Oneſtio
Queſtio
Suppoſito ex queſti.on p̄cedenti: ꝙ ꝑ potentiā diuinā multe ꝟitates pure theologice poſſint euident̓ cognoſciQuero. Utrū notitia euidens illarū veritatūſit ſcīa ꝓprie dicta. Ꝙnō probat̉ ſic. oīs ſcīapropͥe dicta eſt ꝑ cauſam (qꝛ ſcire eſt ꝑ cauſaꝫre cognoſcere pͥmo poſterioꝝ) ſed nihil p̄dicabile de ip̄o deo (cū ſit realit̓ ip̄e deꝰ) habꝫ cauſam. igit̉ nihil tale pōt ſciri de deo ſcīa ꝓpͥe dicta. Scd̓o ſic. oīs ſcīa ꝓprie dicta eſt effectꝰdemōſtratōis. demōſtratio aūt eſt ꝑ diffinitionē tanꝙͣ ꝑ mediū. ſꝫ deus nō habꝫ diffinitionēcū ſit ſimplicit̓ ſimplex: gͦ nihil pōt de deo demōſtrari: ⁊ per conſeques nec ſciri ſcīa ꝓpriedctā. Tertio ſic. oīs ꝓpoſitio ſcita ſcīe propͥedct̄ā eſt ꝑ ſe ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe: qꝛ p̄dicat̉ paſſio de ſubiecto: ſꝫ nihil p̄dicat̉ de deo: ſcd̓o mōdicēdi ꝑ ſe (qr nō habꝫ paſſionē: cū paſſio realit̓ diſtinguit̉ a ſubiecto) igit̉ nihil tale p̄dicatur de deo. Ad oppoſitū. ſi nō hoc nō eſt niſiꝓpt̓ idētitateꝫ p̄dicati ad ſubiectū: ſꝫ hͦ nō obſtat. qꝛ de ente eſt ſcīa ꝓpͥe dicta: puta metha.et tn̄ nihil realit̓ differt ab ente: quia tūc eſſetnōens. Circa illā q̄ſtionē pͥmo videndū q̄ ꝓpoſitio eſt ſcita ſcīa propͥe dctā. ſcd̓o q̄ eſt ſcīaꝓpͥe dicta. tertio ad qͣſtionē. Circa primū di-o co ꝙ ꝓpoſitio ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta eſt ꝓ-poſitio nccͣaria: dubitabilis: nata fieri euidesꝑ ꝓpoſitiōes nccͣarias. euident̓ ꝑ diſcurſuꝫ ſillogiſticū applicatas ad ip̄m. Per primā ꝯditionē ꝙ ſit ncc̄aria: excludit̉ ꝓpoſitio ꝯtigēsq̄ ꝙͣuis poſſit eſſe euident̓ nota: qꝛ tn̄ nō eſt neceſſaria: ſꝫ pōt eſſe falſa. nō eſt ſcibilis ſcīa proprie dicta. Scd̓a ꝯditio: ꝙ ſit ꝓpoſitio dubitalis. ptꝫ: qꝛ ꝑ hͦ excludit̉ ꝓpoſitio ꝑ ſe nota: q̄ꝙͣuis ſit ncc̄aria: ⁊ poſſit eſſe euidēter nota. qꝛtn̄ nō eſt dubitabilis. iō nō eſt ſcibilis ſcīa proprie dctā. hoc etiā ptꝫ ꝑ liconi .i. poſterioꝝ. c..i. Ubi dicit: ſcīa prīcipioꝝ nō eſt acqͥſita ꝑ doctrinā qꝛ nō docemur neqꝫ addiſcimus niſi idqd̓ cū pͥmo cōcipimꝰ eſt nobis dubiū: aut apparet nobis falſum: ⁊ poſt dubiū. vel cōtrariāopinionē manifeſtat nobis veritas eiꝰ. et ẜmꝙ patet ibidē ip̄e loquit̉ de cōcluſione ſcibiliẜm ꝙ diſtinguit̉ cōtra prīcipia. igit̉ oīs cōcluſio ſcibilis eſt pͥmo dubia vel apparet falſa: etpoſtea ꝑ prīcipia manifeſtat̉ veritas eiꝰ. Nōeſt intelligendū: ꝙ neceſſariū eſt ꝓpoſitioneꝫꝓprie ſcibilē pͥmo eſſe dubiā vel apparere falſam cuicunqꝫ diſcēti eā: ſꝫ poſſibile eſt ꝙ ſit dubitalis: vel ꝙ poſſit ab aliquo dubitari vel apparere falſa: ⁊ poſtea ꝑ diſcurſum ſillogiſticuꝫpoſſit fieri nota: ⁊ ſic diſtinguit̉ a ꝓpoſitiōibꝰꝑ ſe notꝭ. ⁊ a pͥmis prīcipijs. Iteꝫ. ij. poſterioꝝ
