Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioN

Queſtioeſſe ituitiua: alia abſtractiua. vtrū tn̄ alij velint̓ vocare talē notitiā ītuitiuā curo: qꝛſolū ītēdo ꝓbare pͥncipaliter de eadē re ītellectus pōt hr̄e duplice̓ notitiā īcōplexā ſpeciediſtictā. Sciendū aūt notitia abſtractiuapōt accipi duplicit̓ vno ſit reſpectu alicuius abſtracti a multis ſingularibꝰ: ſic cognitio abſtractiua ē niſi cognitio alicuiusvniuerſal̓ abſtrahibilis a multis. De quo dicetur poſtea. ſi vniuerſale ſit vera qualitas exiſtēs ī aīa ſubiectiue: qd̓ pōt teneri ꝓbabilitercōcedēdū ē illud vniuerſale poſſit videri intuitiue: eadē ē notitia ītuitia abſtractiua illo recipiēdo abſtractiuā: ſic non diſtinguit̉ ex oppoſito. Aliter accipit̉ cognitioabſtractiua ẜm abſtrahit ab exiſtētia etexiſtētia ab alijs cōditionibꝰ cōtingēt̓ accidūt rei vel p̄dicāt̉ de re: cognoſcit̉ aliqͥd notitiā ītuitiuā qd̓ cognoſcat̉ notitiā abſtractiuā: ſꝫ idē totaliter et ſub eadē rōecognoſcit̉ vtraqꝫ notitia. Sꝫ diſtinguit̉ illūmodū: notitia ituitiua rei ē tal̓ notitia: virtute cuiꝰ pōt ſciri vtrū res ſit vel no. ſi ſit ſitres ſtatim iudicat ītellectus. et euidētercōcludit: niſi forte īpediat̉ ꝓpter imꝑfectōnē illiꝰ notitie: eodē modo ſi eſſet ꝑfectatalis notitia: potentiā diuinā cōſeruata dere exiſtēte: virtute illiꝰ notitie īcōplexe cognoſceret euidēt̓ illā Similit notitiaītuitiua ē talis: qn̄ aliqua cognoſcūt̉ quorūvnū īberet alteri: vl̓ vnū diſtat ab altero locovel alio ſe habet ad alterū: ſtatim ꝟtute illius notitie īcōplexe illarū rerū: ſciret ſi res ībereret vel īhereret. ſi diſtet vl̓ diſtet.ſic de alijs veritatibꝰ cōtingētibꝰ: niſi iſta notitia ſit nimis remiſſa vel ſit aliquod īpedimē. Sicut ſi ſortes ī rei ꝟitate ſit albꝰ: illa notitia ſortis albedinis ꝟtute cuiꝰ pōt euidēt̓ cognoſci ſortes ſit albus: d̓r notitia ītuitiua.Et vniuerſalit̓ oīs notitiā incōplexa terminivel termīoꝝ ſeu rei vl̓ rerū: ꝟtute cuiꝰ pōt euidēter cognoſci aliqͣ ꝟitas ꝯtīgēs. maxime depn̄ti: ē notitia ītuitiua. Abſtractiua aūt ē iſtaꝟtute cuiꝰ de re ꝯtingēti pōt ſciri euidētervtrū ſit vel ſit. illū modū notitia abſtractiua: abſtrahit ab exiſtētia nōexiſtētia: qͥa ip̄am pōt euidēt̉ ſciri de re exiſtēte exiſtit: de exiſtēte exiſtit. per oppoſitūad notitiā ītuitiuā. Similit̓ notitiā abſtractiuā nulla ꝟitas cōtingēs maxīe de pn̄ti pōteuidēter cognoſci: ſic̄ de fcōptꝫ: qn̄ cognoſcit̉ ſortes albedo ſua ī abſentia ſua: ꝟtute illius īcōplexe notitie pōt ſciri: ſortes ē vl̓ ē: ē albꝰ vl̓ albꝰ: vl̓ diſtat realit̓ a taliloco vel: ſic de alijs ꝟitatibꝰ cōtingētibꝰ

