rologirimi ſententiarur
tꝑis ⁊ ſuppoſitoꝝ. de hoc ī alia q̄ſtiōe. Adpͥmū dubiū dico ꝙ aliquid pōt de deo demonſtrari. et ideo cōcedo ꝙ aliqͥd eſt pͥus deo pͥoritate predicationis: et tale prius debet eē medium in demonſtrādo aliquid de deo. Adſcd̓m dico: ꝙ nunꝙͣ poteſt eſſe diſtinctio conceptuū niſi ꝓpt̓ aliquā diſtinctionē a ꝑte rei.⁊ hoc vl̓ rerū ī eadē re. vel rerū totalit̓ diſꝑatarū: vl̓ diſtīctarū formalit̓. ⁊ iō dico ꝙ de deo n̄eſſēt diſtīcti cōceptꝰ niſi eēt aliqͣ diſtīctio deia ſapiētia creata: a volūtate creata: ⁊ ab ītellectiōe ⁊ volitōe. ⁊ hͨ diſtīctio ſufficit ad diſtīctionē iſtoꝝ cōceptuū p̄dicabiliū de deo. ⁊ iōoēs tales ꝯceptꝰ vl̓ ſūt cōes vniuoci deo ⁊ creaturis vl̓ alicui creature vl̓ ꝯntes ad illos. dehͦ alias. Qn̄ gͦ dr̄. Unū verū bonū ⁊cͣ. hn̄t diſtīctos ꝯceptꝰ ⁊ tn̄ n̄ ſūt diſtīcta ētia. dico ꝙ ꝯnotāt diſtīcta. qꝛ verū conotat actū ītelligendi.bonū actū volēdi ⁊cͣ. ⁊ niſi cōnotarēt aliqͣ diſticta realit̓ nō eſſēt diſtīcti cōceptꝰ. Sil̓r cōceptꝰ ſuꝑior ⁊ īferior diſtīguūt̉. qꝛ vnꝰ īportatpl̓es res ꝙͣ aliꝰ. Eodē mō ē de diffinitōe ⁊ diffinito ꝙ diſtīguūt̉ ꝓpt̓ diſtīctionē rerū īportatarū ꝑ diffinitionē. Ad pͥmū argumentūpͥme opinionis cū dr ꝙ ſcire ē ꝑ cauſā. dico ꝙph̓s nō p̄ciſe ītēdit loq̄ de cā īcōplexa reali etꝓpͥe dicta: ſꝫ d̓ oī illo cui pͥmo ꝯpetit aliqͥd demōſtrabile: ⁊ ita ē cā extedēdo nomē cāe. qͣreillud cōpetit alijs: qꝛ ſeqͥt̉ formal̓r ꝙ ſi nō ꝯpetit ſibi ꝙ nec cōpetit alijs ⁊ nō ecōuerſo: ⁊ itanō pōt cōpetere alicui niſi pͥus cōpetat illi: etilld̓ ē extēſiue cā qͣre cōpetit alijs. Si d̓r ꝙ loquit̉ ꝓpͥe ibi de cā: qꝛ dat diffinitionē ꝓpͥe dictā. dico ꝙ extēdit cāꝫ ad oē ſubrectū pͥmū alicuiꝰ p̄dicati d̓mōſtrabil̓: ⁊ tn̄ cū hͦ ſtat̄ ꝙ ſit ꝟadiffinitō ⁊ hͦ ſufficit ad itētōeꝫ ph̓i. Ad alid̓ ꝙnō oportet ſubiectū ſciētie eē cauſatū: nec cōpoſitū: nec hr̄e paſſionē real̓r differētē nec diffinitionē: ſꝫ de iſtis poſt. Ad argumēta pͥncipalia pꝫ ad pͥmū ꝙ n̄ oportet ꝙ ſꝑ demōſtrabile hēat cām ꝓpͥe dictā: ſꝫ ſufficit ꝙ ſit aliqͥdpͥus cui pͥmo ꝯueniat ſaltē ſcd̓m p̄dicationeꝫAd ſcd̓ꝫ dico. ꝙ nō oīs demōſtratio ē ꝑ diffinitionē tanꝙͣ ꝑ mediū. Ad tertiū dico. ꝙaliqͥd p̄dicat̉ de deo ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe: ⁊ qd̓hꝫ paſſiōes ſicut patebit: ſꝫ nō oportet ꝙ differāt realiter ab ip̄o.Queſtio īcidetalis.Ad euidentia aliquo.erū dictorū ī p̄cedēti q̄ſtione: q̄rā aliqͣs breuesAq̄ſtiones. Primo q̄ro. Utrū paſſio ſcibilis dealiquo ſcīa ꝓpͥe dicta differt ab eo real̓r. Ꝙſic. vi. metha. ſubſtātie nō ē demōſtratio: gͦ demōſtrabile de aliquo nō ē idē real̓r cū eo: gͦ diſtiguit̉ ab eo real̓r. Ad oppoſitū: tūc d̓ deo
