QueſtioII
Quo cioCōfirmat̉: qꝛ ẜm eū ibideꝫ nō ē aliqͦs modꝰp̄dicādi ꝑ ſe niſi ſubiectu ſit cā p̄dicati vl̓ ecōuerſo. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙ ph̓s ītelligit ꝑaccidēs om̄e extrinſecū rei. ⁊ iō ꝓpriū qꝛ īporrat ſemꝑ aliqͥd qd̓ ē extrinſecū rei. iō d̓r̄ dicereaccidēs tale: ita tn̄ ꝙ ꝯuertibile ſit: qꝛ accipitibi accidēs vt diſtīguit̉ ꝯͣ qͥd: ⁊ iō ꝟe poſſumꝰdicere ꝙ creatiuū ē ꝓpͥu deo qꝛ ꝯuertit̉ cū deo⁊ īportat creaturā q̄ realiter diſtīguit̉ a deo ꝙͣuis nō dicat aliqd̓ accidēs dei. Ad ſcd̓m dico ꝙ non oportet ꝙ p̄dicatū diſtinguat̉ a ſubiecto: nec ꝙ ſit effectꝰ realis ſubiecti: ſꝫ ſufficitꝙ ſit cauſa alicuiꝰ qd̓ īportat̉ ꝑ ſubiectū: ⁊ vtcōmuniꝰ vel ſēꝑ qn̄ ꝓpoſitio ē vere affirmatiua ⁊ p̄dicatio ꝓpͥa ⁊ ꝑ ſe ſcd̓o mō ſubiectū velaliqͥd īportatu ꝑ ſubiectū ē cauſa alicuiꝰ īportati ꝑ p̄dicatū: ⁊ hͦ extēdēdo cauſā ad ꝑtes ītegrales q̄ aliquo mō dicūt̉ cauſe totiꝰ. ꝑ hͦ patꝫad cōfirmationē. Ad pͥmū principale: negoiſtā ꝯn̄am: demōſtrabile de aliquo nō ē idē realit̓ cū eo: gͦ diſtinguit̉ realit̓ ab eo. pꝫ iſta īſtātia: qꝛ ens rōnis nec ē idē cū re nec diſtinguit̉realit̓. ⁊ hͦ ẜm opinionē q̄ ponit ētia rōnis obiectiue ī aīa. Queſtio ſecunda pͥncipalis.Ecūdo queroII43ieUtrū oīs paſſio ſit demōſtraIIbilis de ſuo ſubiecto primo apͥori. Ꝙ ſic: qꝛ n̄ ē maior rō ꝙvna ſit demoſtrabilis ꝙͣ alia⁊ aliqͣ ē demōſtrabilis: certū ē gͦ oīs. Ad oppoſitū dictū eſt pͥus ꝙ eē creatiuū et hmōi nōypn̄t demōſtrari de deo Ad q̄ſtionē illā diſtīguo pͥmo de paſſionibꝰ: qꝛ q̄dā ſūt q̄ īportantaliqͣs res abſolutas realit̓ diſtīctas a ſuis ſubiectis ⁊ eiſdē formalit̓ iherētes: ſicut ſe hn̄t ſuſceptibile diſciplīe: calefactibile ⁊ hmōi. Alique aūt īportāt motū vl̓ mutationē: ſic̄ riſibile mobile alterabile. Aliq̄ aūt ſūt conotatiueſcꝫ q̄ cōnotāt aliqd̓ extrinſecū rei. vt creatiuūcalefactiuū: ⁊ aliqͣ negatie vl̓ pͥuatiue. Eſtgͦ pͥma ꝯcluſio Ꝙ nulla paſſio īportās aliquāre abſolutā formalit̓ īherētē ē demōſtrabil̓ deſuo ſubiecto pͥmo. Et voco ſubiectū pͥmū illd̓cui pōt cōpetere omī alio circūſcripto ⁊ nulliip̄o circūſcripto. Uerbi gr̄a aīa ītellectiua eſtpͥmū ſubiectū reſpectu ſuſceptibilis diſciplīeqꝛ om̄i alio circūſcripto adhuc pōt aīa ſuſciꝑediſciplinā ⁊ circūſcripta aīa ītellectiua nihilpōt ſuſcipere diſciplinā. ſꝫ homo eſt ſubiectuꝫilliꝰ paſſiōis: tn̄ nō primū ẜ magis ſecūdariūqꝛ hoīe deſtructo: adhuc pōt aīa ītellectiua ſuſcipere diſciplinā: ita ē de alijs accidētibus q̄cōpetūt toti mediāte aliqͣ parte. Hec cōcluſio ꝓbat̉. qꝛ ꝓpoſitio īmediata nō pōt demo-
