Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Prologi

PrologiCimi ſententiarumO

Prologigētē de eis. Iſtud valet qꝛ ad notitiā alicuius ꝟitatꝭ cōtigētis ſufficit notitia ītuitiua ſēſitīa: ſꝫ opꝫ ponere p̄ter illā etiā notitiāītuitiuā ītellectiuā: ſi ītellectꝰ hꝫ notitiāīcōplexā extremoꝝ vl̓ ſignificatoꝝ extremaiſtiꝰ ꝟitatis aſſentit illi qn̄ extrema vel ſignificata extremoꝝ ſētiūt̉: qn̄ ſētiūt̉ illi nonaſſētit: qͣre oꝑꝫ aliā notitiā īcōplexā heatillis qn̄ ſētiūt̉: ꝙͣ qn̄ ſētiūt̉. Hoc ptꝫ ex oībꝰp̄ambulis. qꝛ dictū ē pͥus: formatio ꝓpoſitionis ī ītellectu p̄ſupponit notitiā incōplexātermīoꝝ ẜꝫ cometa. eadē rōe notitia euidēstalis ꝟitatis: p̄ſupponit notitiā ītuitiuā ī ſe: ſufficit ſolū notitia ītuitiua ſēſitiua. Sic̄nec ad formationē .ſ. ītellectiue ꝓpoſitiōis ſufficit ſola notitia ſēſitiua termīoꝝ vl̓ ſignificatoꝝ termīos. Sil̓r pꝫ: nullꝰ actꝰ potētie ſēſitiue ē ꝓxima īmediata reſpectu actꝰ iudicatiui: ſi ītellectꝰ pōt iudicare vl̓ qn̄ ſeſibilit̓ ſētit̉ ſēſibile al̓r pōt: oꝫ aliqͥd ī ſe hēat p̄uiū illi iudicio qd̓ pͥus nonhabuit: illud pōt niſi notitia aliqͣ quāpriꝰ habuit hꝫ:. Cōfirmat̉ comētatorē. iij. de aīa cōmēto. xxij. ī pͥncipio vbi ſicdicit. Si iſta ſingularia ītellecta fuerit rerūſūt nate ſub tꝑe: ī p̄terito tꝑe vel futuro tꝑetūc ītellectꝰ illis rebus ītelligit tp̄s: ī quoſūt. poſtea cōponit ip̄ꝫ eis. iudicat: iſteres erūt vel fuerūt: ſic iudicat dyamet ē aſſimitri coſte: poſt ſubdit. ꝟitates falſitates accedūt ſolū illis ꝓpoſitiōibꝰ ī qͥbꝰdicatū ē nomē: ſꝫ etiā ī qͥbꝰ p̄dicatū ē ꝟbū. Exiſtis aucto. pꝫ: ſola notitia ītuitiua ītellectiua ſufficit ad iudiciū tāꝙͣ ꝓxima: ita ītellectꝰ ita hꝫ cognoſcere ſingularia .ſ. tp̄s huiꝰhuiꝰ: ſic̄ ſēſus. pōt ſine notitia ītuitiua ſicut alias declarabit̉:. Per pꝫ ad oēsaucto. tales ꝟitates cōtigētes p̄n̄t ſciride iſtis ſēſibilibꝰ niſi qn̄ ſūt ſb̓ ſēſu: qꝛ notitiaītuitiua ītellectīa corꝑū ſēſibiliū ſtatu iſto pōt hr̄i ſine notitia ītuitīa ſēſitia ip̄oꝝ:ſēſitia ſuꝑfluit ꝙͣuis ſola notitia ītuitia ītellecta ſufficeret ſi eēt poſſibile eaꝫ naturalit̓ ſtatu iſto ſine notitiā ītuitīa ſēſitiua: ſic̄ ē īāgelis aīa ſeꝑata. vbi ad notitiā euidētē taliū ꝟitatū reqͥrit̉ alia notitia ītuitīa ſēſitīaſic̄ poſt dicet̉. Si dicat̉ notitia ītuitīa ītellectiua deſtruit̉ ad ceſſationē alicuiꝰ actꝰſēſitiui: ꝯn̄s poſſet aliqͣ ꝟitas ꝯtīgēs nota euident̓ de aliquo ſēſibili ſine ſenſatōe illiꝰſēſibilis Solutio: dico ſic̄ ē incōueniēsad aliquā trāſmutatione corꝑalē: puta īfirmitatē vel ſomnū ītellectū ceſſare ab actu ītellectꝰ: ita ē īcōueniēs ad ceſſationē actꝰ .ſ. ſēfatiōis ſenſus exterioris: ceſſare notitiā ītuiti

