Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

diſtincta eſt viatori cōicabilis manēte viatore: qꝛ ſola notitia ītuitiua repugnat viatoriergo ſi abſtractiua pōt fieri ſine ituitiua ſequit̉ notitia abſtractīa deitatꝭ diſtīcta p̄t ī vi-atore manēte viatore. Circa qͥntū ad formāq̄ſtiōis dico deꝰ de potētia ſua abſoluta pōtcauſare notitiā euidentē in ītellectu viatorisaliqͣrū ꝟitatū theologicarū. forte aliqͣruꝫ.Ad cuiꝰ ītellectū ē ſciēdū. p̄dicabiliū d̓oaliqd̓ eſt vera res exͣ aīaꝫ ẜm vnā opinionē: qꝛqͥcꝗͥd pōt intellectꝰ ītelligere mediāte ſimplici notitia: pōt ꝯponere alio vel ſeip̄o. dicēdo eſt hoc. Aliud p̄dicabile de d̓o eſt tm̄cōceptꝰ habēs eſſe obiectiuū tm̄. ẜꝫ vnā opinionē vere pōt p̄dicari de deo. qͥdeꝫ ſe: ſꝫpro re ille ꝯceptꝰ vel eſt ſimplicit̓ abſolutꝰ vl̓eſt cōnotatiuꝰ: vel ẜm alios reſpectiuꝰ. Exemplū pͥmi. ſi in tali ītellectu p̄dicat̉ pr̄ de deo: ſitn̄ res poſſit p̄dicari: vel ecōuerſo. dicēdo deꝰ ēpr̄: pat̓nitas ē deꝰ. Exemplū ſcd̓i. dicēdo deꝰeſt ens: deꝰ eſt ītellectꝰ: ſic de alijs. Exemplūtertij. deꝰ eſt creator vel creatiuꝰ. Scd̓o ſciē eſt ꝟitatū theologicarū: q̄dā ſūt meretingētes: vt deꝰ creat. deꝰ btīficat. deꝰ eſt īcarnatꝰ. ſic de alijs. Alie ſunt neceſſarie: illaruꝫ q̄dā habēt p̄dicata cōnotatiua: vt deꝰ eſt īcarnabil̓. deꝰ eſt creatiuꝰ. ſic alijs. Alia habēt p̄dicata cōnotatiua: vel res velceptꝰ vniuocos vl̓ cōnotatiuos. Ad ꝓpoſitūergo dico ẜm p̄dicta nulla ꝓpoſitio cōtinges pōt cognoſci euident̓: niſi ex notitia intuitiua alicuiꝰ extremi: vel ſignificati extremū.Si aūt talis ꝯtingēs poſſꝫ euident̓ cognoſci ex cognitōe creature ītuitiua. ſꝫ nccͣario ad cognoſcat̉: opꝫ p̄ſupponere notitiā ītuiti deitatꝭ. ꝯn̄s talē ꝟitatē ꝯtingētē viator poſſꝫ euident̓ cognoſcere. ſi iſta deꝰ eſtīcarnatꝰ pōt euident̓ cognoſci: ex notitia ītuitiua nature hūane. ſꝫ oꝑꝫ hr̄e notitiā deitatis ītuitiuā: quātūcunqꝫ ītellectꝰ cognoſceretdiſtincte deitatē abſtractiue. tn̄ nullo ꝟtute illiꝰ pōt euident̓ cognoſcere deū eſſe īcarna. Sil̓it̓ hmōi ꝟitatē. Reſurrectio mortuorūerit futura: aīa beata ꝑpetue beatificabit̉. Ethmōi ꝟitates cōtingētes de futuro: ſit māifeſtū eas poſſe euident̓ cognoſci ex notitiaītuitiua alicuiꝰ creature. nullo p̄n̄t cognoſci a viatore euident̓. Utrū aūt aliqͥs ītuitiuecognoſcēs diuinaꝫ eſſentiā poſſit eas euident̉cognoſcere ē dubiū. Scd̓o dico. ſi ſint alique ꝟitates nccͣarie habētes p̄dicata conotatiua. quarū notitia euidēs depēdet ex notitiaeuidēti alicuiꝰ ꝟitatis cōtingēt̓: pōt euident̓ cognoſci a viatore. talis ꝟtute notitie diſtīcte deitatis abſtractiue pōt euident̓ co-

