rologiPrimi ſententiarui
Prologicta eſſet pͥor realit̓ il la rōne rep̄ſentante obiectu. ⁊ rō iſta rep̄ſentās eſſꝫ pͥor actu ītelligēdiobiectū. ⁊ actꝰ ītelligēdi obiectū pͥmariū eſſꝫpͥor actu ītelligēdi realit̓ obiectū ſecūdariū. ⁊iſta ꝓpō eſſet ꝓpt̓ qͥd. hn̄s naturā īmaterialē ꝑfectā hꝫ ītellectualitatē ꝑfectā. ⁊ hͨ eſſꝫ ꝓpter qͥd. Intellectuale ꝑfectu pōt hre rōne ſibi rep̄ſentātē ꝑfecte obiectū ꝓportionatū ſibi. Iterū hͨ eſſet ꝓpter qͥd. Intellectꝰ ꝑfectushn̄s ꝓportionatu obiectu ſibi ꝑfecte pn̄s ītelligit niſi īpediat̉: ⁊ hͦ ꝓpter qͥd ad cōcludēdūextremū de extremo. Cōſil̓r pōt argui de ipſavolūtate ⁊ actu volēdi ⁊cͣ. Scd̓m declaratur: qꝛ ſi iſta differrēt real̓r: memoria ꝑfecta q̄ſcꝫ īcludit ītellectū ⁊ obiectū ſibi pn̄s. et actꝰītellectꝰ vl̓ ītelligētie: ⁊ actꝰ expͥmēdi notitiādeclaratiuā ip̄ius obiecti qͥ ē dicere: ⁊ ip̄a notitia ꝓducta ꝑactū dicēdi q̄ d̓r verbū: eēt ibiſimplicit̓ ordo real̓: ita ꝙ memoria ꝑfecta ī actū eēt ibi pͥmū: dicere ſcd̓ꝫ: verbū tertiū Cōſimilit̓ pōt argui de volūtate ⁊ ſpiratōe ſpūſſācti. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſꝑ ꝑ pͥora tāꝙͣ ꝑ cauſas ꝓpter qͥdpoſſēt ſciri poſteriora: gͦ nūc eſt hmoī ordo eorū ẜm rōnē qͣlis eſſet ſi realit̓ vt dictū eſt eēntīter ſe diſtīcta. Iteꝫ ꝓ vtraqꝫ ꝯcluſiōe p̄dictaarguit̉ ſcd̓o ſic. In demoſtratiōibꝰ qꝛ ⁊ ꝓpterqͥd de eodē videt̉ eſſe ordo ꝯͣtrariꝰ. Nā ī demoſtratiōe qꝛ pͥus cōcludūt̉ q̄ ſūt ꝓpinqͥora effectui a quo arguit̉. ⁊ iſta vident eſſe remotioraa cā ꝑ ſe: ecōuerſo aūt ī demōſtratōe ſimpl̓r etꝓpt̓ qͥd vbi pͥus cōcludūt̉ illa q̄ ſūt ꝓpinqͥoraip̄i cāe: ⁊ vltīo cōcludit̉ de effectu remoto: gͦ ſialiqͣ cōueniūt alicui cāe q̄ ſtatim pn̄t cōcludiex effectibꝰ: ⁊ alia q̄ nō p̄n̄t. iſta nō vident̉ hreordinē eq̄ īmediatū ad talē cauſā: nūc aūt aliqͣ pn̄t ꝯcludi de deo ex effectibꝰ ⁊ aliqͣ nō: gͦ hͨ⁊ illa ẜm ordinē nature inſūt deo. Cōfirmat̉qꝛ aliqͣ pn̄t cognoſci de deo cōfuſo ꝯceptū aliqͣ nō niſi diſtīcto cōceptū. Tertiū ꝓbat̉ alibi quotlibet. q. i. qꝛ talis ꝓpō nccͣria puta deꝰeſt op̄s. ⁊ eadē rōne tales deꝰ eſt creatiuꝰ: btīficatiuꝰ ⁊cͣ. ē ꝓpō demōſtrabilis: qꝛ nccͣriū mediatū. hoc ꝓbat̉: qꝛ qͣlis ē ordo realis īter aliqͣ ſi ſint diſtīcta real̓r talis ē ordo cognitōis īter eadē qͣlitercūqꝫ ſint diſtīcta ī eē cognoſcibili: nūc aūt ſi eēt diſtīctio real̓ inter naturā ⁊ītellectū ⁊ volūtatē ⁊ potētiā ad exͣ. eſſꝫ tal̓ ordo real̓. ꝙ qꝛ natura hꝫ talē ītellectū ⁊ volūtateꝫ iō eſt ſic potes reſpectu taliū ad exͣ: gͦ hͨ qͣlitercūqꝫ ſint diſticta ſꝑ erit ordo cognoſcibilitat̉ talis ꝙ qꝛ natura diuina hꝫ tale ītellectuꝫ⁊ talē volūtatē: iō hꝫ talē potētiā q̄ eſt oīpotētia. Sil̓r notionale īmediatius cōuenit eſſentie ꝙͣ illd̓ qd̓ dic̄ relationē ad exͣ: ſꝫ de illo cōꝑādo ip̄m ad diuinā ꝑſonā pōt eſſe verū mediuꝫ.
