Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

PrologiQimi ſententiarun

Prologiita oppoſitū īcludit ꝯͣdictōnē ē real̓r idēillo ſubiecto. dico illa ꝓpō ē diſtīguēda: qꝛ ī vno idē ē qd̓ iherere real̓r ſic̄ accūs inēſb̓iecto et forma materie. Alio idē ē qd̓dicari prīo ē ꝓpo īpoſſibil̓ ꝓpt̓ falſā īplicatōnē qꝛ īplicat̉ aliqd̓ tale īeē ſic alicui ſb̓iectonccͣrio tn̄ ſit idē real̓r: formal̓r repugnātqꝛ ex ſic ineſt diſtīguit̉ real̓r ab illo. ſcd̓o dico p̄t tal̓ p̄dicatio ita vt̓qꝫ t̓minꝰſupponat ſe: tūc ꝓpoſitio prīa ē ꝟa. ſꝫ minor tūc ē falſa: qꝛ illo paſſio nūqͣ inē ſubiecto. Si em̄ ī iſta ꝓpoſitōe. oīs ē riſibil̓ vt̓qꝫterminꝰ ſupponeret ſe ip̄a eēt ſimpl̓r īpoſſibilis: qꝛ tūc denotaret̉ iſte cōceptꝰ eēt ille. paſſio eēt ſubiectū: qd̓ ē īpoſſibile. Al̓r p̄tvterqꝫ terminꝰ ſupponere ſe ſꝫ re. tūc ēminor ꝟa: maior falſa: qꝛ tūc oꝫ illd̓ qd̓p̄dicat̉ nccario de aliquo ſit illd̓ real̓r nec formalit̓. et qn̄ d̓r pͥus natural̓r alio p̄t ſn̄ eoabſqꝫ ꝯͣdictōe. de iſta ꝓpōe dico eꝟa rebꝰexͣ aīaꝫ: ſꝫ ſiue ſit ꝟa ſiue falſa de ētibꝰ ī aīa ēad ꝓpoſitū: qꝛ ad ꝯcluſiōis demōſtrationē ſufficit alijs cōditōibꝰ illa ꝯcluſio ſit nccaria: ita nullo poſſit falſa. ſꝫ ſi ꝓpoſitioſit ip̄a ſit nccͣario ꝟa: ſiue aūt ſubiectū poſſit ſine p̄dicato vl̓ ecōuerſo ſiue nihil adꝓpoſitū. Ad aliud qd̓ īnuit̉ riſibilitasdiſtīguit̉ real̓r ab hoīe nec formal̓r: nec dic̄ reſpectu rōnis nec realē: tn̄ ē paſſio. Rn̄deoriſibilitas dic̄ aliquā diſtīctā realit̓ ab hoīeqꝛ riſibilitas: ridere: riſus: riſibile et hmōi hn̄taliqd̓ idē ſignificatū qd̓ pͥmario vl̓ ſecūdario oīa iſta īportat̉: ꝓpt̓ pōt paſſio. Etſi q̄rat̉ ip̄a riſibilitate ē a ꝑte rei: quo illa diſtīguit̉ ab hoīe: an real̓r an formalit̓. dico oēs tales ꝓpōes de cōnotatiuis ꝓcedūt exfalſa ymaginatiōe ymagināt̉ talia hēantqͥd rei: tn̄ hēant qͥd noīs tm̄: ymagināt̉ em̄ riſibilitas ſit aliqͥd vnū ſimpl̓r a ꝑte reidr̄ riſibilitas real̓ ſic̄ vl̓ albēdo ē aliqͥd vnūa ꝑte rei: ita ymagināt̉ de alijs cōnotatiuis: ſꝫiſta imaginatio ē ſalſa: nem̄ riſibilitas nec aptitudo: nec aliqͥd tale dic̄ aliqͥd vnuꝫ a ꝑte rei:nec ſe: nec accidēs: niſi forte ex ꝯſequēti: ſꝫdic̄ multa ſimpl̓r aliquo eqͥualēt̓ cōplexocōpoſito ex illis: qꝛ eqͦualēt alicui cōplexo: vtriſibile eqͥualet iſti aliquo: aliqͥd potēs ridere: ita dealbabile: aliquo eqͥualꝫ iſti aliqͥd potēs albari: ita qͥcqͥd īportat̉ cōple īportat̉ etiā aliquo illd̓ īcōplexū: qꝛī talibꝰ qͥcqͥd īportat̉ ꝯcretū īportat̉ ēt abſtractū: tale cōplexū qͥcqͥd īportat̉ quācunqꝫ ꝑtē illiꝰ cōplexi: aliquo īportat̉ ilꝰlud abſtractū: et dꝫ plꝰ q̄ri qͥd rei de illoabſtracto ꝙͣ de illo cōplexo: ſꝫ tm̄ q̄rēdū eſt qͥd

