Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Oneſtio

Queſtio

Suppoſito ex queſti.on p̄cedenti: potentiā diuinā multe ꝟitates pure theologice poſſint euident̓ cognoſciQuero. Utrū notitia euidens illarū veritatūſit ſcīa ꝓprie dicta. Ꝙnō probat̉ ſic. oīs ſcīapropͥe dicta eſt cauſam (qꝛ ſcire eſt cauſaꝫre cognoſcere pͥmo poſterioꝝ) ſed nihil p̄dicabile de ip̄o deo ( ſit realit̓ ip̄e deꝰ) habꝫ cauſam. igit̉ nihil tale pōt ſciri de deo ſcīa ꝓpͥe dicta. Scd̓o ſic. oīs ſcīa ꝓprie dicta eſt effectꝰdemōſtratōis. demōſtratio aūt eſt diffinitio tanꝙͣ mediū. ſꝫ deus habꝫ diffinitionē ſit ſimplicit̓ ſimplex: nihil pōt de deo demōſtrari: per conſeques nec ſciri ſcīa ꝓpriedctā. Tertio ſic. oīs ꝓpoſitio ſcita ſcīe propͥedct̄ā eſt ſe ſcd̓o dicēdi ſe: qꝛ p̄dicat̉ paſſio de ſubiecto: ſꝫ nihil p̄dicat̉ de deo: ſcd̓odicēdi ſe (qr habꝫ paſſionē: paſſio realit̓ diſtinguit̉ a ſubiecto) igit̉ nihil tale p̄dicatur de deo. Ad oppoſitū. ſi hoc eſt niſiꝓpt̓ idētitateꝫ p̄dicati ad ſubiectū: ſꝫ obſtat. qꝛ de ente eſt ſcīa ꝓpͥe dicta: puta metha.et tn̄ nihil realit̓ differt ab ente: quia tūc eſſetnōens. Circa illā q̄ſtionē pͥmo videndūpoſitio eſt ſcita ſcīa propͥe dctā. ſcd̓o eſt ſcīaꝓpͥe dicta. tertio ad qͣſtionē. Circa primū di-o co ꝓpoſitio ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta eſt ꝓ-poſitio nccͣaria: dubitabilis: nata fieri euides ꝓpoſitiōes nccͣarias. euident̓ diſcurſuꝫ ſillogiſticū applicatas ad ip̄m. Per primā ꝯditionē ſit ncc̄aria: excludit̉ ꝓpoſitio ꝯtigēs ꝙͣuis poſſit eſſe euident̓ nota: qꝛ tn̄ eſt neceſſaria: ſꝫ pōt eſſe falſa. eſt ſcibilis ſcīa proprie dicta. Scd̓a ꝯditio: ſit ꝓpoſitio dubitalis. ptꝫ: qꝛ excludit̉ ꝓpoſitio ſe nota:ꝙͣuis ſit ncc̄aria: poſſit eſſe euidēter nota. qꝛtn̄ eſt dubitabilis. eſt ſcibilis ſcīa proprie dctā. hoc etiā ptꝫ liconi .i. poſterioꝝ. c..i. Ubi dicit: ſcīa prīcipioꝝ eſt acqͥſita doctrinā qꝛ docemur neqꝫ addiſcimus niſi idqd̓ pͥmo cōcipimꝰ eſt nobis dubiū: aut apparet nobis falſum: poſt dubiū. vel cōtrariāopinionē manifeſtat nobis veritas eiꝰ. et ẜm patet ibidē ip̄e loquit̉ de cōcluſione ſcibiliẜm diſtinguit̉ cōtra prīcipia. igit̉ oīs cōcluſio ſcibilis eſt pͥmo dubia vel apparet falſa: etpoſtea prīcipia manifeſtat̉ veritas eiꝰ.eſt intelligendū: neceſſariū eſt ꝓpoſitioneꝫꝓprie ſcibilē pͥmo eſſe dubiā vel apparere falſam cuicunqꝫ diſcēti: ſꝫ poſſibile eſt ſit dubitalis: vel poſſit ab aliquo dubitari vel apparere falſa: poſtea diſcurſum ſillogiſticuꝫpoſſit fieri nota: ſic diſtinguit̉ a ꝓpoſitiōibꝰ ſe notꝭ. a pͥmis prīcipijs. Iteꝫ. ij. poſterioꝝ

