Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioI

ſi eſſe omīpotens vel aliqͥd ſit demonſtrabilede deo: aūt de diuina eſſentia: aut de ꝑſona de diuina eſſentia in ſe: qꝛ ſi ſic. quero qd̓mediū: aut per mediū qd̓ ē vera res: aut mediū quod eſt ens rōnis vel cōceptus rei.mo: qꝛ in deo ſunt niſi eſſentia ꝑſone relatiōes ẜm iſtos ſi ponat̉ diſtinctio formalis attributoꝝ: ſed nec perſonā nec per relationē pōt hoc demonſtrari de diuina eſſentiaquia prius cōuenit perſone vel relatiōi ꝙͣeſſentie: qꝛ quacūqꝫ perſona accepta vel relatione cōuenit alicui alteri qd̓ eſt illa perſona vel relatio: prius cōuenit eſſentie cuicunqꝫ qd̓ eſt formalit̓ eſſentia: de eſſētia pōt demonſtrari a priori per aliquā verātāꝙͣ per mediū. nec per ens rōnis: quia qn̄ aliquid eſt ꝓpriū alicui rei per prius dicit̉ de illare ꝙͣ de quocūqꝫ ente rōnis vel cōceptu: ſꝫ eſſeoīpotens eſt ꝓpriū vere rei: non prius dicit̉de aliquo cōceptu. Nec pōt dici demōſtratur de ꝑſona de demōſtratione a pͥori: qꝛ tūcpoſſet aliqͥs ſcire eſſentia ī ſe eſſet oīpotēs tn̄ dubitaret de perſona: cuiꝰ oppoſitū oſtēdetur īfra. Si dicit̉ ad oīa iſta preter eſſentiā eſt diſtinctio formal̓ attributoꝝ. illa diſtinctio ſufficit ad hoc vnus cōceptꝰ ſit qͥdditatiuꝰ alius denoīatiuꝰ: ad hoc aliqͥddemōſtret̉ de aliquo demōſtratiōe ꝓpͥa ꝓpt̓quid a pͥori. Cōtra. hoc ſaluat iſtu docto. primo: qꝛ ponit oīa iſta poſſunt ſaluari ſine om̄i diſtīctiōe formali ꝓpter ſolā diſtinctionē rōnis ꝓpter ſolā diſtīctionē relatiōesronis ſe mutuo reſpiciētes. Un̄ dicit ſic. Unares pōt virtualiter cōtinere cōceptꝰ quaſi denoīatiuos poſſunt ab ītellectu diſtīgui aceptū quidditatiuo: et hoc p̄ciſe ſi illi cōceptꝰſint tm̄ diſtincti relationes rōnis mutuo ſereſpiciētes: forte tn̄ poſſet poni alia diſtīctiomaior illoꝝ conceptuū ꝙͣ ẜm relationē rōnis.Ex iſtis alijs ibidē dictis pꝫ ītētō ſua ē ponere tales cōceptꝰ .ſ. quidditatiuū denoīati ſine om̄i reſpectu ad extra. etiā ſi eēt diſtinctio formalis. Preterea poſito eēt diſtinctio formalis adhuc oporteret vnuscōceptus eſſet qͥdditatiuꝰ alius denoīatiuꝰqꝛ ſi cōceptus intellectus dicit̉ denoīatiuꝰ etcōceptꝰ eſſentie qͥdditatiuꝰ. quero: aut conceptus intellectus dicit̉ denoīatiuꝰ reſpectu eſſentie vel reſpectu vniꝰ rei īcludētis eſſentialiter eſſentiā ꝙͣ intellectū cetera talia diſtincta formaliter. ſcd̓m pōt dari qꝛ ex quoilla res eſſentialiter includit intellectū eſſētiā: plus cōceptus vniꝰ eſt quidditatiuꝰ reſpectu illiꝰ ꝙͣ cōceptus alterius: ſicut pluscōceptꝰ materie eſt quidditatiuꝰ reſpectu cō-

