omniū ſanctoꝝ

lxxvi

tentia humana niſi ratio qua ſolapreſtātior eſt homo ceteris animalibus. Obiectum preterea optimumquale aliud aſſignabitur qͣm ipſedeus glorioſus. cuius ratio capaxeſt. et quo nihil maius a ratione poteſt intelligi. Quare manifeſtuꝫ eſtqͣꝫeleuate Ariſto teles beatitudineꝫhominis eſſe probauit contemplationem prime cauſe. Conformiter adillud Auguſtini dictuꝫ. Uiſio eſt tota merces. fundatū videlicet in verbo xp̄i. Hec eſt vita eterna vt cognoſcant te verum deum ⁊cͣ. Intelligimus vero contemplationem nonnudam cogitationem de deo ſedcognitioneꝫ cum amore. Alioquinſi dilectionem a cognitione ſeparaueris. non iam ibi contemplatio tādicenda eſt qͣꝫ curioſa quedam inueſtigatio aut cogitatio vaga fructū carens atqꝫ ſenſu. quales habuerūt quos inculpat apoſtolus cognouiſſe deum et eum non ſicut deūglorificaſſe ꝓpterea euanuiſſe in cōgitationibus ſuis. Ecce vanitatemcogitationum ſi glorificatio ſecludatur. et datos fuiſſe in reprobumſenſum. quales multos flemus noſtris temporibus. Porro. locutiones ceteroruꝫ ph̓oꝝ quanqͣꝫ diuerſo calle verborū incederent. in eandem iudicio meo ſententie finem cōueniunt Nam bonū ſeparatū quodplato poſuit. cuius adeptione beati dicimur et ſumꝰ. nihil aliud a deopoteſt intelligi qd̓ adipiſcimr̄ cogitando et amando hic in enigmateet inchoatiōe quādam imperfecta.

tandem facie ad facieꝫ plenitudineconſummata. Rurſus ſi ſtoicoꝝ etachademicoꝝ et epicuri prenominati poſitione reſoluamus inueniemus ꝙ nulla virtus eſt. nulla honeſtas ſpecioſior. nulla vita plus conſentanea nature atqꝫ rationi. ſꝫ necaliqua operatio voluptuoſior eſt.aūt ſi verbū voluptatis nimis molle iudicatur nulla delectabilior ꝙͣſit operatio optime potentie hominis. coniungens eam cum optimo.obiecto ſuo quod eſt deus. hoc vero fit dum ip̄m ratio cognoſcit etcognoſcēs amat. et in cognito amato qꝫ tanqͣꝫ in fine ſuo ⁊ centro quietatur. Ecce habetis omnem de beatitudīe philoſophica ꝑſcrutatōeꝫque ſuper vno cardine voluitur etvnitur ad cuius notitiā xp̄iana religio compendioſa fidei traditioneducit qd̓ effice̓ philoſophica diſputatio vix longo circuitu qͣſi palpādo et innitendo valuit. nec perfectetamen valuit nec ſtabiliter nec ſincere Hinc preclariſſime dictum eſt abapl̓o ꝙ quia mundꝰ in dei ſapiētiadeum non cognouit ſupple cognitione que per dilectionem operatur.Et intelligite ꝙ hic apoſtolus ẜmdiſcipulum eius dionyſium philoſophiam appellat dei ſapientia imoet reuelatione. Deus inquit reuelauit eis. Placuit ei per ſtultitiā predicationis. hoc eſt per compendiūcredulitatis ſaluos facere credentes. Non ꝙ philoſophia inutilisaut falſa ſit. qͥppe q̄ eſt dei ſapīa etreuelatio. non ꝙ vere religioni ad-

K

A