abula alphabeticaIn quattuor lib. ſnīari

An concedendū ſit ꝙ pr̄ pͥus origine ſpiret ꝙͣfiliꝰ. ibidē F. Quō pr̄ pͥncipal̓r ſpirat mediate ⁊ immediate ⁊ filius tm̄ immediate. ibidēSpm̄ſanctū dici donū non rōne ſꝫ autoritateſola cōuincit̉. lib. i. diſt. xviij. q. i. BDonū dupl̓r accipit̉. vel ꝓ ꝓducto vi amorisvel ꝓ aliquo libere alicui collato. ibidē DQuo ſpūſſanctus dat̉ patri ⁊ filio ⁊ ecōuerſoet ꝑ hoc impēdit̉ ⁊ rependit̉ ⁊ eſt nexus cōisvtriuſqꝫ ibidem Conſequēter.ItemQuō ſpūſſanctꝰ nō dat̉ niſi rōnabili creatureEt quō dat̉: an in dono tm̄ an in ſe. ibidē EItem in eodē lib. diſt. xiiij. q. ij. CLicet pr̄ nihil recipiat a filio: tn̄ ſpūſſctūs dat̉patri ⁊ filio. dicta diſt. xviij. EetſDonū nō eſt ꝓpͥetas ſpūſſancti ꝓpͥe loquēdo:ſicut nec verbū ꝓpͥetas filij: ſed donū eſt ip̄emet ſpūſſanctꝰ. Dari aūt ⁊ donari nō qͣlit̓cūqꝫ tn̄ acceptū pōt cōcedi ꝓpͥetas ſpūſſancti.ibidē G. Item ẜm quā acceptōem p̄t donūdici ꝓpͥetas ſpūſſancti. ibidē N. Et an̄ pl̓esſint ꝓprietates ꝑſonales in diuinis ꝙͣ tres.ibidē P. Item quō donū vel datuꝫ attribuitur filio. ibidem OSpūſſanctꝰ eſt illa charitas qua aliqͥs ncc̄rioē charꝰ ⁊ acceptꝰ deo: nec ſine eo pōt qͥs opꝰmeritoriū facere. lib. i. diſt. xvij. q. iij. BQuō ſpūſſanctꝰ d̓r amor cū ſit ꝓductꝰ virtuteamoris: et ſit donū. lib. i. diſt. xviij.Diligere ē aliqn̄ eēntiale aliqn̄ notionale. lib.pͥmo. diſt. xxxij. q. ij. B. Quo hec ſit ꝯcedēdapater ⁊ filius diligūt ſe ſpūſctō ⁊ quid ꝑ talēꝓpōnem denotat̉. ibidē continue.Proceſſio quot modis accipit̉ notat̉ lib. pͥmodiſt. xiiij. q. i. B CProceſſio. miſſio. datio. quō diſtinguūt̉. eadēdiſt. q. ij. BEDe ꝟtute ẜmonis nō eſt cōcedendū ꝙ duplexeſt ꝓceſſio ſpūſſancti. Et ad quē intellectuꝫhēat cōcedi. Et ꝙ temꝑalis ꝓceſſio nō dicitquid vnū. eadē diſt. q. i. CAn ꝓceſſio tēꝑalis ſit realis: et an ſit res aliqͣabſoluta vel reſpectiua ⁊ an real̓r differat abeterna. ibidē conſequēter.Hittere cōuenit oībus tribus. Pitti auteꝫſolū duobus ꝓductis. Itē quid ſit quid noīsvtriuſqꝫ Et ꝙ nō dicūt relationes vl̓r oppoſitas. lib. i. diſt. xv. per totam.Miſſio viſibilis quid ſit ⁊ ad quid fiat: et qͥdſignificet. qͣles etiā fuerunt res iſte in qͥbꝰ d̓rꝑſona diuina mitti. Et ꝙ ſolū in tꝑe noue legis facta eſt hͨ miſſio. li. i. di. xvi. ꝑ totamAn relatio temporalis dei ad creaturas ſit realis. recitatur et ꝓbatur opinio ſcoti. libro. i.diſt. xxx. q. v. B