gnoſci. Et forte deꝰ ē īcarnabilis eſt talis ꝟitas: q̄dā alie forte. Qualit̓ āt notitia euidēsalicuiꝰ ꝟitatꝭ ncc̄arie depēdet ex notitia euidēti veritatꝭ cōtingētꝭ. ſequēti. q̄ſtiōe dicet̉. Tertio dico. ꝟitates ncc̄arie ī qͥbꝰ res p̄dicat̉: ſires p̄dicari poſſit: vl̓ ī qͥbus p̄dicat̉ cōceptusſimplicit̓ abſolutꝰ ſūt euidēter cognoſcibilesꝟtute talis notitie: qꝛ ſi res p̄dicat̉ pōtniſi res realit̓ deꝰ ē: ꝯn̄s ītellectꝰ diſtīcteītelligēs diuinitatē: ſcit euidēt̓ res ē iſtaSimilit̓ ſi talis cōceptꝰ p̄dicat̉: opꝫ ſit vniuocus deo alijs: ſicut alias dicet̉. ꝯn̄s itapōt ſcire euidēt̓ ꝓpoſitionē talē: ſicut cognoſcēs euidēter albedinē: ſcit albedinē colo vel qualitatē. Sexto mouēda ſūt dubiaaliqua ſoluēda. Primū ē de actu app̄hēſiuo iudicatiuo: qꝛ vidēt̉ duo actꝰ cōpoſſibileseidē: qꝛ īpoſſibile ē aliquē ītellectū app̄hēdere aliqua ꝓpoſitionē niſi aſſentiat ei vl̓ diſſentiat vl̓ dubitet: p̄ter actū aſſentiēdi diſſentiendi vl̓ dubitādi: aliꝰ actꝰ ī ītellectu reſpectu cōplexi. Scd̓ꝫ dubiū ē qūo ſe habēt adīuicē notitia īcōplexa terminoꝝ et app̄hēſiocōplexi iudiciū ſequēs: an omīa iſta realiterdiſtinguātur: an quodlibet īdifferenter poſſit ſine alio. Tertiū dubiū eſt de articuloprimo: qꝛ videt̉ eſt duplex notitia. Et arguūt primo aliqui ſic. eiuſdē potētie reſpectueiuſdē obiecti ſub eadē rōne pn̄t diſtīcti actꝰ ẜm ſpeciē: qꝛ actus depēdeāteſſentialiter niſi a potētia vel obiecto. opꝫhabeāt diſtinctionē a potētia vel obiecto. tuꝫqꝛ. viij. metha. ſi agens ſit vnū et materia vnaeffectꝰ erit vnꝰ. qꝛ. ij. de generatōe. idē īqͣtūidē ſemꝑ facit idē. qꝛ. ij. de aīa. actus diſtinguūtur obiecta: reſpectu eiuſdē obiecti etſub eadē rōne p̄n̄t diſtincte notitie ſpē.Scd̓o videtur ītellectꝰ habeat notitiaꝫītuitiuā. Primo: qꝛ notitia ītuitiua ē tm̄ reſpectu ſingularis. ītellectus aūt ītelligit tm̄ vniuerſalit̓. ſcd̓o: qꝛ ītellectꝰ abſtrahit ab nūc aūt ſic notitia ītuitiua. Quartū dubiūē reſpectu quoꝝ ē notitia ītuitiua ſtatu iſto ſit reſpectu aliquoꝝ alioꝝ ꝙͣ reſpectuſenſibiliū Primo: qꝛ actꝰ ītelligēdi hmōīſūt ītelligibiles niſi reflexe: notitia aūt ītuitiua ē ītellectio recta reflexa. ſcd̓o: qꝛ tūc ī īlectu eſſent ſimul īfinite ītellectiōes. qꝛ ſi prima ītellectio ītuitiue videat̉ hoc ē: niſi qͥaſufficiēter ē pn̄s ītellectui: qꝛ ſufficienter eſtpn̄s videt̉ ītuitiue: niſi aliā notitiā ītuiti: ſꝫ iſta notitia ītuitiua prime ītellectōis eſtequaliter pn̄s: illa videbit̉ t̓tia ītellectiōeeadē t̓tia ſit ſufficiēt̓ pn̄s qͣrta: ſic ī īfinitūSi dicat̉ poſſibile eſt ſic ꝓcedere ī īfini-

QQQuitus arxiqulꝰ

Quortū dubiū.

Tertiū dubiū.

Scd̓m dubiū.

RRSextus articulꝰ.Primū dubiū.