Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Prologi

ni ſenten. arijv3

Prologiluna deficit: ſꝫ luna deficit qn̄ ſic opponit̉ ſoli iſta ē nccͣria ẜꝫ intētionē ph̓i: ꝙͣuis ẜꝫ ꝟitatē loquēdo potētia dei abſoluta: iſta ẜꝫ ē ꝯcluſio demōſtrabil̓. Et ē qd̓ dic̄ lico. i.poſt. illa frequēter fiūt ẜm veniūt in demōſtrationē nccria ſūt: ē de ꝯtingētibꝰ formāt̉ ꝓpōēs nccͣrie ypothetice .ſ. ꝯditionalesvel tꝑales. Per pꝫ ad ſcd̓ꝫ ph̓s illaspoſitiōes ꝯtingētes ītelligit ꝓpōēs nccͣriasformatas de eiſdē t̓minis. Ad argumentūpͥncipale ptꝫ ē maior vna paſſio ſit demōſtrabil̓ ꝙͣ alia qꝛ aliqͣ paſſio p̄ſupponit ſubiectū ſuū hr̄e ꝑtes real̓r diſtīctas ſine qͥbꝰ nullo poſſet ſibi cōpetere: diſtīctā notitiāillarū ꝑtiū deuenit̉ ī notitiā paſſiōis de ſubiecto. illa ē demōſtrabil̓ diffinitionē exprimētē illas ꝑtes tāꝙͣ mediū. Aliqͣ aūt paſſioquātū ē ex ſe nullā p̄ſupponit diſtīctione ꝑtiūqͥn ſimpl̓r pōt poni qͣcūqꝫ illarū ꝑtiū circūſcripta Et nihil ē expͥmēs q̄cūqꝫ intrinſeca ſuoſubiecto cui pͥus vel notiꝰ ꝯueniat ꝙͣ ſubiecto tal̓ ē demōſtrabil̓. Alia ānexa ſcd̓e.Preterea querovtrumin om̄i demōſtratōe diffinitio ſit mediū demōſtrādi. ſic. ij. poſterioꝝ: oīs q̄ſtio ē medijmediū aūt idē ſūt ibidē: oīs. q. ē. q. diffinitiōe tāꝙͣ de medio: ſꝫ oīs ꝯcluſio demōſtrabilis ē q̄ribil̓: hꝫ terminari diffinitionēꝙͣ mediū. Ad oppoſitū dictū ē pͥus aliqͣpaſſio demōſtrat̉ de deo: tn̄ diffinitiōeꝫSil̓r aliqͥd demōſtrat̉ de ente: tn̄ diffinitōnē:. Ad iſtā. q. ē opinio cōis ī demōſtratiōe mediū ē diffinitio. Sꝫ medio demōſtratiōis potiſſime ſūt diuerſe opiniones.Una opinio ē mediū in tali demōſtratiōe ēdiffinitio paſſiōis ſb̓iecti. Et circa iſtā opinionē pͥmo declarat̉ d̓mōſtratō ē potiſſimaſcd̓o mediū ī ea ē diffinitio ſb̓iecti ſꝫ paſſionis. Primū declarat̉ qꝛ ẜm ph̓m pͥmo poviſterioꝝ. quīqꝫ ſūt ꝯditiōes demoſtratiōis potiſſime .ſ. ſit ꝓpt̓ qͥd. ī pͥma figura. vl̓is. affirmatīa. oſtēſiua. Sꝫ ī ſcd̓o libro ponit aliāditionē: mediū ī ea ſit diffinitio formal̓. Etē illa diffinitio ſumit̉ a forma rei: vel a fine.Alie aūt diffinitiōes ſumūt̉ a materia vl̓ ab efficiēte. Scd̓ꝫ ꝓbat̉: pͥmo diffinitio ſubiecti. pͥmo ſic. qn̄ demoſtratiōes dāt̉ aliqͣ genera cauſarū: ſemꝑidantur per cauſas inherētie puta cauſaꝫ efficiētē inherētie vel cāmmateriale vl̓ finalē iherētie: ſil̓r qn̄ dāt̉ cāꝫformalē: dāt̉ cām iherētie paſſiōis: ſꝫ diffinitio formal̓ ſubiecti ē formal̓ iherētie paſſionis: ſꝫ magꝭ efficiēs vl̓ material̓: ⁊cͣ. Itēmediū demoſtrādi potiſſime dꝫ ꝓpͥa

