Queſtio
iiNec ſane oēs artes eo mō ſecū attulit. aut ſecū hꝫ. nā de artibꝰ q̄ ad ſenſus corꝑis ꝑtinēt. ſicut ml̓te medicine: ſic̄ aſtrologia: niſi qͥ hͨ didicit nō p̄t dicere: ea ꝟo q̄ ſcīa ⁊ ītelligentia capit ꝓpt̓ illud qd̓ dixi cui vel a ſeip̄o vel ab aliofuerit bn̄ int̓rogata ⁊ recordata rn̄det. Eandēſniam ponit. iij. li. detrinitate. Hec etiā eſt intētio Ariſtotel̓ in diuerſis locis. Un̄. i. metha.⁊ .ij. poſterioꝝ. docēs quomo acquirit̉ notitiapͥncipioꝝ dic̄. ꝙ ex ſenſu fit mēoria. ex mēoriaaut fit exꝑimētū. ⁊ ex exꝑimēto accipit̉ vl̓e: qd̓eſt pͥncipiū artis ⁊ ſcīe. ⁊ tn̄ manifeſtū eſt: ꝙ pͥma ꝓpoſitio frequent̓ accepta ꝑ exꝑientiā eſtilla: in qͣ p̄dicat̉ paſſio de ſuo ſubiecto. et q̄ eſtdubitabil̓: ſic̄ declarat ph̓s .i. metha. vn̄ dic̄ experiētia qͥdē artē fecit ſed inexꝑientia caſuꝫ:fit aūt ars cū ex ml̓tis exꝑimētalibꝰ cōceptibꝰvna fit velut de ſil̓ibꝰ acceptio. acceptōeꝫ qͥdēenī hr̄e: ꝙ callie ⁊ ſocrati hac egritudine laborātibꝰ hͦ cōtulit. ⁊ ita multis ſingulariū exꝑtūeſt. ꝙ aūt oībꝰ hmōi ẜm vnā ſpeciē det̓minatꝭ.hac egritudine laborātibꝰ hͦ cōtulit vt fleumamaticis. aut colericꝭ. aut eſtu febricitātibꝰ. artꝭeſt. Ex iſta auctoritate habet̉. ꝙ talis exꝑiētiaeſt de dubitabilibꝰ. ⁊ ita pͥma prīcipia in arte⁊ ſcīa acqͥſita ꝑ exꝑientiā: ſunt dubitabilia. etꝑ ꝯn̄s nō ſunt ꝑ ſe nota. Hoc etiā ptꝫ ꝑ ph̓ꝫ .i.Ethicoꝝ. c. x. dicentē. Ꝙ prīcipioꝝ hec qͥdē inductōe contēplata ſunt. hͨ vero ſenſu. hͨ aūt cōſuetudīe qͣdā. ⁊ alia aūt alit̓. ⁊ ꝯmētator ibidēAd primā ꝓbationē illiꝰ maioris de pͥmo poſterioꝝ. p̄t dici duplicit̓. Uno mō: ꝙ loqͥtur deprīcipijs ꝑ ſe notis: qͥa illa cognoſcunt̉ cognitꝭterminis. nō āt loquit̉ de prīcipijs alijs: qͥ pn̄tſciri tm̄ ꝑ exꝑiētiā: ⁊ nullo mo ꝑ doctrinā. Al̓rpōt ītelligi illud dictū vl̓r de oībꝰ prīcipijs. ꝙcognoſcunt̉ cognitꝭ termīs. excludēdo alias ꝓpoſitiōes nccͣrias pͥores eis. ex qͥbꝰ ſillogiſticepn̄t īferri: ⁊ ꝑ eas ſciri. nō tn̄ ſufficit q̄cūqꝫ notitia termioꝝ: ſic̄ eſt de notitia ꝓpoſitiōis ꝑ ſenote. qꝛ ad illaꝫ ſufficit q̄cūqꝫ notitia termīoꝝſiue ītuitiua: ſiue abſtractiua. ſꝫ reqͥrit̉ notitiaintuitiua: ſaltē alicuiꝰ termini. vel alicuiꝰ īportati ꝑ terminū. ⁊ forte reqͥrunt̉ frequent̉ ml̓tenotitie ītuitiue. ſic̄ ponat̉: ꝙ hͦ ſit primū prīcipiū. oīs herba tal̓ ſpeciei cōfert febricitāti. iſtaꝑnullas ꝓpoſitōes notiores pōt ſillogiſari. ſꝫeiꝰ notitiā accipit̉ ex notitia intuitiua: ⁊ fortemultarū. qͥa eniꝫ iſte vidit ꝙ poſt comeſtionētal̓ herbe ſeq̄bat̉ ſanitas in febricitāte. ⁊ amouit oēs alias cauſas ſanitatꝭ illiꝰ. ſciuit euidēt̓ꝙ iſta herba fuit cā ſanitatꝭ. ⁊ tūc hꝫ experimētū de ſingulari. Eſt aūt ſibi notū ꝙ oīa indiuidua eiuſdē rōis hn̄t in paſſo effectꝰ eiuſdē rōiseqͣlit̓ diſpoſito. et iō euident̓ accipit tanꝙͣ prīꝰ
