Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Primi ſententiarūrologi

Prologicognoſcimꝰ: oīa pͥncipia cognoſcimꝰ cognitis t̓minis: nullū pͥncipiū ē dubitabile. Sꝫoīs ꝓpoſitio neceſſaria ē pͥncipiū vl̓ ꝯcluſioprie ſcibilis. Idē ph̓s voluit .i. thopicoꝝ dices demōſtratio ē ex pͥmis veris īmediatꝭ vl̓ex hijs pͥma vera fidē ſūpſerūt: in demōſtratiōe cōtigit ſtare ad ſe nota: ꝯn̄som̄e pͥncipiū demōſtratiōis qd̓ ita ē pͥncipiū cōcluſio ē pͥmo ſe notū: ꝯn̄s ē dubitabile. Ad pͥmū iſtoꝝ dico demonſtratio p̄t accipi largiſſime īpropͥiſſime: ſic ſyllogiſmꝰ ex neceſſarijs pōt dici demōſtratio: ſi ꝓpoſitio neceſſaria per ſe nota ſillogiſatur ex ꝓpoſitionibꝰ neceſſarijs ſe notis ille ſyllogiſmꝰ pōt dici demōſtratio: qꝛ eſt ſophiſticꝰ nec dyalecticꝰ nec falſigͣphꝰ ſtricte accipiēdo: ſic pōt reduci ad demoſtrationē ẜꝫ diuidit̉ ſyllogiſmꝰ ſufficiēt̓ ī litigioſū dyalecticū demōſtratiuū. Al̓r pōt dici d̓mōſtratōlarge īpropͥe. ſic oīs ſyllogiſmꝰ ex neceſſarijs pͥoribꝰ pōt dici demōſtratio: ſiue cōcluſio ſit ſe nota: ſiue. Tertio accipit̉ demōſtratio ſtricte ꝓpͥe ꝓſyllogiſmo faciēteſcire ex neceſſarijs: ita p̄miſſe ſint nate cauſare notitiā cōcluſiōis: et iſto loqͥt̉ ph̓s dedemōſtratiōe loquunt̉ doctores expoſitores. Et ad argumētū dico ꝓpoſitioſe nota ē demōſtrabil̓ pͥmo ſcd̓o: ſic forte ītellexerit ille auctor: ſꝫ tertio dicopoſitio ē demōſtrabil̓: qꝛ ꝓpoſitio ſe nota p̄ciſe cognoſcit̉ ex notitia termīoꝝ. Al̓r em̄ eēt ſe nota: notitia ꝓpoſitōis ſe note ē nata cauſari ex notitia p̄miſſarū: ꝯn̄s ē demōſtrabil̓. nec ſcibil̓ ſciētia. ꝓpͥe dictaSi dicat̉ ꝙͣuis tal̓ ꝓpoſitio ſe nota ſufficiēt̓ poſſꝫ ſciri ex notitia t̓minoꝝ: tn̄ ſi notitiat̓mīoꝝ ſufficeret: adhuc ille p̄miſſe ex qͥbꝰ infert̉ cauſarēt notitiā illiꝰ ꝓpoſitiōis: ꝯn̄snotitia illarū p̄miſſaꝝ ē nata cauſare notitiāilliꝰ ſe noti: ꝯn̄s ē demōſtrabile. hocvalet qꝛ iſtā rōnē pͥmū pͥncipiū poſſꝫ demōſtrari: qꝛ ſi notitia tmīoꝝ n̄ſufficeret: poſſꝫ ſillogiſari ex aliqͥbꝰ not̉ cārent notitiā pͥncipijpͥmi. Si dicat̉ pͥncipiū pͥmū ſi eēt notūnihil alid̓ eēt notū. ion̄ ē ſil̓e. valꝫ: qꝛ etiāaliqn̄ fcō aliqͥd ē actual̓r notū: tn̄ pͥmū pͥncipiū ē actual̓r notū: ita ſtat. Ideo dico rōe ꝓpoſitōis ſcibil̓ ē eiꝰ notitiā poſſitcāri ex notitia prīcipioꝝ. ita hēat rōnē dubitabil̓. vn̄ ꝑͦ ronē p̄cedētē factā pꝫ illoquo ē ſcibil̓ ē dubitabil̓: qꝛ ſi dicat̉ ſcibil̓: qꝛ ſufficeret notitia t̓mīoꝝ: tūc poſſet cāri eiꝰnotitia ex p̄miſſis. ita dicet̉ dubitabil̓ qꝛ ſi notitia t̓mioꝝ ſufficeret poſſꝫ dubitari ea. puta ſi ꝓpō illa app̄benderet̉ ſine ꝓpōibꝰ ex qͥbꝰ

