Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

talis ꝯſequētia tenet illud mediū neceſſariū euident notū. qͥcqͥd abſolutū: vel ꝓpͥetasſequēs abſolutū cōpetit alicui īdiuiduo. cuilibet īdiuiduo eiuſdē rōis p̄t aliqͥd ꝯſil̓e cōpetere. ex ip̄o herba hꝫ qͣlitatē talē eſtpͥncipiū ſanādi talē īfirmitate: q̄libꝫ tal̓s herba poterit hr̄e. Et qn̄ d̓r aliqͣ tal̓ herbaeſt ſanatīa. ſꝫ magis īductīa īfirmitatꝭ. Dicoſtāt ſiml̓ ſit īductīa tal̓ infirmitatꝭ. tn̄ ſanatiua tal̓ infirmitatꝭ: qꝛ eſt incōueniēsaliqͥd ſit ī potētia ad vtraqꝫ ſunt pͥncipiatrarioꝝ. Iſtud de iſta vltīa cōſequētia eſt ve ẜm theologiā ꝟitatē. ꝙͣuis ph̓s errāteshoc negarēt. Per ad pͥmā ꝯfirmationē dico. ſꝑ diſtīcte cāe ſpē. hn̄t diſtinctos effectus ſpē. nec ſꝑ ad ml̓tiplicatiōem pͥoꝝ ſequit̉multiplicatio poſterioꝝ. qͥa ẜm oēs multe cāeeſſentiales ꝯcurrūt ad eūdē effectū ꝓducēdūAd aliā ꝓbatōeꝫ dico. ſcīa qꝛ ꝓpt̓ qͥd duplicit̓ accipi pn̄t. Uno pro demoſtrationeqꝛ ꝓpt̓ qͥd. Alio pro notitia cauſata amiſſis iſtarū demōſtrationū. Si pͥmo. ſic dico diſtiguūt̉ ſpē reſpectu eiuſdē cōcluſiōis: ſic̄ille demōſtratiōes reſpectu eiuſdē ꝯcluſionisdiſtīguūt̉ ſpē. qꝛ alie p̄miſſe ſunt in vna demōſtratiōe in alia. iſto loquit̉ ph̓s .i. poſterioꝝ. Scd̓o dico. diſtīguūtur ſpē qͣntūcunqꝫ notitie p̄miſſarū: ſunt cāe efficiētesnotitie ꝯcluſiōis diſtinguatur ſpē. Si dicat̉ ẜm p̄dicta in pͥori q̄ſtiōe: illa que pn̄t hreeundē effectū ſpē diſtīguūtur ſpē. ſꝫ ſcīā qꝛ: qͣntūcunqꝫ intēdat̉ etiā ī infinitū nunꝙͣ faciet ſcire ꝓpter quid. ſcīa propter quid: et quia diſtinguūtur ſpē. eodē p̄t argui de ſcīa acſita demonſtratiōeꝫ: exꝑientiā. Rn̄deoſcīa qꝛ nūqͣ facit ſcire ꝓpt̓ qͥd. qꝛ ad hoc reqͥrit̉vna alia .ſ. notitia p̄miſſarū demōſtratiōisꝓpt̓ qͥd. ſeqͥtur diſtinguitur ſpē a notitia p̄miſſarū illiꝰ demoſtratiōis. Predcā opinio de vnitate ſcīe acqͥſita exꝑientiā d̓mōſtrationē: maxīe ꝓbabilitatē hꝫ. ſi ſcīa ꝯcluſionis diſtinguat̉ realit̓ et totalit̓ a notitia pͥncipioꝝ. ſi āt diſtingueret̉ realit̓ totalit̓ a notitia pͥncipioꝝ haberet ꝓbabilitatē. Circa tertiū articulū ſciendū. circa iſtā q̄ſtionēſūt diuerſe opiniōes. Una qͣntūcūqꝫ de talibus ꝟitatibꝰ neceſſarijs theologicis poſſetnotitia certa euidēs. tn̄ illa erit ſcīa ꝓpͥedcā. hoc ꝓbat̉. qͥa oīs ſcīa ꝓprie dicta acqͥrit̉ cām illiꝰ: qd̓ ꝯcludit̉ de ſubiecto. ſꝫ nihil p̄dicabile de deo hꝫ cām. ⁊cͣ. Maior ptꝫ ph̓mpͥmo poſterioꝝ: dic̄ ſcire arbitramur vnūqd̓qꝫ cāꝫ arbitramur cognoſcere: quā reseſt. ⁊cͣ. Si dicit̉ ph̓s accipit ibi cām incōplexa: ſꝫ pro cauſa ꝯplexa. Cōtra. ph̓s

