Queſtio
ptius apprehenderet idē cōplexū ⁊ aſſentireteidē: ꝙͣ ſi nūqͣ habuiſſꝫ actus dubitatiuos: ergo aliquod acquiſitū quādo eliciebatur actꝰdubitatiuꝰ alicuius: prius īclinat aliquo modo ad primū actū aſſentiendi mediate vel immediate. Sed illud non pōt eſſe habitus dubitatiuus: quia iſte īmediate inclinaret ad actus dubitatiuos: ⁊ per cōſequēs minus inclinaret ad aſſenſuꝫ ꝙͣ ſi nunꝙͣ cogitaſſet de iſtocuius oppoſitū experimur. ergo quādo acquirebatur habitus dubitatiuꝰ. acquirebat̉ etiāaliquis alius habitus qui adhuc manet ⁊ īclinat ad actū aſſentiendi: ergo ſicut habitus diſtinguitur realiter ab habitu dubitatiuo: itaactus ex quibus generatur diſtinguūtur realirter ab actu dubitatiuo. Ad ſcd̓m dubiū poteſt dici probabiliter: ꝙ notitia incōplexa terminorū: ⁊ apprehenſio complexi et iudiciū ſequens differunt realiter: ⁊ quodlibꝫ eorū perpotentiā diuinā eſt ſeparabile ab alio. primūptꝫ ꝑ p̄dicta. ſcd̓m pōt ꝑſuaderi: qꝛ a nullo abſoluto realit̓ diſtīcto ab alio abſoluto dꝫ negari quin poſſit fieri ſine eo ꝑ potētiā diuinā niſi appareat euidēs ꝯͣdictio: ſꝫ h̓ nō apparꝫ euidēs ꝯdictio .ſ. ꝙ iudiciū ſequēs apprehēſionēſit: ⁊ ꝙ app̄hēſio nō ſit: et ꝙ app̄heſio cōplexiſit: ⁊ notitia īcōplexa terminoꝝ nō ſit Si dicat̉ ꝙ euidēs ꝯͣdictio ſit manifeſta ꝙ aliqͥs aſſentiat alicui ꝓpoſitiōi: ⁊ tn̄ nō app̄hēdat eā⁊ ꝙ aliqͥs app̄hedat aliqd̓ cōplexū: ⁊ tn̄ nō app̄hēdat terminos eiꝰ cōplexi. pōt dici ꝙ nō ēꝯdictio: ꝙ aliqͥs ītellectꝰ aſſentiat alicui ꝓpoſitioni: ⁊ tn̄ nō app̄hēdat eā vna app̄hēſionediſtīcta realit̓ ab illo aſſenſu tn̄ ꝙ aſſentiret ⁊nullo mō app̄hēderet: īcludit ꝯͣdictionē. ⁊ iōpōt dici ꝙ aſſenſus ē q̄dā app̄hēſio Sꝫ p̄ter illā eſt q̄dā alia de qͣ pͥus dictū ē. Eodē mō dr̄ ꝙaliqͥs pōt apprehedere aliqd̓ cōplexū: ⁊ tn̄ nōhabere notitiā īcōplexā terminoꝝ ꝙͣuis heatnotitiā cōplexā qͣ cognoſcatur etiā cōplexū ⁊termini eiꝰ. Si dicat̉ ꝙ tunc ſimul ⁊ ſemel termini ⁊ cōplexū cognoſcunt̉ duabꝰ notitijs. idpoſſet ꝯcēdi: qꝛ p̄ter notitiā cōplexā qͣ cognoſcunt̉ termini ē vna notitia īcōplexa cuiuſcūqꝫ termini ⁊ iſta notitiā īcōplexa nō vr̄ habererepugnātiā ad notitiā cōplexā: ⁊ ita cū nō habeat̉ euidēs exꝑimētū ꝙ illa corrupat̉ ꝑ aduētu notitie cōplexe nō dꝫ negari quin maneatadueniēte notitia cōplexa: ⁊ eo mō ꝓportionabilit̓ pōt dici de app̄hēſiōe ⁊ iudicio ſequēti. Et ſi dicat̉ qūo iſte notitie diſtinguūt̉. dicoꝙ diſtīguūt̉ ſpe: nec ē īcōueniēs ꝙ in eadē potētia reſpectu eiuſdē obiecti ſint actꝰ diſtīctiẜm ſpēm: ſicut poſt dicet̉. Quicqͥd ſit de potētia dei abſoluta. dico ꝙ naturalit̓ pͥma eſt ſe