q̄ſtiones ſunt eqͣles nūero hijs q̄ ꝟe ſcimꝰ. igit̉oē ſcibile eſt q̄ribile. ſꝫ om̄e q̄ribile eſt dubitabile: gͦ om̄e ſcibile ſcīa propͥe dicta eſt dubitabile. Tertia cōditio: ꝙ ſit nata fieri euidēs ꝑʰꝓpoſitiōes euidētes applicatas ad ip̄am perdiſcurſuꝫ ſillogiſticū. qꝛ ꝑ illā diſtinguit̉ ab aliqͥbus principijs pͥmis: q̄ nō ſunt ſimplicit̓ ꝑ ſenota: ⁊ ꝑ ꝯſequēs dubitabilia: ſꝫ qꝛ nō poſſuntfieri nota ꝑ diſcurſum ſillogiſticū. iō non ſuntſcibilia ſciā propͥe dicta. Uerbi gratia illa propoſitio. calor ē calefactiuꝰ: eſt neceſſaria ⁊ dubitabilis: qͥa ſi aliqͥs actu app̄henderet calorēītuitiue ſolū ꝑ ītellectū. ⁊ nunꝙͣ ſentiret calorē. nec ſentiret calorē calefacere: puta ſi nullūcalefactibile eſſet calori intuitiue cognito approximatū. poſſet dubitare an calor poſſet ꝓducere calorē. ſic̄ dubitat an albedo poſſet ꝓducere albedinē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illa ꝓpoſitio dubitabilis eſt: tn̄ illa ꝓpoſitio ꝑ nullas ꝓpoſitiōesneceſſarias euident̓ applicabiles ad ipſam ꝑdiſcurſum ſillogiſticū pōt de nō euidenti fierieuidēs. ſꝫ tm̄ fit euidēs ꝑ exꝑientiā ſumptaꝫ exnotitia ītuitiua. ⁊ iō nō pōt eſſe ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta. Sꝫ cōtra illā deſcriptionē pōt in1ſtari prio. videt̉ ꝙ ſcd̓a ꝯditio ſit falſa. qꝛ alicͣꝓpoſitio ꝑ ſe nota eſt ſcibilis ſcīa propͥe dicta(q̄ eſt demōſtrabilis. ⁊ tn̄ nō dubitabilis: gͦ ⁊cͣ.Ꝙ aliqͣ ꝓpoſitio ꝑ ſe nota ſit demonſtrabilispatet ꝑ algazel ī ꝑſpectiua ſua. li. i. c. iij. qꝛ iſtaeſt demōſtrabilis totū eſt maius ſua ꝑte: et tn̄hͨ eſt ꝑ ſe nota. Scd̓o qꝛ omīs paſſio eſt demōſtrabilis de ſuo ſubiecto: et aliqͣ tal̓ eſt ꝑ ſe nota: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt dubitabilis. Sil̓r omē cōplexū poſteriꝰ prīo prīcipio eſt d̓mōſtrabile ꝑ ip̄qꝛ ſillogiſando ex ip̄o erit ſillogiſmꝰ ex pͥmis ⁊īmediatis ⁊cͣ. Et ꝑ ꝯn̄s erit demonſtratio. ⁊ ꝑꝯn̄s cōcluſio erit ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta: ⁊ tn̄aliqd̓ cōplexū poſteriꝰ prīo prīcipio eſt ꝑ ſe notū: ⁊ ꝑ cōſequēs nō dubitabile. Tertio arguipōt: ꝙ illa ꝯditio ſit falſa. qꝛ ſi oīs ꝓpoſitio ſcibilis ſcīa propͥe dicta eſt dubitabilis. gͦ iſte inlectꝰ qͥ nō poſſet dubitare vel errare: nō poſſetſcire aliquā ꝓpoſitionē ſcīa propͥe dicta. cōſequēs eſt falſum. qꝛ tūc ītellectꝰ diuinꝰ nullā ꝓpoſitionē ſciret ſcīa propͥe dicta. qd̓ falſuꝫ eſtqꝛ ſcīa propͥe dicta nullā imꝑfectionē dicit. gͦnō debꝫ negari a diuino ītellectu. Cōtra tertiā cōditionē. videt̉ ꝙ ſit ſuꝑflua. qꝛ oīs ꝓpoſitio nccͣria: q̄ nō eſt ꝑ ſe nota: eſt ſcibilis ſcīa ꝓprie dicta. ⁊ ſolū talis. ſꝫ oīs ꝓpoſitio nccͣria: q̄nō eſt ꝑ ſe nota eſt dubitabilis. gͦ oīs ꝓpoſitiodubitabilis eſt ſcibilis ſcīa propͥe dicta. gͦ poſito dubitabili ſuꝑfluit ponere alid̓. Maior pꝫꝑ ph̓m .i. poſterioꝝ. vbi docet modū accipiēdidicēs. ꝙ prīcipia cognoſcimꝰ inꝙͣtuꝫ termīosb
b
illa
Ad oppoſitum
gcb̓a cōditio.
Tertis.
Secundo
Arguitur primprincipaliter.
Prima cōditio.
Tres articuli.Primus articuldeſcribēs qͥd propoſitio ſcibil̓ ſcīꝓprie dicta.
0li.
prime q̄ſtioni tma connexa quein ordine eſtQueſtio II
Contra tertiā cōditionem.
Tertio.
Tertia cōditio.
gda varo.
Fcd̓a pars.
Secundo.
Eq̄tra de ſcriptionē quo ad ſcd̓amcōditionē Arguitur primo.