Queſtio
notitia intuitiua: ſꝫ manifeſtum eſt ꝙ non ſufficit notitia intuitiua rei: ergo requiritur notitia intuitiua intellectionis. Secundū nonpoteſt dari quia nulla eſt contingens ex quaneceſſario ſequitur illa: ego intelligo. vel ſal.tem propter libertatem voluntatis: nulla eſtcontingens ex qua ſequitur ego diligo ſorteꝫquia ſi ſequeretur ex aliqua maxime ſequeretur ex illa ego cognoſco ſorteꝫ ſub ratione boni: vel ſcio ſorteꝫ eſſe diligendū a me: ſed quiavoluntas poteſt libere velle oppoſitum illiusquod eſt dictatū per intellectum. ideo ex nulla tali ſequitur ego diligo ſortem: et ita illa inter contingentes erit ſimpliciter prima: ⁊ itanō pōt euidēter cognoſci ꝑ aliā priorē Preterea: ſicut tactu ē notitia accepta ꝑ experientiā nō pōt eē ſine notitia ītuitiua. Sꝫ de iſtisaccipit̉ ſcientia ꝑ experientiā: qꝛ ita exꝑimurilla in nobis: ſicut quecūqꝫ ſenſibilia nec plusdubitat aliquis ꝙ diligit vel no: ꝙͣ ꝙ calefit.hoc cōfirmat̉ per beatū Augꝭ. xiij. de trini. c.i. vbi dicit. reru abſentiū pn̄s ē fides: et rerū q̄foris ſunt intꝰ eſt fides. ⁊ rerū etiā q̄ nō vidēt̉etiā intus eſt fides. Ex illa aucto. ptꝫ ꝙ ꝙͣuisres aliqua nō videt̉: ſꝫ tm̄ cognoſcit̉ abſtractiue: ip̄a tn̄ fides qͣ credit̉ videt̉: ⁊ nō tm̄ cognoſcit̉ abſtractiue. Si dicat̉ ꝙ Augꝭ. loquit̉ deſuꝑnaturalibꝰ q̄ nō cognoſcutur a nobis niſiin cōceptu generali. nō valꝫ: qꝛ ẜm ip̄m alitercognoſcit̉ res ⁊ ip̄a fides: gͦ ſi cognoſcit̉ in generali ad hoc ꝙ fides cognoſcat oꝫ ꝙ cognoſcatur ī ꝑticulari. Similiter ſicut pōt haberifides de rebꝰ ſupernaturalibus: ita pōt fideshr̄i de rebꝰ ꝑticularibꝰ pͥus ſenſatis: et poſteaabntibꝰ ⁊ remotis: ⁊ tūc rerū ēt ꝑticulariū abſentiū q̄ pͥus a ſenſu videbātur eſt fides: gͦ illatūc tm̄ cognoſcutur abſtractiue ⁊ fides intuitiue. Ide. ca. ij. ꝓbat pͥmo ꝙ fides nō ꝑtinetad aliquē ſenſuꝫ corꝑis ⁊ poſt ſequit̉: cordis ēres illa. nō corporis nec foris eſt a nobis: ſꝫ intra nos. Nec eā vnuſquiſqꝫ videt ī alio ẜ vnuſqͥſqꝫ in ſe ip̄o: ⁊ ſequit̉ ſentētialiter qͥſqꝫ gͦ fidēvidet in ſemetipſo. In alio autem tm̄ crediteā eſſe non videt̉. Ex quo pꝫ ꝙ aliquā notitiāintuitiuā hꝫ de fide ꝓpͥa: ꝑ quā euidēt̉ ſcit eaꝫeē: ⁊ aliā notitiā abſtractiuā de fide aliena: ꝑquā nō ſcit vtrū ſit vl̓ nō ſit. Si dicat̉ ꝙ aliānotitiā habet: qꝛ de fide ꝓpria habet notitiaꝫin particulari. de fide aliena tm̄ in generali.Hoc verū eſt: quia fidē alterius nūc viderenō poſſumus nec eaꝫ intelligere: niſi cōceptucōmuni. tamē poſito ꝙ nūc intelligimꝰ fidemalterius in particulari: ſicut nūc colorē ītelligo in particulari quē pͥus vidi nō eſſet inconueniens dubitare me vtrū ille credit vel nō: ſi
cut mō neſcio: vtrū ille color quē pͥus vidi mōſit an nō: ⁊ ꝑ cōſequēs aliā notitiā ẜm ſpecieꝫhabereꝫ de fide alterius ⁊ de mea: qꝛ ſi eſſenteiuſdē ſpeciei virtute illius notitie: poſſem videre illā fidē. ſi ſit: ſicut modo poſſum videremeā fidē quādo eſt per illā cōmune ꝓpoſitionē. Cauſe eiuſdē rationis: habet effectus eiuſdē rōnis. Idē dicit de voluntate. ca. iij. aliudeſt videre voluntatē ſuā. aliud alienā: ꝙͣuis forſitan coniectura conijcere alienā. Nāqꝫ cōditam romā taꝫ certū habeo in rebus humanisꝙͣ conſtantinopolim: cū romā oculis meis viderim. de illa ꝟo nihil nouerim niſi ꝙ alijs teſtibus credidi: ergo ſicut de rebus corporalibꝰpōt haberi vna notitia qua pōt ſciri aliqua veritas contingens: et alia qua nō pōt ſciri: itade rebus ſpiritualibus ⁊ ita vtraqꝫ illarū notitiarū erit intellectiua. Preterea. ille veritates que inter omnes contingentes certiuset euidētius cognoſcuntur ab intellectu. habēt terminos vel res importatas maxime notas in particulari intuitiue. Nam notitia veritatis contingentis preſupponit neceſſariointuitiuam in particulari. Sed veritates contingentes de iſtis mere intelligibilibꝰ. interomnes veritates contingentes certius et euidentius cognoſcuntur ab intellectu a nobis:ſicut ptꝫ per experientiā. et per beatuꝫ Augꝭ.xv. de trini. ca. i. Ubi declarat diffuſe ꝙ ꝙͣuispoſſit dubitari de iſtis ſenſibilibꝰ nō tamē detalibꝰ. ſcio me viuere. ſcio ꝙ volo eſſe beatꝰ. etſcio ꝙ nolo errare. Et poſt dicit ſic: ꝙ duo ſūtgenera rerū que percipit animꝰ. vnū earū qͣsper ſenſus corporis ſentimus animo manifeſta. illi ph̓i ſcilicet achademici garrierunt cotra corporis ſenſus. animi aūt quaſdam firmiſſimas per ſeipſum perceptiones rerū verarūquale id quod dixi: ſcio me viuere. nequaꝙͣ indubiū vertere poſſunt. Ex iſta aucto. patet ꝙintellectus intelligit aliqua que prius erantſenſata: aliqua non. Similiter patet ꝙ iſte veritates contingentes de iſtis veritatibus intelligibilibus euidenter cognoſcuntur: ita ꝙde eis nō poteſt aliquis habens notitiā qualem habet de fide propria dubitare. Ergo omnes veritates cōtingentes ſcilicet iſte de mere intelligibilibus ſunt euidentes. et per conſequens non preſupponūt aliquas alias ex qͦbus cognoſcuntur. Ex quibus ſequitur vlterius: ꝙ ad earum notitiam euidentem requiritur notitia intuitiua alicuius mere intelligibilis. Ne autem iſta opinio quātum ad notitiam ſenſibilium intuitiuam et aliorum mereintelligibilium tanꝙͣ noua contemnatur.Adduco verba doctoris ſubtilis libro. iiij.
a v
33
KR