clericorum

vi

⁊ inducit tanqͣꝫ ad primum antidotum et mediū pro portū ſalutis attingendo Scio tn̄ nonnullos hincinde poſſe inquietari a ſcrupulis etqueſtionibꝰ pluribꝰ ſuꝑ caſibꝰ reſeruatis et ſuꝑ ptāte clauiū et alijs ꝑplexitatū nodis quibꝰ ſciſma pn̄sreſperſū eſt. Scio nihilominꝰ reſpōſum factū eſſe anthonio ꝙ ſola hūilitas om̄es diaboli laqueos ſecurap̄terfugit. Humiliatꝰ ſū et liberauitme inquit ꝓpheta. Nulli vero abſqꝫpenitentia dat̉ poſt pcc̄m talis humilitas q̄ rurſus exaltet. Soli igit̉bn̄ penitētes ſecuri ſūt. ꝙͣꝫ obrem penitemini Hec fortaſſis ſufficere potuerāt de neceſſitate penitentie nr̄eniſi reuerentia euangelij hodiernicui credi oportet. et ꝙ appropriateDe ecc̄iaſticis loquit̉ cogeret nosſua maieſtate vt aliqͥd diceremꝰ necip̄m nr̄o ſilētio indigno tranſiremꝰ.Itaqꝫ euāgelicꝰ ſermo. xxiij c. Mat.vnde euangeliū hodiernū conſcpͥtūeſt loquens in ꝑſona xp̄i ad phariſeos et ſcribas ſui tꝑis notat in ſpeciali. ſub rep̄henſionibꝰ quatuor etocto maledictionibꝰ a quibus debēt eccleſiaſtici p̄cauere. vt increpatio maloꝝ. bonoꝝ ſit inſtructio. etvt ſuꝑ malo cognito penitētia ſalubrior fiat. Prima rep̄henſio eſt dicere bona et non facere. hoc em̄ qͥdaliud eſt qͣꝫ ſe ꝓpriā voce damnareet talem eſſe cui merito dicat dn̄s.Ex ore tuo te iudico ſerue neqꝫ Uidete aūt pr̄es ⁊ fr̄es quāto ampliꝰeſt delictū neqꝫ dice̓ bona neqꝫ facē

imo dicentibꝰ arqͣꝫ facientibꝰ modis om̄ibꝰ ſerio et ioco clā ⁊ palācōtrariari Secūdā rep̄henſio ē onerare ſubditos duris et multiplicatis ponderibꝰ p̄ceptoꝝ et penaruꝫdigito aūt ſuo nolle ea mouē. Quoin loco culpant̉ illi ecc̄iaſtici qͥ excōmunicationū et vexaliū et maledictionū ſentētias accumulant ſupramerita. quo fine ip̄i viderint ⁊ qͣꝫcōſone ad euāgelicā libertatē. Tertiarep̄henſio eſt hypocriſis et ſuꝑſtitioſa in habitibꝰ quibꝰ ſanctitatē autreligionē p̄ferunt qualia intus horrent et fugiūt ipſi talit̓ induti. qͣlit̓induimur nos eccleſiaſtici oēs diuiſi a ppl̓o p̄cipue dū in eccleſia miniſtramꝰ. Sꝫ ſepe mentiunt̉ he veſtesdum aliud monſtrant extra aliudtegūt intra. exteriꝰ ſanctitatē interiꝰvilitatē Quarta rep̄henſio eſt ambire vanā gloriā in locoꝝ eminentiaet alto recubitu in cenis in ſalutatōnibꝰ popularibꝰ atqꝫ forenſibꝰ in titulis et appellationibus nōie mgr̄iaut pr̄is aut dn̄i in quibꝰ om̄ibuscorrupta affectio magis qͣꝫ ip̄a actio q̄ de genere bona eſt et bene fieri poteſt inculpatur. Poteſt enimaliquis omnia iſta querere ſi ſtatusſuus et vacatio exigant pro vtilitate reipublice et eccleſiaſtico honorenon pro ſingulari ambitōne. Aliqͥsem̄ ex eccleſiaſticis cur non fas habet alte ſedere et ſalutari populariter et appellari vel mater vel patervel dominus ſi non iſtis delecteturHoc eſt ſi non nomina tm̄ et fa-