Tabula alphabeticaIn quattuor lib. ſnīari

Diuina eſſentia nō eſt materia vl̓ qͣſi materiafilij. lib. i. diſt. v. q. ij. H. Licet aūt ꝑſona conſtituit̉ ex eēntia ⁊ relatōe: tn̄ eēntia nō eſt potētia ⁊ relatio actꝰ ꝓpͥe eēntie. Eſt tn̄ eēntiafundamentū relatōis. ibideꝫ E F G. Sꝫ anſit concedēdū ꝙ tota eēntia habeat eē ꝓpͥuꝫſibi pͥus origine ꝙͣ ſit in filio. ibidē I. De eod̓latius. li. i. diſt. ix. q. iij. I. cōtinue.Nullū abſolutū in dīnis eſt genitū: ſꝫ tm̄ ꝑſōarelatiua. lib. i. diſt. xxvij. q. iij. BAn hec ſit concedēda. Eſſentia eſt generarelib. i. diſt. xxvij. q. i. EExaminant̉ rōnes ſcotiDei vnitas ⁊c̄.quibꝰ ꝓbat vnū eē deū. lib. i. diſt. ij. q. x. NDei vt pͥmi cōſeruātis vnitas ꝓbat̉ ibideꝫ ODei vnitas n̄ importat aliqͥd reale additu deolib. i. diſt. xxiij. q. 1R. Item vtrū hec. Deus eſtvnus ſit ꝑ ſe pͥmo modo. ibidē MDeū eſſe in p̄dicamēto vtrū repugnet diuineſimplicitati. lib. i. diſt. viij. q. i. ꝑ totāDeus eſt immutabil s. lib. i. diſt. viij. q. vij. pertotā. Quō cōcedēdus eſt numerus in dīniset de termīs nūeralibꝰ vidēdū ē. li. i. di. xxiiij.q. ij. ꝑ totā. Et infra in ꝟbo Spiratio.Deus pͥncipiū. Pater ⁊ filius ſunt vnū pͥncipium ſpūſſancti: vnus ſpirator et vnꝰ ſpirans: et ſil̓es affirmatiue ſunt concedēde. vtoſtendit̉ lib. i. diſt. xij. q. i. G. Itē que res formaliter ſit illud pͥncipiū. Nō eēntia nec ꝑſona: ſꝫ conſtitutū ex eēntia ⁊ ſpiratōe actioneibidē ꝯn̄ter. De negatiuis aūt ſcꝫ ꝙ nō ſuntduo pͥncipia ⁊ hmoi. vide ibidē H ⁊ I. Iteꝫꝙ quātum ad aliqͥd ſimile ē ⁊ ꝙͣtum ad aliqͥddiſſil̓e. pr̄em et filiū eſſe vnū pͥncipiū ſpūſſctīet hos tres eſſe vnum principium creature.Ibideꝫ Ret De pͥncipio ꝓductiuo habet̉infra Productio.¶ De perſonarum equalitate ⁊ ſil̓itudine.Quō ꝑſone ſunt ī ſeinuicē ꝑ circūinſeſſioneꝫvide ſupra Circūinſeſſio. De ꝑſonarū equalitate ⁊ ſil̓itudīe recitat̉ opi. tho. ⁊ ſcoti ꝙͣtūad modū ponēdi. lib. i. diſt. xix. q. i. ꝑ totam.Quō ꝑſone ſūt eqͣles ẜm magnitudinē. ibidēN. Sil̓itudo. eqͣlitas ⁊ idetitas nullam dicunt diuerſitatē in deo niſi diſtinctōem ꝑſonarū ⁊ ꝓpͥetatū. ibidē P. Utrū aūt aliqͣ magnitudo ſit in vna ꝑſona diuina que nō ē inalia. Ibidem UDe ꝑſonarū diuinarū eqͣlitate ẜm potentiā ꝙilla diuerſimode intelligi pōt. li. i. diſ. xx. BQuid dicit potētia ẜm modū loquēdi ſct̄oꝝ ⁊qͥd diſtribuit̉ in dictōe oīpotētia. ibid̓ LNQuid ſit eqͣlitas ī dīnis an̄ abſolutū an reſpectiꝫ. ibi. R. Et ꝙ potētia gn̄andi n̄ ē potētia⁊ tn̄ pr̄eꝫ n̄ poſſe gn̓are arguit īpotētiā. ibi. L

