Sermo de vitaclericorum
mā ſed res et oꝑa et officia ꝑ nōiadeſignata q̄rit et implet. nō ad ſuāſed ad dei laudē magnificentiaꝫ etgloriā: ¶ Sequūtur octo ve Te pͥmū eſt claudere viā celi ꝑuerſis moribꝰ et exemplis. hoc fit dū imperitiet ſimplices ex ppl̓o arguūt ſibi lice̓ea q̄ vident pr̄es et paſtores ſuosfacientes Scd̓m ve ſub p̄textu longrꝝ orationū viduas et ſimpliciores ſpoliare. a quo ve nō immunesſūt hi qͥ obitꝰ et ſeruitia multa in eccleſia pollicent̉. et ea vel nō exoluūtvel imꝑfecte ac negligent̓ exoluuntTertiū ve traduci pōt appropriatead eccleſiaſticos q̄rentes ꝓmotiōꝫalicuiꝰ ad ſtatū eccleſiaſticū. vel cōtra eos qui affectu carnali vel aliofaciūt eū ꝑuerſis exemplis et moribus duplo filiū gehenne qͣꝫ futurerat in ſtatu ſeculari. Quartū ve cōtra malos interp̄tes xp̄i. ⁊ ſpecialit̓iuramētoꝝ et votoꝝ in quibꝰ fallūtur et fallūt ex ſacerdotū ordine inꝯfeſſionibꝰ audiendis. Quintū veꝯtra eos qͥ decias vſqꝫ ad minimūeſſe ſoluēdas decreuerūt. et grauiora ip̄i derelinquūt. iudiciū ſcilꝫ miſericordiā et fidē. ſicut apud quoſdāin ecc̄ia plꝰ puniret̉ trāſgreſſio vniꝰcerimonie et traditiōis humane qͣꝫblaſphemia in deū aut ſuoꝝ p̄uaricatio mādatoꝝ Sextū ve mūdarediligent̓ id qd̓ foris ē in vaſis qͥbdeo miniſtrat̉ vt eſt calix. et ꝯſcīamdimitte̓ rapinis ⁊ immūdicia pleniſimā. vt faciunt qͥ in ꝯſcīa pcc̄i mortalis et in ꝯtinuo ꝓpoſito non relin
quēdi pcc̄a ſua neqꝫ occaſiōes peccatoꝝ miniſtrare p̄ſumūt. Septimve ꝯtra hypocriſim eoꝝ qͥ ſanctitatē fingūt extrinſecis ſignis. intꝰ ātpleni ſūt hypocriſi et iniqͥtate. ꝯꝑati merito ſepulcris dealbatis. Ꝙ ſiculpant̉ hi qͥ mali ſūt quo vituꝑiodigni vident̉ qui pcc̄a ſua predicātgloriātes cū malefecerint et exultātes in rebꝰ peſſimis in ꝑniciē et cōtagionē et ſcādala certa puſilloꝝ;Tuidā in ꝓperiū dixit aliꝰ. Abi hypocrita. Cui acuta mordacitate rn̄dit iniuriatꝰ. Tu talis es vt nec hypocrita dici poſſis Ita palam et inpublico ꝑuerſus es vt nullus fictioni locꝰ relictꝰ ſit. Octauū ve eſt q̄ ſāctis reuerētes eſſe vident̉. colenteseoꝝ ſepulcra memorias atqꝫ reliqͥas. ip̄i tn̄ eos nequaqͣꝫ imitant̉ ī ſāctitate. imo pn̄tibꝰ inimicant̉ et infidiant̉ qͥ ſanctoꝝ vitaꝫ atqꝫ moresq̄ſierint imitari. Ad q̄ oīa ve ſubiūgit̉ horrenda cōcluſio. Ecce relinq̄tur vobis domꝰ vr̄a deſerta. Domus hec domꝰ erat ſynagoge cuiſuccedit domꝰ ecc̄ie quā iā pene deſertioni vicinā intuemur vt olim ſynagogaꝫ. Auertat hoc piꝰ eccleſieſponſus Ih̓s xp̄s. Auertet āt ſi fuerimꝰ penitētes. ſi nos benigne intuitus fuerit et cōuertet ad ſe. et tādēreponet in firmiſſimo habitaculoſuo. ad qd̓ nos ꝑducere dignet̉ qͦſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculoꝝ.AmenExplicit