Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Prologi ſententiarūLQueſtio

Argutiſſimi atqꝫ ingenioſiſſimi philoſophicarūꝙͣ theologicarū difficultatū diſqͥſitoris magr̄i Guilhelmi de oclrā anglici: ſuꝑ quattuor libros ſentētiarū ſubtiliſſime queſtiōes earūdēqꝫ deciſiones quātis maximis fieri potuit labore atqꝫ ſolertia correcte: diuinovt precor. auſpicio incoant̉. Et pͥmo ſuꝑ ꝓloguꝫ dictorum libroꝝ: vbi cōnumeratis taꝫ pͥncipalibus qſtionibus quattuor ſūt ꝙͣ octo illis conexis: duodeciꝫ monet diſſoluit queſtiones. Queſtio pͥma felicit̓ incipitIrca prolo.gum primi libri ſentētiac2rum. Quero pͥmo. Utruꝫſit poſſibile ītellectui viatoris habere notitiā euidētē de veritatibus theo1clogicis. Q. quia euidēs notitia veritatistheologice pōt haberi ſine diſtincta notitia deitatis ſub ꝓpria rōne deitatis. Sꝫ taliseſt impoſſibilis intellectui viatoris: ergo. maior ptꝫ. qꝛ indiſtincta notitia non ſufficit. qꝛ ſiſic: illa ſit nobis poſſibilis ex puris naturalibus. ſequit̉ nos ex puris naturalibus poſſemus habere notitiā euidentē de veritatibꝰtheologicis: quod eſt manifeſte falſū: ergo adeuidentē notitiā veritatis theologice: reqͥritur diſtīcta notitia deitatis. minor ptꝫ: qꝛ notitia ſub ꝓpria rōne deitatis ſit obiectū infiniti btifici ſub rōne btīfici ē beatifica: ſꝫ talis notitia eſt īpoſſibilis ītellectui viatoris:.Scd̓o ſic. ſi ītellectꝰ viatoris haberet notiꝰtiā euidentē de veritatibus theologicis: autille ꝟitates eſſent ſibi ſe note: aut alia ſibinotiora. primo: qꝛ tūc cōgnoſcerēt̉gnitis terminis. tales ꝓpoſitiōes ſūtſe note cognoſcūt̉ ab om̄i app̄hendēti terminos: ita eſſent cuilibet apprehēdenti terminos: naturalit̓ note qd̓ ē manifeſte falſū. Necſcd̓o modo: qꝛ illa notiora aūt eſſent ſimplicit̓notiora: aut tm̄ ſibi. pͥmo: qꝛ nulla ēor illa: deus ē trinus vnꝰ: ſit mediū int̓deū tres ꝑſonas: cui priꝰ poſſit illud p̄dicatūīeſſe. Nec ſcd̓o: qꝛ nihil poſterius pōt ducere ī notitiā euidentē illius pͥoris: deus ē trinus vnꝰ. Tertio ſic. notitia euidēs de ꝟitatibꝰ theologicis ē ꝑfectiſſima poſſibilis haberi de aliqua veritate: ſꝫ talis notitia eſtpoſſibilis viatori de illis veritatibꝰ: qꝛ tūc beatus haberet notitiā ꝑfectiorē de eis ꝙͣ viator: qd̓ eſt falſū. In oppoſitū. potens app̄hendere determinate terminos alicuius ꝓpoſitionis neceſſarie ſe: pōt euidēter cognoſcere illā ꝟitatē: qꝛ ſi ſit pͥma cognoſcit̉ cognitisterminis. ſi pͥma: cognoſcit̉ primā: ſꝫ viator pōt determinate ꝯgnoſcere (ſaltē abſtractiue Iterminos iſtius veritatis: deus ē trinꝰ

