Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Primi ſententia.5

Prologipͥmū ſcd̓m: tertiū faciūt tale vnū: ſꝫ per iſtosom̄i notionali eſſentiale ē īmediatius eſſētiediuine: hoc poſitiue ꝙͣ negatiue: ſi eſſentia relatio cōſtituant aliquid ſe vnū .ſ. ꝑſo: neceſſe eſt eſſentiale relatio cōſtituātaliquid per ſe vnū eſſentialiter includēs qd̓ libet illoꝝ: ſꝫ illud pōt niſi ꝑſona: ꝑſonaeſſentialiter īcludit quodlibꝫ eſſentiale:ceptus talis eſſentialis erit ita qͥdditatiuꝰ reſpectu ꝑſone ſicut cōceptꝰ eſſentie vel relationis. Ideo dico aliter ad iſtā queſtionē. Circa quā ſciendū pͥmo: demōſtratio q̄dā eſt qꝛ quedā ꝓpter qͥd. Scd̓o ſciendū illoꝝp̄dicant̉ de deo: q̄dā ſūt res ſi res poſſit p̄dicari: q̄dā tm̄ cōceptus. Exēplū primi: qꝛ ītellectus potēs ītelligere diuinā eſſentiā pōt etiāintelligere paternitatē. filiationē. ſpiratio: et oīa iſta pōt de deo p̄dicare: qꝛ eſt magis poſſit vnū cognitū p̄dicare aliquocognito ꝙͣ aliud. ita ītellectꝰ ome cognituꝫſiue ſit res ſiue cōceptꝰ pōt p̄dicare de om̄i cognito. ſic pōt p̄dicare paternitatē filiatio ſpirationē de diuina eſſētia: ꝙͣuis nobis ſit ſtatu iſto talis ꝓpō poſſibilis: qꝛ nos nūc de lege cōi ip̄am diuinā eſſentiā ī ſe velpaternitate ī ſe ītelligere poſſumꝰ: ſꝫ tm̄ inaliquo cōceptu. Exēplū ſcd̓i: p̄dicādo ꝯceptūentis vl̓ ſapīe ī cōi de deo: dicēdo deꝰ eſt ens:deꝰ eſt ſapīēs ita de alijs. Tertio dico: reſpectu p̄dicabiliū deo pōt ſubijci vl̓ res ip̄a deus eſt. vl̓ aliqͥs cōceptꝰ p̄dicabilis de illare. Quid aūt ſit iſte cōceptꝰ: quo diſtinguat̉ a re: alias dicet̉. ſꝫ ſuppono ad pn̄seſt realit̓ nec formalit̓ ipſa res cuiꝰ eſt. Totuqd̓ dr̄ de p̄dicatiōe rei ī diuinis dꝫ ītelligi ẜmillā opinione ponit ītellectio ſubiectūnec p̄dicatū ꝓpōis: ſꝫ obiectū ītellectōis: quāopinionē reputo ꝓbabilē. Scd̓ꝫ aūt aliā opinionē quā reputo etiā ꝓbabilē .ſ. ſb̓iectūꝓpōīs ī mēte ē ītellectio vl̓ aliqͣ qͣlitas īherēsmēti dꝫ dici ꝓpo illa quā format ītellectusde diuinitate diſtīcte cōponit̉ ex re: ſꝫ intētione diſtīcta diuinitatꝭ ē nobis poſſibil̓ ẜm ꝓportionabilit̓ dicēdū ē de illa ꝓpōeſic̄ diceret̉ ꝓpōe ſi cōponeret̉ ex re Scd̓ꝫ ad iſtā q̄ſtionē pͥma cōcluſio erit iſta. nihil ītrinſecū deo pōt de diuina eſſentia demōſtrari: ita diuina eſſentia ī ſe ſubijciat̉ aliqͥd qd̓ ē realit̓ dīna eſſentia p̄dicet̉ in ſe. Hecꝯcluſio ſic pōt ꝑſuaderi. Impoſſibile ē aliqͣſint idē realit̓ ītuitiue vl̓ abſtractiue diſtincte ītelligāt̉ dubitet̉ de idētitate eoꝝ: qͥaſi aliqͣ ꝓpo ſit ſe nota: illa erit maxime ī quap̄dicat̉ idē realit̓ de eodē realit̓: ſꝫ eſſentia diuina ē eadē real̓r quolibet qd̓ ē real̓r deꝰ: q

