Iabula alphabeticaIn quattuor lib. ſnīarū

Tabula alphabetUtrum innaſcibilitas ſit ꝓpͥetas cōſtitutiuapr̄is. lib. i. diſt. xxviij. per totum.Pater dicit verbo. lib. i. diſt. xxxij. q. i. DSapiētia ingenita dupl̓r accipit̉ negatiue ⁊poſitiue vt dicit ꝓprietatē ſoli patri conuenientē. ibidem Bet CUtrū pater genuit filiū natura an volūtate.Reprobat̉ opi. thome quo ad multa. lib. i. di.vi. ꝑ totā queſtionē qꝛ vnica eſt.Potētia gn̓andi in patre quid ſit. lib. i. di. vij.q. i. B. et eadē diſt. q. ij. GPaternitas ⁊ gn̓are nō diſtinguunt̉: ſed ſuntoībus modis. idē. lib. i. diſt. xxvij. q. i. CPaternitas ⁊ ſpiratio actio in patre nō dr̄ntreal̓r: ſed formal̓r nō ſunt idē dicēde: ſed ſuntdue relatōes. ibidem Bet CFilius Beneratio.Productio filij in diuinis vere ⁊ ꝓprie eſt generatio. lib. i. diſt. xiij. q. i. Det RQuō gn̄atio paſſiua filij dr̄t a ſpiratōe actiōeEt quō gn̓atio paſſiua et ſpiratio paſſio differant: illa formal̓r iſta real̓r. ibidem.Filius nō eſt de nihilo ſꝫ de ſb̓a pr̄is nō tanꝙͣde materia vel qͣſi materia: ſꝫ tanꝙͣ de aliquoqd̓ eſt ſibi cōſubſtātiale. li. i. di. v. q. ij. ꝑ totā.Ꝙ filius in diuinis nō gn̓at: plus ꝓpter autoritatem ſacre ſcripture tenet̉ ꝙͣ ꝓpter efficaciam rationū. Adducunt̉ tamen ꝑſuaſioneslib. i. diſt. vij. q. iij. GFilius eſt ſapiens ſapīa genita ⁊ etiā ſapiētiaingenita. lib i. diſt. xxxij. q. i. CGeneratio filij ꝓprie nec eſt vniuoca nec eqͥuoca. lib. i. diſt. ix. q. ij. EGn̄atio filij eſt eterna. ⁊ tn̄ pater eſt prior filioorigine. eadē diſtin. q. iij. BꝘ ſolus filius in diuinis eſt verbū in diuinis.Et ꝙ hoc nomen ꝟbum conotat creaturaꝫ: ſꝫhͦ nomē filiꝰ nō. li. i. di. xxvij. q. iij. G G ⁊ h hItem ꝟbum qd̓ eſt filiꝰ naſcit̉ de oībꝰ q̄ ſūt inſcia patris. quō intelligendū eſt. ibidē. Et ineodē libro. diſt. ix. q. iij. SQuo intellectu cōcedit̉ ꝙ actus dicēdi ē actꝰmemorie ⁊ nō voluntatis. Et quo d̓r deus intelligere ꝑ intellectū et nō ꝑ volūtatē. cuꝫ tn̄idē ſit intellectꝰ ⁊ volūtas. Itē ꝙ illa nō eēntconcedēda circūſcripta conotatiōe terminorum qui circūſcribi nō poſſunt ſine noua impoſitione terminorum diſquiritur. lib. i. diſt.ij. q. i. BBet CESpūſſanctus. Spiratio. Dilectio.3Spūſſanctus vere ꝓducit̉ a pr̄e ⁊ filio cuiꝰ pͥncipium elicitiuū eſt abſolutū ſcꝫ eſſentia. Simil̓r et volūtas. qꝛ idē ſunt oībus modis eēntia ⁊ volūtas. Et quō intelligit̉ ꝙ intellectꝰē pͥncipiū elicitiuū filij ⁊ volūtas ſpūſſancti.