Cimi ſententiarumO ītellectiuā eiuſdē. Scd̓o arguo pͥncipalit̓ ſic. ītelligibile a ſolo ītellectu app̄heſibile nullo ſēſibile: cuiꝰ aliqͣ notitiaīcōplexa ſufficit ad notitiā euidētē alicuiꝰ ꝟitatꝭ cotīgētis de eo: aliqͣ notitia īcōplexa eiuſdēſufficit pōt cognoſci ab ītellectu duabꝰ cognitiōibꝰ ſpē diſtīctis. Sꝫ affectiōes ītellectōesdelectatiōes triſticie ſūt ītelligibiles nullomo ſenſibiles aliqͣ notitia īcōplexa earū ſufficit ad notitiā earū euidētē: vtrū ſint velſint: aliqͣ earū notitia ſufficit: ⁊cͣ. minorpꝫ ꝙͣtū ad pͥmā ꝑtē: qꝛ qͥlibꝫ experit ī ſe ītelligit. diligit. delectat̉. triſtat̉. illa notitiaſit reſpectu ꝯtigētis: pōt accipi ex ꝓpoſitionibꝰ neceſſarijs: opꝫ accipiat̉ vel a notitia īcōplexa termioꝝ vl̓ termīos īportatoꝝvl̓ ab aliqͣ notitia cōplexa ꝯtigēti: accipit̉ anotitia īcōplexā termīoꝝ vel rerū īportatarūvl̓ erit ꝓceſſus ī īfinitū ī talibꝰ ꝯtīgētibꝰ. Tertiū ē īpoſſibile: qꝛ ē dare ſtatū ī talibꝰ. Si det̉ſcd̓m vl̓ illa cōtīgēs hēbit aliquē terminūpōt accipi ab aliquo ſēſibili vl̓ nullū. Primū pōt dari: qꝛ nulla ē ꝓpoſitio de aliquo ſēſibili ex ſeqͥt̉ neceſſario delectationē ī volūtate: ſic̄ alibi patebit: ꝯn̄s nulla ē talispoſitio ꝯtīges ꝟtute cuiꝰ pōt euidēt̓ cognoſci ille diligit. Si det̉ ſcd̓m habetur ꝓpoſituꝫ ſola notitia īcōplexa termīoꝝ mere ītelligibiliū: ſufficit ad notitiā euidētē talis ꝟitatꝭtigentis. Si det̉ pͥmū habet̉ ꝓpoſituꝫ. Scd̓aꝑsͣ iſtiꝰ minoris ptꝫ: qꝛ ē īcōuenies aliqͥsde aliquo ītelligibili ignoret: vtrū ſit vl̓ ſit tn̄ heat notitiā īcōplexā de iſto. plꝰ ꝙͣ dealiquo ſēſibili. Un̄ ſi ītellectꝰ pͥmo videret delectationē alteriꝰ: ita certꝰ eēt de delectatione alteriꝰ: ſic̄ delectatōe ꝓpͥa: eēt dubiūqͥn poſt delectatōnē eādē: hēret notitiā de ea tn̄ dubitaret ipſā ꝙͣuis eēt ſic̄ ē de aliquoſenſibili pͥmo viſo poſt ītellecto. Iſtabat ītellectui ē poſſibilis duplex notitia reſpectu mere ītelligibilis. Prima aūt ꝓbat de facto ī ſtatu iſto ītellectꝰ hꝫ iſtas notitias reſpectu ſenſibiliū. Iſta ſcd̓a poſſet ꝯfirmari beatū Augꝭ. xiij. de trini. c. i. vbi dicit fi porro ipſā quā videt vnuſqͥſqꝫ ī corde ſuoſi credit vl̓ ſi credit alit̓ nouimꝰ: ſicut corꝑa videmus oculis corꝑeis: ip̄oꝝymagines qͣs memoria tenemꝰ ī abſētia cogitamꝰ: ſꝫ ſic̄ ea videmꝰ. Ex iſta aucto. ptꝫ ip̄a fides ad nullū ſenſū ꝑtinet corꝑis: ſic̄declarat. ij. c. pōt cognoſci vna notitia ſufficiēs ē adiudicādū an̄ ſit vl̓ ſit: alia ēſufficiēs. due notitie incōplexe ſpē diſtincteſūt de ea poſſibiles Dico ꝙͣtū ad illū articulū: īcōplexi ē duplex voritia. qͣrū vna pōt

XReſpōſto ad articulum.

Scd̓o arguitur