Sermo factus in ſolennitate

uerſa. non ꝙ in articulo quocunqꝫcontraria ſicut velle demōſtrare ꝓpoſitum ē. ſed quia homines bonodono male et temerarie vſi ſunt etalia ratione. vt ad felicitatis beatitudinem ſine rationatione ſine fluitatione ip̄os etiaꝫ ſimplices ⁊ idiotas venire licēt fidei pede fulcitosDeniqꝫ ne gloriaret̉ ante deū ſtulta preſumptio om̄is carnis. His ꝓprimo fundamento poſitis et viuavēitatis calce āglutinatis. quadrūplici etiam conſideratōne inſtar qͣttuor laterum. ſupere dificare fas habemus ¶ Prima cōſideratio Quiadei cognitō perfecta nequit haberiper ſenſus ſolos. alioquin bruta eſſent dei capacia. ſi noſtre beatitudinis eſſe volumꝰ participes. vt a ſenſibilibus ad ſpiritualia ꝯuertemurneceſſe eſt Iſtud eſt inter Platōnisdogmata precipuū. auertendū eſſeſcilicet a ſenſibus faciem noſtre mētis. Omnia niſi ad ſenſum referre/ ēproprium pecoris. et certiſſimuꝫ veritati inueniende affert detrimentūHuius ſentētie pluries meminit Ticero. Et Augꝭ. ex ea pulcerrimum ilud volumen de vera religione ꝯtexuit. Animam itaqꝫ noſtram intellexerunt ph̓i factam eſſe velut in orizonte duoruꝫ mundoꝝ ſpiritualiset corporalis. cuius facies duꝫ adcorporalia ꝯuertit̉ fit quodammodo craſſior nubilior et hebetior adintuendū celeſtia. et depͥmit terrenainhabitatio ſenſū multa cogitantēinquit vnus ex. ph̓is hebreorū. cuiconformia eſt ſermo poete. vi. Ene

idos. Terreneqꝫ hebetāt artus moribundāqꝫ membra. Poeticū etiaminuolumētū de hauſtu lethei fluminis ad hoc tendit ¶ Scd̓a confideratio. Preſuppoſita rationis agrauatione per peccatum. auerſio a ſenſibilibus ad ſpiritualia cogitandāfieri nequit abſqꝫ luctu ſeu triſticia.Haud magna in hoc loco rationātione opus exiſtit. vbi quotidianāexperientia plus qͣꝫ ſatis eſt hāc eloquitur veritateꝫ. Quippe mortificatio ſenſualitatis. pugna vitioꝝ virtutum victoria. fugere voluptates.triſtitias equanimiter perpeti. et ſimilia humane militie ſtipendia. nōne luctum ſuū ſaltem ab initio ſecuferunt. Ferunt vtiqꝫ. Attamen ſineiſtis nunqͣꝫ ad ſyncerū et puriſſimūveritatis prime lumen ſcanderemꝰnunqͣꝫ ſurſum raperemur. et illic rapti ſtaremus nec reſpōderemus veraciter hortanti eccleſie ſurſum corda habemus ad dominū Quandoet qualiter obſecro forti cōtritioneleuaremus nos ſuper nos. dum iniquitas ſuper talentū plumbi ſedēsnos in ima depͥmit. inſtar poete more ſiſiphi dum cōquerimur cū ꝓpheta. Quoniam iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meum ⁊cͣ. Dū poſtremo multitudine noxiorum deſideriorum et volitantium cogitationum inſtabilitate acies noſtre mentis vndiqꝫ confunditur impedituret turbatur? Et hanc Ariſtꝭ. quanqͣꝫſue originis ignarꝰ notauit vbi dixit aliqͥd eſſe in nobis quod aduerſatur rationi. ꝓpterea tractaturꝰ de