In quattuor lib. ſnīarūlibro .i. diſtinctione decima. queſtione. i. IAn concedenduꝫ ſit ꝙ ſpirituſſctūs in aliquopriori cognoſcitur in quo nō ꝓducat̉. ibi. PQuomō cōceditur ꝙ volūtas eſt pͥor ſpūſcto.ibi. recitant̉ opi. Scoti ⁊ alioꝝ ꝙ ſpūſſanctꝰlibere ꝓducitur. ⁊ ꝙ difficultas hmoi magisꝯſiſtit ī ꝟbis ꝙͣ in rebꝰ. iō eas reſoluit auctorad qͥd noīs termīoꝝ. li. i. diſ. x. q. ij. B CD EProprie accipiēdo libertatē: nō al̓r ſpūſſctūslibere producitur ꝙͣ filius. ibidem HSpiratio ſpirituſſctī quō dr̄at a gn̓atione filij⁊ cur ſpiratio nō ſit gn̓atio: cū tn̄ ſit ꝓductioviuentis a viuēte. li. i. diſ. xiij. q. i. GSpiratio paſſiua realiter diſtinguit̉ a gn̓atōetā actiua ꝙͣ paſſiua: ſed ſpiratio actiua ē ead̓real̓r gn̓atōi tā actiue ꝙͣ paſſiue. ibi. L ⁊ MSpūſſanctꝰ procedit a patre ⁊ filio. li. i. diſ. xi..q. i. B ⁊ L. Et diſ. xviij. q. vnica BReprobātur opiniones thome ad cōcluſionēiſtaꝫ adducte. dicta diſ. xi. q. i. B ⁊ C. Sil̓r inſufficiētia rōnuꝫ ſcoti on̄ditur. ibidem F. Etconcluſio al̓r ab auctore ꝑſuadetur. ibideꝫ LSi ſpūſſcūs n̄ ꝓcederꝫ a filio nihilominꝰ diſtīgueret̉ a filio qd̓ ē ꝯͣ thomā. ea. diſ. q. ij. ꝑ totāLicet formal̓r ſequeretur ſpm̄ ſctm̄ nō diſtīguia filio ſi nō ꝓcederet ab eo propt̓ īpoſſibilitatē an̄tis nō tn̄ ſequeretur euidēter. idideꝫ KPater ⁊ filiꝰ ſpirāt ſpm̄ ſctm̄ vna: nō pluribusſpirationibus. li. i. diſ. xij. q. i. ante CConcedendū eſt ꝙ pater ⁊ filiꝰ ſunt vnꝰ ſpirāsvnus ſpirator: vnū principiū ⁊cͣ. ibidem GDifferēter cōceditur ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūsſunt vnū principiū creature: ⁊ ꝙ pat̓ ⁊ filiusſunt vnū principiū ſpūſſancti. ibidem KTā pr̄ ꝙͣ filius ſpirat ꝑ ſe ẜꝫ nō pͥmo: īmo cōſtitutū ex eēntia ⁊ ſpiratione actiua p̄ciſe ꝑ ſe ⁊pͥmo ſpirat. ibidem H. Aliter autē illa verificatur: deus ſpirat: ⁊ illa: deꝰ generat. ibi. QQuō intelligēda ſunt dicta autoꝝ de cōcordivolūtate ⁊ mutua dilectione patris et filij qͣſpirāt ſpm̄ ſctm̄. Et ꝙ illa mutuitas nihil dicit diſtinctū ab eſſentia. voluntate ⁊ ꝑſonislib. i. diſ. xij. q. ij. F GQuare pater ⁊ filius diligendo ſe mutuo producūt ſpinſctm̄. Et filius ⁊ ſpirituſſanctꝰ diligedo ſe mutuo nō producunt aliam ꝑſonā.Similiter nec pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctusſe mutuo diligēdo. ibidem H ⁊ I. Diſſerituretiam de amore impenſo ⁊ repenſo. lib. i. diſ.xviij. q. i. O. Et dicta diſ. xij. q. ij. GPater ⁊ filius: neqꝫ inꝙͣtum vnū neqꝫ inꝙͣtuꝫdiſtincti ẜm rigorē verboꝝ ſpirare ꝯcedūturEt quō ꝯcedit̉ ꝙ ſpirāt īꝙͣtū vnū. ibi. L ⁊ QQuo pater ⁊ filius vniformiter ſpirāt ſpiritūſanctū. li. i. diſ. xij. q. iij. D

Spirituſſanctus

Uerbū in dīnis

Filius