Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioII2

declaratū ē ī pͥori q̄ſtōe ꝙ ꝑ cāꝫ extrinſecā nōſit demoſtratio vl̓is. Preterea demōſtratiopotiſſima ē ex idemōſtrabilibꝰ a pͥori. Sꝫ diffinitio paſſiōis ē demōſtrabilis de ſubiecto apͥori: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt pͥncipiū i demōſtratōe potiſſima. Aſſumptū pꝫ qꝛ hꝫ cāꝫ īherētie ſue adſubiectū: qꝛ ſubiectu ē cā paſſiōis ⁊ forme ſueẜm eos: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ẜm eos erit cā ī cognitiōe diffinitōis expͥmētis illā formā. Omīs aūt cā ẜꝫeos pōt eē mediū ī de moſtratiōe a pͥori: ꝙͣuisnō ſēꝑ potiſſima. Preterea diffinitio paſſionis nō differt realiter a diffinito: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ēcā eiꝰ realiter: ſꝫ ꝑ te demōſtratio potiſſima ēꝑ cām: gͦ ⁊cͣ. Ad iſtud reſpōdet̉ ꝙ diffinitio ⁊diffinitū nō differūt tm̄ ẜm vocē: ſꝫ ẜꝫ rē rōnisq̄ ꝑtinet ad ſignatū vniꝰ ⁊ nō ad ſignatū alterius. Nomē em̄ ſignat totū quoddā ꝯfuſuꝫ vtcirculꝰ: ſꝫ diffinitio diuidit in ſingula. Un̄ illaexplicatio quā nomē ſcꝫ diffiniti nō ſignat: ꝑtinet ad ſignatū diffinitiōis. Diffinitio em̄ indicat ⁊ explicat diffinitū: nō ſic nomē ⁊ iō diffinitio ē mēſura ⁊ exēplar diffiniti: nō aūt nomē. Cōtra. ſiue diffinitio differta diffinito ſiue nō: ſemꝑ tn̄ explicat cām realē illiꝰ qd̓ īportatur ꝑ diffinitū: maxime ẜm iſtos ponētes ꝙoīs demoſtratio a priori ē ꝑ cām. Sꝫ rei abſolute īportate ꝑ paſſionē nō eſt aliqͣ cā real̓ niſiextriſeca ꝓpter ſimplicitatē ipſiꝰ: gͦ diffinitioq̄ ē mediū ſumit̉ a cā extrinſecā: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſtdiffinitio formalis: de qͣ iſte loquit̉. Cōtra dicta ⁊ modū ponēdi pͥmo videt̉ male intelligere diſtinctionē ph̓i inter diffinitionē formalē⁊ materialē: qꝛ oīs diffinitio alicuiꝰ habentiscām materialē ⁊ formalē explicat tā materiāꝙͣ formā: qꝛ aliter nō eſſet cōuertibilis cū diffinito. Illud em̄ qd̓ p̄ciſe dicit formaꝫ ⁊ nullomō īportat materiā p̄dicat̉ d̓ forma in abſtracto: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ꝯuertit̉ cū toto habente materiā ⁊ formā. Preterea ꝙ dicit ꝙ finis cauſatefficientē: ⁊ forma informat materiā. Iſta ſūtꝟba vel methaphorica ⁊ īpropͥa vl̓ ſimpl̓r falſa: qꝛ ſequeret̉ ꝙ aliqͥd cauſaret deū: cū ſit cauſa efficiēs. Sequeret̉ etiaꝫ ꝙ ſol qn̄cūqꝫ cāretaliquē effectū ꝓpter finē: ꝙ tūc cāret̉. Et tūcaīa intellectiua faciēs aliqͥd ꝓpter malū finēcāret̉ ab illo malo fine. Qualiter aūt iſta ꝟbamethaphorica ſint ītelligenda alias patebit.Sil̓r dicit ꝙ forma cauſat formaliter ceſſanteefficiēte nō eſt verū: ꝙͣuis hͦ ſit verū de efficiēte ſcd̓o: nō de pͥmo: gͦ efficiēs pͥmū ē potiſſimemediū demōſtrādi Sil̓r ꝙ dicit ꝙ materia nocauſat cōpoſitiuū niſi pͥus ẜm naturā cāta etꝯſtituta ꝑ formā. includit ꝯͣdictionē: qꝛ materia nō cauſat̉ ꝑ formā: niſi qꝛ īformat̉ a forma:ſꝫ īpoſſibile ē ꝙ īformet̉ a forma niſi cauſet cō-

