jologiPrimi ſententiarur
Prologifides ſaluberrima q̄ ad verā vitā ducit gignit̉:nutrit̉: defēdit̉: ⁊ roborat̉. Ex iſto ſequit̉: ꝙalique ꝟitates naturalit̓ note vel cognoſcibiles ſūt theologicales: ſicut ꝙ deꝰ ē: ꝙ deꝰ ē ſapiēs: ꝙ deus ē bonꝰ: ⁊ iſte ſūt neceſſarie ad ſalutē Relique ſūt ſuꝑnaturaliter cognite: ſicutdeꝰ ē trinꝰ īcarnatꝰ ⁊ hmoi. Sꝫ ꝯhͦ pōt argui. Quia oīs ꝓpoſitio naturaliter cognoſcibilis ꝑtinet ad aliquā ſcientiā naturalit̓ īuentā. Sꝫ eadē ꝟitas nō ꝑtinet ad diſtīctas ſciētias: gͦ nulla ꝟitas naturaliter cognoſcibilisē theologica. Preterea illa ꝟitas qͣ pōt ꝓbari aliqd̓ ſubiectū: ī qd̓ p̄dicatū habet reſolui tāꝙͣ ꝑ mediū: ꝑtinet ad ſcientiā de iſto ſubiecto qd̓ eſt mediū: et nō ad ſciētiā q̄ ē de ſubiecto ꝟitatis ꝓbande: ſꝫ tales ꝓpoſitiōes deꝰē ſapiēs: bonꝰ: ⁊ hmoi: pn̄t ꝓbari ꝑ ens tāꝙͣ ꝑmediū: ſic arguēdo. om̄e ens ē bonū: deꝰ ē ensgͦ deus ē bonꝰ. gͦ ille ꝟitates ꝑtinēt ad ſciētiāde ente: ⁊ nō ad ſcientiā de deo. Cōfirmat̉:qꝛ iſte ſūt paſſiōes entꝭ: gͦ ꝟitates q̄ ex iſtis cōſequūtur ꝑtinēt ad ſcientiā de ēte: ⁊ ad nullāaliā ſcientiā. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ eiuſdē ſcientie ē cōſiderare ſubiectū: ⁊ paſſiones eiꝰ: gͦ ad nullā ſcientiā ꝑtinet cōſideratio de paſſionibꝰ niſi adquā ꝑtinet ꝯſideratio de ſubiecto. Preterea .i. poſterioꝝ. Nō ꝯtingit demoſtrātē deſcēdere de genere ī genꝰ. Sꝫ ſi eadē veritas ꝑtinet ad diſtīctas ſciētias: cōtinget ꝑ prīcipiavnius ſcientie ꝓbare cōcluſiones alterius: ethoc ē deſcēdere de genere ī genꝰ: gͦ. Ad primū iſtoꝝ ad p̄ſens dico: ꝙ ſcientia dupliciteraccipit̉. vno modo ꝓ collectiōe multoꝝ ꝑtinētiū ad notitiā vniꝰ vel multoꝝ determinatuꝫordinē habentiū: ſciētia iſto modo dicta cōtinet tā notitiā incōplexā terminoꝝ: ꝙͣ notitiācōplexā: ⁊ hoc principioꝝ ⁊ concluſionū: cōtinet etiā reprobatiōes: errores: ⁊ ſolutiōes falſoꝝ argumentoꝝ. cōtinet etiā diuiſiōes neceſſarias ⁊ diffinitiōes vt frequēter: ⁊ de ſciētiaillo mō dicta d̓r̄ cōiter ꝙ ī ea ē triplex modꝰ ꝓcedendi .ſ. diuiſiuꝰ: diffinitiuꝰ: ⁊ collatiꝰ: ꝙͣuishͦ nō ſic verū niſi qn̄ ī ea determinat̉ de aliquohabete ſub ſe multas ſpēs: illo mō accipit̉ ſcientia ꝓ cōpilationibꝰ autoꝝ ⁊ phi. Sic accipit̉ ſcīā pͥmo phiſicoꝝ qn̄ d̓r̄: ꝙ ad nullā ſciētiāꝑtinet arguere ꝯnegātē pͥncipia: ⁊ .i. poſteriorū vbi dr̄: ꝙ nulliꝰ ſciētie ē ꝓbare ſua pͥncipiaet. iij. metaphiſice. poſterioꝝ iueſtigatio pͥorūē ſolutio dubioꝝ Sic etiā accipit̉ ſcīa qn̄ dr̄. liber metaphiſice: vel liber poſterioꝝ ē vna ſciētia. ⁊ ſcīā illo mō nō eſt vna numero: ſꝫ cōtinetml̓tos habitꝰ nō tm̄ ſpē: ſꝫ etiā frequēter genere diſtīctos: ordinē tn̄ aliqualē īter ſe habetesꝓpter quē ordinē ſpecialē quē nō bn̄t ad alia
