Queſtio
talis ꝯſequētia tenet ꝑ illud mediū neceſſariū⁊ euident notū. qͥcqͥd abſolutū: vel ꝓpͥetas cōſequēs abſolutū cōpetit alicui īdiuiduo. cuilibet īdiuiduo eiuſdē rōis p̄t aliqͥd ꝯſil̓e cōpetere. ⁊ iō ex hͦ ip̄o ꝙ hͨ herba hꝫ qͣlitatē talē q̄ eſtpͥncipiū ſanādi talē īfirmitate: q̄libꝫ tal̓s herba poterit hͦ hr̄e. Et qn̄ d̓r ꝙ aliqͣ tal̓ herba nōeſt ſanatīa. ſꝫ magis īductīa īfirmitatꝭ. Dico ꝙſtāt ſiml̓ ꝙ ſit īductīa tal̓ infirmitatꝭ. ⁊ tn̄ ſanatiua tal̓ infirmitatꝭ: ⁊ hͦ qꝛ nō eſt incōueniēs ꝙaliqͥd ſit ī potētia ad vtraqꝫ q̄ ſunt pͥncipia cōtrarioꝝ. Iſtud de iſta vltīa cōſequētia eſt verū ẜm theologiā ⁊ ꝟitatē. ꝙͣuis ph̓s ⁊ errāteshoc negarēt. Per hͦ ad pͥmā ꝯfirmationē dico. ꝙ nō ſꝑ diſtīcte cāe ſpē. hn̄t diſtinctos effectus ſpē. nec ſꝑ ad ml̓tiplicatiōem pͥoꝝ ſequit̉multiplicatio poſterioꝝ. qͥa ẜm oēs multe cāeeſſentiales ꝯcurrūt ad eūdē effectū ꝓducēdūAd aliā ꝓbatōeꝫ dico. ꝙ ſcīa qꝛ ⁊ ꝓpt̓ qͥd duplicit̓ accipi pn̄t. Uno mō pro demoſtrationeqꝛ ⁊ ꝓpt̓ qͥd. Alio mō pro notitia cauſata a pͥmiſſis iſtarū demōſtrationū. Si pͥmo. ſic dicoꝙ diſtiguūt̉ ſpē reſpectu eiuſdē cōcluſiōis: ſic̄ille demōſtratiōes reſpectu eiuſdē ꝯcluſionisdiſtīguūt̉ ſpē. qꝛ alie p̄miſſe ſunt in vna demōſtratiōe ⁊ in alia. ⁊ iſto mō loquit̉ ph̓s .i. poſterioꝝ. Scd̓o mō dico. ꝙ nō diſtīguūtur ſpē qͣntūcunqꝫ notitie p̄miſſarū: q̄ ſunt cāe efficiētesnotitie ꝯcluſiōis diſtinguatur ſpē. Si dicat̉ꝙ ẜm p̄dicta in pͥori q̄ſtiōe: illa que nō pn̄t hreeundē effectū ſpē diſtīguūtur ſpē. ſꝫ ſcīā qꝛ: qͣntūcunqꝫ intēdat̉ etiā ī infinitū nunꝙͣ faciet ſcire ꝓpter quid. gͦ ſcīa propter quid: et quia diſtinguūtur ſpē. ⁊ eodē mō p̄t argui de ſcīa ac qͥſita ꝑ demonſtratiōeꝫ: ⁊ ꝑ exꝑientiā. Rn̄deo ꝙſcīa qꝛ nūqͣ facit ſcire ꝓpt̓ qͥd. qꝛ ad hoc reqͥrit̉vna alia cā .ſ. notitia p̄miſſarū demōſtratiōisꝓpt̓ qͥd. ⁊ iō ſeqͥtur ꝙ diſtinguitur ſpē a notitia p̄miſſarū illiꝰ demoſtratiōis. Predcā opinio de vnitate ſcīe acqͥſita ꝑ exꝑientiā ⁊ d̓mōſtrationē: maxīe ꝓbabilitatē hꝫ. ſi ſcīa ꝯcluſionis diſtinguat̉ realit̓ et totalit̓ a notitia pͥncipioꝝ. ſi āt nō diſtingueret̉ realit̓ ⁊ totalit̓ a notitia pͥncipioꝝ nō haberet ꝓbabilitatē. Circa tertiū articulū ſciendū. ꝙ circa iſtā q̄ſtionēſūt diuerſe opiniōes. Una ꝙ qͣntūcūqꝫ de talibus ꝟitatibꝰ neceſſarijs theologicis poſſet eēnotitia certa ⁊ euidēs. tn̄ illa nō erit ſcīa ꝓpͥedcā. hoc ꝓbat̉. qͥa oīs ſcīa ꝓprie dicta acqͥrit̉ꝑ cām illiꝰ: qd̓ ꝯcludit̉ de ſubiecto. ſꝫ nihil p̄dicabile de deo hꝫ cām. gͦ ⁊cͣ. Maior ptꝫ ꝑ ph̓mpͥmo poſterioꝝ: q̄ dic̄ ꝙ ſcire arbitramur vnūqd̓qꝫ cū cāꝫ arbitramur cognoſcere: ꝑ quā reseſt. gͦ ⁊cͣ. Si dicit̉ ꝙ ph̓s accipit ibi cām nō ꝓcā incōplexa: ſꝫ pro cauſa ꝯplexa. Cōtra. ph̓s