ſtrari: ſꝫ hͨ ē īmediata: gͦ iſta nō pōt de mōſtrari. Si dicat̉ īmediata īmediatiōe ſubiectipōt demōſtrari: qꝛ nerit īmediata īmediatōecāe: ſic̄ iſta oīs triāgulꝰ hꝫ tres ⁊cͣ. ē īmediataīmediatiōe ſubiecti: ⁊ tn̄ demōſtrabil̓: ita pōteē ī ꝓpoſito. hoc nō valet: qꝛ nulla ꝓpoſitioimediata pōt demōſtrari: qꝛ ẜꝫ ph̓m ꝓpoſitōīmediata ē illa qͣ nō p̄tꝭ eē altera pͥor: ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄pōt demōſtrari a pͥori. ⁊ qn̄ dr̄ ꝙ pōt eē īmediata īmediatōe ſubiecti ꝙͣuis nō. īmediata īmeditiōe cāe. dico ꝙ ſubiectū accipit̉ dupliciterUno mō ꝓ aliquo vno termīo d̓ quo natū eſtaliqͥd p̄dicari. Alio mō ꝓ oī illo de quo natū ēaliqͥd p̄dicari. Primo mō poſſibile ē ꝙ aliqͣ ꝓpoſitio īmediata īmediatiōe ſubiecti: ſit d̓moſtrabilis: ſic̄ iſta. oīs triāgulꝰ ⁊cͣ. Scd̓o mō nōē poſſibile: qꝛ om̄e demoſtrabile de aliquo neceſſario priꝰ cōuenit medio: qd̓ nō tm̄ erit cā ẜſubiectu. ⁊ iō dico ꝙ diffinito triāguli ſi ſit mediū ad demōſtrādū iſtā. oīs triāgulus hꝫ tres⁊cͣ. Eſt pͥmū ſubiectū illiꝰ paſſionis vno mō ⁊triāgulꝰ alio mō. Alio mō pōt dici ad īſtatiāꝙ talis ꝓpoſitio īmediata īmediatione ſubiecti: nūqͣ ē demōſtrabilis niſi ꝑ diffinitionē expͥmēte determīatas ꝑtes vl̓ quo ad numerū:vel quo ad eſſentiā tāꝙͣ ꝑ mediū cui notiꝰ īeſtpaſſio ꝙͣ ſubiecto: qꝛ nullo mō ineēt ſubiectoq̄cūqꝫ illarū ꝑtiū circūſcripta: ⁊ ita q̄libet eſtaliquo mō cā qͣre illa paſſio ineſt illi ſubiecto.Uerbi gr̄a ſi d̓ triāgulo demōſtraret̉ hr̄e tres⁊c. hͦ erit ꝑ diffinitonē exprimētē diſtīctas etdet̓minatas ꝑtes quo ad numerū: puta treslineas ex qͥbꝰ cōponit̉ triāgulꝰ. Sil̓r corruptibile eē ē demoſtrabile de ſubiecto vel de ſubſtātia cōpoſita: ꝑ diffinitionē exprimētē ꝑtesdetermīatas quo ad eſſentiā .ſ. materiā et formā: ita ꝙ qͣcunqꝫ illarū circūſcripta nullo mōeēt ſubſtātia corruptibilis. ſꝫ tal̓ paſſio q̄ īportat rē abſolutā alteri iherētē n̄ ē demōſtrabil̓ꝑ diffinititionē aliquā: qꝛ illa diffinitio aut exprimeret ꝑtes eiuſdē rōis: aut alteriꝰ ⁊ alteriꝰrōnis. nō primū: qꝛ tūc oporteret ꝙ exprimerꝫꝑtes eiuſdē rōnis determīatas quo ad numerū: ſꝫ hͦ nō ē poſſibile: qꝛ talis paſſio poſſꝫ poniqͣcūqꝫ illarū circūſcripta. Uerbi gr̄a eē calefactibile nō p̄t demōſtrari d̓ quocūqꝫ ꝑ tale mediū. qꝛ qͣcūqꝫ ꝑte illiꝰ circūſcripta adhuc reſiduuē calefactibile. Nec ſcd̓ꝫ. qꝛ om̄e accidēsabſolutū hꝫ ſubiectu eque ſimplex: gͦ tāta ſimplicitas ē ī ſubiecto prio qͣnta ī accn̄te: gͦ ſubiectū nō plꝰ īcludit talē diſtīctionē ꝑtiū ꝙͣ accidēs: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō hꝫ talē diffinitōnē ⁊ hͨ poſſꝫeē ſcd̓a rō ꝓ ꝯcluſiōe. Tertio p̄t hͦ argui: qꝛ illa ꝓpoſitio cuiꝰ prīa notitia: n̄ p̄t accipi niſi ꝑexꝑiētiā mediāte aliqͣ ꝓpoſitōe ꝯtīgēti n̄ ē de
AQueſtio.IPrincipalis prologi que ē ī ordīeQueſtio. IIII
Prima cōcluſio
Pulapiices ſupaſſiones.
Propoſitio īmediata.