Sermo in cena dn̄i

¶ Sequitur icem ſermoeiuſdem factꝰ in cena dn̄i ꝓ humilitate valde notabilis.Deo exiuit et ad deum vaLdit. Originalit̓ Ioh̓is. xiij.et in euangelio pn̄tialit̓ recitato. Nos et mei ſimiles qui a deoexiuimꝰ ꝑ peccatū lōge nimis. quialonge a pcc̄oribꝰ ſalus. vadamusnūc rurſus ad eū ꝑ or̄onis et pie inuocationis greſſū. mox aderit. qͥaꝓpe eſt dn̄s om̄ibꝰ inuocātibꝰ eū inveritate. Cuiꝰ orōnis nr̄e mediatricē te cōſtituemiꝰ o virgo beata. virgo deo iunctiſſima ad quā deꝰ venit. et a qua ẜm corpꝰ exiuit Te nūcob hoc ſalutantes et dicentes Auemaria. A deo exiuit et ad deum vadit. ſcribit̉ vt ſupͣ. Alta verboꝝ ꝓfunditas. alta nimiꝝ et qͦs cognoſcet eā. Sed ita loqui decebat conſciū ſecretoꝝ dei. Hic taꝫ ſublimisvolatꝰ grandi aquile ſpūali homini videbat̉. cui ex ſentētia dice̓ faserat illud ph̓ie apud Goetiū li. iiij.metro pͥmo. Sūt etem̄ penne volucris mihi que celſa ꝯſcendant poliquas ſibi cū velox mēs induit peroſa terras deſpicit ⁊cͣ Mihi vero qͥdni ſtupor mentis et digna admiratio debebat̉ ad hanc ſcīaꝫ q̄ mirahilis facta ex me eſt ꝯfortata eſt etnō potero ad eā. Quid niſi venerahundū quoddā ſilentiū ꝯgruebat;Cōgruebat vtiqꝫ ſilētiū potius qͣꝫelato ſermone de diuinis obſtreꝑe

de humilitate vijqͣꝫ ſordidis pedibꝰ affectionū. manibusqꝫ oꝑationū me ſanctuariū verboꝝ dei temerariū introire Sꝫ officij mei debitum ip̄i vos ſcitis ſed etfi equēs deuotōis vr̄e ꝯuentꝰ ⁊ preſtolatō quippiā vel imꝑfecte balbutire ꝯpellit. a deo inquit euāgeliſtaexiuit. Miror ſi nō ꝓtinꝰ ad hoc ꝟbū miramini. De quo nemꝑe alioiſtud dicit̉. A deo exiuit qͣꝫ de ꝟ̓boqd̓ eternaliter eſt apud patrē. qm̄in pͥncipio erat verbū ⁊ verbū eratapud deuꝫ. et deus erat verbum.Si eternaliter apud deum qualitera deo exiuit. qūo eternaliter apuddeū; Sed dices exitꝰ iſte ꝟbi a deoeſt ip̄a filij generatō. verū eſt ſi eſt filij generatio ſicut eſſe ꝯfitemur Uides ꝙ iſte exitus ꝓrſus eſt ineffabilis. De eo quippe ſcriptū eſt. Generationē eius quis enarrabit Iſa.liij. cā. Propterea cur conaret̉ eloqui qd̓ enarrari nō pōt. nō eſſꝫ illd̓ſobrie ſaꝑe. Quid ſiqͥs loquat̉ noniā hōim ſed angeloꝝ linguis quopacto effari ſufficiet deū a deo exire nō localiter nō dimenſionaliter.nō diuerſificate ſubſtantie neqꝫ durationis varietate ſꝫ perſonali tm̄diſtinctōe. Qui ⁊ egredi d̓r ad deūdū ſuū repēdēs amorē pr̄i ſpirat ⁊qͦdāmō donat ſpm̄ ſc̄m donū p̄ſtātiſſimū ⁊ vtriuſqꝫ nexū. Sꝫ fileamꝰinteriꝫ de ſecretis his celeſtibꝰ ⁊ ꝑſcrutatiorē inueſtigatōnē huiꝰ d̓iniexitꝰ ⁊ regreſſꝰ ad intra nos vl̓ adſcholaꝫ vel ad celebritatem beatiſſime trinitatis remittamus. Illic magis diſcere eſt qūo filius egreditur