et ꝑꝯn̄s nullꝰ theologus ſtudēs in theologia poſſet dubitare ſe habere talē actū: quod eſt manifeſte falſum: qꝛ multi ꝑmagni negant ſe habere talē actū. Cōfirmatur. non eſt maior rōꝙ aliquis credens aliquod credibile ſit certꝰſe credere: ꝙͣ ꝙ ſciens tale credibile ſit certusſe ſcire. ſed nullus pōt credere aliquod credibile niſi ſit certꝰ ſe credere: gͦ nec ſcire niſi certus ſit ſe ſcire. Si dicat̉ ꝙ ẜm dicta in primaqueſtione aliquid pōt eſſe intuitiue cognituꝫet tn veritates contingentes non poſſunt ſciri euidenter virtute illius notitie: gͦ non eſt incōueniēs ꝙ iſte actus ſciendi ſit intuitiue cōgnitus ab alio: et tamē dubitet vtrum credatvel ſciat. Hoc non valet: qꝛ ꝙͣuis aliquis poſſet intuitiue cognoſcere actum ſuū: ⁊ tn̄ neſcire diſcernere illum ab alio: tamen poſſet ſcireſe habere illū actu ſi ille actꝰ ſit intēſus. Uerbi gratia Si aliquis habeat amorē intenſumet delectationē intenſam: bene pōt dubitarean amor diſtinguatur realiter a delectatione:tamen certus eſt ꝙ amat ⁊ delectatur: ergo ſialiquis credat credibilia ⁊ ſciat ea: ꝙͣuis poſſet dubitare an iſtud credere ⁊ ſcire diſtinguātur realiter: tamen oportet ꝙ ſit certus ꝙ credat et ꝙ ſciat: ⁊ ita quilibet theologus poſſetſcire hoc eſt euidenter cognoſcere ſe ſcire credibilia. Preterea quicunqꝫ ſcit euidēter aliquod cōplexuꝫ non pōt diſſentire illi complexo ſolo imperio voluntatis: ſꝫ oportet ꝙ ꝑſuadeat per rationē fortius mouentē intellectuꝫſuū ad diſſentiendum vel oportet ꝙ obliuiſcatur alicuius euidēter noti. ſed theologus quātūcūqꝫ ſtuduerit in theologia ſolo imperio voluntatis pōt diſſentire credibilibus. etiam ſine rōne fortiꝰ mouente. quia nulla ratio ex falſis pōt fortius mouere ꝙͣ rō ex veris euidēternotis. nec opꝫ ꝙ obliuiſcat̉ alicuiꝰ ad hͦ ꝙ diſſentiat: gͦ nō hꝫ notitiā euidentē alicuiꝰ talisAlij tenēt ꝑtē negatiuā: ⁊ hͦ dupl̓r. qͥdā ſic̄ph̓i tenent: ꝙ ad omnē ſciam nobis poſſibilēpoſſumus naturaliter attingere. ⁊ ideo nihileſt credibile mere quin poteſt ſciri euidenterSꝫ iſta opinio nō pōt improbari ꝑ rōnes naturales: ſed tm̄ per aucto. ſicut alias patebit.

