Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioI

tioneꝫ concedo iſte ſunt paſſiones entis: etideo pertinent ad metaphiſicaꝫ. Sed hocſtat pertinēt ad alias ſciētias. Similit̓ dato tales ꝟitates ſic ꝓbātes paſſiōes ētis dedeo pertinēt p̄ciſe ad metaphiſicā: tn̄ oēs veritates enūciātes paſſiones ꝓprias de deo ſolo ſub ꝓpria ratiōe deitatis virtualit̓ ꝯtentasẜm modū loquendi ſic arguentiū: pertinēt adſcientiaꝫ de deo ſub ꝓpria rōne deitatis. ſicuttales veritates deus eſt trinꝰ. deus eſt infinitus. deus eſt cauſa oīm pͥma. deus eſt actꝰ primus. ſic de multis alijs veritatibꝰ enunciātibus de deo paſſiones ſoli deo cōueniētestētas in deo ẜm rationē ꝓpriā deitatꝭ ẜm eosergo iſta ꝑtinent ad ſcientiā de deo ſub ꝓpriaratiōe deitatis. Si dicat̉ ille paſſiones demonſtrātur de deo in metaphiſica. ideotinēt ad theologiā. Hoc valꝫ: qꝛ ille paſſiones demonſtrātur in metaphiſica: niſi demōſtratione qꝛ: ſed demoſtratiōe ꝓpter qͥd demōſtrāt̉ de deo in theologia ſub ꝓpria rōe deitatis mediate vel īmediate. etiā ẜm eos: vltimo in rōes deitatis reſoluūtur. Si ergo ꝓpt̓hoc demoſtrātur de deo in metaphiſica demonſtratiōe qͥa: ꝑtinet ad metaphiſicā multomagis qꝛ demōſtrant̉ de d̓o ſub rōe ꝓpria deitatis demonſtratiōe ꝓpt̓ qͥd ẜm eos pertinētad ſcientiā de deo ſub ꝓpria ratione deitatis.Si dicat̉: tūc idē habitus numero eēt metaphiſicus theologicus. Dico ẜꝫ p̄dictaaccipiēdo habitū metaphiſicū theologicuꝫſicut cōiter accipitur. et quomo loquimur modo: neut̓ eſt vnus nūero: ſed ꝯtinet multos numero ſpecie genere diſtinctos: id̓o habitꝰiſte quo cognoſcit̉ illa veritas deus eſt vnꝰ:ꝑtinet ad metaphiſicā ad theologiā: nec eſtmetaphiſicus nec theologicus: ſicut eſtcedēdū eſt exercitus vel populꝰ: nec domus eſt ciuitas vel villa: ita habitus ille neceſt metaphiſicus nec theologicus. Si tn̄ habitū eſſe metaphiſicū vel theologicuꝫ intelligūt illū habitu pertinere ad metaphiſicū: veltheologicū: pōt ꝯcedi idē habitus eſt metaphiſicus theologicus. Cōcedo enī: idē habitus numero eſt pars habitus metaphiſicietiā theologici: ſicut homo eſt pars populi vl̓exercitus. Ad tertiuꝫ dicendū ph̓s loqͥturde ſcientijs diſtinctis habētibus omīa diſtincta ſubiecta: et oēs paſſiōes diſtinctas. Et detalibus verū eſt non cōtingit per principiavnius ſciētie demonſtrari concluſionē alteriꝰſciētie. quādo auteꝫ ſubiectū vnius ſciētietinet̉ ſub ſubiecto alterius ſciētie: tūc benetingit: vt patet per ip̄m ibideꝫ: quia ſcientiasſic ſe habetes excipit ab illa regula vel condi

tione: ſic aūt eſt in ꝓpoſito deus qui eſt ſubiectū partiale theologie ꝯtinetur ſub ente: qd̓eſt ſubiectū alterius ſcientie. Si dicaturph̓s excipit niſi ſcientiā ſubalternāte ſubalternatā: ſicut ptꝫ ibidē. Dicēdū ē per hoc excipit ſcientiā ſubalternantē ſubalterna. etiā ītēdit excipere ꝙͣuis exprimit quaſ alias aliter ſibi ſubordinatas. Unde ſcien eſt eſt incōueniens theologiā quātūad aliquā ſui partē ſubalternari metaphiſicevel ecōuerſo ad moduꝫ quo medicina quo adaliquā ſui partē ſubalternat̉ geometrie: ſicutpꝫ per ph̓m primo poſterioꝝ. Dico ergo adqueſtionē preciſe intelligo queſtionē denotitia euidenti ſcientifica: ſed de notitia euidenti in cōmuni: qꝛ quedā veritates theologice ſupernaturaliter cognoſcibiles ſunt neceſſarie. et quedā cōtingentes: nec naturaliternec ſupernaturaliter poſſunt ſciētifice cognoſci. Similiter intelligo. q. preciſe de veritatibus ſupernaturaliter cognoſcibilibꝰ ſiue ſintneceſſarie ſiue cōtingentes. Hijs viſis circaq̄ſtionē ſic procedā. Primo oſtendā intellectus noſter etiā ſtatu iſto: reſpectu eiuſdemobiecti ſub eadē rōne p̄ſentati pōt habere duas notitias incōplexas ſpecie diſtinctas: qua vna pōt dici intuitiua: et alia abſtractiua.Secūdo talis duplex notitia reſpectu deiſub ꝓpria rōne deitatis ē poſſibilis. Tertio vtraqꝫ ē ſeparabilis ab altera. Quarto exhoc cōcludā notitia abſtractiua deitatis ēviatori poſſibilis. Quinto reſpōdebo ad for q̄ſtiōis. Sexto mouebo aliqͣ dubia ſol ea. Ad demoſtrationē pͥme cōcluſionispͥmo p̄mittā aliqͣs diſtinctiōes concluſiōespambulas. ſcd̓o ꝓbabo cōcluſionē pͥncipalit̓intētā Eſt pͥma diſtinctio. Inter actꝰ ītellectus ſunt duo actꝰ. quorū vnus ē app̄henſiuꝰ ē reſpectu cuiuſqꝫ qd̓ pōt termīare actū potētie ītellectiue ſiue ſit cōplexū: ſiue īcōplexūqꝛ ſolū apprehendimꝰ īcōplexa. ſꝫ etiā ꝓpoſitiones: demōſtratiōes: neceſſarias poſſibiles. etiā vniuerſaliter oīa reſpiciūtur apotētia ītellectiua. Alius actꝰ pōt dici actꝰiudicatiuꝰ: quo ītellectꝰ tm̄ apprehēdit obiectū: ſꝫ etiā illi aſſentit vl̓ diſſentit. ille actꝰtm̄ ē reſpectu cōplexi: qꝛ nulli aſſentimꝰ ītellectū niſi qd̓ verū exiſtimamꝰ: nec alicui diſſētimus: niſi qd̓ falſum reputamꝰ. Et ſic pꝫ reſpectu cōplexi pōt duplex actꝰ .ſ. actus apprehēſiuꝰ: iudicatiuꝰ. hoc ꝓbatur: qꝛ aliqͥspōt app̄hēdere aliquā ꝓpoſitionē: tn̄ ei necaſſentire nec diſſentire. ſicut pꝫ de ꝓpoſitionibus neutris: quibꝰ ītellectꝰ aſſētit nec diſſentit: qꝛ alit̓ eſſent ſibi ueutre. Similiter

a ij

pAd tertium.

L

Reſolutio. qꝛ

O