cipiū: ꝙ oīs talis herba ꝯfert febricitāti. Adauctoritatē de prio topicoꝝ dico. ꝙ dicit ꝙ demōſtratio eſt ex pͥmis ⁊ veris: vel ex hijs qͥ ꝑ pͥma ⁊ vera fidē ſumpſerūt: ⁊ hͦ ꝯcedo. Sed nodicit. ꝙ eſt ex ꝑ ſe notis. vel qͥ ex hijs q̄ ſunt perſe nota fidē ſumpſer̄t: nec ſunt idē ſicut dictuꝫeſt prīcipia prīa. ⁊ prīcipia per ſe nota. Circaſcd̓m qͥd eſt ſcīa dico. ꝙ ſcīa ẜm qd̓ diſtinguit̉cōtra alios hītus ītellectuales. de qͥbꝰ loquit̉ph̓s. vi. ethicoꝝ. Eſt notitia euidēs veri nccͣrijnata cauſari per p̄miſſas applicatas ad ipſuꝫper diſcurſum ſillogiſticū. Per primā cōditioneꝫ excludit̉: ⁊ opinio: ⁊ ſuſpitio: ⁊ fides. ⁊ huiuſmoi. qꝛ nulla illarū eſt euidēs. Per ſecūdaꝫexcludit̉ euidens notitia cōtingentiū. q̄ nō eſtſcīa ꝓprie dicta: qꝛ nō eſt veri neceſſarij. ꝑ tertiā conditionē excludit̉ notitia euidēs pͥmorūprīcipioꝝ: qꝛ illa nō p̄t hr̄i ꝑ diſcurſum ſillogiſticu. Dico aūt nata cauſari. qꝛ nō eſt nccriumꝙ de facto cauſet̉ per tales p̄miſſas. qꝛ p̄t ꝑ experientiā cāri. p̄t enī aliqͥs ſine ſillogiſmo euident̓ ſcire: ꝙ luna eſt eclipſabilis ꝑ ſolā exꝑiētiā ſine omī ſillogiſmo. ponēdo ꝙ iſta ſit cōcluſio demōſtrabilis. Ꝙ aūt iſta ſit ſcīa ꝓprie dicta pōt ꝓbari. qͥa iſta ſcīa eſt hītus veridicꝰ. ſꝫẜm ph̓m. vi. ethicoꝝ. nō ſunt niſi quīqꝫ hītꝰ veridici .ſ. ītellectꝰ. ſapiētia. ſcīa. ars. et prudētia⁊ certu eſt ꝙ nō eſt intellectꝰ nec ſapiētia. necars nec prudētia. gͦ reliquit̉ ꝙ ſit ſcīā. Cōtratn̄ iſtā vltimā cōditione p̄t inſtari. Prīo qꝛ noeſt ſil̓is modus acqͥrendi notitiā principioꝝ ⁊cōcluſionū. ſꝫ notitiā aliquoꝝ pͥncipioꝝ ſic̄ dictū eſt accipit̉ ꝑ exꝑientiā ſine demoſtratiōe.gͦ notitiā cōcluſionū: q̄ eſt ſcīa ꝓprie dicta: nōpōt accipi ꝑ experientiā ſine demōſtratione.Scd̓o aūt iſta notitia euidēs ē eiuſdē ſpecieicū notitiā acqͥſita ꝑ demōſtrationē eiuſdē cōcluſiōis. aut alteriꝰ: nō prio mō: qꝛ plꝰ dr̄nt ſcīaacqͥſita ꝑ d̓mōſtratione. ⁊ ſcīa acqͣſita ꝑ exꝑiētiā: ꝙͣ ſcīa qꝛ: ⁊ ſcia ꝓpt̓ qͥd. ſꝫ ille dr̄nt ſpe. i. poſterioꝝ. gͦ ⁊cͣ. Pōt cōfirmari. qꝛ diſtincte cāecauſāt diſtīctos effectus. Sed ſcīe quarū vnahabet̉ ꝑ exꝑientiā. ⁊ alia ꝑ d̓mōſtrationē. cauſāt̉ ꝑ diſtīctas cauſas ſpe. gͦ diſtīgunt̉ ſpē. maior pꝫ. qꝛ ad multitudinē pͥoris ſeqt̉ ml̓tiplicatio poſterioris. ꝙͣuis nō ecōuerſo. nec pōt dariſcd̓m. qꝛ ī eodē ītellectu reſpectu eiuſdē cōplexi nō p̄nt eſſe due notitie abſtractiue diſtīcteſpē. Ad primū iſtoꝝ dicēdū. ꝙ p̄t eſſe cōſil̓ismodꝰ acquirendi notitiā aliquoꝝ prīcipioꝝ. ⁊aliquarū cōcluſionū. ſꝫ p̄ter iſtū modū cōeꝫ eſtvnꝰ ꝓprius notitie cōcluſionū .ſ. ꝑ demonſtratiōeꝫ. qͥ nullo mō p̄t ꝯpetere notitie prīcipioꝝprioꝝ quorūcūqꝫ. Ad ſcd̓m p̄t dici. ꝙ notitiaꝯcluſiōis acqͥſita ꝑ exꝑientiā. ⁊ notitia eiuſdē
b ij
G
Ad primū.
Ad ſcd̓m
gcd̓o
Arguitur pͥmo.
Scd̓s articulus.