De nō eſu ſeuobſtinentia carnis
De nō eſu ſeude hoc ſcribere vt remptarē fūditꝰeruere et cortice ſublato medullitꝰꝑſcrutari id qd̓ difficultateꝫ affertin pn̄ti materia. nūc tandē occaſione ſūpta ex ꝯtractu pn̄tis lectōis q̄de abſtinētia loqͥt̉ Ioh̓is baptꝭ. conabit̉ id ip̄ꝫ ꝑage̓ tenuitas ingenijmei abſolutē qͥdē et b̓uit̓. qm̄ ꝟitaslux ē ⁊ intuet̉ nūqͣꝫ meliꝰ qͣꝫ dū nudābreuitate monſtrat̉. folijs aut faleris verboꝝ nō magnoꝑe eget. obumbrāt ip̄aꝫ qn̄qꝫ et offuſcant veritatē potiꝰ qͣꝫ illuſtrēt et expediant.Erit igit̉ triplex ꝯcluſio. vna directe reſpōſalis. due ſequētes difficultatū nodos tāgent et euoluent Hedifficultates p̄cipue ⁊ ſūmatiꝫ dueſūt. vna d̓ caſu neceſſitatis extremealia de infirmitatibꝰ et abbreuiatione vite. Prima ꝯcluſio p̄t rōnabilit̓in ordine carthuſien̄. eſſe lex vel generale ſtatutū vt nullꝰ frater illiꝰ ordinis cōmedat vnqͣꝫ carnes imo etſi petat ꝙ ſibi nō miniſtrent̉. Et adhmōi obſeruatione fas eſt diſciplinā grauē ꝯtra tranſgreſſores inſtitui Scd̓a ꝯcluſio nō obſtat rōnabilitati p̄fate legis vel ſtatuti ꝙ dabilis ē caſus in qͦ frater carth̓. etiā ꝓfeſſus obligaret̉ veſci ca̓nibꝰ et aliꝰſibi miniſtrare teneret̉. Tertia ꝯcluſio. abbreuiatio vite corꝑalis autſanitatis debilitatio nō auferūt rōnabilitateꝫ p̄fate legis aut ſtatuti.Suadet̉ ꝑ indirectuſpͥma ꝯcluſioqm̄ niſi ſic liceret generalit̓ ordinaſſe. nullo mō ſentiendū eſt ꝙ ꝑ tanttꝑis curſū ſcꝫ ꝑ trecētos annos et
abſtinentia carniiāpliꝰ talis fuiſſꝫ lex int̓ ip̄os carth̓.ꝓmulgata et ſeruatā inter qͦs totactenꝰ floruerūt ſūme religionis eteximie diſcretōis viri ī iure ciuili canonico ⁊ diuīo nō mediocrit̉ inſtructi Neqͣqͣꝫ infuꝑ toleraſſꝫ illd̓ ecc̄iaalioqͥn dediſſꝫ laqueū ſuis fidelibꝰfilijs. qm̄ eos damnabilit̓ erraſſe ſciuiſſꝫ. neqꝫ tn̄ eos ab errore reuocaſſet. Alioqͥn p̄terea nō laudaſſent vitā taliū ſāctiſſimi viri. quēad̓modūdeuotus et circumſpectiſſimꝰ fraterBern̄. ad fr̄es de mōte dei eiuſdemordinis ſcribes/ eos collaudaſſe reꝑit̉. imo et ad abſtinētiā multā inuitaſſe. obiectās fr̄es illis in horrendis frigoribꝰ magne carthuſie manētes ¶ Rurſū ꝑ directū ſic arguit̉Licitū eſt vni vel pluribꝰ ꝑ tota vitaꝫ a carniū eſu ꝓrſus abſtine̓. qm̄ita fecerūt plurimi laudabilit̉ ⁊ qͦtidie faciūt. Et apl̓us ſatis innuit dicēs. Ꝙ ſi eſca ſcādaliſat fr̄eꝫ meuꝫnō māducabo carnes ī eternū Qd̓nō poſuiſſet ſi nō potuiſſet ꝯpleri.Potuit ergo irrep̄henſibilit̓ fie̓i lexſiue ſtatutū ꝙ illud licitū iugiter ſeruaret̉. qm̄ infra docebit̉ nil obſtarequo minꝰ illud fieri fas exiſtat Ceterū lex illa rōnabilis tenēda eſt q̄ religioni cōuenit. q̄ diſcipline ꝯgruitet q̄ ſaluti ꝓficit quēadmodū trahit̉ ex dictis Iſid̓. Sed lex talis denō comedēdo carnes eſt hmōi ꝓutexꝑiētia lōgā doctrix eſt. Etcm̄ ſubhac lege et ẜm eā religioſi viri ⁊ diſciplinati et de ſalute ſua ſoliciti vixerūt vſqꝫ ad ſenectā bonā ⁊ plenā