Alia eſt opinio que ponit: ꝙ ꝙͣuis credibiliapoſſint euidēter ſciri. non tn̄ a nobis pro ſtatuiſto de cōi lege. ⁊ iō theologia ẜm ꝙ coīter addiſcimꝰ eā nō eſt ſcīa ꝓprie dcā reſpectu taliūcredibiliū. ꝙͣuis aliquoꝝ poſſet eſſe ſcīa. ⁊ iſtāopinionē reputo verā. Id̓o circa iſtā opinione pͥmo oſtendā: ꝙ omnē habitū p̄ter fidē quēacqͥrit theologus fidelis reſpectu credibiliuꝫpōt acqͥrere etiā infidelis. Scd̓o eſt videndūqͣlis hītus acqͥrit̉ in theologo p̄ter fidē. Primū ꝓbat̉. qꝛ nullꝰ hitus ponēdus eſt in nobisniſi qͥ pōt cōuinci ex aliquo actu nobis manifeſto. vel ex auctoritate ſcripture. ſed nec ꝑ aliquē actū nobis manifeſtū nec per auctoritatēſcripture pōt cōuinci talis hitus. gͦ ⁊cͣ. Prīaꝑs mīoris ptꝫ. qꝛ oēm actū p̄ter actū credendiquē habꝫ fidelis pōt hr̄e īfidelis. ſi eſſet nutritus int̓ xp̄ianos: vel exercitatꝰ ī theologia. ptꝫinductie. Scd̓a ꝑs pꝫ. qꝛ nō īuenit̉ in ſcriptura ꝙ reſpectu credibiliū ſit niſi fides. Id̓o dico ꝙ oēm notitiā actualē tā ꝯplexā ꝙͣ incōplerā p̄ter ſolā fidē quā p̄t hr̄e fidelis. p̄t hr̄e īfidelis. Circa ſcd̓m eſt vna opinio. ꝙ theologi exſtudio acqͥrunt aliquē hītu vltra fidē. ſꝫ ille hītus nō eſt adheſiuꝰ nec aliquē aſſenſuꝫ cauſāsin ītellectu reſpectu credibiliū. ſꝫ eſt tm̄mō declaratiuꝰ. ⁊ hꝫ rōem ſapīe ꝟtutis ītellectualisde qͣ tractat̉. vi. ethicoꝝ. ⁊ eſt lumē ⁊ intelligētia de qͣ ſctī faciūt mentionē: ⁊ ad quā conant̉ꝑuenire ſuis diſputationibꝰ ⁊ tractatibꝰ quosꝯponūt. Ꝙ em̄ aliꝰ hītus vltra fidē acqͥrit̉. ꝓbat̉ prio. qꝛ intellectꝰ agēs tanꝙͣ agēs prīcipale: ⁊ ꝓpōes vt inſtrumē ta cānt aliquē hītū intellectualē: ſꝫ nō fidē. qꝛ pͥus de illa ꝟitate fidēhabebat. gͦ aliū. Scd̓o ꝙ talis hꝫ aliquē actūaliū a credere circa credibile. qꝛ ſcit rōem reddere: ⁊ ꝯtra īpios defendere: ⁊ in mētibꝰ pioꝝroborare: et loqͥ ſapīam int̓ ꝑfectos. Pret̓ea.ex tali ſtudio aliqͥd acqͥrit̉. al̓r eēt vanū. gͦ actꝰvel hitus: et ſiue ſic ſiue ſic. acqͥrit̉ hītus. Ꝙaūt nō ſit adheſiuꝰ. ptꝫ: qꝛ tūc eēt opinio. qꝛ nōpoſſet eſſe ſcīa vel ſapīa reſpectu credibiliū. ⁊ꝑ ꝯn̄s faceret fidelē formidare circa veritatestheologicas. Ꝙ aūt ſit declaratiuꝰ. ptꝫ: qꝛ hitus. qͥ facit aliqͥd ymaginari meliꝰ ꝑ intellectūabſqꝫ oī adheſione eſt hītus declaratiuus. facit em̄ termīoꝝ explicationē. rationū inuoluētiū diſſolutionē. exēpla ⁊ manuductōes. rationuꝫ ꝓbabiliuꝫ adminicula ⁊ inductiōes. Ꝙhabeat aūt rōem ſapīe. ptꝫ: qꝛ metha. habꝫ rōneꝫ ſapie. ⁊ tn̄ ꝙͣtuꝫ ad aliquos ſuos actus eſt.tm̄ declaratiua. Sꝫ iſta opinio falſa eſt vt videtur. quia ꝙͣuis aliquis habitus acquiritur.tamē ille habitus non habet rationē ſapiētie.quia ſicut ex dictis patet. omnē habitu quem

c v

Opein qrarta

Circa ſcd̓ꝫ recitostur opi. aureoli inprologo.

xOpinio quīta q̄eſt ſcōti-

Primum.

nImprobatur oꝑinio aureoli.

LReſoluēdo quetionē autor duoſtendit.