Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
LXXVr
Einzelbild herunterladen
 

omniū ſanctoꝝ

lxxv

tus ferrea ſunt omnia. Ip̄i hasbeatitudines auribus recipiūt animaꝫ intrinſecus ſurdā habent. autita pro egritudine peccatorum miſerabiliter conturbatam dicuntopere etſi non forſan ore: Durꝰ eſthic ſermo et quis poteſt eum audire. Nempe ſapiētia terrena diuitijsinhiat. Propterea non beatos ſedinfeliciſſimos plane pauperes predicat. Sapientia diabolica eſt ſuꝑbia indignans et auſtera. Ip̄a beatos mites quomodo iudicaret etnon potius viles et abiectos; Sapientia animalis tota illecebris vacat. ducit in bonis dies ſuos. cuiusvox eſt ſapientie. ij. Exiguum et cuꝫtedio eſt tempus vite noſtre. Talibus obſecro quando perſuaſumeſſet eos beatos eſſe qui lugent etnon miſerabiliores omnibus homnibus. Quāobrem iſtud perditumet cecum genus xp̄ianoꝝ. xp̄ianorum nomine. non xp̄ianorum cōuerſatione relinquamus tanqͣꝫ indiſciplinabiles et imꝑſuaſibiles ad hācclauſam eis diuinam lectioneꝫ. Geati qui lugent. ⁊cͣ Supereſt ad exemplum aliud genus hominū quiſunt idiote vt primi ſed luminibustam ingenij qͣꝫ conſcientie eruditionis ſcientifice colluſtrantur. Qui etſi nondum guſtauerunt donum huius beatitudinis velut illi ſimplicesde ſecundo ordine. attamen eorumvita aliena eſt ab his vitijs. quibꝰobſtinate corruptos mox eſſe diximus illos de tertio ordine. Eredūtinſuper vt tandem intelligant. hoc

eſt. preſuppoſita religione philoſophantur. quoniam perſuaſum habent niſi credideritis non intelligetis. Quod notauit Plato dum aitin Thimeo. Sumendum eſſe compendiū ex credulitate. Iſtos talesqualium magnus eſt hic numerusnunc alloquendos eſſe decreuimusquibus non ſolam dicentis auctoritatem que tamen abunde ſatis eſſet ſed rōnem certam philoſophicam afferre confidimus per quamiam non ſolum credant ſed etiā intelligant huius mirande ſublimisqꝫ doctrine veritatem. Beati quilugent ⁊cͣ. Hoc faciemus ſi quidempermiſerit deus ad Ciceronis imitationem in paradoxis. minori certe eloquēria ſed pari veritate et vnde glorior in domino maiori fide.Faciemus inquam tum ad conſolationem noſtram quātinus fidesin intelligentiaꝫ migrans lucidiusemicet. tum ad concludendum linguam magniloquam eorum qui ſedici philoſophos volunt nec ſunt.quoniam dum a religione putantſecernere ph̓iam vtrunqꝫ perdunt. verbū diuine noſtre fidei ꝯmunibus verborum panniculis inuolutum vel faſtidiunt ob ſimplicitatēꝫſicut. eis videtur ruſticam ei anilemvt que lugere vel flere iubeat vl̓ deopinabili fallacitate crimināturcapientes. quo pacto ex luctu ſuumgignat̉ contrarium quod eſt cōſolatio. nec perinde concipiunt. beatos et conſolatos eſſe lugentes. Etquoniā tres collati ſūt in themate

h