Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Prim. ſententiarumrologi

Prologiad viſionē ī rōne cauſe efficientis: aut in rōnecauſe materialis. ſi primo: pōt fieri ſineea: qꝛ qͥcqͥd pōt deus cauſā effeciente media. pōt īmediate. Si ſecūdo tūc iſta forma ſi per ſe eſſet tūc ſe poſſet recipere illā viſionē. Ita arguēdo ī ꝓpoſito aūt iſta res exiſtens pn̄s hꝫ ſe ī rōne cauſe efficiētis ad motitiā ītuitiuā vel in rōne cauſe materialis autformalis vel finalis. Si pͥmū det̉: pōt fieri ſine ea: qꝛ qͥcqͥd pōt deꝰ cauſā efficiente mediatā pōt per ſe īmediate. Nec ſcd̓o: qꝛ tūcre exiſtēte deſtructo ītellectu: poſſet recipere illā notitiā ſubiectiue. Similit̓ manifeſtuꝫeſt illa notitia ītuitiua ē ſubiectiue ī re ītuita. Nec tertio manifeſtū ē: nec quartomo qꝛ oīs notitia pōt quocūqꝫ fine exceptopͥmo deſtructo: qꝛ nulla res reqͥrit plus exſtentiā finis ſcd̓i: ꝙͣ efficiētis ſcd̓i Si dicat̉ obiectū requirit̉ ī rōneʸ obiecti terminātis. Contra. aut obiectū īquātū terminās hꝫ rōne cauſe eſſentialis vl̓. Si ſic: arguo ſic̄ pͥus. ſitūc arguo ſic̄ arguūt iſti alij. oīs effectꝰ ſufficienter depēdꝫ ex ſuis cauſis eſſentialibꝰ: itaillis poſitis oībus alijs circūſcriptis pōt ſufficiēter poni effectꝰ. Si g obiectu inꝙͣtū terminās hꝫ rōne cauſe eſſentialis reſpectu notitie ītuitiue: ſi obiectu inqͣtū terminās deſtruat̉ ẜꝫ omne ſui eriſtētiā realē: pōt poni notitia ītuitiua: ip̄a re deſtructa pōt poni ipſanotitia ītuitīa: ita notia ītuitia ſe ncc̄io plꝰ ē exn̄tis ꝙͣ exn̄tis. nec plꝰ reſpicit exiſtētiā ꝙͣ exntiā ⁊c. modu priꝰ declaratu.Abſtractia aūt nec reſpicit exn̄tiā nec exiſtentiā: qꝛ pōt hr̄i iudiciū res exiſtitvel exiſtit. Scd̓m ptꝫ: qꝛ idē totaliterſub eadē rōne ex ꝑte obiecti ē obiectū ītuitīe abſtractiue. hoc pꝫ: qꝛ nulla ē res ſaltē ī iſtisīferioribꝰ: nec aliqͣ alia ſibi ꝓpͥa: ſub pōtres intuitiue cognoſci: quin illa cognita pōtītellectꝰ dubitare: vtrū ſit vel non ſit. ꝯn̄squin poſſit cognoſci abſtractiue: om̄e illud ſub eadē rōne qd̓ erit obiectū intuitiue pōteſſe obiectū abſtractiue. manifeſtū ē qͥcqͥdreale pōt cognoſci abſtractīe: pōt etiā cognoſci intuitiue. Similit̓ ſcd̓m iſtos alibi. deitasſub rōe deitatis pōt cognoſci abſolute: ſꝫ iſtaeſt ꝑfectiſſima dei. Similit̓ ẜm eos exiſtentia pōt etiā cognoſci abſtractie. Tertiū pꝫ argumēta ꝯpͥmā dr̄am: qꝛ deꝰ pōt idē totaliter cauſare vtrāqꝫ notitiā: nec opꝫ res moueat ī ꝓpria exiſtentia ſe obiectiue ſic̄ ꝓba ē. Quartū ptꝫ illud relatio realis ẜꝫeos pōt terminari ad noens: obiectū autēnotitie ītuitiue pōt noens: ſicut ꝓbatū ē:poſt ꝓbabit̉. Quintū ptꝫ idē: qꝛ ad noti-