tn̄ certū eſt ille veritates poſſunt euident̉cognoſci: oīs notitia cōplexā terminoꝝ velrerū ſignatarū: vltimate reducit̉ ad notitiā incōplexā terminoꝝ vel rerū ſignificatarū: iſtitermini vel res vna alia notitia pn̄t cognoſciꝙͣ ſit illa virtute cuiꝰ pn̄t euident̓ cognoſcitales ꝟitates cōtingētes. Et illa notitia eſt ītuitiua: a īcipit exꝑimētalis notitia: qꝛ vl̓r ille pōt acciꝑe de aliqͣ ꝟitate ꝯtingēti exꝑimē: mediāte illa de ꝟitate nccͣaria hꝫ aliquānotitiā incōplexā de aliquo termino: vel de requā hꝫ ille pōt ſic exꝑiri: ſic̄ ẜꝫ ph̓ꝫpͥmo metaphiſice. ij. poſterioꝝ. ſcīa illoꝝ ſenſibiliū accipit̉ exꝑientiā de ip̄e loquit̉. īcipit a ſenſu a notitia ītuitiua ſēſitiua iſtoꝝſenſibiliū: ita vl̓r notitia ſciētifica iſtoꝝ pureītelligibiliū accepta exꝑientiā īcipit a notitia ītuitiua illoꝝ ītelligibiliū. Eſt tn̄ ſciēdū:aliqn̄ ꝓpt̓ imꝑfectōeꝫ notitie ītuitiue: qꝛ ē valde īꝑfecta obſcura. vl̓ ꝓpt̓ alia īpedimēta exꝑte obiecti. vel ꝓpt̓ alia īpedimēta potētie cognitiue p̄t accidere nulle vel pauce ꝟitatesꝯtingētes de re ſic ītuitiue cognita poſſint cognoſci. Ex iſtis pn̄t ſeqͥ aliq̄ cōcluſiōes. Prīa abſtractiua intuitiua notitia dr̄nt. qͥa 1abſtractiua p̄t indr̄nter eſſe exiſtētis exiIſtētis. pn̄tis pn̄tis. ituitiua aūt tm̄ pn̄tis exiſtētis real̓r. quā dr̄aꝫ ponūt aliqͥ loquūtur de illa materia. Nec ſcd̓o dr̄nt: qꝛ abſtra­ Ictiua attingit obiectū ī ſe ſub ꝑfecta rōe. ſꝫtm̄ ſub qͣdā diminuta ſil̓itudīe. Intuitiua aūtattingit obiectū in ſe ſub ꝑfecta rōe. ſic̄ dic̄I doctor quotlibꝫ. q. vi. Nec t̓tio dr̄nt rones motiuas formales. .ſ. in cognitiōe ītuitiua res ī ꝓpria exiſtētia eſt motiua ſe obiectiue. in cognitiōe abſtractiua eſt aliud motiuuꝫin quo res hꝫ cognoſcibile: ſiue ſit ꝟtualit̓ ꝯtinēs ip̄aꝫ re. vt cognoſcibilē. ſiue ſit effectus: puta ſpes ſl̓itudo rep̄ſentatiue ꝯtinēsip̄am reꝫ cuiꝰ eſt ſil̓itudo. ſic̄ dicit idē quotlibꝫ.q. xij. Nec qͣrto dr̄nt: qꝛ notitia ītuitiua ncc̄a Irio hꝫ ānexā relationē realē actualeꝫ ad ip̄mobiectū. vt eſt pn̄s in ꝓpria exn̄tia. Abſtractiua aūt hꝫ admixtā talē relatōeꝫ ad ip̄m obiectū: ꝙͣuis hēat relatiōeꝫ potētialē .ſ. mēſurabil̓ dependētie. non aūt vnionis: pn̄tie: ſic̄idē dicit ibidē. Nec qͥnto dr̄nt: qꝛ ī cognitiōeītuitiua obiectū eſt pn̄s in ꝓpͥa exn̄tia. In abſtractiua āt obiectu eſt pn̄s ī aliquo ꝑfecte rep̄ſentāte ip̄m ſub rōe ꝓpͥa: ſe cognoſcibileſic̄ dic̄ idē ī quotlꝫ. q. iiij. in li. iiij. diſtī. x. q. viij.Primū pꝫ prīcipia iſtoꝝ: credo eſſe ꝟa in Fhac ꝑte. īli. iij. diſ. ix. q. i. ꝓbat. nulla forma ncc̄ario eſt p̄uia ī ītellectu pͥor ip̄a viſioneſic: qꝛ ſi aliqͣ forma eſt p̄uia ip̄a viſiōe. aut ſe hꝫ

a iiij

ro tertio

Pro quarto.

Pro quinto.

BGPrimū patet.

Pro ſcd̓o.

AAPrīa cōcluſio il-Pro primo.

lata.Pro primo.

AAPrīa cōcluſio il-