ibi dicit expreſſe ꝙ cū arbitramur cognoſcerecām: ꝑ quā res eſt nō: per quā ꝯplexū eſt. Sil̓rſcd̓o poſterioꝝ dic̄. ſcire opinamur: cū ſcimuscām. et īmediate exēplificat de qͣttuor cauẜ: q̄ſunt cāe rerū. nō ꝯplexoꝝ. Idem videt̉ ſentirepͥmo phiſicoꝝ ī pͥma ꝓpoſitiōe libri. hoc etiāꝓbat̉. tū qꝛ oē ſubiectu ſcīe eſt cauſatū ⁊ ꝯpoſitū: qꝛ hꝫ ꝯpoſitū ꝯceptū qͥdditatm̄: ⁊ denoīatiuū. tū qꝛ oē ſubiectu ſcīe hꝫ paſſionē differētē realit̓ a ſubiecto. tū qꝛ oē ſubiectū ſcīe habꝫpaſſionē demōſtrabilē de eo ꝑ diffinitiōeꝫ ſubiecti tanꝙͣ ꝑ mediū. illa nō cōpetūt deo. gͦ ⁊cͣ.Dicit tn̄ iſta opinio. ꝙ aliqͥd pōt ꝯcludi de d̓oa pͥori. tn̄ nō erit ſcīa ꝓprie dcā. qꝛ nō eſt ꝑ cāmrealē. Cōtra iſtā opinionē. videt̉ ꝙ primū etſcd̓m repugnēt int̓ ſe. qꝛ qn̄ aliqͣ cōcluſio ſcit̉ apͥori reſpectu illiꝰ cōcluſiōis eſt aliqͥs hitus veridicꝰ. ⁊ n̄ ītellectꝰ. qꝛ ille eſt p̄ciſe reſpectu pͥncipioꝝ: q̄ ſunt vel ꝑ ſe nota vel p̄ciſe cognoſcibilia ꝑ exꝑientiā. Nec ſapīa. qꝛ illa eſt tā pͥncipioꝝ ꝙͣ cōcl̓m. vi. ethi. Nec ars. nec prudentiaqꝛ ille ſūt reſpectu agibiliuꝫ ⁊ factibiliū tm̄. gͦſcia. Si dicat̉ ꝙ talis notitia eſt ſapīa: ſic̄ metaphiſica: q̄ ē de ente. qꝛ nō eſt ꝑ cām eſt ſapīa.Cōtra. tal̓ ꝓpoſitio ꝯcluſa ꝑ aliqͥd pͥus: nō tn̄ꝑ cām realē priorē p̄t reꝑiri de iſtis īferioribꝰ.⁊ ꝑ ꝯn̄s ẜꝫ iſtū hītꝰ tal̓ ꝯcluſiōis nō erit ſapīa.qꝛ nō eſt de cauẜ vl̓ibꝰ ⁊ pͥmis. nec eſt ītellectꝰcertū eſt: nec ars: nec prudētia. gͦ ſcīa ꝓpͥe dctā⁊ tn̄ nō erit per cām realē. Aſſumptū pꝫ ꝑ eosqꝛ ſic̄ ꝑ īfinitatē dei p̄t on̄di īdiuiſibilitas dei.ita ꝑ ītellectualitate aīe intellectīe p̄t on̄di incorruptibilitas aīe ītellectiue vel ſimplicitasvel aliqͥd hmōi. Ideo eſt alia opinio: ꝙ de ta ꝯlibꝰ ꝟitatibꝰ p̄t eſſe ſcīa ꝓprie dcā: ꝓpt̓ qͥd ⁊ apriori. ⁊ iſta opinio prio declarat. ꝙ ꝑfectiōeseſſentiales ſūt demoſtrabiles de eſſentia ꝓpt̓qͥd ⁊ a priori. Scd̓o on̄dit hͦ idē de notiōibus.Tertio de reſpectiuis ad exͣ. Primū declarātqꝛ ordo eſt int̓ rōes ſub qͥbꝰ deꝰ eſt ꝯceptibilis.ita ꝙ rō eſſentie eſt oīno prīa: ⁊ alie rōes ſequētes ſunt pͥores aut poſteriores: ẜm qd̓ huic rōiſūt ꝓpinqͥores: aut ab ip̄a remotiores. Hoc pꝫqꝛ quecūqꝫ ordinē realē hr̄ent aliqͣ ſi eſſent diſticta real̓r ꝯſil̓eꝫ ordinē hn̄t ẜm rōem vbi ſūtdiſtīcta ẜm rōem. nūc gͦ ſi eſſentialia eſſent diſtīcta real̓r int̓ ſe hr̄ent ordinē ī ꝯn̄do ip̄am eſſentiā. gͦ ſi ſint diſtīcta ẜm rōem hn̄t talē ordinē ẜm rōeꝫ. Hinor pꝫ. qꝛ ſi ꝑfectōes eſſentia.les real̓r diſtīguerent̉: puta natura ītellectual̓ꝑfecta. ītellectꝰ ꝑfectꝰ. ⁊ illud ꝑ qd̓ intelletꝰ hꝫobiectū ꝓportionatū ſibi pn̄s. ⁊ ip̄e actꝰ ītelligēdi. ⁊ vltra etiā eſſet aliꝰ actꝰ circa obiecta ſecūdaria ꝟtualit̓ cōtēta ī obiecto pͥmario. eſſetint̓ iſta tal̓ real̓ ordo: ꝙ eſſentia ītellectual̓ ꝑfe
h iij
Lerius artituꝰ
Fcd̓a opinio.R
SProbatio primi