et vnus: ergo pōt euidenter cognoſcere illamveritatē: eadē rōne alias ꝟitates theologicas pͥmas. Circa iſtaꝫ. q. pͥmo exponediſunt aliqui termini poſiti ī q̄ſtionē: pͥmo qͥdimportet̉ ītellectu viatoris. Scd̓o quid vocetur noīe notitie euidētis. Tertio qͥd ꝟita theologicā. Quarto ē pͥncipaliter ad q̄ſtio reſpondendū. Circa pͥmū ē ſciendū: ītellectus viatoris ē ille: habet notitiā intuitiuā deitatis ſibi poſſibilē de potentia deiordinata. Per primū excludit̉ ītellectꝰ beato: habēt notitiā ītuitiuā deitatis. ſcd̓ꝫ excludit̉ ītellectꝰ dānatoꝝ: quibꝰ talis notitia ē poſſibilis de potētia dei ordinata: ꝙͣuisſit ſibi poſſibilis de potētia abſoluta Circaſcd̓m ſciendū ſit notitia euidens. dico: notitia euidēs ē notitia alicuiꝰ veri cōplexi ex notitia terminoꝝ incōplexoꝝ mediate vel īmediate nata ſufficienter cauſari. ita ſcꝫ: qn̄ notitia incōplexa aliquoꝝ terminoꝝ: ſiue ſint termini illiꝰ ꝓpoſitiōis: ſiue alteriꝰ: ſiue diuerſa ꝓpoſitionū: ī quocūqꝫ ītellectu habēti talēnotitiā ſufficienter cauſat vel ē nata cauſare:mediate vel īmediate notitiā talis complexi:tūc illud cōplexū euidēter cognoſcit̉. Ex iſtoſequit̉ notitia euidēs ē ī plus ꝙͣ ſciētia ītellectus vel ſapiētia: qꝛ ꝓpoſitio aliquā contingēs pōt euidēter cognoſci: tn̄ talis notitia ē ſciētia: nec ītellectus: nec aliqͥs iſtoꝝ habituū quos pōit ph̓s. vi. ethicoꝝ. Si dicat̉ notitia cōtingētis ꝟitatis nunꝙͣ ſufficiētercauſat̉ ex notitia terminoꝝ īcōplexoꝝ: qꝛ tūcſciret̉ cognitis terminis: om̄etale eſt primūpͥncipiū ſe notū: ſꝫ ph̓m .i. poſterioꝝ. ſꝫ nulla veritas cōtingēs ē ſe nota: ergo. Dicē: ꝓpoſitio per ſe nota ē illa ſcit̉ euidenter ex quacūqꝫ notitia teminoꝝ iſtiꝰ ꝓpoſitionis: ſiue abſtractiua: ſiue ītuitiua. Sꝫ de ꝓpoſitione cōtingēti ē hoc poſſibile: qꝛ aliquanotitia t̓mīoꝝ ſufficit ad cauſādū notitiā euidenteꝫ veritatis cōtingentis .ſ. ītuitiua: ſicutpoſtea patebit. Aliqͣ aūt ſufficit .ſ. abſtractiua. Unde ſi aliqͥs videat ītuitiue ſortē albedinē exiſtentē ī ſorte: pōt euidēter ſcire ſortes eſt albus. Si aūt tm̄ cognoſcit ſortē alhedinē exiſtentē ī ſorte abſtractiue ſicut pōt aliquis ymaginari ī abſentia eoꝝ: non ſciret euidēter ſortes eſſꝫ albus. ideo ē ꝓpoſitō ſe nota. Circa tertiū ſciendū ē: oēs veritates neceſſarie viatori ad eternā btītudineꝫhabēdā: ſunt ꝟitates theologice. hoc pꝫ beatū Augꝭ. xiiij. de trinitate. c. i. ſic dicete. Nonitaqꝫ quicqͥd ſciri pōt ab hoīe ī hūanis rebus:vbi pl̓imū ſuꝑuacue vanitatis et noxie curioſitatis ē: huic ſciētie tribuo: ſꝫ id tm̄ modo. vbi

a

In oppoſitum.

Tertio.

Secundo

Queſtio primaprīcipalis.

Arguitur primo.

E

O

E