A U
Pyra qn̄ corpꝰ cōpoſituꝫ eſt ⁊ ardet. Funꝰmortui apparatꝰ. Buſtū corpꝰ cōcrematuꝫSepulcrū vbi oſſa ꝯdūt̉ Tumulꝰ ꝯgeſtioterre ī regiōe ſct̄ā. qͥ ⁊ ſine oſſibꝰ p̄t eſſe Monumentū ꝟo eſt cuiuſſibꝫ rei memoria quemonet mentem.Ros. rorꝭ. d̓r a rarꝰ. eo ꝙ ſit rarꝰ ⁊ nō ſpiſſusvt pluuia. Ul̓ droſor dicūt greci. ⁊ īde nosdicimꝰ. ros. rorꝭ. Uel ros d̓r a ruo. is. qͥa abaere ruit ad terrā. In̄ roſcidꝰ. da. dū. i. roreplenꝰ. Et hinc roſcidulꝰ. la. lū. dimi.Roſa. ſe. ē genꝰ florꝭ. ⁊ d̓r a roda greco. quodapud nos roſa d̓r. Ul̓ roſa d̓r a rubeo. bes.eo ꝙ eiꝰ color rubeat. In̄ hͨ roſula. le. ⁊ hͦ rōſella. le. ābo dimi. Et hͦ roſariū. rij. collectioroſaꝝ. vl̓ locꝰ vbi roſe reponūt̉ vl̓ abundātItē a roſa d̓r hͦ roſetū. ti. locus vbi rōſe creſcūt. Et roſaceꝰ. a. ū. ⁊ roſeꝰ. a. ū. In̄ roſeolꝰla. lū. Roſeꝰ d̓r a colore. Roſaceꝰ ex materiaRoſeū rubor fac̄. Roſacen ex materia. Etita color roſeꝰ erit. Roſacea coronaRoſata. te. q̄dā veſtis. quā greci pheniceamvocāt. nos coccinūRoſella. le. di. i. ꝑua roſa.Roſoriꝰ. ria. riū .i. corroſoriꝰ vl̓ rep̄hēſoriꝰ. etd̓r a roſor. oris. Et hoc roſoriū rij. locus vbialiqͥd rodit̉Roſtrū. ſtri. n. gͦ. d̓r os auiū. Et gr̄a ſil̓itudi.nis d̓r nauiū. Et roſtꝝ d̓r etiā foꝝ vbi tractabāt̉ cauſe rome. qꝛ deuictꝭ antonio ⁊ cleopatra Auguſtꝰ de roſtrꝭ nauiū illoꝝ fec̄ fieri ſedes ī foro cauſaꝝ In̄ hͦ roſtellū. li. dimi.Et cōponit̉ hͦ proſtrū .i. roſtrū. qꝛ ī anteriori ꝑte eſt. Itē a roſtꝝ d̓r roſtratꝰ. a. ū i. roſtroarmatus.Rota. te. d̓r a ruo. is. eo ꝙ ruat. In hͦ rotulale. dimi. A qͦ hͦ rōtella. le. aliud dimi. Et hicrotulꝰ. li. Et hͦ rotula. le. d̓r illud rotudū decharta aliqͣ. Itē a rota d̓r roto. as. In̄ hͦ rōtabulū. li. i. furca. vl̓ illud lignuꝫ cū qͦ ignismouet̉ in fornace gr̄a coquēdi. ⁊ d̓r ſic quiarotat ⁊ ꝓruit ignē furni gr̄a coq̄ndi. vl̓ ſtercora gr̄a purgādiF ante URuber. bra. brū i. rubeꝰ. In̄ ruberculꝰ. la. lū⁊ rubellꝰ. la. lū. ambo dimi .i. aliquātulū rubeus. Et hͦ rubellū. li. ſubſtantiuū. genꝰ ruberrimi vini.Rubeta. te i. rana in rubis manēs. ⁊ d̓r a rubus. Un̄ Iuuenalis. Porrectura viro miſcet ſitiēte rubeta. Sꝫ hͦ rubetū. ti. d̓r locujs