Primi ententiarumPret̓ea arguit̉ ſic. de qͥdditate nō ꝯtēta ī aliquo priori cōpoſito hn̄te ꝑ ſe diffinitiōeꝫ ⁊ cāꝫ⁊ paſſionē a ſe real̓r diſtictā. ⁊ hn̄te plures ꝯceptus denoīatiuos ꝑ ſe ſcd̓o mō. de oī tali p̄t eēſcīa ꝓprie dcā tāꝙͣ de ſubiecto. ſꝫ hͦ nō eſt rōnecōpoſitiōis nec cauſatiōis nec diſtīctiōis real̓paſſionis a ſubiecto. ptꝫ de ente. gͦ p̄ciſe: qꝛ hꝫplures cōceptꝰ ordinatos. ſꝫ hmoi eſt deꝰ. gͦ ⁊c̄.Cōtra iſtā opinionē: qͣntū ad aliqͣ dcā ī ea arguo prīo. ꝙ attributa nō pn̄t de d̓o demōſtrari ꝓpt̓qͥd. ⁊ hͦ de deo diſtincte cognito quomōloquit̉ doctor iſte. qꝛ nullꝰ cōceptꝰ cōis qͥdditatiuꝰ: p̄t demōſtrari demōſtratiōe propt̓qͥd deillo qd̓ īmediate cōtinet̉ ſub eo. qꝛ tal̓ ꝓpo eſtīmediata ẜm ph̓m .i. poſterioꝝ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illa nōeſt altera pͥor. ſꝫ oīs talis cōceptꝰ eſt cōis deo ⁊creaturꝭ: vt ſuppono nūc: qꝛ poſtea ꝓbabit̉. eteſt cōceptꝰ qͥdditatiuꝰ. qꝛ ſuppoſito ad pn̄s: etpoſtea ꝓbabit̉: ꝙ int̓ diuinā eſſentiā ⁊ diuinūītellectu vel volūtate nulla eſt diſtinctio: necreal̓: nec rōis. gͦ ꝯceptꝰ bonitatꝭ vel quicūqꝫ tal̓eſt qͥdditatiuꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullꝰ tal̓ pōt de deo demōſtrari. Si dicat̉ ꝙ oīno de eadē re ſine oīdiſtinctōe pn̄t eſſe plures cōceptꝰ .ſ. qͥdditatiuus ⁊ denoīatiuꝰ. Cōtra. qn̄cunqꝫ qͥcqͥd oīnoa ꝑte rei exprimit̉ ꝑ vnū ꝯceptū etiā ꝑ aliū. nōeſt maior rō qͣre vnꝰ ſit qͥdditatiuꝰ: quā aliꝰ. ſꝫſi nulla penitꝰ ſit diſtīctio a ꝑte rei int̓ diuinaꝫeēntiā ⁊ ītellectū ⁊ actū ītelligēdi. nihil ymaginabile p̄t expͥmi ꝑ vnū ꝯceptū: qd̓ nō ꝑ aliū.gvterqꝫ erit qͣdditatiuꝰ: vel neut̓. Si dicat̉ ꝙexpͥmit̉ ide nō eodē mō. Cōtra. nō p̄t affignari talis diuerſitas moꝝ: niſi aliquo mō ꝓpt̓ aliquā nō idētitatē a ꝑte rei. Confirmat iſta rōqꝛ ille cōceptꝰ qͥ p̄ciſe expͥmit qͥdditatē: ⁊ nihilaliud: eſt qͥdditatiuꝰ. nō eī p̄t alia rō aſſignariqͣre aliqͥs cōceptꝰ eſt qͥdditatiuꝰ. gͦ oīs ꝯceptꝰtalis eſt qͥdditatiuꝰ. Ꝙ aūt ſit īmediatꝰ ptꝫ. qꝛnihil eſt mediū. qꝛ nec deꝰ certuꝫ eſt. nec aliqͥdcreatū qꝛ illud eſt alterū ꝯdiuidēs. ſic̄ qn̄ dicit̉ſapīa q̄dā eſt creata: q̄dā īcreata. ſapīa ibi īmediate p̄dicat̉ de ſapīa īcreata q̄ nullo mō diſtīguit̉ ab eēntia diuīa. gͦ nullꝰ ꝯceptꝰ tal̓ pōt demōſtrari a pͥori de d̓o diſtīcte cognito. niſi forte demōſtraret̉ paſſio aliqͣentꝭ ī cōi de d̓o ꝑ ēstāꝙͣ ꝑ medū. ita ꝙ aliqͥs ꝯceptꝰ cōis deo ⁊ creature ſit mediū ī illa demōſtratōe. Scd̓o arguo. ꝙ nullū notionale pōt demōſtrari de diuina eēntia ꝑ aliud notionale. qꝛ nulla eſt diſtīctio ibi: n ſi p̄ciſe int̓ eēntiā ⁊ relationē ⁊ relatiōes int̓ ſe. ita tn̄ ꝙ ī ꝓprietatibꝰ vniꝰ ꝑſonenulla eſt diſtīctio. gͦ nō p̄t ibi eſſe aliqd̓ mediūdemōſtrādi vnū de reliquo. Per idē pꝫ ꝯͣtertiū. qꝛ cōceptꝰ ad exͣ nō p̄t demoſtrari de diuīaeēntia. qꝛ nihil eſt tale mediū ⁊cͣ. Arguo gͦ ſic.
Probario tertij
Probatio ſcd̓i.
Contra īcotim.