PL 1Ltiā ītuitiuā requirit̉ res ſit pn̄s ī ꝓpͥa exiſtentia: ſicut ꝓbatū eſt. Ideo dico notitia ītuitiua abſtractiua ſeip̄is differūt:penes obiecta penes cauſas ſuas quaſcūqꝫ:ꝙͣuis naturaliter notitia ītuitiua poſſitſine exiſtētia rei: eſt vna cauſa efficiens notitie ītuitiue vel mediata vel īmediata: ſicutalias dicet̉. Notitia aūt abſtractiua pōt eſſenaturaliter ip̄a re ſimpliciter deſtructa. Et ſiſic ītelligat ponēs p̄dictas differentias: veritatē videt̉ habere ꝙͣtū ad iſtā notitiā ꝙͣuis inaliqͥbus ſpectāt ad alias difficultates noncōtineat veritatē de quibꝰ dicet̉ in locis ſuisEx iſtis ſequit̉ ītuitiua notitia ſenſitiua ꝙͣ ītellectiua pōt de re exiſtēte. hāccōcluſionē ꝓbo alit̓ ꝙͣ pͥus ſic. omīs res abſoluta diſtincta loco ſubiecto ab alia re abſoluta: pōt diuinā potētiā exiſtere ſiue illa: qͥanon videt̉ veriſimile ſi deus vult deſtruerevnā abſolutā exn̄tē ī celo: neceſſitat̉ deſtruere vnā aliā exntē in terra: ſꝫ viſio intuitiua ſenſitiua ꝙͣ ītellectiua: ē res abſoluta diſtīcta loco ſubiecto ab obiecto: ſicut ſi videā ītuitiue ſtellā exiſtentē ī celo: iſta viſio intuitiua ſiue ſit ſenſitiua ſiue ītellectiua ē res abſoluta diſtincta loco ſubiecto ab obiecto viſo: illa viſio pōt manere: ſtella deſtructa. Patet etiā ex p̄dictis: deꝰ hꝫ notitiā intuitiuāoīm ſiue ſint ſiue ſint: qꝛ ita cognoſcit creaturas qn̄ ſūt: ſicut cognoſcit quādo ſunt. Patet etiā res exiſtēs pōt cognoſci ītuitiue quātucūqꝫ obiectū illiꝰ actus exiſtat ꝯopinionē alioꝝ: qꝛ viſio coloris ſēſitiua pōt cōſeruari ab eo: ip̄o colore exiſtēte: tn̄ illa viſio terminabit̉ ad colorē tāꝙͣ adpͥmū obiectū: eadē rōne viſio ītellectiua intuitiua. Patet etiā intellectꝰ noſter ſtatu iſto tm̄ cognoſcit ſēſibilia ſꝫ etiā ī ꝑticulari ītuitiue cognoſcit aliqua ītelligibilia:nullo cadūt ſub ſenſu: plus ꝙͣ ſubſtantia ſeꝑata cadit ſub ſenſu: cuiuſmōi ſunt ītellectiones: actꝰ volūtatis delectatio. triſticia hmōi pōt exꝑiri ineſſe ſibi. tn̄ ſuntſenſibilia nobis: nec ſub aliquo ſēſu cadūtem̄ alia cognoſcātur a nobis ī ꝑticulari intuitiue. pꝫ qꝛ hec eſt mihi euidēter nota ego ītelligo: vel hec eſt pͥma accepta īmediate exnotitia īcōplexa terminoꝝ vel rerū: vel ſcitur aliā notiorē pͥorē. Si pͥmo: ergo ſittingēs opꝫ aliquis terminꝰ vl̓ res īportata terminū intuitiue videat̉. Quia ſi p̄ciſe ītelligit̉ abſtractiue: talis notitia ſcd̓m omēsabſtrahit ab hic nūc. talē poſſit ſciri veritas cōtingens: cōcernit certā dr̄am tꝑis. ad hoc euidenter cognoſcat̉ requirit̉ alia

CSecūdū patet

DDTertiū patet.

ElQuartū patet.

Quintu pater.

HH

Gig