Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioII

Quo cioCōfirmat̉: qꝛ ẜm ibideꝫ ē aliqͦs modꝰp̄dicādi ſe niſi ſubiectu ſit p̄dicati vl̓ ecōuerſo. Ad primū iſtoꝝ dico ph̓s ītelligitaccidēs om̄e extrinſecū rei. ꝓpriū qꝛ īporrat ſemꝑ aliqͥd qd̓ ē extrinſecū rei. d̓r̄ dicereaccidēs tale: ita tn̄ ꝯuertibile ſit: qꝛ accipitibi accidēs vt diſtīguit̉ ꝯͣ qͥd: ꝟe poſſumꝰdicere creatiuū ē ꝓpͥu deo qꝛ ꝯuertit̉ deo īportat creaturā realiter diſtīguit̉ a deo ꝙͣuis dicat aliqd̓ accidēs dei. Ad ſcd̓m dico non oportet p̄dicatū diſtinguat̉ a ſubiecto: nec ſit effectꝰ realis ſubiecti: ſꝫ ſufficit ſit cauſa alicuiꝰ qd̓ īportat̉ ſubiectū: vtcōmuniꝰ vel ſēꝑ qn̄ ꝓpoſitio ē vere affirmatiua p̄dicatio ꝓpͥa ſe ſcd̓o ſubiectū velaliqͥd īportatu ſubiectū ē cauſa alicuiꝰ īportati p̄dicatū: extēdēdo cauſā ad ꝑtes ītegrales aliquo dicūt̉ cauſe totiꝰ. patꝫad cōfirmationē. Ad pͥmū principale: negoiſtā ꝯn̄am: demōſtrabile de aliquo ē idē realit̓ eo: diſtinguit̉ realit̓ ab eo. pꝫ iſta īſtātia: qꝛ ens rōnis nec ē idē re nec diſtinguit̉realit̓. ẜm opinionē ponit ētia rōnis obiectiue ī aīa. Queſtio ſecunda pͥncipalis.Ecūdo queroII43ieUtrū oīs paſſio ſit demōſtraIIbilis de ſuo ſubiecto primo apͥori. ſic: qꝛ ē maiorvna ſit demoſtrabilis ꝙͣ alia aliqͣ ē demōſtrabilis: certū ē oīs. Ad oppoſitū dictū eſt pͥus creatiuū et hmōiypn̄t demōſtrari de deo Ad q̄ſtionē illā diſtīguo pͥmo de paſſionibꝰ: qꝛ q̄dā ſūt īportantaliqͣs res abſolutas realit̓ diſtīctas a ſuis ſubiectis eiſdē formalit̓ iherētes: ſicut ſe hn̄t ſuſceptibile diſciplīe: calefactibile hmōi. Alique aūt īportāt motū vl̓ mutationē: ſic̄ riſibile mobile alterabile. Aliq̄ aūt ſūt conotatiueſcꝫ cōnotāt aliqd̓ extrinſecū rei. vt creatiuūcalefactiuū: aliqͣ negatie vl̓ pͥuatiue. Eſt pͥma ꝯcluſio nulla paſſio īportās aliquāre abſolutā formalit̓ īherētē ē demōſtrabil̓ deſuo ſubiecto pͥmo. Et voco ſubiectū pͥmū illd̓cui pōt cōpetere omī alio circūſcripto nulliip̄o circūſcripto. Uerbi gr̄a aīa ītellectiua eſtpͥmū ſubiectū reſpectu ſuſceptibilis diſciplīeqꝛ om̄i alio circūſcripto adhuc pōt aīa ſuſciꝑediſciplinā circūſcripta aīa ītellectiua nihilpōt ſuſcipere diſciplinā. ſꝫ homo eſt ſubiectuꝫilliꝰ paſſiōis: tn̄ primū magis ſecūdariūqꝛ hoīe deſtructo: adhuc pōt aīa ītellectiua ſuſcipere diſciplinā: ita ē de alijs accidētibuscōpetūt toti mediāte aliqͣ parte. Hec cōcluſio ꝓbat̉. qꝛ ꝓpoſitio īmediata pōt demo-

