Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXVIv
Einzelbild herunterladen
 

abſtinentia carniūDe eſu ſeu

gatū Augꝭ. paſce fame morientē. ſi pauiſti occidiſti. nec ad ſe minꝰqͣꝫ ad alios p̄ceptū hoc extendit̉.Pretē̓a ꝯſuetudo aut cōſtitutio generalis eccleſie de non comedendocarnes in die veneris obligaretad ſui obſeruationē in caſib pͥoribꝰextreme ncc̄itatis. imo nec excuſaēaliquē ab homicidio poſſꝫ ſaluare vitā eſum carniū ſe vel aliūmori ſpontanee ꝑmitte̓t abſtinēdoSecludendo tn̄ ſꝑ caſum grandisſcādali in fide de quo dicet̉ poſteaPorro de votis idē eſt argumētū.Eſt āt fundamentū radicale pretacte rōis in qm̄ a lege diuina nll̓slex aut obligatio pure hūana pōtabſoluere aut exciꝑe vel inſtituere obſeruet̉. Sed hec eſt lex diuina. Non occides. a qua lege nonlegit̉ per aliqd̓ aliud diuinū ius facta exceptio iſta vt obſeruationeꝯſtitutōis aut obligatōis pure humane ſuꝑueniētis tranſgredi lice̓t et ſe mori ſinere fas eſſet Inderecluſus aliqͥs vouit non egredividens aliquē in extrema neceſſitate famis aut ꝑiculi mortis ſi exeat et ſuccurrat poſſit / occiſorecriminabit̉. quāto magis ſi ſibimetin articulo mortis vel tal̓ nc̄itatisſubuenire ꝯtēpſerit. Proinde ꝯfirmatio eoꝝ dicta ſt̓ ſumit̉ exnulla ꝯſtitutio ꝯtra caritatē p̄t robur obtinere. qm̄ lex caritate ſꝑfert̉ bn̄ fert̉ qꝛ eſt p̄cepti finisplenitudo legis ẜm apl̓m. Eſt aūtꝯtra caritatē in deteriorē vergitexitū ſe vel aliū dimittere mori mo-

abſtinentia carniūdis tactis qn̄ ex ꝯceſſione diuina licitꝰ ad vitā patet exitꝰ. Deniqꝫ p̄ceptū inferioris ſeu ꝯſtitutīo p̄iudicare poſſet p̄cepto ſuꝑioris. dei videlicet. iubentis ne qͦs ſe perimat qd̓qͣꝫ falſū ſit videt nemo. Obijcietforte aliqͥs de machabeis priuselegerūt horridā mortē perpeti qͣꝫcarnibꝰ ſuillis veſci. Similit̓ de quibuſdam alijs in veteri teſtamēto etnouo vel ad exemplū virtutis vl̓ad euitandū dei iniuriā. vel caſtitate ſeruanda. aut in vltione inimicoꝝ vt ſamſon. ſemet ip̄os perimerūt. Sed ad multa iſtoꝝ reſpondetAugꝰ. diffuſe. j. de ci. dei. Cuiꝰ ſnīafinalis ē niſi ex reuelatiōe diuinsaut ex ſpeciali inſtinctu dei diſpenſante (habet em̄ deꝰ ptātem vite etmortis) pōt quiſqͣꝫ manꝰ licent̓ſibi inijcere. qͣꝫuis de caſtitate ſeruāda ſpecialior eſt difficultas que tanget̉ inferiꝰ. De machabeis inſuperalia eſt ratio. qm̄ lex diuina ip̄ostūc obligabat comede̓ carnesporcinas. Ideo fatendū eſt citiꝰmortē qͣꝫ eſum talē debebant eligē em̄ trāſgrediēda ē lex dei corꝑalis vite ſaluatōe. Secꝰ ē tūc vbitalis legalis obſeruatio ceſſat. Secus p̄terea vbi ꝯſurgit obligatio niſi ex ꝯſtitutōe pure hūana. Intelligite vigilant̉ dico de ꝯſtitutōe pure hūana Ffiunt em̄ qͦtidie leges de malefactoribꝰ occidēdis. ſꝫ ſūt ſolū humane. imo fūdamētūpͥncipale et auctoritatis robur ſortiunt̉ a lege diuina. iubēte vt ppl̓usſuus tollat malū de medio ſui