dio. dis. In̄ rudit̉ aduer. ⁊ hͦ ruditas. tatꝭ. i.nouitas. vl̓ noua inſtructio. vl̓ idiotatio. iſipiētia. Inuenit̉ etiā rudis. dis. i. ꝟ̓ga p̄toris. qͣ ſerui tacti efficiebant̉ liberi. Ul̓ rudiſerat q̄ dabat̉ emeritꝭ ī ſignū ſue emeritōnisEt ſepe ponit̉ ꝓ libertate. Un̄ GreciſmusUirga rudis. rudis ē incuriꝰ ⁊ ſine laudeEt rudis qn̄qꝫ eſt nouū. qd̓ ſepe reꝑtū eſtRudimētū ti .i. nouū. initiu. noua inſtructō⁊ dr̄ a rudio. dis.Rudiſta. ſte. ꝯ. g. qui vel que rudera de humo eijcitRudꝰ. di. dr̄ a rus. Et rudi dicūt̉ lapides cōtunſi ⁊ rotūdi. ⁊ calce admixti. qͥ ī pauimētfaciēdis ſuꝑfundunt̉. ⁊ dicunt̉ ſic a rure. qͥain terra ponunt̉. ⁊ dicūt̉ ſic a duricia. vt deriuatio ſumat̉ ab vltima lr̄a rudi qͣſi duri.qꝛ duri ſunt. In̄ h̓ ruder vl̓ rudꝰ. hꝰ ruderꝭ.ſtercꝰ brutoꝝ aīaliū. ⁊ cor. pe. gͣtī Rudi etiaꝫduri ſunt ⁊ rotūdi. ⁊ inde dicūt̉ rudera ſtercora brutoꝝ aīaliū. Rudera illa ꝓprie q̄ itafacta ſunt vt rudi. vt ſtercora capraꝝ. aſinorū. ouiū. Rudꝰ vl̓ ruder etiā d̓r om̄ē illd̓ qd̓eijcit̉ ⁊ extrahit̉ de terra effoſſa. Un̄ Beda īexpoſitōe ſuꝑ ꝑabolas Qui theſauros effodit eijcit rudꝰ terreſtre. Et ec̄ ruine maceriarū vel ip̄e macerie rudera dicūt̉. Un̄ Prudentiꝰ ī libro hymnoꝝ. Auꝝ qd̓ ſatis effoſſa gignūt ruderaRuſus. fa. fum .i. rubeꝰ. ⁊ dr̄ a rubeo. In̄ rufatus. a. ū. i. ſanguīe cruētatꝰ Et cōponit̉ cūſub. ⁊ d̓r a ſurruſus. fa. fum. ⁊ ꝓ. rij. Un̄ ī aurora. De vitula rufa victima grata deo. Etſcribit̉ ꝑ vnū f.Ruga. ge. f. g. i. collectio vl̓ plicatio cuiuſſibet rei ī vnū In̄ rugula. le. dimi .i. ꝑua rugaEt rugatꝰ. a. u. i. ꝯͣctꝰ. rugꝭ collectꝰ. et rugoſus. ſa. ſum .i. plenꝰ rugisRugitꝰ. tus. ui. pe. ꝓ. i. clamor leonis. ⁊ dicit̉a rugio. gis.Ruina. ne i. īteritꝰ. caſus. incēdiū. ⁊ d̓r a ruoruis. In̄ ruinoſus. a. ū .i. ruina plenꝰRuma. me. eſt eminēſ ꝑs gutturꝭ. vide infrain rumē. Itē ruma .i. māma vl̓ papilla q̄ ruminat̉ a puero. vide ī rumesNumē. inis. ⁊ hͦ ruma. me. d̓r eminēs ꝑs gutturꝭ ꝓxima gurgulioni. qͣ cibꝰ ⁊ potꝰ deuorat̉. vt ibi ſapor cibi diſcernit̉. Eadē dr̄ frumen ⁊ ructa. Sꝫ frumē vl̓ rūcta ī homineRuma vl̓ rumē ī beſtijs. Un̄ ruminare dicunt̉ aīalia ⁊ ructare hoīes. ⁊ d̓r ſic a ruo. isqꝛ īde cibꝰ ruit ⁊ demittit̉ ī ſtomachū
