QueſtioI
ue: qꝛ ſiue ſic ſiue ſic cognoſcat̉ diuina eſſētia:neceſſario diſtīcte cognoſcit̉ diuina eſſentia.Unde ip̄a diuina eſſentia ꝓpter ſummā eiusſimplicitatē nullo mō pōt cognoſci indiſtincte ⁊ ꝯfuſe: qꝛ vnū cōfuſū qd̓ nō eſt ip̄a diuinaeſſentia: p̄dicabile tn̄ de ea nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ ip̄a diuina eſſentia poſſit cognoſci: ⁊ tūc neceſſarioeſt aliud cognitū ⁊ aliꝰ terminus. ⁊ hoc nō tm̄dico de eſſentia diuina ſed vl̓r de om̄i ſimplicire creata: ſicut infra apparebit. hoc debet intelligi qn̄ illa res ſimplex cognoſcitur ⁊ nullaalia: ꝓpter vnā opinionē qua ꝓbabilē reputoillud tn̄ hic dicit̉ ẜm aliā opinionē. Et ideodico: ꝙ illi termini talis ꝓpōnis nullis alijsterminis cognitis nullo modo pn̄t cognoſciꝯfuſe: ſed tm̄ diſtincte. ⁊ iō iſta ꝓpō in qͣ ſubijciuntur illi termini ⁊ nō alij: nulli intellectuipōt eſſe dubia: ⁊ ideo erit per ſe nota ⁊ principiū et nullo mō cōcluſio. Tertia cōcluſio ēiſta. Ꝙ cōceptꝰ cōes p̄dicabiles in qͥd de deo⁊ creaturis nō p̄n̄t de diuina eſſentia in ſe demōſtrari a priori: nec de cōceptu ꝓprio ſibi etſimplici: ſi talis ſit poſſibilis. Hoc pꝫ: qꝛ quelibet talis eſt īmediata: qꝛ om̄e cōe īmediate p̄dicat̉ de quolibet ꝯtēto in qd̓ pͥmo diuidit̉: ſꝫqͥlibet talis cōceptꝰ īmediate diuidit̉ in deuꝫ⁊ in creaturā: ſicut prima diuiſio ſapīe eſt: ꝙ q̄dā eſt creata ⁊ q̄dā increata. Similiter intellectꝰ quidā eſt creatus quidā increatus. ⁊ bonitas alia creata alia increata: ⁊ ſic de alijs. gͦnulla talis eſt demōſtrabilis a pͥori Si inſtetur ꝙ hic ē demōſtratio: om̄e ens ē bonū: deꝰ ēens. gͦ deꝰ ē bonꝰ. Dico ꝙ accipiēdo bonū ẜmꝙ p̄dicat̉ ī qͥd de deo: nō ē h̓ demōſtratō: qꝛ ſicaccipiēdo bonū ⁊ ens ſimplicit̓ ſūt ſynonimaaccipiēdo aūt bonū ẜꝫ ꝙ connotat ens determinatū. qꝛ idē ē qd̓ volibile: ⁊ ita ꝯnotat volūtatē: ſic eſt demoſtratio aliquo modo a pͥori: ſꝫb ſic nō p̄dicat̉ de deo ī qͥd. Quarta cōcluſioeſt ꝙ conceptus cōnotatiui ⁊ negatiui cōmunes deo et creaturis poſſunt de diuina eſſentia demoſtrari: et hoc ſi aliqui tales ſint de diuina eſſentia in ſe cognita dubitabiles. Hocptꝫ. quia om̄e cōmune predicabile adeqͣte dealiquo cōi pōt demōſtrari de quolibet cōtento ſub illo cōi ꝑ illud cōe tāꝙͣ ꝑ mediū: ſꝫ talescōceptꝰ p̄dicāt̉ ⁊ pͥmo et adeqͣte de aliquo cōiad deū ⁊ ad creaturas: gͦ ꝑ illud tāꝙͣ ꝑ mediūpnt demonſtrari de quolibꝫ contento. et ideoforte hic eſt demonſtratio ⁊ aliquo modo a pͥori: omne ens eſt bonuꝫ: deus eſt ens. ergo ⁊cͣ.Ꝙ autē tali ſyllogiſmo acquiratur ſcīa ꝓpͥedicta: et per ꝯſequens ſit demoſtratio. patet:quia eſt habitus veridicus: ⁊ non intellectusnec ſapientia ⁊cͣ. ergo eſt ſcientia. Confir-
