Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

iiNec ſane oēs artes eo ſecū attulit. aut ſe hꝫ. de artibꝰ ad ſenſus corꝑis ꝑtinēt. ſicut ml̓te medicine: ſic̄ aſtrologia: niſi didicit p̄t dicere: ea ꝟo ſcīa ītelligentia capit ꝓpt̓ illud qd̓ dixi cui vel a ſeip̄o vel ab aliofuerit bn̄ int̓rogata recordata rn̄det. Eandēſniam ponit. iij. li. detrinitate. Hec etiā eſt intētio Ariſtotel̓ in diuerſis locis. Un̄. i. metha. .ij. poſterioꝝ. docēs quomo acquirit̉ notitiapͥncipioꝝ dic̄. ex ſenſu fit mēoria. ex mēoriaaut fit exꝑimētū. ex exꝑimēto accipit̉ vl̓e: qd̓eſt pͥncipiū artis ſcīe. tn̄ manifeſtū eſt:ma ꝓpoſitio frequent̓ accepta exꝑientiā eſtilla: in p̄dicat̉ paſſio de ſuo ſubiecto. et eſtdubitabil̓: ſic̄ declarat ph̓s .i. metha. vn̄ dic̄ experiētia qͥdē artē fecit ſed inexꝑientia caſuꝫ:fit aūt ars ex ml̓tis exꝑimētalibꝰ cōceptibꝰvna fit velut de ſil̓ibꝰ acceptio. acceptōeꝫ qͥdēenī hr̄e: callie ſocrati hac egritudine laborātibꝰ cōtulit. ita multis ſingulariū exꝑtūeſt. aūt oībꝰ hmōi ẜm vnā ſpeciē det̓minatꝭ.hac egritudine laborātibꝰ cōtulit vt fleumamaticis. aut colericꝭ. aut eſtu febricitātibꝰ. artꝭeſt. Ex iſta auctoritate habet̉. talis exꝑiētiaeſt de dubitabilibꝰ. ita pͥma prīcipia in arte ſcīa acqͥſita exꝑientiā: ſunt dubitabilia. et ꝯn̄s ſunt ſe nota. Hoc etiā ptꝫ ph̓ꝫ .i.Ethicoꝝ. c. x. dicentē. prīcipioꝝ hec qͥdē inductōe contēplata ſunt. vero ſenſu. aūtſuetudīe qͣdā. alia aūt alit̓. ꝯmētator ibidēAd primā ꝓbationē illiꝰ maioris de pͥmo poſterioꝝ. p̄t dici duplicit̓. Uno: loqͥtur deprīcipijs ſe notis: qͥa illa cognoſcunt̉ cognitꝭterminis. āt loquit̉ de prīcipijs alijs: pn̄tſciri tm̄ exꝑiētiā: nullo mo doctrinā. Al̓rpōt ītelligi illud dictū vl̓r de oībꝰ prīcipijs.cognoſcunt̉ cognitꝭ termīs. excludēdo aliaspoſitiōes nccͣrias pͥores eis. ex qͥbꝰ ſillogiſticepn̄t īferri: eas ſciri. tn̄ ſufficit q̄cūqꝫ notitia termioꝝ: ſic̄ eſt de notitia ꝓpoſitiōis ſenote. qꝛ ad illaꝫ ſufficit q̄cūqꝫ notitia termīoꝝſiue ītuitiua: ſiue abſtractiua. ſꝫ reqͥrit̉ notitiaintuitiua: ſaltē alicuiꝰ termini. vel alicuiꝰ īportati terminū. forte reqͥrunt̉ frequent̉ ml̓tenotitie ītuitiue. ſic̄ ponat̉: ſit primū prīcipiū. oīs herba tal̓ ſpeciei cōfert febricitāti. iſtaꝑnullas ꝓpoſitōes notiores pōt ſillogiſari. ſꝫeiꝰ notitiā accipit̉ ex notitia intuitiua: fortemultarū. qͥa eniꝫ iſte vidit poſt comeſtionētal̓ herbe ſeq̄bat̉ ſanitas in febricitāte. amouit oēs alias cauſas ſanitatꝭ illiꝰ. ſciuit euidēt̓ iſta herba fuit ſanitatꝭ. tūc hꝫ experimē de ſingulari. Eſt aūt ſibi notū oīa indiuidua eiuſdē rōis hn̄t in paſſo effectꝰ eiuſdē rōiseqͣlit̓ diſpoſito. et euident̓ accipit tanꝙͣ prīꝰ

