apub Carth̓.
cccxv.
dieꝝ incolumes in aīa ⁊ corꝑe pl̓qͣꝫ in locis alijs plurimis vbi cōcedit̉ eſus ca̓niū ad ſaturitatē Deniqꝫ ꝯſtat eos imitatores eē antiqͦꝝphetaꝝ et heremitaꝝ helye et helizei ac Ioh̓. bap. alioꝝ qͦꝫ ſanctoꝝpatꝝ ꝑ egyptū olim degentiū Inter qͦs ꝓut refert Hiero. ī epl̓a vnaad Euſtochiū nō ſolū carnes ſed ⁊coctum aliqͥd comediſſe luxuria eſtPro ꝯcluſionis huiꝰ corroboratōefaciūt ea oīa q̄ ſcripſerūt de ſobrietate et abſtinētia doctores catholici q̄ plurima ſūt valde nec egenthic inſeri. Legat̉ Hieron̄. in li. cōtraIouinianū. vbi ex vetuſtiſſimis gētiliū hyſtorijs ſobrietatem ſtabilitUideat̉ idē in vitas pat. ⁊ Caſſisnus in ſuis collatōibꝰ et inſtitutꝭ. etꝑſpicuū erit qualit̓ ſcōꝝ patꝝ imovirginū et mulieꝝ abſtinētia fuit ⁊in ſanitate et in firmitate ꝯſtant̓ mirabilis. Habemꝰ de venerabili paula cui in vltīa qua obijt egritudineſibi ꝑſuadēi nō potuit vt vino modico vteret̉. ꝓinde diſcretōes ciborū reuellit. Gernardꝰ in omelia. xxxſuꝑ cantꝭ. Et multa in hūc modū relicta ſūt a ſanctis et celeberrime diputata. Deniqꝫ veritas huiꝰ ꝯcluſionis ex deductione ſequētiū velutex nubiū obiectaꝝ depulſione magis eluceſcet In ſcd̓a ꝯcluſione vnūſupponit̉ ꝙ dabilis ſit caſus ī quofrāter carth̓ etiā ꝓfeſſus obliget̉veſci carnibꝰ et aliꝰ ſibi miniſtrare teneat̉ Suꝑaddit̉ ad hec ꝙ iſtud nōobuiat rōnabilitati legis an̄ dicte
ꝓbat̉ ſuppoſitū in caſu ncc̄itatis extreme ꝙͣdabilis eſt caſus infirmitatis vbi medicoꝝ exꝑtoꝝ iudiciumet ꝯſcīa fr̄is infirmātis et alioꝝ / ſibi miniſtrātiū dictabūt ꝙ ip̄e egrotus abſqꝫ dubio moriet̉ ſi nō adiuuet̉ ꝑ eſū carniū et edendo carnesꝯualeſcat. Nec ſatis eē videt̉ ad negandū poſſibilitatē ncc̄itatis huiꝰextreme illud qd̓ ſcripſit qͥdam medicoꝝ mgr̄ Arnoldꝰ de villa nouaꝓ diſſolutōe dubietatis ꝓpoſite Aitem̄ ꝙ in egritudine qualibet curabili hūidū radicale ſufficient̓ reſtaurari p̄t per vitella ouoꝝ abſqꝫ eſucarniū reqͥſito. Hec euaſio nō vſq̄quaqꝫ ſufficit. nec difficultatis radicē euellit. Stabit itaqꝫ ꝙ languēsde quo eſt ſermo omnē abominabitur vtilē cibum p̄ter carnes aut iuseaꝝ. et p̄ſertim vitella ouoꝝ faſtidiet ita vt comedē illa ſalubrit̓ autabſqꝫ vomitu nō valeat. Sꝫ tn̄ neꝯtrouerſia aut calūnie materia inlōgiꝰ ꝓcedat dabo caſū poſſibileꝫvbi aliqͥs carthuſien̄. etiā ſanꝰ moriet̉ abſqꝫ remedio niſi carnibꝰ vtiꝯſentiat. vtputa ſi deductꝰ ſit i manus tyrānoꝝ vbi vel ex neqͥtia velaliūde nihil ꝑmittet̉ ſibi offerri adveſcendū p̄ter carnes. Querendū ēergo in hoc vel ꝯſimili caſu neceſſitatis. an hmōi carth̓. tenebitur carnes comede̓. et ſi ſic habet̉ intentū.Si dicēt aliqͥs ꝙ potiꝰ eligē habebit mori fame. dice̓ eundē oportebit ex ꝯn̄ti in ſe ip̄m manꝰ inijciet eterit ſuimet occiſor. Iuxta illud vul-
K 2