Primi ſententiarumdeberet ſciri. Ad aliā ꝓbationē dico:oīs paſſio ē demōſtrabil̓ ſuo ſubiecto: ſꝫ aliqͣpaſſio pōt ſciri in ſuo ſubiecto: niſi p̄ciſeexꝑiētiā nullo demoſtratōnē: tm̄ē verū ꝓpoſitōe ſe nota: ī p̄dicat̉ paſſioſuo ſubiecto: ſꝫ etiā ꝓpoſitiōe frequēt̓ ſenota: ſic̄ de iſta calor ē calefactiuꝰ: et de ſil̓ibꝰ.Ad aliā dico ſꝑ cōplexū nccͣriū poſteriꝰDpōt demōſtrari pͥncipiū pͥmū. etiā ſi ex ipſopoſſꝫ īferri ſillogiſtice: ſꝫ reqͥrit̉ notitiapͥncipij poſſꝫ cāre notitiā poſterioris. deficit ī ꝓpoſito. Ad tertiū ꝯcedo intellectꝰdiuinꝰ hꝫ ſciētiā ſic ſtricte ſumptā: nec iſtaſcīa dic̄ ꝑfectionē ſimpl̓r: ſꝫ īcludit iꝑfectionēſcꝫ ſit nata ꝓduci ab alia notitia cōplexa.Ad alid̓ ꝯtertiā ꝯditōeꝫ dico illa ſuꝑ Afluit. Ad rōnē dico oīs ꝓpoſitio eſttreꝑſe nota ē ſcibil̓ ſcīa ꝓpͥe dcā: qꝛ multa ſūt pͥnnecipia pͥma īdemōſtrabilia īmediata. et ſūt ꝓpoſitiōes ſe note. Un̄ ſciendūaliqͣ ꝯcluſio ē d̓mōſtrabil̓ pͥncipia ſe nota.ita vltīata reſolutio ſtat ad pͥncipia ſe nota. Aliqͣ aūt ſtat ad pͥncipia nꝑ ſe: ſꝫ ad pͥncipia nota tm̄ exꝑiētiā: ſic̄ ml̓te ſūt paſſiōesqn̄ pn̄t note ſuis ſubiectis niſi exꝑiētiātm̄: ſic̄ calor ē calefactiuꝰ: gͣuitas īclinatdeorſū: tn̄ iſta ſūt ſe nota ſꝫ dubitabilia ml̓ta ſūt pͥncipia pͥma ī nulla pͥora reſolubilia: ē ex nullis pͥoribꝰ pn̄t īferri ſciri: tn̄ ſūt ſe nota. iſta ē ītētō btī Augꝭ .i. retracta.c. viij. vbi declarat qūo aīa aliqͣs artes attulitſecū aliqͣs: qꝛ illas artes dr̄ attuliſſe ſecū:qͥbꝰ ordīate īterrogata: recte reſpōderet ſn̄ exꝑiētia. cōtigit qnvltīata reſolutio ſtat adpͥncipia ſe nota. tūc em̄ oꝫ niſi ordīateponāt̉ ꝯcluſiōes īmediate ſequētes ex ꝓpoſitionibꝰ ſe not̉: poſtea alie īmediate ſequētes ex ill̓: ſic ſēꝑ ꝓcedēdo vſqꝫ ad vltīas. alias aūt artes attulit ſecū .ſ. reſoluūt̉ adma pͥncipia ſe nota: ſꝫ tm̄ ad pͥncipia notaexiꝑiētiā. ſi em̄ reſolutō ſtaret ad pͥncipia ſenota: tūc doctor hn̄s illā ſcīaꝫ poſſet ꝓponerediſcipl̓o pͥncipia ſe: ad q (vt certu ē) diſcipulꝰ recte reſpōderet: deīde poſſet ꝓponere ꝯcluſiōes īmediate ſequētes. ad qͣs diſcipulus recte reſpōderꝫ: qꝛ videret eas ſeqͥ ad ꝓpoſitiōes ſibi ſe notas. Tertio poſſꝫ ꝓponerepoſitiōes īmediate ſequētes ad illas ꝯcluſiones ad qͣs ēt recte reſpōderꝫ eādē rōnē: ſicēt ꝓcedēdo vſqꝫ ad vltias: ſꝫ manifeſtū ēꝯtīgit oībꝰ ſciētijs: qꝛ ml̓te ſūt pn̄t acqͣri ſn̄exꝑiētia: ꝙͣuis opinio vel credulitas ill̓ ſcibilibꝰ poſſit acqͥri doctrinā p̄ciſe: ille ſcīehn̄t pͥncipia ſe no: alie hn̄t. Un̄ augꝭ. poſtꝙͣexplanauit qūo aīa attulit artes ſecū: ſb̓iūgit

DAd primū.Demōſtratio capitur tripliciter.

Demōſtratio qͥd

Ad argumētūtra tertiā cōditio-

Ad tertiū.

Ad ſecūdā ꝑtē.

Ad ſeciai.

F