Rumes. mis. vl̓ ruma. me i. māma vl̓ papilla q̄ ruminat̉ a puero. In̄ hͦ ruminal̓. lis. ideſt. ficꝰ. qꝛ ſub ip̄a rhemū ⁊ Rhomulū lupaaluit. vl̓ qꝛ ſepe ruminat̉ ꝓpt̓ fructū.Numigerulꝰ. la. lū. pe. cor. i. gerēs rumores.Rumor. morꝭ .i. murmur vl̓ qd̓ vulgo d̓r nouū. ⁊ dr̄ a ruo. is. eo ꝙ celerit̓ ruat. In̄ h̓ rumorculꝰ. li. ⁊ rumurculꝰ. li. ambo. dimi.Runcina ponit̉ ꝓ qͣdā dea. Itē runcina. neeſt qͦddā artificiū lignarij gͣcile ⁊ recuruū qͦcauant̉ tabule domꝰ. vt vna alteri ꝯnectat̉De qͦ Iſa. xliiij. Artifex lignariꝰ extēdit norma. formauit illud ī runcina. Et vt qͥdā dicūt ꝓdu. pe. qꝛ ẜm eos deriuat̉ a runco. casqꝛ runcina aufert ⁊ auellit īteriora ligni cauando ip̄m. Uel d̓r runcina a runcone qꝛcurua eſt ad modū rūconis. Un̄ Alexādernequam dic̄. Rūcina rūco lector generarememēto. Itē aliꝰ. Utilis ē rucina fabro. ſꝫrūcina nulli. qꝛ nihil ſigͣt ẜm iſtos dū penl̓.corripit̉. Itē aliꝰ dic̄. Rūco runcinā paritvt medeor medicinā. Alij dicūt ꝙ runcinacor. pe. ꝓ inſtr̄o fabrili. ⁊ eſt pͥmitiuū Un̄ qͥdam. Nil runcina fabro ꝯfert. ſꝫ rucina ml̓tum. Itē vt dic̄ Aug. in. iiij. de ciuitate deiRuncinā dixerūt antiqͥ deā illā q̄ p̄ſidet ſegetibꝰ cū runcant̉ .i. a terra auferunt̉. Namrunco. cas. dr̄ herbas a terra euellere. Etꝓda. pe. ſine opinione Itē inuenit̉ runcinaꝓ quodā aīaliRunco. onis. qͥ herbas euellit. vel inſtr̄m qͦherbe euellunt̉ ⁊ vepres ſecant̉.Rupes. pis. f. g. i. rupta ꝑs mōtis. ⁊ dr̄ a rūpo. pis. eo ꝙ ibi ſit rupta. vel ꝑ ꝯtrariū. qꝛ n̄facile rūpit̉. ⁊ ꝓ. rij.Ruricula. le. ꝯͣ. gͦ pe. cor. i. colens rusRurigena. ne. ꝯ. g. i. ī rure vl̓ ī villa natus.Rus. rurꝭ. i. villa. terra. ager. ⁊ dr̄ a ruo ruisSꝫ rura ꝓprie inculti agri. vt ſilue paſcua.qͣſi rudia. Ager ꝟo qͥ colit̉. In̄ hͦ ruſculū. li.id eſt. ꝑuū rusRuſcus. ci. m. g. qͦddā genꝰ ſpinoſum fruticis. ⁊ d̓r a rus. In̄ ruſculꝰ. li. dimi. Et hincruſcū vl̓ ruſculū. dr̄ qd̓ colligit̉ ⁊ ꝯgregat̉ īmundū in terra. vel ad dandū pullis. l̓ igniIn̄ ruſcoſus. ſa. ſum .i. ſpinoſus. immūdusruſco plenusRuſticꝰ ci. m. g. ⁊ hͦ ruſtica. ce. ⁊ ruſticꝰ. ca. cūadiectiue. p̄t dici a rure .ſ. oꝑariꝰ. quia ī ruremorat̉ ⁊ colit rus. Iteꝝ aūt dr̄ ruſticꝰ. quaſi ruris cuſtos. vel rus colens. etymolo. eſt.Uel ruſticꝰ dr̄ inordinatꝰ ⁊ deformis ī moD 4
D 4