Utrū idētitas: ſil̓itudo: equalitas ſint relationes reales: an rōnis. li. i. diſ. xxxi. per totū.Nō bene dictū eſt relationes oriri aut pullulare ex natura rei aut ex diuina eēntia. ibi. DNon eſt ꝓprie concedēdū ꝙ eqͣlitas eſt in pread filiū: ſꝫ ꝙ pat̓ eſt equalis filio. ibidem NOrdo ⁊ ſigna originis in diuinis.Diuinarū ꝑſonarū ordo ⁊ origo. vide relatio.gQuomodo loquendū ſit de ſignis originis etnature. li. i. diſ. ix. q. iij. per totamIn diuinis nō eſt ordo ꝑfectionis non plus ꝙͣdurationis. li. i. diſ. xxxv. q. iij. I. De hoc videinfra prioritas. Item ꝙ non ſemper eſt ideꝫordo qualit̓cunqꝫ diſtinctoꝝ qͥ eſſet eoꝝ ſi diſtinguerētur realit̓. In prologo. q. ij. GG. Etlib. i. diſ. xxxv. q. iij. NPerfectio attributalis ⁊ Attributū.Perfectio attributalis accipitur vel pro ꝑfectione q̄ eſt realit̓ deus: ⁊ ſic eſt vna tm̄. Uelpro predicabili de deo: ⁊ ſic eſt ſignū ⁊ nō realit̓ eſſentia. lib. i. diſ. ij. q. ij. §Utrū ꝑfectiōes attributales diſtinguātur abeſſentia ⁊ inter ſe. vide opi. ibi. B ⁊ CꝘ perfectiones attributales nullo modo diſtinguātur ab eſſentia ex natura rei. declaratur. li. i. diſ. ij. q. i. NSapiētia infinita nō includit bonitatē infinitā: ſed eſt bonitas infinita. Et ſi eēt diffinibiles haberēt idē quid rei: licet illi cōceptushabeāt diuerſum quid nominis. ibideꝫ ONominū attributaliū: quedā ſunt abſoluta: q̄dā cōnotatiua: quedā affirmatiua: ⁊ quedaꝫnegatiua. li. i. diſ. ij. q. ij. F. Itē attributa nodiſtinguūtur per cōnotata ſic nec generaliter ſigna per ſignificata. ibidem G in medioOmīa attributa vel connotāt aliqua realiterdiſtīcta vl̓ ſūt cōia aliqͥbꝰ real̓r diſtīctꝭ. ibi. HCōꝑatur opi. doctoris opinionibꝰ alioꝝ. ibid̓ante H. De hac re quere infra Perfectio.Pater generans.An concedendū ſit ⁊ ẜm quē intellectū ꝙ pat̓beatificatur in filio. lib. i. diſt. i. q. v. Circa SDe illa. Pater intelligit formalit ītellectu vteſt in ſeip̄o nō vt eſt in filio. ibidem U. ItēPater nō intelligit filio nec eſt ſapiēs ſapīagenita. ibidē. ⁊. li. i. diſ xxxij. q. i. B ⁊ CDe illa. Pater priuſꝙͣ genuit eſt ꝑfecte beatꝰdiſquiritur. li. i. diſ. i. q. v. C ⁊ RQuomodo pater nihil recipit ꝑ productionēfilij. li. diſ. xix. q. ij. DIneptuꝫ eſt dicere ꝙ potētia generādi ꝑtinetad oīpotentiā patris ⁊ nō ad oīpotentiā filijlib. i. diſ. xx. q. i. DAn ⁊ quomō illa cōcedi poteſt. Solus patereſt deus. li. i. diſ. xxi. per totamiij

z lij

Equalitas ⁊ ſimilitudo

Principium

Uuitos dei

Pater

Ordo ⁊ ſigna orignis.

Attribata