QueſtioN
Queſtioeſſe ituitiua: ⁊ alia abſtractiua. vtrū tn̄ alij velint̓ vocare talē notitiā ītuitiuā nō curo: qꝛ h̓ſolū ītēdo ꝓbare pͥncipaliter ꝙ de eadē re ītellectus pōt hr̄e duplice̓ notitiā īcōplexā ſpeciediſtictā. Sciendū aūt ꝙ notitia abſtractiuapōt accipi duplicit̓ vno mō ꝙ ſit reſpectu alicuius abſtracti a multis ſingularibꝰ: ⁊ ſic cognitio abſtractiua nō ē niſi cognitio alicuiusvniuerſal̓ abſtrahibilis a multis. De quo dicetur poſtea. ⁊ ſi vniuerſale ſit vera qualitas exiſtēs ī aīa ſubiectiue: qd̓ pōt teneri ꝓbabilitercōcedēdū ē ꝙ illud vniuerſale poſſit videri intuitiue: ⁊ ꝙ eadē ē notitia ītuitia ⁊ abſtractiua illo mō recipiēdo abſtractiuā: ⁊ ſic non diſtinguit̉ ex oppoſito. Aliter accipit̉ cognitioabſtractiua ẜm ꝙ abſtrahit ab exiſtētia et nōexiſtētia ⁊ ab alijs cōditionibꝰ q̄ cōtingēt̓ accidūt rei vel p̄dicāt̉ de re: nō ꝙ cognoſcit̉ aliqͥd ꝑ notitiā ītuitiuā qd̓ nō cognoſcat̉ ꝑ notitiā abſtractiuā: ſꝫ idē totaliter et ſub eadē rōecognoſcit̉ vtraqꝫ notitia. Sꝫ diſtinguit̉ ꝑ illūmodū: ꝙ notitia ituitiua rei ē tal̓ notitia: virtute cuiꝰ pōt ſciri vtrū res ſit vel no. ſi ſit ꝙ ſitres ſtatim iudicat ītellectus rē eē. et euidētercōcludit eā eē: niſi forte īpediat̉ ꝓpter imꝑfectōnē illiꝰ notitie: ⁊ eodē modo ſi eſſet ꝑfectatalis notitia: ꝑ potentiā diuinā cōſeruata dere nō exiſtēte: virtute illiꝰ notitie īcōplexe cognoſceret euidēt̓ illā rē nō eē Similit notitiaītuitiua ē talis: ꝙ qn̄ aliqua cognoſcūt̉ quorūvnū īberet alteri: vl̓ vnū diſtat ab altero locovel alio mō ſe habet ad alterū: ſtatim ꝟtute illius notitie īcōplexe illarū rerū: ſciret ſi res ībereret vel nō īhereret. ſi diſtet vl̓ nō diſtet. ⁊ſic de alijs veritatibꝰ cōtingētibꝰ: niſi iſta notitia ſit nimis remiſſa vel ſit aliquod īpedimētū. Sicut ſi ſortes ī rei ꝟitate ſit albꝰ: illa notitia ſortis ⁊ albedinis ꝟtute cuiꝰ pōt euidēt̓ cognoſci ꝙ ſortes ſit albus: d̓r notitia ītuitiua.Et vniuerſalit̓ oīs notitiā incōplexa terminivel termīoꝝ ſeu rei vl̓ rerū: ꝟtute cuiꝰ pōt euidēter cognoſci aliqͣ ꝟitas ꝯtīgēs. maxime depn̄ti: ē notitia ītuitiua. Abſtractiua aūt ē iſtaꝟtute cuiꝰ de re ꝯtingēti nō pōt ſciri euidētervtrū ſit vel nō ſit. ⁊ ꝑ illū modū notitia abſtractiua: abſtrahit ab exiſtētia ⁊ nōexiſtētia: qͥaꝑ ip̄am nō pōt euidēt̉ ſciri de re exiſtēte ꝙ exiſtit: ⁊ de nō exiſtēte ꝙ nō exiſtit. per oppoſitūad notitiā ītuitiuā. Similit̓ ꝑ notitiā abſtractiuā nulla ꝟitas cōtingēs maxīe de pn̄ti pōteuidēter cognoſci: ſic̄ de fcōptꝫ: ꝙ qn̄ cognoſcit̉ ſortes ⁊ albedo ſua ī abſentia ſua: ꝟtute illius īcōplexe notitie nō pōt ſciri: ꝙ ſortes ē vl̓n̄ ē: ꝙ ē albꝰ vl̓ nō albꝰ: vl̓ ꝙ diſtat realit̓ a taliloco vel nō: ⁊ ſic de alijs ꝟitatibꝰ cōtingētibꝰ