ſtrari: ſꝫ ē īmediata: iſta pōt de mōſtrari. Si dicat̉ īmediata īmediatiōe ſubiectipōt demōſtrari: qꝛ nerit īmediata īmediatōecāe: ſic̄ iſta oīs triāgulꝰ hꝫ tres ⁊cͣ. ē īmediataīmediatiōe ſubiecti: tn̄ demōſtrabil̓: ita pōt ī ꝓpoſito. hoc valet: qꝛ nulla ꝓpoſitioimediata pōt demōſtrari: qꝛ ẜꝫ ph̓m ꝓpoſitōīmediata ē illa p̄tꝭ altera pͥor: ꝯn̄spōt demōſtrari a pͥori. qn̄ dr̄ pōt īmediata īmediatōe ſubiecti ꝙͣuis. īmediata īmeditiōe cāe. dico ſubiectū accipit̉ dupliciterUno aliquo vno termīo quo natū eſtaliqͥd p̄dicari. Alio illo de quo natū ēaliqͥd p̄dicari. Primo poſſibile ē aliqͣpoſitio īmediata īmediatiōe ſubiecti: ſit d̓moſtrabilis: ſic̄ iſta. oīs triāgulꝰ ⁊cͣ. Scd̓oē poſſibile: qꝛ om̄e demoſtrabile de aliquo neceſſario priꝰ cōuenit medio: qd̓ tm̄ eritſubiectu. dico diffinito triāguli ſi ſit mediū ad demōſtrādū iſtā. oīs triāgulus hꝫ tres⁊cͣ. Eſt pͥmū ſubiectū illiꝰ paſſionis vnotriāgulꝰ alio. Alio pōt dici ad īſtatiā talis ꝓpoſitio īmediata īmediatione ſubiecti: nūqͣ ē demōſtrabilis niſi diffinitionē expͥmēte determīatas ꝑtes vl̓ quo ad numerū:vel quo ad eſſentiā tāꝙͣ mediū cui notiꝰ īeſtpaſſio ꝙͣ ſubiecto: qꝛ nullo ineēt ſubiectoq̄cūqꝫ illarū ꝑtiū circūſcripta: ita q̄libet eſtaliquo qͣre illa paſſio ineſt illi ſubiecto.Uerbi gr̄a ſi triāgulo demōſtraret̉ hr̄e tres⁊c. erit diffinitonē exprimētē diſtīctas etdet̓minatas ꝑtes quo ad numerū: puta treslineas ex qͥbꝰ cōponit̉ triāgulꝰ. Sil̓r corruptibile ē demoſtrabile de ſubiecto vel de ſubſtātia cōpoſita: diffinitionē exprimētē ꝑtesdetermīatas quo ad eſſentiā .ſ. materiā et for: ita qͣcunqꝫ illarū circūſcripta nulloeēt ſubſtātia corruptibilis. ſꝫ tal̓ paſſio īportat abſolutā alteri iherētē ē demōſtrabil̓ diffinititionē aliquā: qꝛ illa diffinitio aut exprimeret ꝑtes eiuſdē rōis: aut alteriꝰ alteriꝰrōnis. primū: qꝛ tūc oporteret exprimerꝫꝑtes eiuſdē rōnis determīatas quo ad nume: ſꝫ ē poſſibile: qꝛ talis paſſio poſſꝫ poniqͣcūqꝫ illarū circūſcripta. Uerbi gr̄a calefactibile p̄t demōſtrari quocūqꝫ tale mediū. qꝛ qͣcūqꝫ ꝑte illiꝰ circūſcripta adhuc reſiduuē calefactibile. Nec ſcd̓ꝫ. qꝛ om̄e accidēsabſolutū hꝫ ſubiectu eque ſimplex: tāta ſimplicitas ē ī ſubiecto prio qͣnta ī accn̄te: ſubiectū plꝰ īcludit talē diſtīctionē ꝑtiū ꝙͣ accidēs: ꝯn̄s hꝫ talē diffinitōnē poſſꝫ ſcd̓a ꝯcluſiōe. Tertio p̄t argui: qꝛ illa ꝓpoſitio cuiꝰ prīa notitia: p̄t accipi niſiexꝑiētiā mediāte aliqͣ ꝓpoſitōe ꝯtīgēti ē de

AQueſtio.IPrincipalis prologi que ē ī ordīeQueſtio. IIII

Prima cōcluſio

Pulapiices ſupaſſiones.

Propoſitio īmediata.