q̄ſtiones ſunt eqͣles nūero hijs ꝟe ſcimꝰ. igit̉ ſcibile eſt q̄ribile. ſꝫ om̄e q̄ribile eſt dubitabile: om̄e ſcibile ſcīa propͥe dicta eſt dubitabile. Tertia cōditio: ſit nata fieri euidēs ꝑʰꝓpoſitiōes euidētes applicatas ad ip̄am perdiſcurſuꝫ ſillogiſticū. qꝛ illā diſtinguit̉ ab aliqͥbus principijs pͥmis: ſunt ſimplicit̓ ſenota: ꝯſequēs dubitabilia: ſꝫ qꝛ poſſuntfieri nota diſcurſum ſillogiſticū. non ſuntſcibilia ſciā propͥe dicta. Uerbi gratia illa propoſitio. calor ē calefactiuꝰ: eſt neceſſaria dubitabilis: qͥa ſi aliqͥs actu app̄henderet calorēītuitiue ſolū ītellectū. nunꝙͣ ſentiret calo. nec ſentiret calorē calefacere: puta ſi nullūcalefactibile eſſet calori intuitiue cognito approximatū. poſſet dubitare an calor poſſetducere calorē. ſic̄ dubitat an albedo poſſetducere albedinē. ꝯn̄s illa ꝓpoſitio dubitabilis eſt: tn̄ illa ꝓpoſitio nullas ꝓpoſitiōesneceſſarias euident̓ applicabiles ad ipſamdiſcurſum ſillogiſticū pōt de euidenti fierieuidēs. ſꝫ tm̄ fit euidēs exꝑientiā ſumptaꝫ exnotitia ītuitiua. pōt eſſe ſcibilis ſcīaprie dicta. Sꝫ cōtra illā deſcriptionē pōt in1ſtari prio. videt̉ ſcd̓a ꝯditio ſit falſa. qꝛ alicͣꝓpoſitio ſe nota eſt ſcibilis ſcīa propͥe dicta( eſt demōſtrabilis. tn̄ dubitabilis: ⁊cͣ. aliqͣ ꝓpoſitio ſe nota ſit demonſtrabilispatet algazel ī ꝑſpectiua ſua. li. i. c. iij. qꝛ iſtaeſt demōſtrabilis totū eſt maius ſua ꝑte: et tn̄ eſt ſe nota. Scd̓o qꝛ omīs paſſio eſt demōſtrabilis de ſuo ſubiecto: et aliqͣ tal̓ eſt ſe nota: ꝯn̄s eſt dubitabilis. Sil̓r omē cōple poſteriꝰ prīo prīcipio eſt d̓mōſtrabile ip̄qꝛ ſillogiſando ex ip̄o erit ſillogiſmꝰ ex pͥmisīmediatis ⁊cͣ. Et ꝯn̄s erit demonſtratio.ꝯn̄s cōcluſio erit ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta: tn̄aliqd̓ cōplexū poſteriꝰ prīo prīcipio eſt ſe no: cōſequēs dubitabile. Tertio arguipōt: illa ꝯditio ſit falſa. qꝛ ſi oīs ꝓpoſitio ſcibilis ſcīa propͥe dicta eſt dubitabilis. iſte inlectꝰ poſſet dubitare vel errare: poſſetſcire aliquā ꝓpoſitionē ſcīa propͥe dicta. cōſequēs eſt falſum. qꝛ tūc ītellectꝰ diuinꝰ nullāpoſitionē ſciret ſcīa propͥe dicta. qd̓ falſuꝫ eſtqꝛ ſcīa propͥe dicta nullā imꝑfectionē dicit. debꝫ negari a diuino ītellectu. Cōtra tertiā cōditionē. videt̉ ſit ſuꝑflua. qꝛ oīs ꝓpoſitio nccͣria: eſt ſe nota: eſt ſcibilis ſcīaprie dicta. ſolū talis. ſꝫ oīs ꝓpoſitio nccͣria: eſt ſe nota eſt dubitabilis. oīs ꝓpoſitiodubitabilis eſt ſcibilis ſcīa propͥe dicta. poſito dubitabili ſuꝑfluit ponere alid̓. Maior pꝫ ph̓m .i. poſterioꝝ. vbi docet modū accipiēdidicēs. prīcipia cognoſcimꝰ inꝙͣtuꝫ termīosb

b

illa

Ad oppoſitum

gcb̓a cōditio.

Tertis.

Secundo

Arguitur primprincipaliter.

Prima cōditio.

Tres articuli.Primus articuldeſcribēs qͥd propoſitio ſcibil̓ ſcīꝓprie dicta.

0li.

prime q̄ſtioni tma connexa quein ordine eſtQueſtio II

Contra tertiāditionem.

Tertio.

Tertia cōditio.

gda varo.

Fcd̓a pars.

Secundo.

Eq̄tra de ſcriptio quo ad ſcd̓amcōditionē Arguitur primo.