Queſtio
tit alicui cōcluſioni virtute alteriꝰ tāꝙͣ vir tute illiꝰ cui magis aſſentit: ⁊ ſic nō aſſentit ꝟtute alicuiꝰ actꝰ app̄hēſiui: cū hoc tn̄ ſtat ꝙ actꝰapprehēſiuꝰ ſit cauſa effectiua illius aſſenſus.Ex iſta ſequit̉ ſcd̓a cōcluſio. Ꝙ omīs actꝰiudicatiuꝰ p̄ſupponit ī eadē potētia notitiā īcōplexā terminoꝝ: qꝛ p̄ſupponit actū app̄henſiuū: ⁊ actꝰ app̄henſiuꝰ reſpectu alicuiꝰ cōplexi: p̄ſupponit notitiā incōplexā terminoꝝ ẜmcōmentatore tertio de aīa comēto. xxi. vbi diſtinguit duos actꝰ ītellectꝰ: ſcꝫ formationē: etfide. dicit em̄ ſic. Res ī qͥbꝰ reperit̉ falſū ⁊ verū .i. ī quibꝰ īuenit̉ falſitas ⁊ ꝟitas. ī eis ē aliqͣcōpoſitio ab ītellectu materialit̓ qͥ pͥmo ītelligit ſimplicia. poſtea ſubdit. ītellectꝰ em̄ pͥmoītelligit illa ſimplicia: poſtea cōponit ea. Exiſta aucto. pꝫ ꝙ ītellectꝰ nullā ꝓpoſitionē pōtformare vl̓ app̄hēdere: niſi pͥus ītelligeret ſimplicia .i. īcōplexa Itē cometo. xxij. dicit ſic. Ꝙfacit hec ſimplicia ītellecta eē vnū ꝑ cōpoſitionē: poſtꝙͣ eſſent multa: ītellectꝰ em̄ materialis ille ꝯſiderat ītellecta ſimplicia: ⁊ cōponitſimilia ⁊ diuidit diuerſa. opꝫ em̄ vt ꝟtus app̄hēdēs ſimplicia ⁊ cōpoſita ſit eadē. Tertiacōcluſio. Ꝙ nullꝰ actꝰ ꝑtis ſenſitiue ē cā īmediata ⁊ ꝓxima nec ꝑtialis nec totalis alicuiꝰactꝰ iudicatiui ipſiꝰ ītellectꝰ. hͨ ꝯcluſio pōt ꝑſuaderi: qꝛ qͣ rōe ad aliquē actū iudicatiuū ſufficiūt illa q̄ ſūt ī ītellectu tāꝙͣ cāe ꝓxime ⁊ immediate. eadē rōne ⁊ ad oēm actu iudicatiuūSꝫ reſpectu alicuiꝰ actꝰ iudicatiui ſufficiuntea q̄ ſūt ī ītellectu tanꝙͣ cāe ꝓxime .ſ. reſpectucōcluſiōis: qꝛ ſi ſit ī ītellectu actꝰ ſciēdi p̄miſſas ſtatim ſcit̉ cōcluſio omī alio circūſcripto:gͦ ad omnē actu iudicatiuū ſufficiūt ea q̄ ſūt īītellectu tāꝙͣ cāe ꝓxime. Pret̓ea. ex quo cāeq̄ ſūt ī ꝑte ītellectiua ſufficiunt: fruſtra ponūt̉alie cāe. Hijs p̄miſſis ꝓbo pͥmā cōcluſionēſic. oīs notitia incōplexa aliquoꝝ terminoꝝ q̄pōt eē cā notitie euidētis reſpectu ꝓpoſitōiscōpoſite ex terminis aliquibꝰ diſtīguit̉ ẜꝫ ſpeciē a notitia incōplexa iſtoꝝ terminoꝝ: q̄ notitia quātūcunqꝫ intendat̉ nō pōt eſſe cauſa talis notitie euidētis reſpectu ꝓpoſitionis eiuſdeꝫ. hͦ ptꝫ qꝛ illa q̄ ſunt eiuſdē rōis ⁊ eqͥ ꝑfectapoſſunt in eodē paſſo equalit̓ diſpoſito hr̄e effectꝰ eiuſdē rōis. vij. thopͥ. ſꝫ certu eſt ꝙ intellectꝰ pōt hre notitiā incōplexaꝫ. tā de ſorte: ꝙͣde albedine. cuiꝰ ꝟtute nō pōt euident̓ cognoſcere an ſit albus vel nō: ſicut ꝑ exꝑientiā ptꝫ⁊ p̄ter illā pōt hr̄e notitiā ītuitiuaꝫ. ꝟtute cuiꝰpōt euident̉ cognoſcere ꝙ ſortes ſit albus (ſiſit albus) ergo pōt hre de iſtis duas notitiasincōplexas. quaruꝫ vna pōt eſſe cauſa notitieeuidētis iſtiꝰ ꝓpoſitiōis ꝯtingētis: ⁊ alia quā