vbi rubi creſcūtRubia. bie. f. g. q̄dā herba. ⁊ d̓r a rubeo. beeeo ꝙ radix eiꝰ ſit rubea. vn̄ ⁊ colorare lanaſphibet̉. In̄ rubiatꝰ. a. ū i. rubia tinctꝰRubicūdus. da. dū. i. ſil̓is rubenti. vel rubeus. Inde rubicūdulꝰ. la. lū. i. aliquantuluꝫrubeusRubigo. inis. f. g. eſt viciū ferri ⁊ ſegetū. ⁊ d̓ra rodo. dis. qͣſi rodigo. eo ꝙ rodat. vel a rubeo. bes. qꝛ fac̄ aliqͥd rubere. In̄ rubigineꝰ.nea. neū. .i. de rubigīe exn̄s Et rubiginoſusſa. ſum .i. rubigine plenꝰRubiliana. ne. f. g. d̓r vitꝭ vl̓ vua. dicta a rubeo. bes. qꝛ eiꝰ materia rubetRubos. indecli. qͦddā oppidū ex abūdantiaruboꝝ dictū. In̄ rubeꝰ. bea. beū. nomē patrium. pͥma ꝓductaRubeꝰ. bea. beū. etiā p̄t deriuari a rubeo. es.⁊ idē eſt qd̓ rubicūdusRubrica. ce. f. g. regula vl̓ filū rubeo tinctuꝫqͦ aliqͥd dirigit̉. ⁊ dr̄ a ruber. bra. brū. Et rubrica. ce. ip̄a tinctio. vl̓ terra illa rubra. l̓ qd̓qd̓ fit de illa tinctura. Un̄ Perſiꝰ. Nō cecꝰac in oculo rubrica dirigat vnoRubrica etiā d̓r qͥdā color rubeꝰ. Un̄ Iſid̓.etymo. xix. Rubrica vocata. eo ꝙ ſit rubra.⁊ ſanguineo ꝓxima. hͨ locꝭ pl̓imis gignit̉. ſedoptima ponto. vn̄ ⁊ pontica d̓rRubꝰ. bi. i. g. ē genꝰ ligni ſpinoſi. de qͦ dicitIſi. ety. xvij. Rubū latini appellāt eo ꝙ fructus vl̓ virgula eiꝰ rubeat. Hec arbor grecis morꝰ d̓r. In̄ hͦ rubetū. ti. locꝰ vbi creſcitrubꝰ. Un̄ dic̄ Quid̓. j. meta. d̓ pͥmitiuis hoībus. Cōtentiqꝫ cibis nullo cogēte creatisArboreos fetꝰ montanaqꝫ fraga legebant.Cornaqꝫ ⁊ ī durꝭ herētia mora rubetꝭRuceꝰ. cea. ceū .i. ſordidꝰ. ⁊ d̓r arus.Ructa. cte. eſt eminēs ꝑs gutturis. vide infra in rumē. In̄ rūctꝰ. us. ui. eſt cū ſapor cibi ad rume reducit̉. In̄ ructim aduer. ⁊ ructatim ⁊ ructant̓. ⁊ ructuoſus. ſa .i. plenꝰ ructibꝰ. In̄ hͨ ructuoſitas. tatꝭ.Rudens. tꝭ. d̓r chorda rudis. Un̄ dic̄ Iſid̓.etymo. xix. Rudētes ſunt funes qͥbꝰ velumſurſum trahit̉. ⁊ dicūt̉ ſic ex nimio ſtridorequē faciūt. Unde. ij. Pe. ij. d̓r. Sꝫ rudētibꝰinferni detractos in tartarū tradidit cruciandos.Ruditꝰ. us. ui. clamor aſini vel alteriꝰ aīmal̓⁊ d̓r a rudio. disRudis. dis. ꝯͣ. t. ⁊ hͦ de .i. nouꝰ indoctus. velnouit̉ inſtructꝰ. qͥ qͣi adhuc rudit. ⁊ d̓r a ru-