poſiti ꝙͣ ꝯceptus forme nec ecōuerſo. Nec poteſt dici primū. quia ſicut quādo aliqua diſtingūtur realit̓ qͣntūcunqꝫ faciāt per ſe vnuꝫ:magis cōceptus vnius eſt denoīatiuus reſpectu alteriꝰ ꝙͣ ecōuerſo. ſicut patet de matētia forma. ita quādo aliqua diſtīgunt̉ tm̄ formaliter magis cōceptus vnius erit denoīatiuus reſpectu alterius ꝙͣ ecōuerſo. magiscōceptus ītellectus eſt denoīatiuus reſpectueſſentie: ꝙͣ cōceptus eſſentie eſt denoīatiuusreſpectu intellectus. qꝛ ſicut ītellectus includit formalit̓ eſſentiaꝫ. ita nec ecōuerſo. Sꝫꝯceptus eſſentie eſt denoīatiuus reſpectuintellectus. quia tūc per rationē eorū cōceptꝰeſſentie poſſet cōcludi de intellectu ꝯceptūiſtū qͥdditatiuū intellectꝰ. nec cōceptus intellectus eſt denoīatiuꝰ reſpectu eſſentie. oportet dicere ꝯceptus eſſentie eſt qͥdditatiuusreſpectu alicuiꝰ: qd̓ eſt formalitereſſentiareſpectu cuius ꝯceptus intellectus eſt qͥdditatiuus ſed denoīatiuus. ſꝫ hoc eſt īpoſſibile. qꝛ probatū eſt tale equalit̓ includit intellectū ſicut eſſentiā ecōuerſo. Si dicatur eſt aliqd̓ tale vnū qd̓ eſſentialit̓ ſic īcludit ītellectū eſſentiā. ſꝫ ip̄a eſſentia eſt qͥdditas. ip̄a attributa ſunt quaſi paſſiōesprietates eius. Cōtra. illa que ſunt diſtinctarealit̓ ꝓpter tn̄ cōpoſitionē faciūt ſe vnū. ſic̄patet de materia forma. multo magis illa diſtingunt̉ formalit̓ ꝓpteridētitatē realē faciēt ſe vnū. eſſentiā diuina intellectꝰ faciūt per ſe vnū. illud eq̄ eſſentialit̓ ītellectūincludit ſicut eſſentiā ecōuerſo. Cōfirmat̉per prīcipiū eoꝝ. qꝛ qualē ordinē haberēt aliqͣſi eſſent diſtincta realit̓. talē ordineꝫ habebūtvbi diſtinguūtur tm̄ formalit̓. ſꝫ ſi eſſentia intellectus eſſent diſtincta realit̓: haberēt iſtuꝫordinē intellectus eſſet poſterior. plusincluderet eſſentialit̓ formalit̓ ītellectꝰ eſſentiā ꝙͣ ecōuerſo. nec plus cōceptus eſſentie eētqͥdditatiuus reſpectu intellectus ꝙͣ ecōuerſo. nūc erit magis cōceptus eſſentie qͥdditatiuus reſpectu intellectꝰ ꝙͣ ecōuerſo. nec eſtmagis qͥdditatiuus reſpectu alteriꝰ qd̓ eſtformalit̓ eſſentia nec intellectꝰ. cōceptus intellectus eſt ita qͥdditatiuus reſpectu intellectus: ſicut ꝯceptꝰ eſſentie eſt qͥdditatiuꝰ reſpectu eſſentie. nullo conceptus eſſentie eſtmagis qͥdditatiuꝰ ꝙͣ cōceptus ītellectus. Sidicit̉ cōceptus eſſentie eſt qͥdditatiuꝰ reſpectu ꝑſone. autē cōceptus ītellectus: nec aliquis cōceptus attributalis. Cōtra. ꝗͥn̄cunqꝫaliqua habēt ordinē ſe int̓ ſe. ita eſt primūſcd̓m. tertiū. ſi primū tertiuꝫ faciūt aliqͥdſe vnuꝫ eſſentialit̓ includēs vtrūqꝫ. neceſſario

b iiij