tūcunqꝫ intēdat̉ nō: gͦ ſpē diſtingunt̉. Cōfirmat̉ ꝑ ph̓m .i. poſterioꝝ. vbi dic̄: ꝙ nullū ſenſibiliū: cū eſt extra ſenſum: ſcimꝰ. ⁊. vi. ethi. ca. x.Cōtigētia aūt alit̓ ſe habere: cū exͣ ſenſum fiāttūc latet ſi ſunt vel nō ſunt. Sꝫ nūc ex iſtis auctoritatibꝰ pꝫ: ꝙ de ſenſibili etiā pro ſtatu iſtode quo loquit̉ ph̓s: eſt poſſibilis alia notitia īcōplexa. virtute cuiꝰ pōt ſciri euident̓ ſi ſit velnō ſit. ⁊ tn̄ certū eſt ꝙ de ſenſibili ⁊ cōtingentialit̓ ſe hre: qn̄ eſt extra ſenſum: ⁊ extra ſpeculari eſt poſſibilis ītellectui aliqͣ notitia incōplexa: ꝟtute cuiꝰ nō pōt euident̓ ſciri an ſit vel nōſit. Nec valet dicere ꝙ notitia incomplexaiſtoꝝ nō ſufficit ad euidentē notitiā iſtiꝰ veritatis ꝯtingētis: ſꝫ reqͥrit̉ aliqͣ alia notitia. Qꝛmanifeſtū eſt ꝙ iſta ꝓpoſitio albedo eſt: nō depēdꝫ nec p̄ſupponit aliā notitiā: niſi notionēvirtute cuiꝰ poſſuꝫ ſcire illā. qꝛ illa aūt eſt notitia neceſſaria: aut cōtingens: nō neceſſaria. qꝛex neceſſario nō ſequit̉ ꝯtingēs. Nec ꝯtingēsqꝛ eadē rōe illa depedet ex ſola notitia termīoruꝫ: vel erit ꝓceſſus in infinitū. id̓o oportet dicere ꝙ reſpectu alicuiꝰ ꝟitatis ꝯtingētis ſufficit ſola notitia incōplexa alicuiꝰ vel aliquorū.⁊ tn̄ manifeſtū eſt ꝙ de eiſdē pōt hr̄i notitia īcōplexā: ⁊ tn̄ veritas illoꝝ ignorari. igit̉ reſpectu iſtoruꝫ eſt duplex notitia incōplexa ſpē diſtincta. Cōtra illā ꝓbationē p̄t inſtari ꝙ nōvalet: qꝛ nō ꝓbat niſi ꝙ de extremis ꝓpoſitionis cōtingētis vel de aliqͥbꝰ īportatis ꝑ extrema pōt a nobis hr̄i duplex notitia talis. ſed ꝙvtraqꝫ illarū notitiarū ſit intellectiua: ⁊ ſubiectiue in ītellectu nō ꝓbat. qꝛ ſufficit ꝙ vna ſitſenſitiua ꝟtute cuiꝰ pōt ſciri ꝟitas talis cōtingēs. ⁊ alia ſit in intellectu virtute cuiꝰ nō pōteuident̓ ſciri. Hoc ptꝫ qꝛ qn̄ extrema vel īportata ſeu ſignificata per extrema ſenſibilit̓ cognoſcunt̉: tūc pōt euident̓ cognoſcitalis veritas cōtingēs. qn̄ aūt nō cognoſcit̉ ſenſibiliterſꝫ tm̄ ꝑ ymaginationē vel intellectū. nō p̄t euident̓ cognoſci. ⁊ de tali duplici notitia. quarūvna fit ꝑ ſenſū exteriorē: ⁊ alia ꝑ ītellectū velymaginationē loquūt̉ aucͣ. adducte. hoc confirmat̉ ꝑ ph̓m. vi. metha. ⁊ comētatore ī cōmēto. xiij. vbi volūt ꝙ illa ſingularia nō fiūt nob̓manifeſta cū a ſēſu recedūt. vn̄ dicit ibi cōmētator. Senſatū cū a ſenſu receſſerit: remanebit ſua ſola īformatio ī aīa: nec ita vt ſit certꝰipſū eē qn̄ neceſſerit a ſenſu: ⁊ iō ſenſibilia nōhabēt diffinitionē: qꝛ poſtꝙͣ receſſerūt nō hn̄tniſi exiſtīationē. Similit̓ comētator. vi. ethi.comēto. xxiiij. dic̄. Cōtingentia tūc eē ſuſpicamur cū ī potētia veniūt: ⁊ videmꝰ ſenſibilitervt pn̄tia. Ex iſtis pꝫ ꝙ ſēſibilia ꝑ ſolā notitiāſenſitiuā fiūt manifeſta quātū ad ꝟitatē cōti-
s iij
Scd̓a cōcluſio.
xProbatur cōcluſio. videlicet ꝙ ītellectꝰ nr̄ ꝓ ſtatuiſto pōt de eodeꝫhabere duas notitias īcōplexas.
UTertia concluſio
Cōtra ꝓbationē
Y