Sermoin cena

a patre vt imago pulcerrima a pulcerrimo vt verbū ſententioſiſſimuꝫvt ars omniū fecūdiſſima. vt exemplar diſtinctiſſimū. vt idea ⁊ formaq̄daꝫ omniū capaciſſima et actualiſſima et potentiſſima. Sic igit̉ exiuit xp̄s a deo eternaliter ꝓductiueet ad deū vadit ſpiratiua dilectiōeAmpliꝰ vero ꝯſiderationi nr̄e aliꝰobijcit̉ xp̄i a d̓o exitꝰ aliꝰ qͦꝫ ſui adeū regreſſus. nō qͥdeꝫ intrinſecꝰ ꝑſonaliter vt pͥus ſed denōiatiōe quadaꝫ extrinſeca. et idiomatū mutuaꝯmunicatione quā operata eſt humanitatis aſſumptio. Et quid ē precor hoc modo xp̄m a deo egrediniſi eundē in hoc calamitoſo vallislachrymaꝝ exilio dignanter incarnatū. ꝯmorari. affligi. crutiæi? Nihilquippe longinqͥus a deo poterat excogitare mens humana qͣꝫ impaſſibilem ad paſſionē egredi. inuiſibilevideri. immortalem q̄qꝫ eſſe participē mortis Aſt xp̄m regredi ad deūeſt ip̄m a mortuis reſurgere. Iā nōmorit̉ qm̄ mors ei vltra nō dn̄abit̉ad Rho. vi. qn̄ in patria et ciuitateet regno pr̄is in celeſtibꝰ ad dexterā ſua ſedet in eternū. cū om̄ia ſubiecit ei deꝰ ad hebre. ij. Hic eſt veriuſtitie ſol qui oritur in natiuitate.occidit in paſſione et ad locū ſuumreuertit̉ in glorioſa aſcenſione. Eccleſiaſtes pͥmo. Et qꝛ habent ꝓprias ſolennitates hec myſteria ſuosqꝫ ſermones. tantundē dictū ſit hicqūo xp̄s a deo exiuit ꝑ incarnationē et ad deū vadit. Demū reꝑibilis eſt exitus ꝑ glorificationē qͥdeꝫ

tertius xp̄i a deo ẜm aīaꝫ que communis eſt omnibus creaturis. Dicit itaqꝫ diuinus theologus Iohānes Quod factū eſt in d̓o vita eratUita erat non quidē per identitatem realem et eſſentialem rei factead factorem vt manichei blaſphemant dicentes animā eſſe partema deo deciſam per actionem principis tenebraꝝ. Sed vitā erat ꝑ idēalem et viuificā exemplareꝫ ſcū aīchetipam cognitionem et virtuteꝫproducendi efficaciſſimā longe excellentius. longe ineffabilius qͣꝫ inip̄a mēte artificis domus fabricāda vel imago pingenda exiſtat etſuo modo viuat Quid vero ſint huiuſmodi idee. et qualis ſit carum diſtinctio non eſt hic diſputandi locMulte doctoꝝ traditiones in vnāveritatem ſi bene capiant̉ reducibiles ſuꝑ prima ſententiaꝝ diſtinctōne habētur. Ab hoc igitur eſſe ideali illud recte perhibet̉ egredi quicqͥd fit extrinſecus in eē ſuo reali. regredi aut non niſi creature ratōnali ꝓprie datū eſt. quanqͣꝫ velit Boetiꝰ oīa in ſuū regrēdi principiū. velut ſi flumina vn̄ exeunt reuertant̉.Ecc̄iaſtes. j. Et qn̄ hoc; qn̄ repetūtꝓprios q̄qꝫ recurſus. reditu qꝫ ſuoſingula gaudēt. Nec manet vlli traditꝰ ordo niſi ꝙ fini iūxēit ortū. ſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē li. iij. Metro..ij. Hoc fit dū motꝰ inditos natureſue cuſtodiūt. dūqꝫ vices indultasperagūt agendo patiendo monenoo qꝫ. Atuero quantum tibi eſtcreationis egreſſus excellentior