ſe hēant CCxchijdiſcrete ī luis exercitijs

aliter de hoc doleat et ꝯfiteat̉ humiliter. et ꝓponat in animo nunqͣꝫāplius ita velle peccare. etiāſi milleſies tūc vna die ceciderit ⁊ vltranō tn̄ ꝓpterea damnabit̉. dummōſaltē totiēs ſurrexerit qͦtiens ceciderit Ante caſū igit̉ cogitet d̓ināiuſtitiā. ſed poſt caſū diuinā mīamſemꝑ attēdāt Mīa enī dei tanta eſtvt ſi homo hr̄et om̄ia pcc̄a mundiſuꝑ ſe. et doleret ꝙ cū eis tam bonū dn̄m deū ſuū ſuꝑbe offendiſſetet firmiter ꝓponeret ampliꝰ abſtinere. deus talē nūqͣꝫ dānaret. imohabemꝰ multa exēpla de pluribusſc̄is qui grauit̓ peccauerūt. ⁊ poſtpcc̄a ſua ꝓpter pn̄iam ſuā. et maximā dn̄i dei nr̄i dulcedinē et pietatem qua diligit humanā naturamfacti ſūt apud deū maiores ſc̄i qͣꝫnōnulli ſc̄i qui nō ſic ceciderūt Ierūtn̄ ſuꝑ his nemo debet peccae̓. ſꝫpoſtqͣꝫ peccauit. ꝯfidat de dei bonitate et ꝓpter p̄miſſa reſurgere fiſtinet. et ſaluus erit Nā deꝰ per osꝓph̓e dicit. ꝙ nō velit mortē pcc̄oris. Sed iuxta veriſſimā ſācti Ioh̓Chryſoſtomi ſn̄iam deus qͣſi dolet cū hoīem per ſuā iuſtitiā damnare debet ꝓpter homīs iniuſticiāex quo homo eſt imago dei tā nobiliter creatus et tam p̄cioſe redēptus Hemo ergo debet deſpe̓arede dei mīa qͣntūcunqꝫ etiā grauit̓et innumerabilit̓ peccauerit. ſꝫ totocorde doleat qꝛ tā dulciſſimū dn̄ꝫinhonorauit ꝓpter ſua pcc̄a et infuturū cauere ꝓponat. et ſic dubi-

ſe hēant CCxchijtare nō habet qͦn d̓ina pietas ſecūmiam faciat ¶ Eſt etiaꝫ ꝓ regulaſeruādū. ꝙ ſi hō in aliquod pcc̄mceciderit etiā moͣriter. nō tm̄ ſemelſꝫ pluries. nō triſtet̉ in tātū ex hͦ ꝙſibi ip̄i grauiter indignet̉ inde ⁊ aliquid mali indiſcrete ſine ſcitu et cōſilio ſui ꝯfeſſoris vel ſuꝑioris ꝓpterea faciat ſibi. ſed cū qͣdam metislibertate et cordis fiducia hūiliterrecurrat ad dn̄m deū ſuū petendocordialiter veniā et ſe accuſādo etemendationē cū diuino adiutorioin mēte habēdo. ¶ Faciat e̓go hōiſte ſicut facere ſolēt pueri nondūſatis fortes ad ābulandū. qui cuꝫlibēter vellēt ābulare cadūt ſepiꝰ.Et cū ſe cecidiſſe cognoſcūt et perſe nō poſſe reſurgere. non ſibi ipſisita indignantur. vt ſic velint iacentes ꝑmanere ſꝫ hūiliter ⁊ fiducial̓rextendūt manꝰ ſuas ad piā mr̄emvt ſe releuet exquo per ſe ſurge̓ nequeūt In infinitū plus nos ſumꝰcari et dilecti d̓ine maieſtati q̄ noscreauit redemit. et ꝑpetue ſaluarediſponit qͣꝫ vnqͣꝫ aliqͥs filius ſuemr̄i carnali extitit carus et dilectRecurramus ergo ad eā cū humilitate ⁊ confidētia poſt lapſū ⁊ impoſſibile eſt vt dānemur Nullꝰ ātp̄ſumat ꝙ velit aut poſſit ꝑ ſe ſurgere a pcc̄is aut peccata cauere. ſꝫeniꝫ ſolius d̓ine eſt gr̄e Caueat ergo quiſqꝫ a ſigno tāte ſuꝑbie Nāꝓpter ip̄am ſuꝑbiam ꝑmittit deqn̄qꝫ cadere hoīem in pcc̄a. in quenō cecidiſſet ſi humilit̓ ⁊ timorate

P i

laī caxꝰ x. vje 2 n