Primi ſententiarumnulla talis ꝓpō ē dubitabil̓: nec ꝯn̄s demōſtrabilis. Scd̓o omē qd̓ demōſtrat̉ aliquo pͥus p̄dicat̉ illo qd̓ demōſtrat̉: ſꝫ nihil realit̓ idē deo pōt p̄dicari pͥus de aliquo ꝙͣ diuinā eſſētia: qꝛ nihil tale ē (ſicut ſuppono adpn̄s inferiꝰ declarabit̉) niſi ꝑſona vl̓ aliqͣ relatio Si dicat̉: videt̉ demōſtratio. pat̓ ēpaternitas: eſſentia ē pr̄: eſſentia ē pr̄nitas.Pōt dici ſi ītellectui app̄hēdēti eſſentiaꝫ īſe pr̄nitatē in ſe eēt iſta dubitalis poſſꝫ fieri nota p̄dictas p̄miſſas tūc eēt ibi demonſtratio: ſꝫ videt̉ aliqͥs talis intellectꝰ poſſit de illa dubitare Si dicat̉ tūc eēt ꝓpoſitio ſe nota. per ꝯn̄s eſſet euidēter nota cuilibet intellectui ita nobis. Reſpondeo illa ꝓpoſitio quā pōt habere ſic intelligens diſtincte deū ſub rōne deitatis paternitatē inſe eſt ꝓpoſitio ſe nota: ideo ē nota cuilibetpotenti illā ꝓpoſitionē formare. ſꝫ nos iſtoſtatu poſſumꝰ habere iſtā ꝓpoſitione: ſicutnec terminos eius: ſꝫ habemꝰ vnā aliā. quia innoſtra ꝓpoſitione nobis poſſibili de cōi leget̓mini ſūt ꝯceptꝰ qͥdā cōes fidelibꝰ: īfidelibꝰī illa aūt ꝓpone quā haberet talis intellectꝰvnus terminus eſt eſſentia alius pr̄nitas. et iſtis ſupponūt termini ꝓpoſitionis noſtre ſe. ſicut termini ſunt diſtincti itapoſitiōes ſunt diſtincte. pōt vna illarūſe eſſe nota alia dubitabilis ſimplicit̓ et forte demonſtrabilis. Hoc pōt declarari: qꝛ diſtincte intelligeret diuinā eſſentiā p̄dicaret de ſe ipſa poſſet dubitare de illa ꝓpoſitione: ſꝫ eſſet ſibi nota ex terminis: tn̄ iſtapoſitio quā nos habemꝰ: deus eſt deus. eſt dubitabilis: qꝛ iſta equipollet iſti: ens ſummū etinfinitū eſt ens ſummū infinitū. hoc em̄ dicimus eſſe quid noīs dei vel aliquid cōſimile:et tn̄ iſta ī qua predicat̉ idē de ſe eſt dubitabilis ſicut vnio illoꝝ ponūtur a parte ſubiectidubitabilis eſt: ſicut ſi vnio illorū eſſet falſa tota ꝓpō eſſꝫ falſa ꝓpt̓ falſā īplicationē: ſicut ſinullus eſſet albꝰ: eſſꝫ falſa. albꝰ eſtalbus: ſicut iſta. aliquid eſt albꝰ: ſi talisꝓpō quā talis intellectꝰ haberet eſt dubitabilis: noſtra eſt dubitabilis: ſūt diſtincte.Scd̓a ꝯcluſio ſequēs ex iſta eſt: nihil ta­ 5le pōt demōſtrari de ꝑſona ꝓpter idētitatē reale ꝑſone quolibet tali qd̓ de ip̄a p̄dicat̉: et ꝯn̄s nulla talis ꝓpō pōt eſſe dubia habenti. Si dicat̉ ꝙͣuis talis ꝓpō ſiue eſſentiaſiue ꝑſona ſubijciat̉ poſſit dubia cognoſcēti illos terminos diſtincte intuitiue. pōttn̄ dubia cognoſcēti terminos cōfuſe abſtractie. Dico nulli hn̄ti illos t̓mīos pōtdubia: ſiue cognoſcāt̉ abſtractiue ſiue intuiti

Prima cōcluſio

Y

AAScd̓a cōcluſio.