⁊ tn̄ certū eſt ꝙ ille veritates poſſunt euident̉cognoſci: ⁊ oīs notitia cōplexā terminoꝝ velrerū ſignatarū: vltimate reducit̉ ad notitiā incōplexā terminoꝝ vel rerū ſignificatarū: gͦ iſtitermini vel res vna alia notitia pn̄t cognoſciꝙͣ ſit illa virtute cuiꝰ nō pn̄t euident̓ cognoſcitales ꝟitates cōtingētes. Et illa notitia eſt ītuitiua: a qͣ īcipit exꝑimētalis notitia: qꝛ vl̓r ille qͥ pōt acciꝑe de aliqͣ ꝟitate ꝯtingēti exꝑimētū: ⁊ mediāte illa de ꝟitate nccͣaria hꝫ aliquānotitiā incōplexā de aliquo termino: vel de requā nō hꝫ ille qͥ nō pōt ſic exꝑiri: ⁊ iō ſic̄ ẜꝫ ph̓ꝫpͥmo metaphiſice. ⁊ ij. poſterioꝝ. ſcīa illoꝝ ſenſibiliū q̄ accipit̉ ꝑ exꝑientiā de qͣ ip̄e loquit̉. īcipit a ſenſu ⁊ a notitia ītuitiua ſēſitiua iſtoꝝſenſibiliū: ita vl̓r notitia ſciētifica iſtoꝝ pureītelligibiliū accepta ꝑ exꝑientiā īcipit a notitia ītuitiua illoꝝ ītelligibiliū. Eſt tn̄ ſciēdū: ꝙaliqn̄ ꝓpt̓ imꝑfectōeꝫ notitie ītuitiue: qꝛ ē valde īꝑfecta ⁊ obſcura. vl̓ ꝓpt̓ alia īpedimēta exꝑte obiecti. vel ꝓpt̓ alia īpedimēta potētie cognitiue p̄t accidere ꝙ nulle vel pauce ꝟitatesꝯtingētes de re ſic ītuitiue cognita poſſint cognoſci. Ex iſtis pn̄t ſeqͥ aliq̄ cōcluſiōes. PrīaꝘ abſtractiua ⁊ intuitiua notitia nō dr̄nt. qͥa 1abſtractiua p̄t indr̄nter eſſe exiſtētis ⁊ nō exiIſtētis. pn̄tis ⁊ nō pn̄tis. ituitiua aūt tm̄ pn̄tis⁊ exiſtētis real̓r. quā dr̄aꝫ ponūt aliqͥ qͥ loquūtur de illa materia. Nec ſcd̓o dr̄nt: qꝛ abſtra Ictiua nō attingit obiectū ī ſe ſub ꝑfecta rōe. ſꝫtm̄ ſub qͣdā diminuta ſil̓itudīe. Intuitiua aūtattingit obiectū in ſe ſub ꝑfecta rōe. ſic̄ dic̄ qͥIdā doctor quotlibꝫ. q. vi. Nec t̓tio dr̄nt ꝑ rones motiuas formales. ꝙ .ſ. in cognitiōe ītuitiua res ī ꝓpria exiſtētia eſt motiua ꝑ ſe obiectiue. in cognitiōe abſtractiua eſt aliud motiuuꝫin quo res hꝫ eē cognoſcibile: ſiue ſit cā ꝟtualit̓ ꝯtinēs ip̄aꝫ re. vt cognoſcibilē. ſiue ſit effectus: puta ſpes ⁊ ſl̓itudo rep̄ſentatiue ꝯtinēsip̄am reꝫ cuiꝰ eſt ſil̓itudo. ſic̄ dicit idē quotlibꝫ.q. xij. Nec qͣrto dr̄nt: qꝛ notitia ītuitiua ncc̄a Irio hꝫ ānexā relationē realē ⁊ actualeꝫ ad ip̄mobiectū. vt eſt pn̄s in ꝓpria exn̄tia. Abſtractiua aūt nō hꝫ admixtā talē relatōeꝫ ad ip̄m obiectū: ꝙͣuis hēat relatiōeꝫ potētialē .ſ. mēſurabil̓ ⁊ dependētie. non aūt vnionis: ⁊ pn̄tie: ſic̄idē dicit ibidē. Nec qͥnto dr̄nt: qꝛ ī cognitiōeītuitiua obiectū eſt pn̄s in ꝓpͥa exn̄tia. In abſtractiua āt obiectu eſt pn̄s ī aliquo ꝑfecte rep̄ſentāte ip̄m ſub rōe ꝓpͥa: ⁊ ꝑ ſe cognoſcibileſic̄ dic̄ idē ī quotlꝫ. q. iiij. in li. iiij. diſtī. x. q. viij.Primū pꝫ ꝑ prīcipia iſtoꝝ: q̄ credo eſſe ꝟa in Fhac ꝑte. Nā īli. iij. diſ. ix. q. i. ꝓbat. ꝙ nulla forma ncc̄ario eſt p̄uia ī ītellectu pͥor ip̄a viſioneſic: qꝛ ſi aliqͣ forma eſt p̄uia ip̄a viſiōe. aut ſe hꝫ
a iiij
ro tertio
Pro quarto.
Pro quinto.
BGPrimū patet.
Pro ſcd̓o.
AAPrīa cōcluſio il-Pro primo.
lata.Pro primo.
AAPrīa cōcluſio il-