rimi ſententiarumQnō eēt ſcīa ꝓpͥe dcā. Circa iſtā. q. ē vna opinio ꝙ paſſio qͦcūqꝫ ē eadē real̓r cū ſb̓iecto. Etarguūt ſic. Illud qd̓ ſcit̉ nccrio ineē alicui ſb̓Iiecto Cita ꝙ oppoſitū īcludit ꝯͣdictionē) ē realit̓ idē cū illo ſubiecto: ſꝫ ī d̓mōſtratōe ſimpl̓rnccͣria ſcit̉ p̄dicatū qd̓ ē paſſio nccͣrio īeē ſb̓iecto: gͦ tal̓ paſſio nō diſtīguit̉ realit̓ a ſubiecto.ꝓbatio maioris. pͥus natural̓r alio pōt eē ſineeo abſqꝫ ꝯͣdictiōe: ⁊ hͦ ſi diſtinguit̉ real̓r ab illo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ſcit̉ nccͣrio ineē illi ſubiecto. Iōdr ꝙ aliqͥd eē ſcibile de aliquo ſubiecto pōt intelligi triplicit̓. Primo: qꝛ diſtīguit̉ formal̓r aꝑte rei ab eo: ita tn̄ ꝙ nō ſit de ītellectu eiꝰ qͥdditatiuo. ⁊ iō dicat̉ paſſio eiꝰ: ſicut ē de vnitate reſpectu ētis. Scd̓o: ꝙ nō diſtīguat̉ nec realit̓ nec formal̓r: ſꝫ tm̄ ꝑ ītellectū: ſic creatiuū:⁊ talia reſpectu dei qͥ īportāt reſpectꝰ rōnis q̄p̄dicāt̉ de deo ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſūtꝓpͥe ſcibilia. Tertio ꝙ nō diſtīguat̉ nec real̓rnec formal̓r nec ꝑ ītellectū faciētē: ſicut ītellectus facit relatiōes rōnis: ſꝫ pōt eſſentia diuina cāre in ītellectu ſibi ꝓportionato cōceptūſuū qͥdditatiuū: ⁊ ſil̓r ꝯceptū denoīatiuū ⁊ reſpectiuū ſicut creatiuū: qͥ nō dicit aliud a diuinitate nec real̓r nec formal̓r: nec dic̄ reſpectūrōnis. qꝛ ex quo ē reſpectꝰ realis expreſſus abalio naturalit̓ nō ē aliqͥd factū ꝑ ītellectū cōperātē ⁊ negotiātē: et ita de eadē formalitatepōt hr̄i cōceptꝰ realis qͥdditatiuꝰ: ⁊ aliꝰ cōceptus realis denoīatiuꝰ .ſ. reſpectiuꝰ nō qͥdditatiuꝰ. ⁊ idē in re ẜꝫ aliū: ⁊ aliū cōceptū habꝫronē ſubiecti ⁊ paſſiōis. hͦ pꝫ: qꝛ riſibilitas: vtdicit aptitudineꝫ ad ridēdū nccͣrio inē hoī vtſubiecto: ⁊ nō dicit aliā rē abſolutā nec reſpectū accidētalē: nec reſpectū rōnis: qꝛ hō exprimēs cōceptū ſuū in ītellectu: pōt expͥmere cōceptū riſibilitatꝭ an̄qͣ negociat̉. ſil̓r relatio rōnis nō ē paſſio realis. Cōtra iſtā opinionēarguo: ꝙ paſſio de mōſtrabilis de ſubiecto noꝰſit idē real̓r cū ſubiecto ⁊ diſtīcta formalit̓. tūqꝛ ſicut ꝓbabit̉ poſt: nō ē diſtīctio talis niſi īter eſſentiā diuinā ⁊ relatiōes: vbi vnū nō eſtpaſſio alterius. tū qꝛ ſi hͦ eſſet poſſibile adhucvnū nō demōſtraret̉ de reliquo: qꝛ ꝓpō cōpoſita ex eis eēt īmediata: ⁊ ſil̓r illa eēt ꝑ ſe notaītellectui app̄hendēti terminos ī ꝑticulari ꝓpt̄ idētitate realē. Tū qꝛ q̄cūqꝫ ſūt vnū ⁊ idē realit̓ faciūt ꝑ ſe vnū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vtrūqꝫ ē de ꝑ ſe ītellectu alicuiꝰ vniꝰ ꝑ ſe: ⁊ ita vnū nō ē paſſio alteriꝰ nō plꝰ ꝙͣ coloritas eſt paſſio albedinis ẜꝫiſtos vl̓ relatio ī dīnis ē paſſio dīne eſſentie: qꝛtūc ꝑſona cōponeret̉ ex ſb̓iecto ⁊ paſſiōe. Sidr̄ ſic̄ dicūt ꝙ coloritas ē de ꝑ ſe ītellectu albedīs. iō n̄ ē ſua paſſio Cōtra. ſi coloritas ē d̓ ꝑ ſeītellectu albedis: et tn̄ diſtiguit̉ ab ea forma-
KKAd primū dubi-
LLAd ſcd̓m.
Diſtin. x. q. v.
nnAd argumentaprincipalia.
Ad tertiū.
AQueſtioni primeprincipali. ſecūdaīcidentaliter ānera que ē ī ordine.Queſtio. III
Ad ſcd̓mAd tertiū.
Achilles odram
I4 5m
MMId primū argunētū prīe opini-
ECōtra primā opinionem.
Probatur prime
Prima opinis.Probatur prime
Prima opinio.