parabilis a duabꝰ ſequētibꝰ: ⁊ ſcd̓a a tertia: ſꝫtertia nullo mō ē ſeꝑabilis a duabꝰ pͥmis p̄cedētibꝰ: nec ſcd̓a a pͥma. At inter alias cauſasvna ē rō: qn̄cūqꝫ elicit̉ actꝰ app̄henſiuꝰ vel iudicatiuꝰ elicit̓ ⁊ actꝰ reſpectu terminoꝝ: ⁊ perꝯn̄s generat̉ habitꝰ: ⁊ iō mediāte habitu app̄henſiuo ⁊ iudicatiuo: nō elicit̉ aliqͥs actꝰ niſiſimul īclinet habitꝰ reſpectu notitie terminorū. Qui aūt vult dicere ꝙ nō om̄e abſolutū poteſt ſeparari ab alio abſoluto ſic̄ cōiter tenet̉ꝙ volitio nō pōt fieri ſine cognitiōe: pōt dicere eadeꝫ facilitate ꝙ app̄hēſio cōplexi nō pōtfieri ſine notitia īcōplexa terminoꝝ nec iudiciū ſequēs ſine duabꝰ alijs p̄cedētibꝰ Ad tertiū dico ſic̄ pͥus ꝙ reſpectu eiuſdē obiecti ſubeadē rōne: p̄nt eē due notitie ſpecifice diſtincte. Ad argumētū ī ꝯtrariū dico ꝙ ī eadē potētia reſpectu eiuſdē obiecti pn̄t eē tales diſtīcte cognitiōes. Ad pͥmā ꝓbationē dico: ꝙ ſeipſis diſtinguūt̉ formaliter: cauſalit̓ tn̄ diſtinguūt̉ a ſuis cauſis eſſentialibꝰ a qͥbꝰ hn̄t eē: nōtn̄ ſic ꝙ neceſſario requirāt diſtinctas cauſaseſſentiales: qꝛ ab eadē cauſa ſimplicit̓ pn̄t fieri plura puta a deo: et iō dependēt eſſentialit̓ab alio ꝙͣ ab obiecto ⁊ potētia: tn̄ loquēdo naturaliter iſte notitie habēt diſtinctas cauſaseffectiuas: qꝛ cauſa effectīa īmediata notitieītuitiue ē ip̄a res nota: ſꝫ cauſa notitie abſtractiue effectiua ē ip̄amet notitia intuitiua velaliꝰ habitꝰ īclinās ad notitiā abſtractiuā: ſic̄alias dicet̉. Similiter poſito ꝙ iſte actꝰ nō dependeret eſſentialit̓ niſi ab obiecto ⁊ potētiaadhuc poſſent illi actꝰ diſtīgui ſpecifice. qꝛ moē īcōueniēs ꝙ idē agēs ſit totalit̓ illimitatū ⁊ſimplicit̓ vel ẜm quid ꝓducat ī eodē paſſo effectus ſpecifice diſtīctos. Et ꝑ hoc pꝫ ad ſecūdā ꝓbationē ꝙ agens pōt eſſe vnū ⁊ materiavna: et tn̄ effectꝰ plures ſpecie diſtincti. Adph̓m et cōmētatorē dico ꝙ ītelligūt de agētenaturali ⁊ ſufficiēti ⁊ de formis īcōpoſſibilibꝰqūo ſe habent forme arche ⁊ ſcāni: de quibusexēplificat cōmētator. De ītētiōe tn̄ eoꝝ patebit alias. Ad tertiā ꝓbationē dico ꝙ ph̓s. ij.de generatiōe ⁊ corrup. loquit̉ de agete naturali qd̓ manēs idē ſēꝑ facit idē: qꝛ .ſ. qͥcqͥd fac̄vno tꝑe facit alio tꝑe niſi ſit aliqͣ variatio exparte paſſi vel ex parte agētis: vel aliqd̓ aliudīpedimētū: ita ꝙ ſi vno tꝑe facit vnū: omī tꝑefacit vnū: ⁊ ſi vno tꝑe facit cētū om̄i tꝑe facitcentū. ⁊ ita ſemꝑ idē: nō tn̄ oꝑꝫ ꝙ faciat idē p̄ciſe ſꝫ pōt facere multa: ſicut ſi ſol ꝑ eādē virtutē ꝓducat ī medio calorē et lumē ſuū. ſi eodeꝫmo approximat̉ ⁊ mediū eqͣliter diſponit̉: necſit aliqd̓ aliud īpedimētū: ſēꝑ ꝓducit ī mediocalorem ⁊ lume: ⁊ ita ſemꝑ ide ⁊ tamē multa.
TAAd ſecunduꝫ dubium.