poſitū totū. Totū etiā qd̓ ſeqͥt̉ ī illa declaration ē falſū: qꝛ materia ē de eſſentia rei cōpoſite: aliter em̄ aīa ītellectiua vel alia forma ſubſtātialis eēt ꝑ ſe ī ſpē ⁊ genere: qd̓ ē manifeſtefalſū Ideo dico ad iſtā. q. pͥmo ꝙ demōſtratio potiſſima ē illa: q̄ ē ꝓpter qͥd. vl̓is. vtraqꝫvl̓itate de qͣ dictū ē pͥus ⁊ affirmatiua Et ex hͦſequit̉ ꝙ ſit ī pͥma figura eoip̄o ꝙ ē vl̓is affirmatiua. Et qꝛ ē ꝓpt̓ qͥd: ſequit̉ ꝙ ſit ꝑ cām. Similit̓ qꝛ ē affirmatiua p̄ciſe ſequit̉ ꝙ ſit oſtēſiua. Scd̓o dico ꝙ demōſtratiōis aliqn̄ mediū ē diffinitio: ⁊ aliqn̄ non. Exēplū pͥmi ſicuthr̄e tres āgulos ⁊cͣ. demōſtrat̉ de triāgulo: ⁊ eſſe corruptibile d̓ ſb̓a cōpoſita. Exēplū ſcd̓i eēſuſceptiuū diſcipline demōſtrat̉ de hoīe: nō ꝑdiffinitionē hoīs. ſꝫ ꝑ aīaꝫ intellectiuā: poſitoꝙ cōueniat ſoli aīe intellectiue. Iſtud ſcd̓mꝓbat̉: qꝛ demōſtratio potiſſima eſt ex ꝓpōibꝰſimplicit̓ īdemōſtrabilibꝰ: maxime a pͥori. Sꝫꝓpo ī qͣ p̄dicat̉ iſta paſſio de diffinitiōe hoīsnō ē ſimpl̓r īdemōſtrabil̓: īmediata ⁊ pͥma. qͥailla ē pͥor ī qͣ p̄dicat̉ de ſubiecto ſuo pͥmo. putade aīa ītellectiua: gͦ ⁊cͣ. Itē ī medio tal̓ demoſtratōis nihil dꝫ poni ni ſiqd̓ hꝫ rōnē cāe r̄ſpectu illiꝰ: qꝛ pōt ſimpl̓r poni ī eē oī alio p̄ter formā circūſcripto ⁊ tn̄ aliqͥd alid̓ ponit̉ ī illa diffinitōe. Un̄ ī tali ſillogiſmo eē vr̄ nō cā vti cā:qꝛ illud qd̓ expͥmit aliā ꝑtē hoīs nihil facit adhͦ ꝙ ſibi iſit illa paſſio Tertio dico ꝙ qn̄ mediu eſt diffinitio: talis diffinitio eſt diffinitioſubiecti nō paſſiōis. Hoc pꝫ: qꝛ talis diffinitōdꝫ expͥmere cāꝫ ⁊ aliqͥd nccrio reqͥſitū ad hocꝙ paſſio p̄dicet̉ de ſubiecto: ſꝫ tale ē diffinitioſubiecti: qꝛ expͥmit ꝑtes ſubiecti ſine qͥbꝰ īpoſſibile eēt paſſionē illi ſubiecto cōpetere. hocpꝫ ꝑ exēpla: qꝛ diffinitio expͥmēs ꝑtes triāguli ē mediū ⁊ cā qͣre ſibi cōpetit iſta paſſio: ſic̄ꝑtes ſb̓e cōpoſite ſunt cāe qͣre ſibi cōpetit corruptibilitas: qꝛ niſi vna ꝑs eēt ab alia ſeꝑabil̓nō poſſet dici corruptibilis. Hmōi aūt demōſtratōes fiūt ī mathematicꝭ. Et qꝛ ille obtinētlocū pͥmū ī demōſtratiōibꝰ ſeu int̓ demōſtrationes: iō ph̓s multas ꝯditōes frequēter attribuit demōſtratōi q̄ cōpetūt mathe. demōſtrationibꝰ: vel ſꝑ: vel ꝓ maiori ꝑte. Ad rōnes ꝓalteriꝰ opinionis. Ad pͥmā ꝙ illa ꝓcedit ex fal opſa ymaginatōe: qꝛ ymaginat̉ ꝙ īherētia paſſionis ad ſubiectū: vel ip̄a paſſio hēat cām formalē: qd̓ eſt ſimpl̓r falſū: qꝛ forma ſimplex nōpōt hr̄e cām niſi efficientē vel finalē. Nō materialē: qꝛ illa nō eēt niſi materia vel ſuū receptiuū: ſꝫ materia nō ē cā forme ſꝫ totiꝰ. Nec formalē: qꝛ ip̄amet ē forma alicuiꝰ alteriꝰ ⁊ iō nullā pōt hr̄e diffinitionē ſumptā a ſua forma: cūnullā hēat. ⁊ iō tales demoſtratiōes nō fiūt ꝑ

c ij

Ad primā primeopinionis.

Reſpōſio auctoris ad queſtionē.

f

E