Ꝙ nulle ſunt relationes nō mutue. ibidem CRelatio dei ad creaturas nō eſt relatio rōnisibideꝫ D. Sꝫ quodāmo pōt dici realis. ibi. IQuo deus dicitur tꝑaliter referri ad creaturas. ibidem P ⁊ Q. Creans. conſeruans.puniēs. premiās. dominus ⁊ ſimilia nō dicūtreſpectu rationis. ibidem G1Potētia dei. Creatio dei. Cauſalitas dei.Quid ph̓i ſenſerūt de cauſalitate dei ſatis late diſputatur. li. i. diſ. xlij. per totamNō pōt probari naturali rōe deū īmediate ſeſolo poſſe producere oēm rem producibilemibidem F. Hoc tamē probabiliter tenendūeſt. ⁊ nihilominꝰ deus nō pōt peccare. ibi. GNō pōt probari natural̓r ꝙ deus cauſat cōtingēter ⁊ nō natural̓r. Et ſoluūtur rōnes Thome ⁊ ſcoti ad oppoſitū. li. i. diſ. xliij. q. i. B CTenendū eſt ꝙ deus cōtingēter agit. ibi. HDeus poteſt aliqua facere que nō facit: poteſtetiā producere aīas in infinitū: ⁊ tn̄ ſic ꝓducēdo nunꝙͣ producet infinitas. ibidem NNon valet ꝯn̄a. Aliquid ꝓducitur cōtingent̓ergo prima cauſa agit contingēter. ibidē ONon prius cōuenit deo nō poſſe facere impoſſibile ꝙͣ cōueniat impoſſibili non poſſe fieria deo. Nec affirmatiue prius conuenit deopoſſe facere poſſibile: ꝙͣ conueniat poſſibilipoſſe fieri a deo: ſed ſunt ſimul natura. vt on̄ditur. li. i. diſ. xliij. q. ij. F. Ubi etiam ſoluunt̉rationes in oppoſitum.An deus pōt facere mūdū meliorē iſto: ſpecievel nūero diſtinctū. Et an̄ poſſit facere ſpēꝫmeliorē om̄i ſpecie creata. li. i. diſ. xliiij. ꝑ totāDeus pōt producere effectus eiuſdē ſpēi .ſ. indiuidua in infinitū: ſꝫ tn̄ nō infinituꝫ vel infinitos. ibidē M. Et diſ. xvij. li. i. q. viij. ſPropriū eſſe dei eſt eſſe vbiqꝫ ꝑ potentia: preſentiā ⁊ eēntiā: vt declarātur ſingula mēbra⁊ ꝓbātur ineſſe deo. li. i. diſ. xxxvij. BEſſe vbiqꝫ pōt nature cōpetere: ẜꝫ nō eo modoquo cōpetit deo. ibi. E. Uide plura. Agere.Intellectus dei. Sapiētia. Idea. Sciā.⁊iIntellectus diuinus ⁊ voluntas diuina: licetſint ſimpliciter ijdeꝫ ⁊ nullo modo diſtincti.Et ita quicquid illi rei que eſt intellectus diuinus cōuenit: cōuenit etiā illi rei que eſt voluntas diuina. Tamen aliquid poteſt vere p̄dicari de illo termino intellectus diuinꝰ. qd̓vere negatur de illo termino voluntas diuina: propter diuerſam terminoꝝ ip̄oꝝ conotationē. li. i. diſ. ij. q. i. B BIntellectus diuinus eſt oībus modis diuinaeſſentia: nec plus ab ea diſtinctus ꝙͣ eēntiaab eſſentia. li. i. diſ. ij. q. ij. L. Ubi ponitur ſolutio argumenti in contrarium.

z iiij

Relatio tꝑalis

ProceſſioMiſſio

CharitasDilectio

Oonum

Intellectus dei

Potentia dei

Cauſalitas dei