ſcibilia ⁊ cognoſcibilia pn̄t dici vna ſciētia: ⁊illo mō capiēdo ſcīam nō ē īcōueniēs eādē ꝟitatē ꝑtinere ad diſtīctas ſcias. etiā naturalit̓iuentas: qꝛ eadē cōcluſio ī diſtinctis ſciētijs ꝑdiſticta media pōt euidēter ꝓbari: ſiue poſſitdemōſtratione potiſſima ꝓbari ī illis ſiue nōnō multū curo: qꝛ illa ſcīa nō ſolū continet demōſtratōes ꝓprie dictas: ſꝫ etiā alias ꝓbationes quaſcūqꝫ euidentes. Poteſt etiā eadē ꝟitas eē pͥncipiū ī vna ſcia: ⁊ cōcluſio ī alia: ⁊ hͦmaxime qn̄ aliquid qd̓ determinat̉ ī vna ſcīacōtinet̉: ſicut īferiꝰ ſub aliquo determinato inalia ſcīa: ſicut ē de ente de quo determīat metaphiſicꝰ: ⁊ de deo d̓ quo determiat theologꝰꝘ aūt eadē vitas poſſit ꝑtinere ad diſtīctasſciētias. pꝫ ꝑ cōmentatore .i. phiſicoꝝ comētopenultimo qvult ꝙ phiſicus ꝓbat ſubſtātiasſeꝑatas eē: ⁊ metaphiſicus ſupponit eas eē. ſimiliter ẜm aliquos deū eē nō tm̄ ꝓbat̉ ī ſcīa ſuꝑnaturali: ſꝫ etiā ī metaphiſica. Similiter ponēdo ꝙ hͦ nō ē poſſibile de ſciētijs naturaliteracqͥſitis: tn̄ eadē ꝟitas pōt ꝑtinere ad aliquāſciam ꝓprie dictā: et aliā ſciam large dictā ꝓfirma adheſione: ſicut theologia ē ꝓ maximaſui ꝑte: ſicut poſtea patebit. Aliter accipit̉ſcīa ꝓ habitu exiſtente ī genere qualitatis diſtincto ꝯalios habitꝰ ītellectuales .ſ. ꝯͣ ītellectū: ſapientiā: artē: ⁊ prudentiā: ⁊ illo mō eadē veritas nō ꝑtinet ad diſtinctas ſcīas: quiavniꝰ cōcluſionis nō ē niſi vna ſcīa illo mō dicta: qꝛ quelibet talis ſcientia ē vna res numero: nō ꝯtinēs notitiā aliarū p̄miſſarū: nec plurimarū ꝯcluſionū. Et ſi dicat̉ ꝙ ẜm p̄dicta eadē cōcluſio pōt ꝑ diuerſas p̄miſſas demōſtrari ſaltē demoſtratiōe qꝛ: ſꝫ diſtincte demōſtra.tiones cauſant diſtīctas ſcīas: gͦ eadē concluſio ꝑtinet ad diſtīctas ſciētias illo mō dictasDico ꝙ nō ſemꝑ diſtīcte p̄miſſe cauſant diſtīctas ſciētias: qꝛ ſicut ide calor ſpē pōt ꝓducia diſtinctis cauſis ſpecie diſtīctis ſcꝫ ab igneet ſole: ita eadē ſciētia ẜm ſpēm pōt cauſari adiſtīctis pͥncipijs ⁊ p̄miſſis: ſicut magis poſtpatebit. Ad ſcd̓m dico ꝙ eadē ꝟitas ꝑtinere pōt ad vtrāqꝫ ſciētiā pͥmo mō dictā: ⁊ ſi dicat̉ ꝙ tūc ille due ſcīe eēnt vna ſcīa: ſic̄ ſcīa deaīa: ⁊ ſcīa de aīa ītellectiua ſūt vna ſcīa. Dicoꝙ nō oꝑꝫ ꝙ ille due ſcīe faciāt vnā ſcīam illomō dictā niſi ſcīe eēt p̄ciſe de ſubiecto iſtiusꝟitatis et nō cōſideraret niſi paſſiōes debitomō ordinatas. Si aūt iſte ſcīe ꝯſiderāt multatā ſubiectū ꝙͣ paſſiōes nō habentia ordinē debitū requiſitū ad vnitatē ſcīe: tales nō faciūtvnā ſciam: ſicut ē de metaphiſica ⁊ theologiaqꝛ theo. cōſiderat multa tā ſubiecta ꝙͣ paſſiones q̄ nō ꝑtinēt ad metaphiſicā. Ad ꝯfirma
Scd̓o.
Ad primū.
Tertio.
Confirmatio.
guitur prime
RAd ſcd̓m.
Ad ꝯfirmatōnē
I