ibi dicit expreſſe arbitramur cognoſcerecām: quā res eſt: per quā ꝯplexū eſt. Sil̓rſcd̓o poſterioꝝ dic̄. ſcire opinamur: ſcimuscām. et īmediate exēplificat de qͣttuor cauẜ:ſunt cāe rerū. ꝯplexoꝝ. Idem videt̉ ſentirepͥmo phiſicoꝝ ī pͥma ꝓpoſitiōe libri. hoc etiāꝓbat̉. qꝛ ſubiectu ſcīe eſt cauſatū ꝯpoſitū: qꝛ hꝫ ꝯpoſitū ꝯceptū qͥdditatm̄: denoīatiuū. qꝛ ſubiectu ſcīe hꝫ paſſionē differē realit̓ a ſubiecto. qꝛ ſubiectū ſcīe habꝫpaſſionē demōſtrabilē de eo diffinitiōeꝫ ſubiecti tanꝙͣ mediū. illa cōpetūt deo. ⁊cͣ.Dicit tn̄ iſta opinio. aliqͥd pōt ꝯcludi de d̓oa pͥori. tn̄ erit ſcīa ꝓprie dcā. qꝛ eſt cāmrealē. Cōtra iſtā opinionē. videt̉ primū etſcd̓m repugnēt int̓ ſe. qꝛ qn̄ aliqͣ cōcluſio ſcit̉ apͥori reſpectu illiꝰ cōcluſiōis eſt aliqͥs hitus veridicꝰ. ītellectꝰ. qꝛ ille eſt p̄ciſe reſpectu pͥncipioꝝ: ſunt vel ſe nota vel p̄ciſe cognoſcibilia exꝑientiā. Nec ſapīa. qꝛ illa eſt pͥncipioꝝ ꝙͣ cōcl̓m. vi. ethi. Nec ars. nec prudentiaqꝛ ille ſūt reſpectu agibiliuꝫ factibiliū tm̄.ſcia. Si dicat̉ talis notitia eſt ſapīa: ſic̄ metaphiſica: ē de ente. qꝛ eſt cām eſt ſapīa.Cōtra. tal̓ ꝓpoſitio ꝯcluſa aliqͥd pͥus: tn̄ cām realē priorē p̄t reꝑiri de iſtis īferioribꝰ. ꝯn̄s ẜꝫ iſtū hītꝰ tal̓ ꝯcluſiōis erit ſapīa.qꝛ eſt de cauẜ vl̓ibꝰ pͥmis. nec eſt ītellectꝰcertū eſt: nec ars: nec prudētia. ſcīa ꝓpͥe dctā tn̄ erit per cām realē. Aſſumptū pꝫ eosqꝛ ſic̄ īfinitatē dei p̄t on̄di īdiuiſibilitas dei.ita ītellectualitate aīe intellectīe p̄t on̄di incorruptibilitas aīe ītellectiue vel ſimplicitasvel aliqͥd hmōi. Ideo eſt alia opinio: de talibꝰ ꝟitatibꝰ p̄t eſſe ſcīa ꝓprie dcā: ꝓpt̓ qͥd apriori. iſta opinio prio declarat. ꝑfectiōeseſſentiales ſūt demoſtrabiles de eſſentia ꝓpt̓qͥd a priori. Scd̓o on̄dit idē de notiōibus.Tertio de reſpectiuis ad exͣ. Primū declarātqꝛ ordo eſt int̓ rōes ſub qͥbꝰ deꝰ eſt ꝯceptibilis.ita eſſentie eſt oīno prīa: alie rōes ſequētes ſunt pͥores aut poſteriores: ẜm qd̓ huic rōiſūt ꝓpinqͥores: aut ab ip̄a remotiores. Hoc pꝫqꝛ quecūqꝫ ordinē realē hr̄ent aliqͣ ſi eſſent diſticta real̓r ꝯſil̓eꝫ ordinē hn̄t ẜm rōem vbi ſūtdiſtīcta ẜm rōem. nūc ſi eſſentialia eſſent diſtīcta real̓r int̓ ſe hr̄ent ordinē ī ꝯn̄do ip̄am eſſentiā. ſi ſint diſtīcta ẜm rōem hn̄t talē ordi ẜm rōeꝫ. Hinor pꝫ. qꝛ ſi ꝑfectōes eſſentia.les real̓r diſtīguerent̉: puta natura ītellectual̓ꝑfecta. ītellectꝰ ꝑfectꝰ. illud qd̓ intelletꝰ hꝫobiectū ꝓportionatū ſibi pn̄s. ip̄e actꝰ ītelligēdi. vltra etiā eſſet aliꝰ actꝰ circa obiecta ſecūdaria ꝟtualit̓ cōtēta ī obiecto pͥmario. eſſetint̓ iſta tal̓ real̓ ordo: eſſentia ītellectual̓ ꝑfe

h iij

Lerius artituꝰ

Fcd̓a opinio.R

SProbatio primi