Sermo factus M ſolennitate

termini principales btītudo. luctꝰconſolatio tripertita erit ſermonisnoſtri fabrica. quia ſuper quēlibetex terminis edificiuꝫ noſtre ratiocinationis fundabit̉ et excreſcet. Dicemꝰ quoqꝫ breuiꝰ qͣꝫ tanta res expoſtulat. quoniaꝫ in ſcholaſtico exercitio et in verbo ad populū latiori ſermone ſuper hoc deo ꝓpiciantetractabimꝰ. ¶ Primā exorſurus fabricaꝫ in hoc nomine beatitudo recogito ꝙ om̄es qui de beatitudinehominis ph̓ica ratione perſcrutatiſunt. conſtituerunt eam in contēplatione prime cauſe. ſicut peripatēticeſchole inſtitutor ariſtoteles docuitpͥmo et. x. eth̓. Aut poſuerūt eam invirtute vel bono honeſto et in viuēdo ꝯſentanee rationi et nature. Inqua ſententia ſchola ſtoicoꝝ ⁊ quorundaꝫ achademicoꝝ concordatAut deinceps collocauerunt eā inadeptione boni vniuerſalis ſeparāti. quemadmodū Plato ſui qꝫ ſectatores. Aut poſtremo dixerūt beatitudinē hominis eſſe animi voluptatem ſeu tranquillā pacem. cuius fuiſſe videt̉ Epicurus ille. cuius Seneca crebre cū ſūma veneratione meminit in epiſtolis Naꝫ Epicurus alter quiſquis ille fuit. ⁊ Ariſtippus ⁊Sardinapalus ⁊ ſordidus Machometus qui ī corporeis voluptatibhumanā beatitudinē detrudere conati ſunt Ipſi certe non ph̓i nec int̓ph̓os annumerandi ſunt. ſed porcivocandi ſunt. quia beatitudineꝫ nōhominis ſed pecoris deſcripſeruntIlli ſimiliter a ph̓ica ratōne procul

abſcedunt et ab eadem validiſſimeconfutant̉. qui diuicias. qui potentiam. qui gloriam. qui ſcientiam. etvniuerſalit̓ bonū aliquod tale fortuitum fragile et cāducum hominipro beatitudine ſtatuerunt Quippehis omnibus ad votuꝫ fluentibusreperire eſt huiuſmodi homineꝫ nōdicā non beatum. ſed plane nequiſſimū et ſupra beluinā ſeueritatē. velferitatem nocendi malignitate peruerſum. Deniqꝫ hec omnia fortunebona etſi decorem ⁊ ornatuꝫ quendam extrinſecū felicitatis humanepreſentare ⁊ ꝑficere dicant̉ ab Ariſtotꝭ. ipſa tn̄ ad componendū veriet intrinſecuꝫ hominis bonū nullatenus exigunt̉. Notauit hoc ille quiex incēdio vrbis fugiēs / omnia ſusſecum ferre dixit. Hec igit̉ in ſūmaeſt ph̓antium de hominis beatitudine quedam partita traditio. Incontemplatione prime cauſe. in honeſto vel virtute. in bono ſeparato.In animi voluptate ſeu conſolatione. quarū apparens varietas ſi nōme fallit iudiciū in vna connectiturcum cōceptione ſeu dignitate perſe nota quam Ariſtoteles lucidiusexpoſuit ꝙ beatitudo hominis ſitaeſt in cōiunctione optime potentiehumane cum optimo obiecto ſuo.Uirtus. em̄ rei cuiuſlibet et ſua quedam beatitudo vt penes ſummumquod in ea eſt quantificetur neceſſeeſt quemadmodum beatitudo oculi eſſet eius coniunctio cum ſummepulcro ſibi proportionabiliter oblato. At nota qualis ē optima po-