cipiū: oīs talis herba ꝯfert febricitāti. Adauctoritatē de prio topicoꝝ dico. dicit demōſtratio eſt ex pͥmis veris: vel ex hijsma vera fidē ſumpſerūt: ꝯcedo. Sed nodicit. eſt ex ſe notis. vel ex hijs ſunt perſe nota fidē ſumpſer̄t: nec ſunt idē ſicut dictuꝫeſt prīcipia prīa. prīcipia per ſe nota. Circaſcd̓m qͥd eſt ſcīa dico. ſcīa ẜm qd̓ diſtinguit̉cōtra alios hītus ītellectuales. de qͥbꝰ loquit̉ph̓s. vi. ethicoꝝ. Eſt notitia euidēs veri nccͣrijnata cauſari per p̄miſſas applicatas ad ipſuꝫper diſcurſum ſillogiſticū. Per primā cōditioneꝫ excludit̉: opinio: ſuſpitio: fides. huiuſmoi. qꝛ nulla illarū eſt euidēs. Per ſecūdaꝫexcludit̉ euidens notitia cōtingentiū. eſtſcīa ꝓprie dicta: qꝛ eſt veri neceſſarij. tertiā conditionē excludit̉ notitia euidēs pͥmorūprīcipioꝝ: qꝛ illa p̄t hr̄i diſcurſum ſillogiſticu. Dico aūt nata cauſari. qꝛ eſt nccrium de facto cauſet̉ per tales p̄miſſas. qꝛ p̄t experientiā cāri. p̄t enī aliqͥs ſine ſillogiſmo euident̓ ſcire: luna eſt eclipſabilis ſolā exꝑiētiā ſine omī ſillogiſmo. ponēdo iſta ſit cōcluſio demōſtrabilis. aūt iſta ſit ſcīa ꝓprie dicta pōt ꝓbari. qͥa iſta ſcīa eſt hītus veridicꝰ. ſꝫẜm ph̓m. vi. ethicoꝝ. ſunt niſi quīqꝫ hītꝰ veridici .ſ. ītellectꝰ. ſapiētia. ſcīa. ars. et prudētia certu eſt eſt intellectꝰ nec ſapiētia. necars nec prudētia. reliquit̉ ſit ſcīā. Cōtratn̄ iſtā vltimā cōditione p̄t inſtari. Prīo qꝛ noeſt ſil̓is modus acqͥrendi notitiā principioꝝcōcluſionū. ſꝫ notitiā aliquoꝝ pͥncipioꝝ ſic̄ dictū eſt accipit̉ exꝑientiā ſine demoſtratiōe. notitiā cōcluſionū: eſt ſcīa ꝓprie dicta:pōt accipi experientiā ſine demōſtratione.Scd̓o aūt iſta notitia euidēs ē eiuſdē ſpeciei notitiā acqͥſita demōſtrationē eiuſdēcluſiōis. aut alteriꝰ: prio: qꝛ plꝰ dr̄nt ſcīaacqͥſita d̓mōſtratione. ſcīa acqͣſita exꝑiētiā: ꝙͣ ſcīa qꝛ: ſcia ꝓpt̓ qͥd. ſꝫ ille dr̄nt ſpe. i. poſterioꝝ. ⁊cͣ. Pōt cōfirmari. qꝛ diſtincte cāecauſāt diſtīctos effectus. Sed ſcīe quarū vnahabet̉ exꝑientiā. alia d̓mōſtrationē. cauſāt̉ diſtīctas cauſas ſpe. diſtīgunt̉ ſpē. maior pꝫ. qꝛ ad multitudinē pͥoris ſeqt̉ ml̓tiplicatio poſterioris. ꝙͣuis ecōuerſo. nec pōt dariſcd̓m. qꝛ ī eodē ītellectu reſpectu eiuſdē cōplexi p̄nt eſſe due notitie abſtractiue diſtīcteſpē. Ad primū iſtoꝝ dicēdū. p̄t eſſe cōſil̓ismodꝰ acquirendi notitiā aliquoꝝ prīcipioꝝ.aliquarū cōcluſionū. ſꝫ p̄ter iſtū modū cōeꝫ eſtvnꝰ ꝓprius notitie cōcluſionū .ſ. demonſtratiōeꝫ. nullo p̄t ꝯpetere notitie prīcipioꝝprioꝝ quorūcūqꝫ. Ad ſcd̓m p̄t dici. notitiaꝯcluſiōis acqͥſita exꝑientiā. notitia eiuſdē

b ij

G

Ad primū.

Ad ſcd̓m

gcd̓o

Arguitur pͥmo.

Scd̓s articulus.