noīs: q̄rēdū ē qͥd ē riſibilitas a ꝑte rei ſꝫtm̄ qͥd riſibilitas ſignificat. ⁊ē rn̄dēdū ſignificat aliqͥd pōt ridere. ꝓpͥe loquēdo deꝟtute ẜmōis nihil qd̓ preciſe ſignificat aliqͥdvnū: ſignificat ml̓ta ē aliquo tali abſtractop̄dicabile: ſꝫ tm̄ ꝯſimilia abſtracta ſic̄ ē dececitate de qua nihil p̄ciſe ſignificās vnū pōtp̄dicari a quocūqꝫ em̄ d̓mōſtrato. ē falſa. ēcecitas. Si dr̄ ē poſitiuū ſꝫ tm̄ pͥuatiorn̄deo pͥuatio vniuerſal̓r negatio dic̄ p̄ciſealiqͣs res vl̓ rōnes: ita ē ymaginādūuatio vl̓ negatio ſit aliqͥd ꝯceptibile diſtīctūa rebꝰ poſitiuis vl̓ rōnibꝰ: ſꝫ dic̄ illas: ſic̄dic̄ aliqͥd qd̓ ē: eodē cecitas dic̄ ocu potētē videre. ſatꝭ ſil̓e ē de iſtis: dealijs. Pōt tn̄ poni exemplū ī alijs: qꝛ creatiuitas ꝓpͥe de nulla revna p̄dicat̉. em̄ p̄t dici deꝰ ſit creatiuitas nec creatura: qꝛ creatiuitas dic̄ aliqͥd vnū: ſꝫ dic̄ totū qd̓ eſt aliqͥdqd̓ p̄t nihilo aliqͥd ꝓducere. eodē ē potētialitate materie: qꝛ potētialitas materiedic̄ aliqͥd vnū: qꝛ nec re abſolutā nec reſpecti reale: nec reſpectū rōnis: qꝛ ꝟe materia ē īpotētia actu ītellectꝰ circūſcripto: ꝯn̄sſn̄ reſpectu rōis: ſꝫ dic̄ materia p̄t hr̄e for quā hꝫ. ī multꝭ argumētꝭ ē fallacia figure dictōis ſub noīe ſimpl̓r abſoluto accipiendo nomē ꝯnotatiuū: ſic̄ ſic arguēdo. qͥcqͥd pōt deꝰ mediāte ſcd̓a pōt īmediate ſeſꝫ actū meritoriū p̄t ꝓducere mediāte actu volūtat̉: ſine eo. ſic de alijs multꝭ ī qͥbꝰ ſꝑ ē fallacia figure dictiōis: qꝛ cōmutat̉ qͥd ī aliqͥd ſecūdū vnū modū loquēdi vl̓ ī ꝯnotatiuū ẜm aliū modū loquēdi. Tn̄ ſciēdū riſibilitas. Iaptitudo: et hmōi abſtracta ml̓ta apud ph̓meqͥuoce accipiūt̉. aliqn̄ accipiunt̉ ſupponūt eodē: quo ſupponūt ſua cōcreta: ſiceēt ꝯcedēdū riſibilitas eſt. aliqn̄ ſupponūt vno aggregato ex oībꝰ īportāt̉ ſiuemo ſiue ſecūdario ip̄m .i. aliqn̄ ſupponūt p̄ciſe ip̄is ꝯcret̉. Ex iſtis pꝫ ꝯſequet̉ ꝯceptꝰtal̓ denoīatiuꝰ p̄dicabilis ſcd̓omō cauſat̉ciſe a re de p̄dicat̉ an̄ oēm ꝯceptū alteriꝰ: ſꝫp̄ſupponit ꝯceptū cuiuſcūqꝫ qd̓ īportat̉ ip̄ꝫ iſte ꝯceptꝰ creatiuū pōt hr̄i niſi cognito aliquo qd̓ ē deꝰ. pꝫ etiā ē dicēdūeadē res ſub vno cōceptu ē ſubiectū: ſub alioꝯceptū ē paſſio: qꝛ ip̄a res nec ſub vno ꝯceptunec ſub alio ē paſſio: ſꝫ ip̄e ꝯceptꝰ ē paſſio.tra tn̄ p̄dictavr ariſtoteles .i. thopͥ. qꝛpriū diſtīguit̉ a diffinitiōe diffinitio dic̄qͥd ꝓpriū accn̄s. Sil̓r ẜm linconiēſē .i. poſte.ca. de ſe ī pͥmo qͥdditas ſubiecti egredietur a qͥdditate p̄dicati ī ſecūdo ecōuerſo: ergoin pͥmo ſubiectū diſtīguit̉ real̓r a p̄dicato

Queritur.eſpondeti

Ad ſcd̓m.

Queritur.

Reſpondetur.

Nota.

I

MNotandum.