Imatur. quia nō minus videtur ꝙ ibi ſit demōſtratio ꝙͣ in ſillogiſmo ex ſimpliciter poſterioribus. ſꝫ talis concedit̉ eſſe demōſtratio ꝙͣuisnō potiſſima. gͦ ⁊ multo fortius iſta. Quintaᵉꝯcluſio eſt ꝙ cōceptus conotatiui et negatiuiꝓprij deo nō ſunt de diuīa eſſentia in ſe demōſtrabiles a pͥori. ⁊ ideo eſſe creatiuuꝫ. eſſe op̄s.eſſe eternū. infinitū. īmortale. ⁊ ſic de alijs. nōſunt de diuina eſſentia in ſe demonſtrabiles.Hoc ꝓbat̉. qꝛ oīs demōſtratio a pͥori eſt ꝑ mediū: cui p̄dicatū demōſtrabile pͥus cōuenit ꝙͣſb̓iecto de quo demōſtret̉. ſꝫ talia p̄dicata nulli poſſunt cōpetere ꝑ pͥus ꝙͣ deo: qd̓ poſſit eſſemediū. qꝛ illud mediū: aut erit res: aut ꝯceptꝰ.nō res. qͥa nulla res eſt cui pͥus cōueniat poſſecreare ꝙͣ d̓o. qꝛ de nulla alia re p̄dicat̉. Nec cōceptus. qꝛ oē p̄dicatū ꝓpriū alicui rei ꝑ priꝰ cōpetit ſibi ꝙͣ cuicūqꝫ cōceptui. Si dicat̉ ꝙ tales ꝯceptus pn̄t demōſtrari de diuina eēntiaꝑ ſuas diffinitiōes tanꝙͣ ꝑ media. ſicut pōt ſicargui. om̄e ꝓductiuū alicuiꝰ de nihilo eſt creatiuū. ſꝫ deꝰ eſt ꝓductiuꝰ alicuiꝰ de nihilo. gͦ deuseſt creatiuꝰ. Hec videt̉ eſſe bona demōſtratioqͥa ſillogiſmus eſt bonꝰ ꝓcedēs ex neceſſarijs⁊ notioribꝰ: ⁊ pͥoribus. Reſpōdeo ꝙ hic nō eſtdemōſtratio ſimplicit̓ ⁊ a priori de qͣ modo eſtſermo. nec aliqͥs talis ſillogiſmus: qͥ eſt ꝑ diffinitiōes exprimētes tm̄ quid nomīs eſt ſimpliciter demoſtratio. cuiꝰ rō eſt. qꝛ in oī demōſtratione ſimplicit̓ ⁊ a pͥori eſt p̄ſupponēdū qͥd nominis de oībꝰ terminis. ſꝫ p̄ſuppoſito qͥd noīsde oībus terminis nō pōt intellectꝰ dubitarede cōcluſione: ⁊ tn̄ ſcire p̄miſſaꝫ in qua p̄dicat̉diffinitio de ſubiecto ꝯcluſionis. ſicut ſcito ꝙcreatiuū eſt idē qd̓ ꝓductiuū alicuiꝰ de nihilonō p̄t ſcire iſtā ꝓpoſitionē. deus eſt ꝓductiuꝰalicuiꝰ de nihilo. ⁊ dubitare illā. deus eſt creatiuus. ⁊ de tali diffinitōe eſt verū: qd̓ d̓r a diffinitiōe ad diffinitū: eſt fallacia petitiōis pͥncipij. ⁊ iō tales ſillogiſmi nō ſunt demōſtratōesſimplicit̓. de quibꝰ eſt modo ẜmo. Sexta concluſio eſt: ꝙ oīa p̄dicabilia de deo in ſe: q̄ ſuntdubitabilia de ꝯceptū cōpoſito ꝓprio deo qͣles habemꝰ nos de fctō ſunt de illo ꝯceptū demonſtrabiles per diuinā eſſentiā in ſe: tanꝙͣ ꝑmediū: vel cognitionē diſtinctā deitatis: vl̓ ꝑaliqd̓ cōe tanꝙͣ per mediū. qꝛ oīa talia p̄dicata prius cōueniūt: vel ip̄i diuine eſſentie: ſicutrelatiōes ⁊ notiones vel ꝑſone. ⁊ ſimilit̓ cōceptus negatiui ⁊ connotatiui ꝓprij deo. vel pͥmo ꝯueniūt alicui cōid̓o ⁊ creaturꝭ. ſic̄ eē. vnūbonū. verū. ⁊ ſic d̓ alijs. gͦ reſpectu oīꝫ taliū cōtīgit īuēire mediū ꝑ qd̓ p̄t ſillogiſari tl̓is ꝓpō.Aliqn̄ tn̄ ſufficit facere vnū ſolū ſillogiſmū aliqn̄ ſillogiſmū. cū ꝓſillogiſmo vl̓ ꝓſillogiſmis.
b v
C CQuarta cōcluſio
BITertia concluſio
DOQuinta cōcluſio
eESexta concluſio.