Mimi ſententiarumxima īherētie paſſiōis: ſꝫ diffinitio formal̓ ſubiecti ē hmoi: qꝛ ſi ſic eſſet niſi eiꝰ: nūcaūt ē ꝓpͥa exēplaris ꝓxima ſb̓iecti: ⁊cͣ.Itē mediū demōſtrādi potiſſime ē mediu poſitiōe tm̄: ſicut ī quolibꝫ ſillogiſmo ſꝫ oꝫ ſit mediū ẜm naturā. qꝛ ſi eēt eq̄ pͥmo ẜꝫ naturā aut poſterior paſſiōe eēt. Et ſi eſſetpͥor ſubiecto eēt ꝓxima: ſꝫ diffinitio formalis ſubiecti ē pͥor ſb̓iecto dat̉ em̄ pͥora ẜmnaturā. ꝯn̄s mediat ẜm naturā int̓ ſubiectū p̄dicatū. aūt diffinitio formal̓ ſumpta a forma ſit mediū in demōſtratiōe potiſſima: declarat̉ ph̓m. ij. poſterioꝝ. qꝛ demōſtratio demōſtrās tm̄ ē potior d̓mōſtratōe demōſtrata. Demōſtratio em̄ ē ſillogiſmꝰ ẜꝫ quē ſcimus in habēdo ip̄m: abſqꝫ indigeamꝰ aliquo alio. Sꝫ ſola demōſtratio cām formalēē hmōi: ⁊c̄. minorē ari. oſtēdit ml̓ta exēpla oīa ſumut robur ẜm lin. ex finis cāt efficientē forma materiā. Si dicat̉ cāe inui ſūt cāe ſcd̓o phiſicoꝝ. ẜm cōmē .i. phiſico. Dicēdū ẜꝫ iſtā opinionē: lꝫ cāe ſint cāe īuicē: tn̄ ē ignobiliori. Uerbi gr̄a finis inintētiōe cauſat efficiētē tūc pͥmo efficiēs inducit finē. Un̄ pꝫ efficiēs cauſat niſi īꝙͣ cauſatꝰ a fine. Sꝫ finis cauſat et cauſat̉ab eo Efficiēs etiā cauſat formā inqͣtū ip̄acauſat formal̓r cauſat etiā formal̓r ceſſante efficiēte. Un̄ efficiēs ē cāniſi fieri eiꝰ. Efficiens etiā dat materie ſꝫ fieri tm̄. Hat̉iavero cauſat cōpoſitū niſi pͥus ẜm naturaꝫcauſata ꝯſtituta formā nec tūc cauſat niſiſic̄ occaſio tm̄. Sꝫ forma ſic cauſat formal̓r ip̄a ē formal̓r qͥcqͥd res ē ꝓpͥe ſe: ī tm̄ ilꝰla poſita alia amota īpoſſibile: res eētī ſpecie genere et ī effectu. Unde ip̄a eſt potiſſima rei. Et ideo diffinitio ſumpta ex eaē potiſſimū mediū demōſtrādi. Scd̓o diffinitio paſſionis demōſtrāde ſit mediū declarat̉: qꝛ ipſa ē formalis exēplaris eiꝰ ꝓpͥaꝓxima in nullo genere cauſe. Eſt etiā poſterior ſubiecto ẜm naturā prior paſſione ſic̄ſura mēſurato: ꝯn̄s mediat ẜm naturā int̓ſubiectū p̄dicatū. Cōtra iſtā opinionē pͥ­ 1mo oſtendo diffinitio paſſionis ē mediūqꝛ ſi ſic: aut diffinitio ꝓpͥe dicta pͥncipia ītriſeca: aut data additamētū. pͥmo: qͥamulte ſūt paſſiones talē diffinitionē habēt: ſicut oēs paſſiones īportātes res abſolutas ſimplices: ſic̄ alias patebit. Nec ſcd̓oqꝛ illa diffinitio īcludit ip̄ꝫ ſubiectū vl̓ aliquāaliā cāꝫ extrinſecā. Si pͥmo pōt mediū: qꝛ mediū nūqͣ dꝫ ꝯtinere alterū terminū:ſcꝫ nec maiorē extremitatē nec minorē. Si ſecudo: erit demōſtratio ſimpl̓r vl̓is: qꝛ

Ad principale argumentum.

Prima opinio.

AQueſtioni ſecunde principali aliaānexa ē ī oridīeQueſtio.

Probatio prin-

Probatio ſcd̓i.

EContra iſtā opiuionem.